กษัตริย์ผู้ไม่ทรงเกรงกลัวต่ออุปสรรค
กษัตริย์ผู้ไม่ทรงเกรงกลัวต่ออุปสรรค
ณ อาณาจักรกาญจนบุรีอันรุ่งเรือง มีพระเจ้าวิเศษชัย กษัตริย์ผู้ทรงมีพระปรีชาสามารถ และทรงเป็นที่รักของพสกนิกร พระองค์ทรงปกครองด้วยความยุติธรรมและเข้มแข็ง
วันหนึ่ง เกิดมหาวาตภัยครั้งใหญ่ขึ้น ลมพายุพัดกระหน่ำอย่างรุนแรง ทำลายบ้านเรือน เสนาบดีและประชาชนต่างหวาดกลัว
"ฝ่าบาท! พายุร้ายนี้ไม่เคยปรากฏมาก่อน!" เสนาบดีทูลรายงานด้วยความตื่นตระหนก
พระเจ้าวิเศษชัยทรงมองออกไปนอกหน้าต่าง ท้องฟ้ามืดครึ้ม ลมพัดแรงจนต้นไม้ใหญ่โค่นล้ม
"ข้าเห็นแล้ว" พระองค์ตรัสด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง
ประชาชนต่างวิ่งหนีตาย
"เราจะอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว!"
พระเจ้าวิเศษชัยทรงมีรับสั่งให้เหล่าทหารช่วยกันอพยพประชาชนไปยังที่ปลอดภัย
"จงรีบนำทุกคนไปยังถ้ำใหญ่ที่อยู่ทางทิศเหนือ!"
พระองค์ทรงนำทัพช่วยกันเร่งอพยพ
"ทุกคน! อย่าตื่นตระหนก! เราจะผ่านมันไปด้วยกัน!"
ขณะที่กำลังอพยพ ทรงเห็นหญิงชราคนหนึ่งล้มลง
"คุณย่า!"
พระองค์รีบเข้าไปประคอง
"ข้าจะช่วยท่านเอง"
แต่ทันใดนั้น ลมพายุได้พัดแรงขึ้นอีก
พายุได้พัดเอาต้นไม้ใหญ่ล้มลงมาทับทางเข้าถ้ำใหญ่
"แย่แล้ว! ทางเข้าถูกปิดกั้นแล้ว!"
ประชาชนส่งเสียงร้องด้วยความสิ้นหวัง
"เราจะทำอย่างไรดี? เราติดอยู่ที่นี่แล้ว!"
พระเจ้าวิเศษชัยทรงสงบพระทัย
"อย่าเพิ่งสิ้นหวัง! เรายังมีทางอื่น"
พระองค์ทรงมีรับสั่งให้เหล่าทหารและประชาชนช่วยกันหาทางออก
"เราต้องหาทางอื่น! เราจะยอมแพ้ไม่ได้!"
เหล่าทหารและประชาชนพากันช่วยกันขุดดิน ย้ายก้อนหิน
แต่ลมพายุยังคงพัดแรง
พระเจ้าวิเศษชัยทรงนำเอง
"ข้าจะนำเอง! ทุกคนช่วยกัน!"
พระองค์ทรงใช้พระองค์เองเป็นโล่กำบัง เมื่อมีสิ่งของปลิวมา
พระองค์ทรงเหนื่อยล้า แต่ก็มิได้ยอมแพ้
"เราต้องไปให้ถึงที่ปลอดภัย!"
ในที่สุด หลังจากพยายามอยู่นาน พวกเขาก็สามารถขุดทางเล็กๆ ออกมาได้
"สำเร็จแล้ว!"
ประชาชนต่างส่งเสียงไชโย
พระเจ้าวิเศษชัยทรงนำพาประชาชนทั้งหมดออกจากที่อันตราย
เมื่อพายุสงบลง พวกเขาก็กลับมายังอาณาจักร
บ้านเรือนเสียหายไปมาก แต่ก็ไม่มีผู้ใดเสียชีวิต
"ฝ่าบาท! ท่านช่วยชีวิตพวกเราไว้!"
ประชาชนพากันกล่าวขอบคุณ
พระเจ้าวิเศษชัยทรงยิ้ม
"ข้าเพียงทำหน้าที่ของข้า"
พระองค์ทรงมีรับสั่งให้เริ่มการก่อสร้างอาณาจักรใหม่
"เราจะสร้างอาณาจักรให้แข็งแกร่งกว่าเดิม!"
