กษัตริย์ผู้ทรงไม่ติดในลาภยศ
กษัตริย์ผู้ทรงไม่ติดในลาภยศ
ณ อาณาจักรสิริวัชร อันเป็นอาณาจักรที่มั่งคั่งและงดงาม ปกครองโดยพระเจ้าวิโรจน์ชัย ผู้ทรงมีพระปรีชาสามารถและทรงเป็นที่รักของพสกนิกร
วันหนึ่ง มีนักปราชญ์ผู้หนึ่ง นามว่า 'ปัญญา' ได้เดินทางมายังอาณาจักรของพระเจ้าวิโรจน์ชัย
ปัญญาเป็นนักปราชญ์ผู้รอบรู้ และมีชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่ว
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงทราบถึงกิตติศัพท์ของปัญญา จึงมีรับสั่งให้นำปัญญามาเข้าเฝ้า
"ท่านปัญญา ยินดีต้อนรับสู่สิริวัชร" พระเจ้าวิโรจน์ชัยตรัสด้วยรอยยิ้ม
ปัญญาน้อมรับ
"ข้าพเจ้าเป็นเกียรติยิ่งที่ได้เข้าเฝ้า"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงสนทนากับปัญญา
"ข้าได้ยินกิตติศัพท์ของท่านมานาน ข้าอยากจะขอคำปรึกษาจากท่าน"
ปัญญาขานรับ
"หากสิ่งใดที่ข้าพเจ้าสามารถช่วยเหลือได้ ยินดีเสมอพ่ะย่ะค่ะ"
ทั้งสองสนทนากันอย่างถูกคอ
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงประทับใจในความรู้และความเฉลียวฉลาดของปัญญา
"ท่านปัญญา หากท่านประสงค์สิ่งใด ขอให้บอกข้า"
ปัญญาน้อมศีรษะ
"ข้าพเจ้ามิได้ประสงค์สิ่งใดเป็นพิเศษพ่ะย่ะค่ะ"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงตรัส
"ข้าอยากจะให้ท่านเป็นที่ปรึกษาของข้า"
ปัญญาลังเล
"แต่ว่า..."
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงแย้ง
"ข้าเห็นว่า ท่านมีปัญญาญาณที่สามารถช่วยเหลืออาณาจักรของเราได้"
ปัญญากล่าว
"ฝ่าบาท ข้าพเจ้ามิได้ประสงค์ตำแหน่งใดๆ"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงตรัส
"ข้าจะยกย่องท่านให้เป็นมหาอำมาตย์"
ปัญญาส่ายหน้า
"ข้าพเจ้ามิได้ต้องการลาภยศสรรเสริญ"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงแปลกใจ
"เหตุใดเล่า?"
ปัญญากล่าว
"ข้าพเจ้ามีความสุขกับการเรียนรู้ และแบ่งปันความรู้"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงพิจารณา
"หากท่านไม่ต้องการตำแหน่งเช่นนั้น แล้วท่านต้องการสิ่งใด?"
ปัญญากล่าว
"ข้าพเจ้าเพียงต้องการพื้นที่เล็กๆ ในอาณาจักรของท่าน เพื่อตั้งเป็นสำนักเรียน"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงยิ้ม
"แน่นอน! ข้าจะให้ทุกอย่างที่ท่านต้องการ"
ปัญญาได้ตั้งสำนักเรียนขึ้น และได้ถ่ายทอดความรู้ให้แก่ผู้คนมากมาย
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงประทับใจในความไม่ติดในลาภยศของปัญญา
"ท่านปัญญา ท่านเป็นแบบอย่างที่ดี"
ปัญญาน้อมรับ
"ข้าพเจ้าเพียงทำในสิ่งที่ตนเองรัก"
ในที่สุด ปัญญาก็ได้กลายเป็นที่ปรึกษาคนสำคัญของพระเจ้าวิโรจน์ชัย
แม้ว่าจะไม่ได้มีตำแหน่งสูงส่ง แต่เขาก็ได้ทำประโยชน์ให้แก่อาณาจักรอย่างมหาศาล
อาณาจักรสิริวัชรจึงเป็นอาณาจักรแห่งปัญญาและความเจริญรุ่งเรือง
— In-Article Ad —
💡คติธรรม / ข้อคิด
การไม่ยึดติดในลาภยศสรรเสริญ ย่อมนำมาซึ่งความสุขที่แท้จริง.
