သမုဒ္ဒဝါဏိဇဇာတ် (The Merchant of the Sea)

သမုဒ္ဒဝါဏိဇဇာတ်

အထူးသဖြင့် အရိယာသူတော်ကောင်းတို့၏ ပုံပြင်တို့သည် မနက်ဖြန်ကို ထင်ရှားစွာ မမြင်နိုင်သော်လည်း ယနေ့ ယခုအချိန်၌ ကျင့်သုံးအပ်သော တရားကောင်းကို ညွှန်ပြရာဖြစ်ပါ၏။ ထို့အတူပင် သမုဒ္ဒဝါဏိဇဇာတ်သည်လည်း သတ္တဝါတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို ရှေးရှုသော ဘုရားရှင်၏ ဂုဏ်တော်ကို ထင်ရှားစေလျက်၊ မဂ်ဖိုလ် နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ကြောင်း ကောင်းမှုကုသိုလ်ကို ဆည်းပူးရန် တိုက်တွန်းနှိုးဆော်လျက် ရှိပေသည်။

ရှေး ကာလဝယ် ဘုရားရှင်သည် သမုဒ္ဒဝါဏိဇ အမည်ဖြင့် ရေကြောင်းခရီးသွား ကုန်သည်သူဌေးကြီး ဖြစ်တော်မူခဲ့၏။ ထိုသူဌေးကြီးကား အလွန်ပင် ကြွယ်ဝချမ်းသာလှ၏။ စီးပွားရေး၌ ထူးချွန်သဖြင့် ကုန်သင်္ဘောအများအပြားကို ပိုင်ဆိုင်၏။ ကမ္ဘာ့အလယ်၌ တည်ရှိသော သာဝတ္ထိနဂိုရ်ကို အစိုးရသော မင်းမြတ်၏ အခွန်တော်ကိုပင် ၄င်း၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာဖြင့် ထေက်ပန်းနိုင်လောက်အောင် ကြွယ်ဝချမ်းသာလှသည်။ ထိုသူဌေးကြီး၏ အမည်ကား ဝါဏိဇ ဖြစ်၏။ သူသည် ပင်လယ်ခရီးကို အလွန်ပင် နှစ်သက်၏။ ပင်လယ်ပြင်၌ ကုန်သွယ်ခြင်းသည် အကျိုးအမြတ်များစွာ ရရှိနိုင်ကြောင်းကို သူသည် ကောင်းစွာ နားလည်၏။

တစ်နေ့သောအခါ ဝါဏိဇ သူဌေးကြီးသည် မိမိ၏ ကုန်သင်္ဘော ၅၀၀ ကို အစီးအနင်းများစွာနှင့် တင်ဆောင်၍ ပင်လယ်ခရီးကို ထွက်ခွာခဲ့၏။ အဝေးတစ်ဖက် ကမ်းသို့ ကုန်ပစ္စည်းများ လဲလှယ်ရောင်းဝယ်ရန် အကြံအစည်ဖြင့် ထွက်ခွာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ သင်္ဘောများတွင် ရွှေ၊ ငွေ၊ ကျောက်သံပတ္မြား၊ ပိုးထည်၊ သစ်အယ်၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ စသည်ဖြင့် မျိုးစုံပါဝင်၏။ ထိုသို့ ခရီးထွက်ခွာခဲ့ရာ လပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီးနောက်၊ သူသည် အလွန်ပင် ကြမ်းတမ်းသော ပင်လယ်ပြင်ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရ၏။ မုန်တိုင်းကြီးများ တိုက်ခတ်လာရာ၊ သူ၏ သင်္ဘောအများအပြား ပျက်စီးဆုံးရှုံးရတော့သည်။ ကျန်ရှိသော သင်္ဘောအနည်းငယ်သည်လည်း အလွန်ပင် ပျက်စီးဆင်းရဲလှ၏။

သူဌေးကြီး ဝါဏိဇသည် မိမိ၏ သင်္ဘောများ ပျက်စီးရသည်ကို အလွန်ပင် စိတ်မကောင်းဖြစ်ရ၏။ သို့သော်လည်း သူသည် မည်သည့်အခါမျှ အရှုံးကို လက်မခံခဲ့။ သူသည် ကံကြမ္မာကို လက်ခံ၍ အသစ်တဖန် ပြန်လည်ကြိုးစားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူသည် ကျန်ရှိသော သင်္ဘောများပေါ်မှ အဖိုးတန်ပစ္စည်းများကို စုဆောင်း၍၊ သူ၏ လူသူများနှင့်အတူ ပင်လယ်ကမ်းစပ်၌ အနားယူနေခဲ့၏။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် အလွန်ပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲလှ၏။