ประชาชนต่างร่วมมือกัน
"พวกเราจะช่วยท่าน!"
อาณาจักรกาญจนบุรีกลับมารุ่งเรืองอีกครั้ง
พระเจ้าวิเศษชัยทรงเป็นที่รักยิ่งกว่าเดิม เพราะพระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ผู้ไม่ทรงเกรงกลัวต่ออุปสรรคใดๆ
— In-Article Ad —
💡คติธรรม / ข้อคิด
ความกล้าหาญและความไม่ย่อท้อต่ออุปสรรค ย่อมนำมาซึ่งความสำเร็จ.
บารมีที่บำเพ็ญ: วิริยบารมี, อธิษฐานบารมี
— Ad Space (728x90) —
นิทานชาดกเรื่องอื่นที่น่าสนใจ
142เอกนิบาตสมนกททชาดก
สมนกททชาดก ในกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ ป่าอันกว้างใหญ่ไพศาล ซึ่งเต็มไปด้วยพฤกษานานาพันธุ์ ร่มรื่นด้ว...
💡 ความโลภไม่เคยนำพามาซึ่งความสุขที่แท้จริง การเบียดเบียนผู้อื่นย่อมนำมาซึ่งความทุกข์ และการรู้จักพอเพียงคือหนทางสู่ความสงบสุข
484ปกิณณกนิบาตพระโพธิสัตว์กับลิงจอมขโมย
พระโพธิสัตว์กับลิงจอมขโมยในป่าอันอุดมสมบูรณ์ มีต้นไผ่สูงตระหง่าน เป็นที่อาศัยของฝูงลิงฝูงหนึ่ง ในบรร...
💡 ความโลภและการละเมิดสิทธิของผู้อื่น นำมาซึ่งความเดือดร้อน. ความมีน้ำใจ การช่วยเหลือผู้อื่น และความซื่อสัตย์ คือหนทางสู่ความสุขที่แท้จริง.
254ติกนิบาตสุริยโชตรชาดก (ครั้งที่ 2)
สุริยโชตรชาดก (ครั้งที่ 2) กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ แคว้นกาสี มีพระราชาผู้ทรงธรรมปกครองเมืองพาราณสี...
💡 การบำเพ็ญเพียรทางจิต มิใช่การหนีโลก แต่เป็นการแสวงหาความสุขที่แท้จริง และการช่วยเหลือผู้อื่นนั้นเป็นส่วนหนึ่งของการบำเพ็ญบารมี
184ทุกนิบาตสีวิชาดก (เรื่องพระโพธิสัตว์)
สีวิชาดก (เรื่องพระโพธิสัตว์) ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในสมัยที่พระโพธิสัตว์ทรงบำเพ็ญบารมีเป็นพระเจ้าสีว...
💡 การเสียสละที่แท้จริง ไม่ใช่การสูญเสีย แต่คือการได้รับสิ่งที่มีค่ากว่า การให้ทานย่อมนำมาซึ่งบุญบารมี และเป็นหนทางสู่การหลุดพ้น
178ทุกนิบาตสิริปปุราณชาดก (เรื่องลิง)
สิริปปุราณชาดก (เรื่องลิง) ในกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ แคว้นมคธอันรุ่งเรือง พระโพธิสัตว์เจ้าของเราได...
💡 นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ความโลภและความประมาทอาจนำมาซึ่งอันตรายถึงชีวิต ควรมีความรอบคอบในการกระทำ และใช้สติปัญญาในการแก้ไขปัญหา นอกจากนี้ การมีเมตตาธรรมและรู้จักช่วยเหลือผู้อื่น ย่อมนำมาซึ่งความสุขและความเจริญ
209ทุกนิบาตสมุทรชาดก
สมุทรชาดก กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ อาณาจักรอันรุ่งเรือง ในสมัยที่พระโพธิสัตว์ทรงเป็นพระเวสสันดร บำเพ...
💡 การให้ย่อมนำความสุขที่แท้จริง ความโลภนำมาซึ่งความทุกข์ การให้อภัยเป็นสิ่งประเสริฐ.
— Multiplex Ad —