බුද්ධිමත් කුරුල්ලා

බුද්ධිමත් කුරුල්ලා

ඈත අතීතයේ, බරණැස් නුවර රජකම් කළ බඹදත්ත රජුගේ කාලයේ, එක්තරා වනයක අතිශයින්ම බුද්ධිමත් කුරුල්ලෙක් වාසය කළේය. මේ කුරුල්ලා, අන් සතුන් මෙන් නොව, ඉතාමත් විමසිලිමත් වූ අතර, සියල්ල ගැනම ගැඹුරින් සිතන්නට පුරුදුව සිටියේය. ඔහු කුඩා කල සිටම විවිධ ශබ්ද, හැසිරීම් සහ ස්වභාවික සිදුවීම් නිරීක්ෂණය කරමින්, ඒවායේ අර්ථය තේරුම් ගැනීමට උත්සාහ කළේය. ඔහුගේ නම 'සුජාත' විය.

සුජාත කුරුල්ලා ජීවත් වූයේ ඝන වනයක, උස මහත් ගස්වලින් වැසී ගිය, මනස්කාන්ත පරිසරයකය. උදෑසන හිරු එළිය කොළ අතරින් රූරා වැටෙද්දී, ඔහු තම කූඩුවෙන් එළියට පැමිණ, දවස ආරම්භ කරන්නේ අලුත් දේ ඉගෙන ගැනීමේ අරමුණෙනි. ඔහු ගීත ගායනා කරනවා පමණක් නොව, අන් සතුන්ගේ භාෂා තේරුම් ගැනීමටත්, ඔවුන්ගේ සන්නිවේදනය අනුකරණය කිරීමටත් සමත් විය.

දිනක්, වනයේ සිටි අනෙකුත් සතුන් දැඩි භීතියට පත්ව සිටිනු සුජාත දුටුවේය. ඔවුන් අතර ගස් උඩ සහ බිම සිටි සතුන් සියලු දෙනාම එකම කාරණයක් ගැන කතා කරමින් සිටියහ.

"අපේ වනයට විශාල අනතුරක් පැමිණ තිබෙනවා!"
"ඇහුවාද? ඒ දඩයක්කාරයන්ගේ ශබ්දය!"
"ඔවුන් ඊතල සහ දැල් ගෙනැවිත්. අපි හැමෝම අසුවෙයි!"

සුජාත, මෙම කතාබහ අසා, වහාම සිද්ධිය කුමක්දැයි සොයා බැලීමට තීරණය කළේය. ඔහු සියුම් ලෙස ශබ්දයන් අනුගමනය කරමින්, වනයේ ගැඹුරට ගමන් කළේය. ඔහු දුටුවේ, ඈතින් ඝන වන සෙවණැල්ලක් මෙන් පැමිණෙන මිනිසුන් කණ්ඩායමක් බවයි. ඔවුන්ගේ අතේ ඊතල, දුනු සහ දැල් තිබුණි. ඔවුන්ගේ මුහුණුවල කෟරෟරත්වය සහ ලාභයේ ආශාව පැහැදිලිව පෙනුණි.

වනයේ සිටි බොහෝ සතුන්, මෙම දඩයක්කාරයන්ගේ පැමිණීම දැක, කැලඹිලි සහගතව පලා යාමට පටන් ගත්හ. ඇතැම් අය ගස් උඩට නැග, තවත් අය භූමියේ දුවන්නට වූහ. නමුත් ඔවුන්ගේ කලබලය නිසා, ඔවුන්ගේ පලා යාම වඩාත් පහසු කරවූයේ දඩයක්කාරයන්ටය.

සුජාත, මෙම තත්වය දැක, දැඩි කනගාටුවට පත් විය. ඔහුට වැටහුණේ, කලබලයෙන් පලා යාමෙන් කිසිදු ඵලක් නොවන බවයි. ඒ වෙනුවට, ඔහු සිය බුද්ධිය භාවිතා කිරීමට තීරණය කළේය. ඔහු වහාම ළඟම ගසකට ගොස්, ඉතාමත් මිහිරි, නමුත් බලවත් ස්වරයෙන් කතා කළේය.

