มหาสุบินชาดก (Mahasubhadra Jataka)
มหาสุบินชาดก
ในอดีตกาล ณ กรุงพาราณสี พระโพธิสัตว์ทรงเสวยพระชาติเป็นพระมหาบุรุษ นามว่า สุบินกุมาร พระองค์มีพระนามเช่นนี้เพราะทรงฝันเห็นสิ่งอัศจรรย์ตั้งแต่ประสูติ
วันหนึ่งขณะที่พระสุบินกุมารทรงพระเจริญวัยขึ้น ได้ทรงพระสุบินนิมิตอันแปลกประหลาดหลายประการในคืนเดียวกัน:
“ข้าพระองค์เห็นมหาสมุทรทั้งสี่เหือดแห้งไปเหลือเพียงน้ำที่หยดลงมาจากขนหางของสุนัข 4 ขา
ข้าพระองค์เห็นต้นไม้ที่สูงเสียดฟ้าถูกรากไม้เล็กๆ โค่นล้ม
ข้าพระองค์เห็นภูเขาใหญ่ทั้งหลายแตกเป็นจุล
ข้าพระองค์เห็นบัวหลวงที่งามสง่าในสระน้ำถูกโคลนตมสกปรก
ข้าพระองค์เห็นฝูงนกที่มีปีกหักบินไม่ได้
ข้าพระองค์เห็นเสือลายพาดกลอนที่ควรจะเป็นผู้ล่า กลับถูกสุนัขไล่กัด
ข้าพระองค์เห็นควายป่าตัวใหญ่ที่แข็งแรง ถูกลูกโคไล่ขวิด
ข้าพระองค์เห็นไฟที่โชติช่วงชัชวาลดับลง
ข้าพระองค์เห็นม้าพยศที่ควรจะเชื่อง กลับดื้อด้าน
ข้าพระองค์เห็นดอกไม้ที่เบ่งบาน บัดนี้กลับร่วงโรย
ข้าพระองค์เห็นก้อนกรวดอันเล็กนิดเดียว กลับมีน้ำหนักเท่าภูเขา
ข้าพระองค์เห็นดาวฤกษ์มากมายที่ส่องแสงบนท้องฟ้า กลับกลืนหายไปในดวงจันทร์
ข้าพระองค์เห็นเปลือกหอยอันน้อยนิด กลับมีค่าดั่งทองคำ
ข้าพระองค์เห็นต้นกล้วยต้นเดียวกลับแตกหน่อออกผล
ข้าพระองค์เห็นพระอาทิตย์และพระจันทร์โคจรสลับกัน
ข้าพระองค์เห็นน้ำที่เคยใสสะอาด กลับกลายเป็นสีเลือด
ข้าพระองค์เห็นน้ำเต้าลูกใหญ่กลับกลวงโบ๋
ข้าพระองค์เห็นรวงผึ้งที่ควรจะมีน้ำผึ้ง กลับมีแต่ทราย
ข้าพระองค์เห็นปลาตัวใหญ่ที่ควรจะหากินในน้ำ กลับขึ้นมาหากินบนบก
ข้าพระองค์เห็นดวงอาทิตย์ดวงเดียวที่ควรจะให้แสงสว่าง กลับถูกเมฆหมอกบดบัง
ข้าพระองค์เห็นสุนัข 4 ขาที่ควรจะต่ำต้อย กลับได้ครอบครองบัลลังก์
ข้าพระองค์เห็นหญ้าแห้งที่ควรจะไร้ค่า กลับมีค่าดั่งทองคำ”
เมื่อพระสุบินกุมารทรงเล่าความฝันเหล่านี้ให้พระบิดาฟัง พระบิดาทรงตกพระทัยเป็นอย่างยิ่ง ทรงเชื่อว่าเป็นลางร้าย จึงทรงเรียกประชุมปุโรหิตและโหราจารย์
ปุโรหิตทั้งหลายต่างตีความไปต่างๆ นานา บางคนว่าร้าย บางคนว่าดี แต่ไม่มีใครสามารถอธิบายความหมายอันแท้จริงได้
พระสุบินกุมารจึงตรัสว่า “ข้าแต่พระบิดา ความฝันเหล่านี้ มิใช่ลางร้าย แต่เป็นนิมิตแห่งการเปลี่ยนแปลงอันยิ่งใหญ่ และเป็นเครื่องบ่งชี้ถึงความเสื่อมถอยของธรรมะในอนาคตอันใกล้”
พระสุบินกุมารทรงอธิบายความหมายของแต่ละฝัน โดยเชื่อมโยงกับเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต เช่น การที่สุนัข 4 ขาได้ครอบครองบัลลังก์ หมายถึง การที่คนต่ำต้อยไร้คุณธรรมจะได้ขึ้นเป็นใหญ่ หรือ การที่ไฟดับ หมายถึง การที่ธรรมะจะเสื่อมสูญ
พระบิดาเมื่อทรงสดับคำอธิบายของพระโอรส ก็ทรงประหลาดพระทัยในพระปรีชาญาณ และทรงตระหนักได้ว่า พระโอรสคือผู้ที่จะนำพาอาณาจักรไปสู่ความสงบสุข
