อฏฐิสังกะชาดก

อฏฐิสังกะชาดก

ณ เมืองพาราณสี อันเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยอันเก่าแก่และมีชื่อเสียง มีบัณฑิตผู้หนึ่งนามว่า 'วิทูร' วิทูรเป็นผู้ที่มีความรู้กว้างขวาง เชี่ยวชาญในศาสตร์แขนงต่างๆ และมีปัญญาเฉลียวฉลาดเป็นเลิศ เขาเป็นที่ปรึกษาคู่ใจของพระราชา และเป็นที่เคารพนับถือของเหล่าปวงชน

วันหนึ่ง พระราชาทรงโปรดให้มีการจัดงานเลี้ยงใหญ่ เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองชัยชนะในการศึกสงคราม หลังจากงานเลี้ยงผ่านพ้นไป เหล่าข้าราชบริพารและประชาชนต่างพากันกลับบ้านเรือน แต่ท่ามกลางความอิ่มหนำสำราญ กลับมีเรื่องราวอันน่าตกใจเกิดขึ้น

มีนักเลงหัวไม้กลุ่มหนึ่ง นำโดยหัวหน้าชื่อ 'โกฬาร' พวกเขาเป็นคนอันธพาล ชอบสร้างความเดือดร้อน และมักจะทะเลาะวิวาทกันอยู่เสมอ ในคืนนั้น ด้วยฤทธิ์ของสุราที่ดื่มเข้าไป พวกเขาจึงเริ่มมีปากเสียงทะเลาะกันอย่างรุนแรง จนกระทั่งลุกลามเป็นการต่อสู้กันถึงชีวิต

ในการต่อสู้นั้น โกลาฬได้พลั้งมือสังหารเพื่อนของตนเองจนเสียชีวิตคาที่ ด้วยความตกใจกลัว เขาจึงตัดสินใจซ่อนศพเพื่อนไว้ในกองฟางที่อยู่ใกล้ๆ และหวังจะจัดการเรื่องนี้ให้เงียบหายไป

เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อชาวบ้านพบศพ จึงเกิดความโกลาหลไปทั่ว พระราชาทรงมีรับสั่งให้วิทูรเป็นผู้สืบสวนหาตัวฆาตกรโดยเร็วที่สุด

วิทูรเริ่มการสืบสวนอย่างรอบคอบ เขาได้สอบปากคำพยานหลายปาก และได้ตรวจดูสถานที่เกิดเหตุอย่างละเอียด แม้จะยังไม่พบร่องรอยที่ชัดเจน แต่ด้วยปัญญาอันล้ำเลิศ วิทูรก็สังเกตเห็นความผิดปกติบางประการ

ขณะที่วิทูรเดินตรวจตราบริเวณที่พบศพ สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็น 'กระดูก' ชิ้นหนึ่งที่โผล่พ้นขึ้นมาจากกองฟางอย่างน่าสงสัย เขาหยิบกระดูกชิ้นนั้นขึ้นมาพิจารณาอย่างถี่ถ้วน

“อืม… กระดูกชิ้นนี้ ดูเหมือนจะเป็นกระดูกนิ้วมือ… และร่องรอยบนกระดูกนี้… มันแสดงให้เห็นถึงการต่อสู้ที่รุนแรง” วิทูรครุ่นคิด

ทันใดนั้น วิทูรก็ระลึกชาติได้ว่า ในอดีตชาติอันไกลโพ้น พระองค์เคยเป็น 'อฏฐิสังกะ' หรือ 'ผู้เรียงกระดูก' ซึ่งเป็นผู้ที่มีความสามารถพิเศษในการแยกแยะและระบุชนิดของกระดูกได้อย่างแม่นยำ

ในชาติภพนั้น อฏฐิสังกะได้ช่วยเหลือพระราชาในการสืบสวนคดีฆาตกรรม โดยการระบุกระดูกของเหยื่อได้อย่างถูกต้อง ทำให้จับกุมคนร้ายได้อย่างรวดเร็ว

เมื่อระลึกชาติได้ดังนั้น วิทูรจึงใช้ความรู้จากอดีตชาติมาใช้ในการสืบสวนครั้งนี้ เขาได้รวบรวมกระดูกส่วนต่างๆ ที่พบในบริเวณนั้นมาตรวจสอบอย่างละเอียด

“กระดูกชิ้นนี้ คือกระดูกแขนข้างซ้าย… กระดูกชิ้นนี้ คือกระดูกขาข้างขวา… และกระดูกกะโหลกศีรษะ… ใช่แล้ว! นี่คือชิ้นส่วนของมนุษย์ผู้หนึ่งอย่างแน่นอน” วิทูรกล่าว

วิทูรได้นำกระดูกทั้งหมดมาเรียงต่อกัน และพบว่ามันเป็นโครงกระดูกของมนุษย์คนเดียว ซึ่งถูกหั่นเป็นชิ้นๆ และนำมาซ่อนไว้

“ร่องรอยบนกระดูกเหล่านี้ แสดงให้เห็นว่าเป็นการต่อสู้ที่รุนแรง และมีร่องรอยของบาดแผลจากการถูกทำร้ายอย่างแสนสาหัส” วิทูรกล่าว

ด้วยหลักฐานอันชัดเจนนี้ วิทูรจึงได้สอบสวนโกฬารอีกครั้ง โกฬารซึ่งถูกกดดันด้วยหลักฐานที่แน่นหนา ก็ไม่อาจปฏิเสธได้อีกต่อไป เขาจึงยอมรับสารภาพว่าเป็นผู้ลงมือสังหารเพื่อนของตนเอง

พระราชาทรงพอพระทัยในความสามารถของวิทูรเป็นอย่างยิ่ง จึงทรงปูนบำเหน็จรางวัลแก่เขา และทรงลงโทษโกฬารตามกฎหมาย

พระโพธิสัตว์ทรงสอนว่า การใช้ปัญญา ความรอบคอบ และความละเอียดถี่ถ้วนในการพิจารณาเหตุการณ์ ย่อมนำมาซึ่งความถูกต้องและความยุติธรรม การมีความรู้ความสามารถเฉพาะทาง และรู้จักนำมาใช้ให้เกิดประโยชน์ ย่อมเป็นสิ่งที่มีคุณค่าอย่างยิ่ง.