
นานมาแล้ว ณ ป่าใหญ่แห่งหนึ่ง มีกระรอกตัวหนึ่งอาศัยอยู่ มันเป็นกระรอกที่ใจดี มีจิตใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ และรักความสะอาดเป็นที่สุด
วันหนึ่ง ขณะที่กระรอกกำลังหาอาหารอยู่ มันก็ได้ยินเสียงร้องคร่ำครวญดังมาจากริมลำธาร
เมื่อมันวิ่งเข้าไปดู ก็พบว่ามีลูกกระรอกตัวน้อยตัวหนึ่ง กำลังตกน้ำ และกำลังจะจมหายไป
“ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!” ลูกกระรอกร้อง
กระรอกตัวนั้นเห็นดังนั้นก็ตกใจยิ่งนัก มันไม่ลังเลที่จะกระโดดลงไปในน้ำ และพยายามช่วยลูกกระรอกน้อย
มันใช้ปากคาบลูกกระรอกน้อยไว้ แล้วพยายามว่ายน้ำเข้าฝั่ง
แต่กระแสน้ำเชี่ยวกรากมาก มันเองก็แทบจะเอาชีวิตไม่รอด
ในที่สุด ด้วยความพยายามอย่างสุดกำลัง มันก็สามารถพาลูกกระรอกน้อยขึ้นมาถึงฝั่งได้อย่างปลอดภัย
เมื่อลูกกระรอกน้อยปลอดภัยแล้ว มันก็กอดกระรอกตัวนั้นแน่น “ขอบคุณมากค่ะ! ถ้าไม่ได้คุณ หนูคงตายไปแล้ว”
“ไม่เป็นไรหรอก” กระรอกตอบ “เราทุกคนต้องช่วยเหลือซึ่งกันและกัน”
หลังจากนั้น กระรอกตัวนั้นก็พาแม่ของลูกกระรอกน้อยมา และดูแลจนลูกกระรอกน้อยหายดี
เรื่องราวนี้ได้แพร่กระจายไปทั่วป่า สัตว์ทั้งหลายต่างสรรเสริญในความกล้าหาญ และความมีน้ำใจของกระรอกตัวนั้น
วันหนึ่ง มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น กษัตริย์แห่งแคว้นนั้น กำลังประทับอยู่ริมแม่น้ำ และทรงโยนเหรียญทองคำลงไปในแม่น้ำ
“ใครสามารถนำเหรียญทองคำนี้ขึ้นมาจากก้นแม่น้ำได้” กษัตริย์ตรัส “เราจะให้รางวัลเป็นทรัพย์สินเงินทองมากมาย”
เหล่าสัตว์ทั้งหลายต่างพากันแตกตื่น แต่ก็ไม่มีใครสามารถทำได้
กระรอกตัวนั้นเห็นดังนั้น ก็เกิดความคิดขึ้นมา
“ข้าจะลองดู” มันกล่าว
เหล่าสัตว์ทั้งหลายต่างมองมันด้วยความประหลาดใจ
“เจ้าเป็นแค่กระรอกตัวเล็กๆ จะไปทำอะไรได้” เต่าตัวหนึ่งกล่าว
“เจ้าอย่าไปเลย” ลิงตัวหนึ่งพูด “มันอันตรายเกินไป”
แต่กระรอกไม่สนใจ
มันกระโดดลงไปในแม่น้ำอีกครั้ง แต่คราวนี้มันไม่ได้ลงไปเพื่อช่วยเหลือใคร
มันดำน้ำลงไป และพยายามใช้ปากคาบเหรียญทองคำนั้น
แต่เหรียญทองคำนั้นจมลึกมาก และหนักเกินกว่าที่มันจะคาบขึ้นมาได้
กระรอกพยายามเท่าไหร่ก็ไม่สำเร็จ
ในที่สุด มันก็ต้องขึ้นมาบนฝั่งอย่างเหนื่อยอ่อน
กษัตริย์ทรงเห็นดังนั้น ก็ทรงรู้สึกผิดหวัง
แต่เมื่อทรงเห็นกระรอกที่พยายามอย่างเต็มที่แล้ว ก็ทรงรู้สึกสงสาร
“เจ้าพยายามอย่างเต็มที่แล้ว” กษัตริย์ตรัส “แม้เจ้าจะนำเหรียญทองคำขึ้นมาไม่ได้ แต่เราก็เห็นถึงความกล้าหาญและความเพียรของเจ้า”
กษัตริย์จึงพระราชทานรางวัลให้แก่กระรอก เป็นเครื่องประดับทองคำ และอาหารมากมาย
