
ရှေးရှေးတုန်းက မြစ်တစ်စင်းအနီး၌ ကြက်တူရွေးတစ်ကောင်နှင့် ကျီးကန်းတစ်ကောင်သည် အိမ်နီးချင်းများအဖြစ် နေထိုင်ကြ၏။ ကြက်တူရွေးသည် အလွန်လှပပြီး၊ အလွန်တောက်ပသော အမွေးအတောင်များ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ၎င်း၏ အသံသည်လည်း အလွန်ချိုမြိန်ကာ၊ လူတို့၏ စကားကိုလည်း အတုခိုးပြောတတ်၏။ ကြက်တူရွေးကား မိမိ၏ အလှအပနှင့် အသံကို အလွန်အထင်ကြီး၏။
ကျီးကန်းကား အလွန်မွဲချင်ချင်နှင့် ညစ်ထေးနေ၏။ ၎င်း၏ အမွေးအတောင်များသည် မည်းမှောင်ကာ၊ အနံ့ဆိုးများလည်း ထွက်နေ၏။ ကျီးကန်းကား မိမိ၏ အသွင်အပြင်ကို မည်သည့်အခါမျှ မပြင်ဆင်ဘဲ၊ အလွန်အမှိုက်သရိုက်များကြားတွင် နေထိုင်လေ့ရှိသည်။
တစ်နေ့သောအခါ ကြက်တူရွေးသည် ကျီးကန်းကို တွေ့မြင်ပြီးနောက် မနာလိုဝန်တိုစိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ “အချင်း ကျီးကန်း၊ နင်က ဘာကြောင့် အမြဲတမ်း အဲဒီလို မွဲချင်ချင် နေရတာလဲ။ ငါ့ကိုကြည့်စမ်း၊ ငါက ဘယ်လောက်ပဲ လှပတယ်၊ ဘယ်လောက်ပဲ အသံကောင်းလဲ” ဟု မေးခွန်းထုတ်လေသည်။
ကျီးကန်းက ပြုံးရယ်လျက် “အချင်း ကြက်တူရွေး၊ ငါသည် သန့်ရှင်းခြင်းကို မနှစ်သက်ပါ။ ငါသည် အမှိုက်သရိုက်များနှင့် နေရတာကို ပိုကြိုက်တယ်။ အဲဒီမှာ ပိုပြီး အရသာရှိတဲ့ အရာတွေ ပါတယ်” ဟု ပြန်လည် ဖြေကြားလေသည်။
ကြက်တူရွေးက မကျေနပ်စွာဖြင့် “နင်ဟာ အလွန်ညစ်ထေးနေတယ်။ နင်ဟာ ဘယ်တော့မှ လှပမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါဟာ နင့်ကို မုန်းတယ်” ဟု ခပ်မာမာပြောလေသည်။
ကျီးကန်းကား မည်သည့်အပြောကိုမျှ မနာခံဘဲ မိမိလမ်းကို ဆက်လျှောက်သွား၏။ သို့သော် ထိုနေ့မှစ၍ ကြက်တူရွေးသည် ကျီးကန်းနှင့် မည်သည့်အခါမျှ မရောနှောကြတော့။ ကြက်တူရွေးကား မိမိ၏ အလှအပနှင့် အသံကို အလွန်အထင်ကြီးကာ၊ အခြားသူများကိုလည်း မခွဲခြားဆက်ဆံ၏။
တစ်နေ့သောအခါ၊ မိုးကြီးလေထန်စွာ ရွာသွန်းပြီးနောက် မြစ်ရေသည် ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာ၏။ ကြက်တူရွေးသည် မိမိနေထိုင်ရာ သစ်ကိုင်းများတွင် ပိတ်မိကာ ရေထဲသို့ မျောပါသွားတော့သည်။ ၎င်းသည် အလွန်ကြောက်လန့်သွားသော်လည်း၊ မိမိ၏ အလှအပကြောင့် မည်သည့်အကူအညီကိုမျှ မရရှိခဲ့။ အခြားတိရစ္ဆာန်များကလည်း ၎င်းအား ကယ်တင်ရန် မဝံ့ရဲကြ။
ထိုအချိန်တွင် ကျီးကန်းသည် လေပေါ်မှ မြင်တွေ့သွား၏။ ၎င်းသည် ကြက်တူရွေး၏ အဖြစ်ကို သနားသော်လည်း၊ ၎င်း၏ အပြုအမူများကိုကား မနှစ်သက်။ သို့သော် မြတ်စွာဘုရား၏ မေတ္တာတော်ကြောင့်၊ ကျီးကန်းသည် မိမိ၏ သူငယ်ချင်း ကျီးကန်းအနည်းငယ်ကို ခေါ်၍ ကြက်တူရွေးအား ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားလေသည်။
“ကြက်တူရွေး၊ မင်းကို ကယ်တင်ဖို့ ငါတို့ လာပြီ။ ဒါပေမယ့် မင်းအနေနဲ့ နောက်နောင်မှာ အမူအကျင့်ကို ပြင်ဆင်ဖို့ ကတိပြုရမယ်” ဟု ကျီးကန်းက အော်ဟစ်၏။
ကြက်တူရွေးသည် မိမိ၏ ဘဝကို ကယ်တင်မည့်သူများ ရောက်လာသည်ကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် “ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ မင်းတို့ ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ နောက်နောင်မှာ ငါ့အမူအကျင့်ကို ပြင်ဆင်ပါ့မယ်။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဟု တောင်းပန်လေသည်။