ထိုကမ်းစပ်၌ သူသည် ရေခဲတုံးကြီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ပင်လယ်ပြင်ကို မြင်တွေ့ရ၏။ ထိုရေခဲတုံးကြီးများပေါ်တွင် ကူးခတ်နေသော ကျီးကန်းအုပ်တစ်အုပ်ကိုလည်း သူမြင်တွေ့ရ၏။ ထိုကျီးကန်းတို့သည် အလွန်ပင် အားကြီးသော ကျီးကန်းများဖြစ်၏။ သူတို့သည် မည်သည့်အခါမျှ အားမလျော့ခဲ့။ ထိုကျီးကန်းတို့၏ ခေါင်းဆောင်သည် အလွန်ပင် အင်အားကြီးမားလှ၏။ သူ၏ အမည်ကား မဟာကျီးကန်း ဖြစ်၏။

သူဌေးကြီး ဝါဏိဇသည် မဟာကျီးကန်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူ့အား ချဉ်းကပ်၍ ပြောကြား၏။

"အို မဟာကျီးကန်းမင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်ပင် အားကြီးသော ကျီးကန်းဖြစ်ပုံရပါ၏။ ကျွန်ုပ်သည် ပင်လယ်ခရီး၌ ကြုံတွေ့ရသော အခက်အခဲများကြောင့် အလွန်ပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲလှ၏။ ကျွန်ုပ်ကို ကူညီနိုင်ပါမည်လော။"

မဟာကျီးကန်း ကလည်း ပြန်လည် ဖြေကြား၏။

"အို ဝါဏိဇ သူဌေးကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို ကူညီနိုင်ပါ၏။ သို့သော်လည်း ကျွန်ုပ်သည် သင့်ထံမှ အကျိုးတစုံတရာကို လိုချင်ပါ၏။"

သူဌေးကြီး ဝါဏိဇသည် သူ့အား မေးမြန်း၏။

"အဘယ်သို့သော အကျိုးကို လိုပါသနည်း။"

မဟာကျီးကန်း ကလည်း ဤသို့ ဖြေကြား၏။

"ကျွန်ုပ်သည် သင့်ထံမှ မဟာရွှေငါးကြီးတစ်ကောင်ကို လိုချင်ပါ၏။ ထိုငါးကြီးသည် အလွန်ပင် အဖိုးတန်လှ၏။"

သူဌေးကြီး ဝါဏိဇသည် မဟာကျီးကန်း၏ တောင်းပန်ချက်ကို ကြားနာရသောအခါ စဉ်းစား၏။ သူသည် မိမိ၏ သင်္ဘောများ ပျက်စီးရသဖြင့် အလွန်ပင် ဆုံးရှုံးခဲ့ရ၏။ သို့သော်လည်း သူသည် အရှုံးကို ထပ်မံမကြုံတွေ့လို။ သူသည် မဟာကျီးကန်းကို ကူညီရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့၏။

သူဌေးကြီး ဝါဏိဇသည် သူ၏ လူသူများကို ခေါ်၍ ပင်လယ်ထဲသို့ ငါးဖမ်းရန် စေလွှတ်၏။ သူတို့သည် အလွန်ပင် ကြိုးစားကြ၏။ မကြာမီပင် သူတို့သည် အလွန်ပင် ကြီးမားသော ရွှေငါးကြီးတစ်ကောင်ကို ဖမ်းမိခဲ့၏။ ထိုငါးကြီးသည် အလွန်ပင် တောက်ပ၍ လှပ၏။

သူဌေးကြီး ဝါဏိဇသည် ရွှေငါးကြီးကို မဟာကျီးကန်းထံသို့ ဆက်ကပ်၏။ မဟာကျီးကန်းသည် ရွှေငါးကြီးကို အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံ၏။ ထို့နောက် သူသည် သူဌေးကြီး ဝါဏိဇကို အောက်ပါအတိုင်း ပြောကြား၏။

"အို ဝါဏိဇ သူဌေးကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို ကူညီမည်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို အလွန်ပင် ဝေးကွာသော ကမ်းခြေသို့ ပို့ဆောင်ပေးမည်။ ထိုကမ်းခြေ၌ သင်သည် အလွန်ပင် ကြွယ်ဝချမ်းသာသော မင်းတစ်ပါးနှင့် တွေ့ဆုံရမည်။ ထိုမင်းသည် သင့်ကို ကုန်ပစ္စည်းများ ပေးမည်။ ထိုကုန်ပစ္စည်းများဖြင့် သင်သည် အိမ်သို့ ပြန်သွားနိုင်မည်။"

