
မြတ်စွာဘုရားရှင် သက်တော်ရှည်တော်စဉ်အခါက၊ သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ ဘုရားရှင်သည် သေဒနကအမည်ရှိသော ဝက်မြီးတိုတစ်ကောင်အား ရဟန်းတို့၏ အကျင့်သိက္ခာကို ဖျက်ဆီးနေသည်ကို မြင်တော်မူသည်နှင့် “ရဟန်းတို့၊ ရဟန်းတို့၊ ယခုအခါ၌သာ ငါဘုရားသည် ဤဝက်မြီးတိုကို ဆုံးမရုံသာ၊ ရှေးအခါကမူကား ဤဝက်မြီးတိုသည် ငါဘုရားကို စော်ကားဖျက်ဆီးခဲ့ဖူးပြီ” ဟု မိန့်တော်မူပြီးလျှင် “ဤဝက်မြီးတိုကား အတိတ်ဘဝက ငါဘုရားဖြစ်ခဲ့သော မဟာကပိအမည်ရှိသော မျောက်မင်းကြီး၏ အမွေခံဖြစ်သည်” ဟု မိန့်တော်မူကာ “ထိုအခါက ငါဘုရား၏ အကျင့်သီလကို ထိုဝက်မြီးတိုက မည်သို့ ဖျက်ဆီးခဲ့ဖူးသည်ကို ငါဘုရားပြမည်” ဟု မိန့်တော်မူပြီးလျှင် “ရှေးကဤဝက်မြီးတိုအား ငါဘုရားသည် မဟာကပိအမည်ရှိသော မျောက်မင်းကြီးဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်” ဟု “မဟာကပိဇာတ်” ကို ဟောကြားတော်မူသည်၊
အလောင်းတော် မဟာကပိမင်းသည် ဟိမဝန္တာအရပ်၌ မဟာကပိအမည်ရှိသော မျောက်မင်းကြီးဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးကား အလွန်သီလ၊ သမာဓိနှင့် ပြည့်စုံတော်မူ၏။ ထိုမျောက်အပေါင်းတို့သည် မဟာကပိမင်းကြီး၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်၌ အလွန်စည်းလုံးညီညွတ်စွာ နေထိုင်ကြ၏။ ထိုအရပ်၌ “သုဒဿန” အမည်ရှိသော တောင်ကြီးတစ်လုံးရှိ၏။ ထိုတောင်ကြီး၏ အနောက်ဘက်၌ “အမ္ဗ” အမည်ရှိသော သရက်ပင်ကြီးတစ်ပင် ရှိ၏။ ထိုသရက်ပင်ကြီးကား အလွန်ကြီးမားပြီးလျှင် သရက်သီးများ အလွန်မှည့်၏။ ထိုသရက်သီးတို့ကား အလွန်ချိုမြိန်အရသာရှိ၏။ ထိုသရက်ပင်ကြီးကား “အမ္ဗဝန” အမည်ရှိသော သရက်တောကြီး၏ အလယ်ဗဟို၌ ရှိ၏။ ထိုသရက်တောကြီးကား အလွန်ကျယ်ပြန့်၏။
ထိုသရက်တောကြီးကို “ကပိလ” အမည်ရှိသော မဟာကပိမင်းကြီး၏ ညီတော်က အုပ်ချုပ်၏။ ကပိလမင်းသားကား အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီးလျှင် အလွန် မနာလိုတတ်၏။ သူ၏ အကျင့်ဆိုးများကြောင့် မဟာကပိမင်းကြီးသည် ထိုညီတော်အား “အမ္ဗဝန” သရက်တောကြီးကိုသာ အုပ်ချုပ်ခိုင်း၏။ သရက်ပင်ကြီး၏ အသီးများမှ တစ်စိတ်တစ်ဒေသကိုသာ စားသုံးခွင့်ပြု၏။ ကျန်ရှိသော သရက်သီးများကိုမူကား မဟာကပိမင်းကြီး ကိုယ်တိုင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၏။
တစ်နေ့သော် “ကပိလ” မင်းသားကား အလွန်သရက်သီးကို စားချင်စိတ်ပေါက်၏။ သူ၏ လက်အောက်ခံ မျောက်တို့အား “ဤသရက်သီးများသည် ငါတို့ အပိုင်ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု မေး၏။ ထိုအခါ “ကပိလ” မင်းသားကား အလွန်အမျက်ထွက်၏။ သူ၏ အကြံမှာ “ငါသည် မဟာကပိမင်းကြီးအား မနာလိုသောကြောင့် ငါ၏ အကျင့်ဆိုးကို မင်းကြီး သိမည်ကို စိုးရိမ်၏။ ထို့ကြောင့် မင်းကြီးအား အပြစ်တင်ရမည်” ဟု ကြံ၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား သူ၏ အကြံကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် “အမ္ဗ” သရက်ပင်ကြီးသို့ သွား၏။ ထိုအခါ “ကပိလ” မင်းသားကား သူ၏ မျောက်အပေါင်းတို့ကို ခေါ်ဆောင်လာ၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အမ္ဗ” သရက်ပင်ကြီး၏ အောက်သို့ ရောက်လျှင် “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
ထိုအခါ “ကပိလ” မင်းသားကား အလွန်အမျက်ထွက်၏။ “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုး
— In-Article Ad —
အချင်းချင်း ကူညီခြင်းသည် အလွန်အကျိုးရှိသည်။ မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရ လေးပါးကို ကျင့်သုံးခြင်းသည် အလွန်အကျိုးရှိသည်။
ပါရမီ: မေတ္တာ (Loving-kindness)
— Ad Space (728x90) —
59Ekanipātaသာသနာတော်နှစ်ပေါင်းများစွာက၊ သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ ကောသလတိုင်းမှာ ကၪာၪသာရၪဒၪဆိုတဲ့ မြို့လေးတစ်မြို့ရှိခဲ...