หลังจากนั้น พระสุบินกุมารทรงปกครองเมืองพาราณสีสืบต่อจากพระบิดา ทรงนำพาอาณาประชาราษฎร์ให้ตั้งมั่นอยู่ในธรรมะ และทรงป้องกันภัยพิบัติต่างๆ ได้ด้วยพระปรีชาญาณอันล้ำเลิศ
— In-Article Ad —
💡คติธรรม / ข้อคิด
การเห็นนิมิตอันอัศจรรย์ อาจเป็นการบ่งบอกถึงการเปลี่ยนแปลง หรือเหตุการณ์สำคัญที่จะเกิดขึ้นในอนาคต การมีปัญญาหยั่งรู้ จะช่วยให้สามารถเตรียมรับมือและแก้ไขปัญหาได้
บารมีที่บำเพ็ญ: ปัญญาบารมี
— Ad Space (728x90) —
นิทานชาดกเรื่องอื่นที่น่าสนใจ
61เอกนิบาตสัมภวะชาดก
ความเห็นผิดที่นำไปสู่หายนะณ แคว้นอวันตีอันไพบูลย์ กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในสมัยที่อาณาจักรยังคงเต็มไ...
💡 ความเห็นผิดที่นำไปสู่การเบียดเบียนผู้อื่น ย่อมนำมาซึ่งหายนะ การบำเพ็ญกุศลและมีจิตเมตตาย่อมนำมาซึ่งความสุข.
230ทุกนิบาตสาลัททกชาดก (Salhattaka Jataka)
สาลัททกชาดก (Salhattaka Jataka)ในกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ แคว้นอวันตี ที่ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องความอุดมส...
💡 ความสามัคคี ความกล้าหาญ และการใช้ความสามารถอย่างเต็มที่ สามารถเอาชนะอุปสรรคได้
213ทุกนิบาตสุณีตกชาดก
สุณีตกชาดกณ แคว้นโกศล อันอุดมสมบูรณ์ไปด้วยพืชพรรณธัญญาหาร ปกครองโดยพระเจ้าพรหมทัต ผู้ทรงธรรม แต่ทว่า...
💡 การใส่ร้ายป้ายสีผู้อื่นโดยไม่มีหลักฐาน เป็นการกระทำที่ผิดและนำมาซึ่งความเดือดร้อน การพูดความจริงและยึดมั่นในความซื่อสัตย์ คือสิ่งสำคัญในการอยู่ร่วมกันในสังคม.
117เอกนิบาตสมนกททชาดก
สมนกททชาดก ในอดีตกาลนานมาแล้ว ครั้งพุทธกาลล่วงเลยมาถึงยุคที่พระโพธิสัตว์ทรงอุบัติเป็นพญาช้างเผือกแส...
💡 การเสียสละอันยิ่งใหญ่ แม้จะแลกมาด้วยความเจ็บปวด หรือการสูญเสียสิ่งอันเป็นที่รัก แต่ก็จะนำมาซึ่งความสุขที่แท้จริง และเป็นแบบอย่างที่ดีให้แก่ผู้อื่น
190ทุกนิบาตมหิสชาดก (Mahisa Jataka)
มหิสชาดกครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ แคว้นมคธ มีมหาวิทยาลัยอันยิ่งใหญ่แห่งหนึ่ง เป็นแหล่งรวมของเหล่าบัณฑิตแ...
💡 ความรู้ที่แท้จริงคือการนำไปประยุกต์ใช้ และเข้าใจถึงธรรมชาติของสิ่งต่างๆ ความอดทนและวิจารณญาณเป็นคุณสมบัติสำคัญของผู้นำ
192ทุกนิบาตมหาปทุมชาดก (Maha Paduma Jataka)
มหาปทุมชาดกกาลครั้งหนึ่งนานแสนนานมาแล้ว ณ แคว้นอันอุดมสมบูรณ์แห่งหนึ่ง มีกษัตริย์พระองค์หนึ่งทรงพระน...
💡 การสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักเป็นเรื่องทุกข์ แต่หากเราสามารถมองเห็นความจริงของสรรพสิ่งตามความเป็นจริง คือ ความไม่เที่ยง (อนิจจัง) ความเป็นทุกข์ (ทุกขัง) และความไม่มีตัวตน (อนัตตา) เราจะสามารถปล่อยวางความทุกข์ และพบกับความสงบที่แท้จริงได้ การออกบวชและการบำเพ็ญเพียรเป็นหนทางหนึ่งที่จะนำไปสู่การหลุดพ้นจากทุกข์.
— Multiplex Ad —