กระรอกดีใจมาก มันนำรางวัลที่ได้รับไปแบ่งปันให้กับสัตว์อื่นๆ ในป่า
จากนั้นมา กระรอกตัวนั้นก็กลายเป็นที่รักของสัตว์ทั้งป่า
มันได้สอนให้ทุกคนรู้ว่า แม้เราจะตัวเล็ก และไม่สามารถทำในสิ่งที่ยิ่งใหญ่ได้ แต่ความพยายาม และความกล้าหาญของเรานั้น ก็มีคุณค่า
และที่สำคัญที่สุด การที่เรามีน้ำใจช่วยเหลือผู้อื่นนั้น คือสิ่งที่ประเสริฐที่สุด
เรื่องราวของกระรอกตัวนี้เป็นเครื่องเตือนใจว่า เราไม่ควรประมาทในความสามารถของตนเอง และไม่ควรดูถูกความพยายามของผู้อื่น
— In-Article Ad —
ความกล้าหาญ ความพากเพียร และการมีน้ำใจช่วยเหลือผู้อื่น เป็นคุณธรรมอันประเสริฐ แม้จะไม่ประสบความสำเร็จตามที่ตั้งใจ แต่ความพยายามนั้นก็มีคุณค่าและควรค่าแก่การยกย่อง
บารมีที่บำเพ็ญ: วิริยบารมี, เมตตาบารมี
— Ad Space (728x90) —
118เอกนิบาตสัญชีวกชาดกกาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว ณ กรุงสาวัตถี พระพุทธเจ้าทรงพระมหากรุณาธิคุณ เสด็จดับขันธ์ปรินิพพ...
💡 ความประมาทเป็นอันตรายที่มองไม่เห็น แม้ผู้มีปัญญาก็อาจตกเป็นเหยื่อได้ การไม่ประมาทคือหนทางแห่งความปลอดภัย.
317จตุกกนิบาตมหาธนุปชาดกในอดีตกาล เมื่อครั้งที่พระโพธิสัตว์ทรงเวียนว่ายอยู่ในสังสารวัฏ ทรงได้อุบัติเป็น 'ธนู' อัน...
💡 พลังที่แท้จริงอยู่ที่การใช้ปัญญาและเมตตาควบคู่ไปกับการแสดงกำลัง
162ทุกนิบาตคิรินทกชาดกนานมาแล้ว ณ แคว้นมคธอันอุดมสมบูรณ์ ในป่าอันเขียวชอุ่มแห่งหนึ่ง พระโพธิสัตว์ทรงประสูติเป็น...
💡 การแก้ปัญหาที่ต้นเหตุ เช่น การขจัดความอดอยาก และการให้โอกาสแก่ผู้ยากไร้ ย่อมดีกว่าการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ การปล่อยให้ความโลภเข้าครอบงำ นำมาซึ่งหายนะ
8เอกนิบาตมหาสุตโสมชาดก ในสมัยพุทธกาล ขณะที่สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ วัดพระเชตวัน เมืองสาวัตถี ท...
💡 กามคุณเป็นสิ่งลวงตา นำมาซึ่งความทุกข์ หากไม่รู้จักประมาณตนและยับยั้งชั่งใจ
64เอกนิบาตทุติยทุพภิกขันตชาดก (เรื่องที่ 64) ในกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ กรุงพาราณสีอันเจริญรุ่งเรือง สองกษัตร...
💡 ความเพียรพยายามและสติปัญญา สามารถนำพาเราให้เอาชนะอุปสรรคและความยากลำบากได้ การเสียสละเพื่อผู้อื่น ย่อมนำมาซึ่งความสุขและความเจริญ.
106เอกนิบาตมหาวานรชาดก ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในสมัยที่พระโพธิสัตว์ยังทรงบำเพ็ญพระบารมี ทรงถือกำเนิดเป็นพระยาวานร...
💡 การใช้ปัญญาและความเฉลียวฉลาด สามารถเอาชนะกำลังที่เหนือกว่าได้
— Multiplex Ad —