"අහෝ, මගේ සත්ව මිත්‍රයනි! කලබල නොවන්න! පලා යාම පමණක් විසඳුම නොවේ."

සුජාතගේ කටහඬ ඇසූ අනෙකුත් සතුන්, හදිසියේම නතර වී, ඔහු දෙස බැලූහ. ඔවුන්ගේ මුහුණුවල පුදුමය සහ සැකය පිරී තිබුණි.

"සුජාත, ඔබ කුමක් කියනවද? දඩයක්කාරයෝ එනවා! අපි මොනවා කරන්නද?"
"අපිට ඔවුන්ගෙන් බේරෙන්න විදිහක් නෑ!"

සුජාත, සන්සුන්ව පිළිතුරු දුන්නේය.

"අපිට විසඳුම් තියෙනවා. අපි එකමුතුවෙන් කටයුතු කළොත්, අපිට මේ අනතුරෙන් ගැලවෙන්න පුළුවන්. පළමුව, අපි හැමෝම කළ යුත්තේ, දඩයක්කාරයන්ට අපේ පැමිණීම නොපෙනෙන ලෙස සැඟවීමයි. ඊළඟට, අපි ඔවුන්ව වනාන්තරයේ වෙනත් දිශාවකට යොමු කළ යුතුයි."

සුජාත, තම සැලැස්ම විස්තර කළේය. ඔහු මුලින්ම, වනයේ සිටි කුරුල්ලන්ට කීවේ, උස් ගස්වල කොළ අතරේ සැඟවී, කිසිදු ශබ්දයක් නොකර සිටින ලෙසය. ඉන්පසු, ඔහු වලසුන් සහ සිංහයන් වැනි විශාල සතුන්ට කීවේ, ඝන පඳුරු සහ ගල් යට සැඟවී, හුස්ම නොවැටෙන ලෙස සිටින ලෙසය. කුඩා සතුන්, ගස්වල කුහර සහ ගල් අතර සැඟවීමට ඔහු උපදෙස් දුන්නේය.

සියලු සතුන්, සුජාතගේ බුද්ධියට සහ නායකත්වයට ගරු කරමින්, ඔහුගේ උපදෙස් පිළිපැදුහ. වනය නිශ්ශබ්ද විය. දඩයක්කාරයන් ළඟා වෙද්දී, ඔවුන්ට කිසිදු සත්ව ශබ්දයක් හෝ චලනයක් හමු වූයේ නැත. ඔවුන් වටපිට බැලූහ.

"මෙතන මොකුත්ම නෑ වගේ..."
"ඒක අමුතුයි. අපිට මේ පැත්තෙන් සත්තුන්ගේ සුවඳ ආවා."
"කමක් නෑ, අපි අනිත් පැත්තට යමු. සමහර විට මේ පැත්තේ සත්තු බය වෙලා දුවල ගිහිල්ලා ඇති."

සුජාත, මෙය බලාපොරොත්තු වූ පරිදිම සිදුවනු දුටුවේය. ඔහු තවත් උපක්‍රමයක් යෙදීමට තීරණය කළේය. ඔහු, ළඟම තිබූ මඩ වළක් අසලට ගොස්, සියතින්ම මඩ ගෙන, තම පියාපත් සහ සිරුරේ ගා ගත්තේය. ඉන්පසු, ඔහු කුඩා ශබ්දයක් නගමින්, දඩයක්කාරයන් සිටි දිශාවට ගමන් කළේය.

දඩයක්කාරයන්, සුජාතගේ ශබ්දය ඇසූ විට, ඔහු දෙස බැලූහ. මඩ ගාගත් කුරුල්ලා ඔවුන්ට අමුතු ලෙස පෙනුණි.

"අන්න, ඒ කුරුල්ලා මොකද කරන්නේ? ඒක මඩේ වැටුනා වගේ."
"එයා අපිට යමක් කියන්න හදනවද?"
"අපි එයා යන පස්සෙන් යමු. සමහර විට එයා අපිට සත්තු ඉන්න තැනක් පෙන්නයි."