บารมีที่บำเพ็ญ: อุเบกขาบารมี, วิริยบารมี
— Ad Space (728x90) —
นิทานชาดกเรื่องอื่นที่น่าสนใจ
45เอกนิบาตพกาปิชาดก
พกาปิชาดก ณ แคว้นมคธอันอุดมสมบูรณ์ ในยุคสมัยที่พระโพธิสัตว์ทรงดำรงพระองค์เป็นกษัตริย์ผู้ทรงทศพิธราช...
💡 การรู้จักตนเองเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในการดำเนินชีวิต เพราะจะช่วยให้เราเข้าใจขีดจำกัดของตนเอง รู้จักใช้สิ่งที่มีให้เป็นประโยชน์ และไม่หลงไปกับกิเลสทั้งปวง
184ทุกนิบาตสีวิชาดก (เรื่องพระโพธิสัตว์)
สีวิชาดก (เรื่องพระโพธิสัตว์) ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในสมัยที่พระโพธิสัตว์ทรงบำเพ็ญบารมีเป็นพระเจ้าสีว...
💡 การเสียสละที่แท้จริง ไม่ใช่การสูญเสีย แต่คือการได้รับสิ่งที่มีค่ากว่า การให้ทานย่อมนำมาซึ่งบุญบารมี และเป็นหนทางสู่การหลุดพ้น
216ทุกนิบาตนฬกชาดก
นฬกชาดก กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในสมัยที่พระพุทธเจ้ายังทรงดำรงพระชนม์ชีพอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรง...
💡 ความเมตตาและการเสียสละย่อมสามารถเปลี่ยนแปลงจิตใจของผู้อื่นได้ แม้แต่ผู้ที่เคยมีจิตใจเป็นอกุศล ก็สามารถกลับมาเป็นผู้มีจิตใจดีงามได้ หากได้รับการแสดงความเมตตาอย่างแท้จริง
229ทุกนิบาตมหิสชาดก
มหิสชาดก ในสมัยพุทธกาล เมื่อครั้งที่พระผู้มีพระภาคเจ้ายังทรงดำรงพระชนม์อยู่ ได้ทรงปรารภถึงเรื่องรา...
💡 ความเสียสละเพื่อผู้อื่นนั้น เป็นคุณธรรมอันสูงส่ง และความซื่อสัตย์นั้นจะนำมาซึ่งเกียรติยศและคุณค่าในตนเอง
232ทุกนิบาตปัฏฐกชาดก
ปัฏฐกชาดก ในอดีตกาล เมื่อครั้งพระโพธิสัตว์ยังทรงเป็นพระเวสสันดร กาลครั้งหนึ่ง ณ กรุงกลิงครัฐ อันเป็...
💡 ปัฏฐกชาดกสอนให้เห็นถึงความสำคัญของทานบารมี แม้การให้ทานอาจนำมาซึ่งความเดือดร้อนและความยากลำบาก แต่หากกระทำด้วยจิตที่บริสุทธิ์และตั้งมั่นในคุณธรรม ย่อมส่งผลดีในที่สุด นอกจากนี้ ยังสอนให้เห็นถึงความอดทน ความเสียสละ และการไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคในชีวิต
246ทุกนิบาตมุฏฐิสทัตตชาดก
มุฏฐิสทัตตชาดกครั้งหนึ่งนานมาแล้ว สมัยที่พระโพธิสัตว์ทรงจุติเป็นพญานกกระเรียนใหญ่ อาศัยอยู่ในป่าอันอ...
💡 การใช้สติปัญญาและความไม่ประมาท สามารถเอาชนะอุปสรรคที่ร้ายกาจได้ และการช่วยเหลือผู้อื่นให้พ้นภัย คือการบำเพ็ญบุญกุศลอันประเสริฐ
— Multiplex Ad —