ကျီးကန်းများနှင့် ၎င်း၏ မိတ်ဆွေများ၏ အကူအညီဖြင့် ကြက်တူရွေးသည် ရေမှ ကယ်တင်ခြင်း ခံရလေသည်။ ရေထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် ကြက်တူရွေးသည် မိမိ၏ အလှအပနှင့် အသံကို အလွန်အထင်ကြီးခြင်းကို စွန့်လွှတ်လိုက်၏။ ၎င်းသည် မိမိကိုယ်ကို ပြင်ဆင်ကာ၊ အခြားသူများကိုလည်း လေးစားတတ်လာလေသည်။
ကြက်တူရွေးသည် မိမိ၏ အပြုအမူများကို ပြောင်းလဲပြီးနောက်၊ ကျီးကန်းနှင့် ၎င်း၏ မိတ်ဆွေများသည် ၎င်းအား ပြန်လည်လက်ခံကြ၏။ ကြက်တူရွေးသည် နောက်နောင်တွင် မည်သည့်အခါမှ မိမိကိုယ်ကို အထင်မကြီးတော့ဘဲ၊ အခြားသူများကိုလည်း လေးစားတတ်လာလေသည်။ ၎င်းသည် အလှအပထက် အတွင်းစိတ်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းကို ပိုမိုတန်ဖိုးထားတတ်လာပြီး၊ မိမိဘဝတွင် ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ရလေတော့သည်။
— In-Article Ad —
အလှအပထက် အတွင်းစိတ်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းကို ပိုမိုတန်ဖိုးထားသင့်ပြီး၊ အခြားသူများကိုလည်း လေးစားတတ်သင့်သည်။
ပါရမီ: သီလ (Morality)
— Ad Space (728x90) —
314Catukkanipātaမဟာသောဏကဇာတ်တော်တစ်ခါတစ်ရံ၌ ဘုရားအလောင်းတော်သည် မဟာသောဏကမည်သော ပုဏ္ဏား ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုပုဏ္ဏားကား အလ...
💡 ပညာရှိခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။ သဒ္ဓါတရားကြီးခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။ မိမိ၏ ဥစ္စာကို မမက်မော၊ သူတစ်ပါးကိုလည်း မစွန့်ပစ်ခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။
179Dukanipātaသီဟရာဇာ ဇာတ်တော် (The Lion King Story)ရှေးအခါက ဗာရာဏသီမြို့တွင် သီဟရာဇာ မင်းကြီး အုပ်စိုးစံပျော်နေ၏။...
💡 တဏှာကို စွန့်လွှတ်ခြင်းသည် စိတ်၏ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ရရှိစေ၏။
81Ekanipātaမေဒခါဒကဇာတ် ဤဇာတ်လမ်းသည် ရှေးအခါက သုမေဓရသေ့ကြီး ပွင့်တော်မူခဲ့သော ကာလတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ ထိုအခါ ဘုရ...
💡 အလွန်အကျွံ စွန့်ကြဲပေးကမ်းခြင်းသည် အကျိုးမဲ့ဖြစ်စေနိုင်သကဲ့သို့ လောဘတဏှာကြီးမားခြင်းသည်လည်း ဖျက်ဆီးခြင်းသို့ ဦးတည်စေသည်။
110Ekanipātaဥဒယမင်းသားနှင့် မီးခိုးငွေ့ရှေးအခါက စေတီရ ပြည်တွင် ဥဒယမင်းသား အမည်ရှိသော မင်းသားတစ်ပါး စိုးစံတော်မူ...
💡 သာမန်အရာများတွင်ပင် အရေးကြီးသော အကြောင်းတရားများ ပ隐藏နေတတ်ပြီး သတိပြု၍ စုံစမ်းခြင်းဖြင့် အကျိုးရှိစွာ အသုံးချနိုင်ပါသည်။
114Ekanipātaကျီးကန်းနှင့် အိုး (The Crow and the Pot) နိဒါန်း မဟာဘဒ္ဒကမ္ဘာကြီးအတွင်း ဘုရားအလောင်းတော်သည် ကြာသပ...
💡 ဉာဏ်ပညာနှင့် ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့် မည်သည့် အခက်အခဲကို မဆို ကျော်လွှားနိုင်ပါသည်။
72Ekanipātaမဟာမောဂ္ဂလာနဇာတ်ရှေးရှေးအခါက မဂဒ၁တိုင်းတွင် မဟာမောဂ္ဂလာနမင်းကြီး အုပ်စိုးတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးသည် အလွ...
💡 အုပ်ချုပ်သူသည် ပြည်သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို နားလည်ရမည်။ အလှူပေးခြင်းသည် နောင်ဘဝ၌ အကျိုးများ၏။
— Multiplex Ad —