සුජාත, ඉතාමත් සෙමින්, දඩයක්කාරයන්ව වනයේ ගැඹුරුම, යන එන මං නැති, ඝන අඳුරු ප්‍රදේශයකට රැගෙන ගියේය. ඔහු ඔවුන්ව ගෙන ගියේ, කටු පඳුරු සහ කඳු බෑවුම් සහිත, භයානක මාර්ගයකය. දඩයක්කාරයන්, සුජාත පසුපස ගිය අතර, ඔවුන්ට මඩ ගාගත් කුරුල්ලා අමතක විය. ඔවුන්ගේ ඇඳුම් ඉරී ගිය අතර, ඔවුන්ගේ සිරුරු සීරීම් වලින් පිරී ගියේය.

අවසානයේ, සුජාත, ඔවුන්ව එක්තරා විසාල, අප්‍රසන්න ගඳක් හමන මඩ වළක් අසලට ගෙනැවිත්, හදිසියේම ඉගිලී ගියේය. දඩයක්කාරයන්, තමන් සිටින ස්ථානය දැක, දැඩි ලෙස කලකිරීමට පත් වූහ.

"අපෝ! මේ මොකක්ද මේ?"
"අපිට මේ මඩේ යන්න බෑ. අපි අතරමං වෙලා!"
"අපි අහක ගිය වැඩක් කරගත්තා. මේ කුරුල්ලා අපිව මුලාවට පත් කළා."

දඩයක්කාරයන්, තම මෝඩකම තේරුම් ගෙන, දැඩි කලකිරීමෙන් සහ දුකෙන්, ආපසු හැරී ගියහ. ඔවුන්ට සතුන් දඩයම් කිරීමට ලැබුණේ නැත. ඊට අමතරව, ඔවුන්ට වනයෙන් පිටව යාමටත් බොහෝ වෙහෙසක් දැරීමට සිදුවිය.

වනයේ සිටි සතුන්, දඩයක්කාරයන් යන බව දුටු විට, සතුටු ඝෝෂා කළහ. ඔවුන් සුජාත වටා රැස් වී, ඔහුට ස්තුති කළහ.

"සුජාත, ඔබට ස්තුති! ඔබ ඔබේ බුද්ධියෙන් අප හැමෝම බේරා ගත්තා."
"ඔබ අපේ නායකයා. ඔබ නැතිව අපට කරන්න දෙයක් නැහැ."

සුජාත, සිනාසෙමින්, මෙසේ කීවේය.

"අපි හැමෝම එකමුතුවෙන් කටයුතු කළා. මම කළේ, අපේ එකමුතුවට මඟ පෙන්වීම විතරයි. අනාගතයේදීත්, අපි මෙලෙසම එකිනෙකාට උදව් කරගෙන ජීවත් වෙමු."

එතැන් පටන්, සුජාත කුරුල්ලා, වනයේ සිටි සියලු සතුන්ගේ ගෞරවයට පාත්‍ර විය. ඔහු නිරන්තරයෙන්ම තම බුද්ධිය සහ ඥානය භාවිතා කරමින්, අන් අයට උපකාර කළේය. ඔහු කිසි විටෙකත් තම බලය අයුතු ලෙස භාවිතා නොකළ අතර, සැමවිටම ධර්මය අනුව කටයුතු කළේය. ඔහුගේ කතාව, වසර ගණනාවක් පුරා, වනයේ පැතිර ගියේය.

මේ කතාවෙන් අපට උගත හැකි පාඩම නම්, ශාරීරික ශක්තියට වඩා බුද්ධිය ඉතාමත් වැදගත් බවයි. බුද්ධියෙන් සහ ඥානයෙන් කටයුතු කිරීමෙන්, අපට ඕනෑම දුෂ්කරතාවයකින් මිදීමටත්, අන් අයට උපකාර කිරීමටත් හැකි බවයි. සුජාත කුරුල්ලා, තම බුද්ධියෙන්, සියලු සතුන්ගේ ජීවිත ආරක්ෂා කළා පමණක් නොව, ඔවුන් අතර එකමුතුකමද වර්ධනය කළේය.

කතිචිස

බුද්ධියෙන් කටයුතු කිරීමෙන්, ඕනෑම අභියෝගයක් ජය ගත හැකිය.

බාරමි

මෙලොවදීම ඥාන බාරමය.