
ณ เมืองพาราณสีอันรุ่งเรือง พระโพธิสัตว์ทรงอุบัติเป็นพระเจ้ามหาสีลวะ กษัตริย์ผู้ทรงทศพิธราชธรรม ทรงเปี่ยมด้วยพระเมตตากรุณา ทรงปกครองอาณาประชาราษฎร์ด้วยความยุติธรรม และทรงยึดมั่นในศีลธรรมอันดีงาม พระองค์ทรงเป็นที่รักยิ่งของปวงชน
ในขณะที่แคว้นพาราณสีกำลังเจริญรุ่งเรือง ก็มีพราหมณ์ผู้หนึ่ง ชื่อว่า เทวะ พราหมณ์ผู้นี้มีจิตใจที่คดโกง ฉลาดแกมโกง และเต็มไปด้วยกิเลสตัณหา เขาคิดจะหาทางยักยอกทรัพย์สมบัติของแผ่นดินมาเป็นของตนเอง
วันหนึ่ง เทวะพราหมณ์ได้เข้าไปกราบทูลพระเจ้ามหาสีลวะ ด้วยอุบายอันแยบยล “ข้าแต่พระมหากษัตริย์ผู้ทรงธรรม” พราหมณ์กล่าว “ข้าพระองค์ได้ศึกษาตำราโบราณมา พบว่ามีวิธีปรุงยาอายุวัฒนะ ที่จะทำให้พระองค์ทรงมีพระชนมายุยืนยาว ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ และมีพละกำลังวังชาสมบูรณ์”
พระเจ้ามหาสีลวะทรงสดับดังนั้น ก็ทรงสนพระทัยเป็นยิ่งนัก “ท่านพราหมณ์ ท่านมีวิธีใด โปรดบอกข้ามาเถิด”
เทวะพราหมณ์จึงวางแผนการร้าย “การปรุงยานี้ ต้องอาศัยวัตถุดิบอันเลอค่า และหายากยิ่งนัก ข้าพระองค์จำเป็นต้องเดินทางไปยังแดนไกล เพื่อรวบรวมสมุนไพรและแร่ธาตุต่างๆ หากจะให้สำเร็จลุล่วงได้ ข้าพระองค์ต้องการงบประมาณจำนวนมหาศาล และข้าพระองค์จะขอรับผิดชอบในการจัดหาทุกสิ่งทุกอย่างเอง”
พระเจ้ามหาสีลวะทรงหลงเชื่อคำของเทวะพราหมณ์ พระองค์จึงพระราชทานทรัพย์สมบัติจำนวนมากให้แก่พราหมณ์ผู้นั้น เพื่อนำไปใช้ในการปรุงยาอายุวัฒนะ
เทวะพราหมณ์รับทรัพย์สินไปแล้ว ก็มิได้นำไปปรุงยาตามที่กล่าวอ้าง แต่กลับนำไปใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือย ซื้อหาความสุขสำราญส่วนตน และเก็บสะสมไว้เป็นสมบัติส่วนตัว
เมื่อเวลาผ่านไป พระเจ้ามหาสีลวะทรงสอบถามถึงความคืบหน้าในการปรุงยา เทวะพราหมณ์ก็แก้ตัวไปต่างๆ นานา อ้างว่ายังขาดวัตถุดิบบางอย่างบ้าง อ้างว่าต้องรอฤกษ์งามยามดีบ้าง
แต่แล้ว ความจริงก็ถูกเปิดเผย เมื่อเสนาบดีผู้ซื่อสัตย์คนหนึ่ง ได้สืบหาข้อมูลจนพบว่า เทวะพราหมณ์มิได้เดินทางไปปรุงยาที่ใดเลย แต่กลับใช้ทรัพย์สมบัติของแผ่นดินไปในทางที่ผิด
ทางที่ผิด
เมื่อความจริงปรากฏ พระเจ้ามหาสีลวะทรงกริ้วเป็นอย่างยิ่ง ทรงเห็นถึงความเลวทรามและไม่ซื่อสัตย์ของเทวะพราหมณ์ พระองค์ทรงตัดสินใจลงโทษพราหมณ์ผู้นั้นอย่างสาสม
พระเจ้ามหาสีลวะทรงมีรับสั่งให้จับกุมเทวะพราหมณ์ และยึดทรัพย์สินที่เขาได้ยักยอกไปคืนมาทั้งหมด พระองค์ทรงพิพากษาให้เทวะพราหมณ์ต้องโทษจำคุกตลอดชีวิต และไม่ให้มีสิทธิ์ยุ่งเกี่ยวกับราชการแผ่นดินอีกต่อไป
หลังจากนั้น พระเจ้ามหาสีลวะทรงประกาศแก่ประชาชนว่า พระองค์จะไม่ทรงหลงเชื่อคำล่อลวงของคนที่ไม่ประพฤติตนอยู่ในศีลธรรมอีกต่อไป พระองค์จะทรงยึดมั่นในความถูกต้อง และจะทรงบริหารราชการแผ่นดินด้วยความซื่อสัตย์สุจริต