ထို့နောက် မဟာကျီးကန်းသည် သူဌေးကြီး ဝါဏိဇကို မိမိ၏ ကျောပေါ်သို့ တင်ခိုင်း၏။ သူဌေးကြီး ဝါဏိဇသည် မဟာကျီးကန်း၏ ကျောပေါ်သို့ တက်စီးလိုက်၏။ မဟာကျီးကန်းသည် အလွန်ပင် အားကြီးသော ပျံသန်းမှုဖြင့် သူဌေးကြီး ဝါဏိဇကို ပင်လယ်ပြင်ပေါ်မှ ဝေးလံသော ကမ်းခြေသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့၏။

ထိုကမ်းခြေ၌ သူဌေးကြီး ဝါဏိဇသည် တကယ်ပင် အလွန်ပင် ကြွယ်ဝချမ်းသာသော မင်းတစ်ပါးကို တွေ့ဆုံရ၏။ ထိုမင်းသည် သူဌေးကြီး၏ ဖြစ်ကြောင်းကို သိကြားရသောအခါ သနားကရုဏာသက်၍ ကုန်ပစ္စည်းများစွာကို ပေးသနားတော်မူ၏။ ထိုကုန်ပစ္စည်းများဖြင့် သူဌေးကြီး ဝါဏိဇသည် မိမိ၏ အိမ်သို့ အောင်မြင်စွာ ပြန်လည် ရောက်ရှိခဲ့၏။

အိမ်သို့ ရောက်သောအခါ သူဌေးကြီး ဝါဏိဇသည် မိမိ၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာကို ပြန်လည် ရရှိခဲ့၏။ သူသည် ထိုအဖြစ်အပျက်ကို အလွန်ပင် ကျေးဇူးတင်၏။ သူသည် မဟာကျီးကန်းကို မည်သည့်အခါမျှ မမေ့ခဲ့။ သူသည် ထိုအဖြစ်အပျက်မှ သင်ခန်းစာယူ၍ ပင်လယ်ခရီးသွားရာ၌ အလွန်ပင် သတိဝီရိယ ရှိလာ၏။ သူသည် မည်သည့်အခါမျှ မိမိ၏ ကံကြမ္မာကို စွန့်လွှတ်ခဲ့။ သူသည် အမြဲတမ်း ကြိုးစား အားထုတ်ခဲ့။

ထိုအကြောင်းအရာသည် ဘုရားရှင်၏ မဟာကရုဏာတော်ကို ထင်ရှားစေ၏။ သူဌေးကြီး ဝါဏိဇကား ယနေ့ ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်တိုင် ဖြစ်တော်မူ၏။ မဟာကျီးကန်းကား သာသနာ့အကျိုးကို ဆောင်ရွက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်တော်မူ၏။ ရွှေငါးကြီးကား အလှူဒါန၏ အကျိုးတရားကို ထင်ရှားစေ၏။

ထုံး

ဤဇာတ်တော်မှ အကျိုးတရားကား အလွန်ပင် မြင့်မြတ်လှ၏။ ဘဝခရီး၌ ကြုံတွေ့ရသော အခက်အခဲများကို ရင်ဆိုင်ရာ၌ အရှုံးကို မကြောက်သင့်။ သတိဝီရိယဖြင့် ကြိုးစား အားထုတ်လျှင် မည်သည့် အခက်အခဲကို မဆို ကျော်လွှားနိုင်၏။ ထို့ပြင် သူတစ်ပါးကို ကူညီရာ၌လည်း ကိုယ်ကျိုးကို မရှေးရှုဘဲ ကူညီသင့်၏။ အလှူဒါနသည် အလွန်ပင် အကျိုးများလှ၏။

ပါရမီတော်များ

ဤဇာတ်တော်၌ ဘုရားရှင်သည် သစ္စာဘုရား ကို ဘာဝနာဖြင့် ပြုစုတော်မူခဲ့၏။ သမုဒ္ဒဝါဏိဇ အဖြစ်ဖြင့် မိမိ၏ အကျိုးစီးပွားကို အရှုံးမပေးဘဲ ကြိုးစား အားထုတ်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် သူတစ်ပါးကို ကူညီရာ၌လည်း အကျိုးကို မရှေးရှုဘဲ ကူညီတော်မူ၏။ မဟာကျီးကန်း အဖြစ်ဖြင့်လည်း သူတစ်ပါးကို ကူညီတော်မူ၏။ ရွှေငါးကြီး အဖြစ်ဖြင့်လည်း အလှူဒါနကို ပြုစုတော်မူ၏။ ဤသို့လျှင် ဘုရားရှင်သည် သစ္စာ၊ ပညာ၊ သဒ္ဓါ၊ ဝီရိယ စသည်တို့ကို အထူးသဖြင့် ဘာဝနာဖြင့် ပြုစုတော်မူခဲ့ပေသည်။