💡 သနားကြင်နာခြင်း၊ အနစ်နာခံခြင်း၊ ကျေးဇူးတရားတို့ကို သိမြင်ခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ မိမိတစ်ဦးတည်း၏ အကျိုးစီးပွားကို ရှေးရှုခြင်းထက်၊ အများအကျိုးကို ရှေးရှုခြင်းသည် ပိုမို မြတ်၏။
87Ekanipātaဘုရားလောင်း ဥဒိန်နရ ဇာတ် မြတ်စွာဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင...
💡 ဤဇာတ်တော်မှ သင်ခန်းစာရရှိသည်မှာ - မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခြင်းနှင့် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပမာမခန့်ထားဘဲ အများအကျိုးကို ရှေးရှုခြင်းသည် အောင်မြင်မှု၏ အခြေခံအကြောင်းတရားများ ဖြစ်သည်။ ခက်ခဲသော စမ်းသပ်မှုများ ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း၊ စိတ်ကို မလျှော့လျှင် မည်သည့်အတားအဆီးကို မဆို ကျော်လွှားနိုင်ပါသည်။
37Ekanipātaသမုဒ္ဒရာနှင့် မျောက်မင်း ရှေးသောအခါက ဘုရားအလောင်းတော်သည် မျောက်မင်းအဖြစ် ထေရ်ကြီးဝါကြီး ဖြစ်တော်မူ၏...
💡 ဤဇာတ်တော်မှ သင်ခန်းစာယူရသည်မှာ အသိဉာဏ်၊ သတ္တိ၊ မေတ္တာ၊နှင့် အနစ်နာခံမှုတို့သည် အလွန်အရေးကြီးကြောင်း သိရသည်။ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသည် မိမိ၏ အကျိုးကို မကြည့်ဘဲ အပေါင်းအဖော်တို့၏ အကျိုးကို ရှေးရှုရမည်။ သဘာဝတရားကို လေးစားပြီး သတိတရားနှင့် နေထိုင်ရမည်။ အခက်အခဲများ ကြုံတွေ့ရသော်လည်း မကြောက်မရွံ့ ရင်ဆိုင်ပြီး မိမိ၏ တာဝန်ကို ကျေပွန်အောင် ထမ်းဆောင်ရမည်။
41Ekanipātaမျောက်မင်းနှင့် အမဲလိုက်သမား အခန်း (၁) အရှေ့ဘက် တောအုပ်ကြီးကား သစ်ပင်ပန်းမန်တို့ဖြင့် စိမ်းလန်းစို...
💡 အကြံဉာဏ်ဆိုးများကို မယုံကြည်သင့်။
75Ekanipātaဒေဝဓမ္မ (Devadhamma Jataka) ရှေးအခါက မဂ်ဓတိုင်း၌ မင်းတစ်ပါး ရှိလေသည်။ မင်းကြီးသည် တရားသဖြင့် အုပ်ချု...
💡 ပညာသည် လူတစ်ဦး၏ စိတ်ထားကို ပြောင်းလဲစေပြီး ဘဝကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေသည်။
70Ekanipātaမဟာကုမ္ဘီရဇာတ် (၂)ရှေးရှေးအခါက မဂဒ၁တိုင်းတွင် မဟာကုမ္ဘီရမင်းကြီး အုပ်စိုးတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးသည် အလွ...
💡 အုပ်ချုပ်သူသည် ပြည်သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို နားလည်ရမည်။ အလှူပေးခြင်းသည် နောင်ဘဝ၌ အကျိုးများ၏။
— Multiplex Ad —