พระองค์ทรงสั่งสอนข้าราชการและประชาชนให้ประพฤติตนอยู่ในศีล 5 เป็นนิจ เพื่อให้บ้านเมืองสงบสุข และมีความเจริญรุ่งเรือง
พระโพธิสัตว์ในครั้งนี้ ทรงแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของความซื่อสัตย์สุจริต และการลงโทษผู้ที่ประพฤติผิดอย่างยุติธรรม การรักษาศีลธรรมอันดีงาม เป็นรากฐานสำคัญของการปกครองและการดำเนินชีวิต
— In-Article Ad —
ความซื่อสัตย์สุจริตเป็นคุณธรรมอันประเสริฐ การหลอกลวงและคดโกงนำมาซึ่งความฉิบหาย การปกครองที่ตั้งอยู่บนความยุติธรรมและศีลธรรมจะนำพามาซึ่งความเจริญรุ่งเรือง
บารมีที่บำเพ็ญ: ศีลบารมี, สัจจบารมี, ขันติบารมี
— Ad Space (728x90) —
527มหานิบาตการเสียสละเพื่อผู้อื่นณ เมืองสุมังคลนคร อันเป็นเมืองที่สงบสุขและอุดมสมบูรณ์ มีบุตรของเศรษฐีคนหนึ่ง น...
💡 การเสียสละเพื่อผู้อื่นเป็นคุณธรรมอันประเสริฐที่สุด ซึ่งสามารถนำไปสู่การหลุดพ้นจากทุกข์ได้
115เอกนิบาตอัชชุตรชาดก ณ เมืองพาราณสีอันรุ่งเรือง มีพระราชาผู้ทรงธรรมพระนามว่า พระเจ้าอัชชุตร พระองค์ทรงปกครองบ...
💡 การให้ย่อมชนะความโลภ และการมีน้ำใจสามารถแก้ไขปัญหาที่เกิดจากความเห็นแก่ตัว
254ติกนิบาตสุริยโชตรชาดก (ครั้งที่ 2) กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ แคว้นกาสี มีพระราชาผู้ทรงธรรมปกครองเมืองพาราณสี...
💡 การบำเพ็ญเพียรทางจิต มิใช่การหนีโลก แต่เป็นการแสวงหาความสุขที่แท้จริง และการช่วยเหลือผู้อื่นนั้นเป็นส่วนหนึ่งของการบำเพ็ญบารมี
214ทุกนิบาตกุมารชาดก ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในยุคที่พระโพธิสัตว์ทรงอุบัติเป็นพระกุมารผู้เปี่ยมด้วยพระปัญญาและความ...
💡 ปัญญาและเหตุผล ย่อมสามารถเอาชนะกำลังและความรุนแรงได้ การใช้วาจาอันสุนทรและการเจรจาอย่างชาญฉลาด เป็นหนทางที่ดีที่สุดในการแก้ไขปัญหาความขัดแย้ง
190ทุกนิบาตมหิสชาดกครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ แคว้นมคธ มีมหาวิทยาลัยอันยิ่งใหญ่แห่งหนึ่ง เป็นแหล่งรวมของเหล่าบัณฑิตแ...
💡 ความรู้ที่แท้จริงคือการนำไปประยุกต์ใช้ และเข้าใจถึงธรรมชาติของสิ่งต่างๆ ความอดทนและวิจารณญาณเป็นคุณสมบัติสำคัญของผู้นำ
252ติกนิบาตปัฏฐกชาดก (ครั้งที่ 3) ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในกาลเมื่อพระโพธิสัตว์ของเราทรงอุบัติเป็นปัฏฐกะ พราหมณ์ผ...
💡 ความเมตตาและความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ย่อมส่งผลดีตอบแทนกลับคืนมาเสมอ แม้แต่สัตว์เล็กๆ ก็สามารถตอบแทนบุญคุณได้ การช่วยเหลือผู้อื่น ไม่ว่าจะเล็กน้อยเพียงใด ย่อมเป็นการสร้างบุญกุศล และเป็นหนทางสู่ความสุขที่แท้จริง
— Multiplex Ad —