සසදාවත ජාතකය

සසදාවත ජාතකය

ඈත අතීතයේ, මිනිස් ලොව පහළ වූ බෝසතාණන් වහන්සේ, එක්තරා කලෙක සුදු හාවෙකුගේ රුවමවන ස්වරූපයෙන් ඉපිද, ඝන වනයක අසපුවක වාසය කළ සේක. උන්වහන්සේගේ ශරීරය සුදු පැහැයෙන් දිදුලන අතර, කන් දෙක දිගුය. එම වනපෙතේම, ධර්මිෂ්ඨ, සත්‍යවාදී, දානපති බ්‍රාහ්මණයෙකු ද වාසය කළ අතර, ඔහු සතියේ දින හතේම සතර දිගින් එන අසරණ, දුගී, පිඬු සිඟා එන්නන් හට දන් පැන් දුන්නේ ය. එදින ද, බ්‍රාහ්මණයා සිය අසපුවේ දන්සැල සූදානම් කොට, ආගන්තුකයන් එනතුරු බලා සිටියේ ය. එහෙත්, අද දින කිසිවෙකුත් පැමිණියේ නැත. සවස් වරුවේ, බඩගින්නෙන් පෙළෙන, දුර්වල වූ වයසක බ්‍රාහ්මයෙකුගේ ස්වරූපයෙන්, බෝසතාණන් වහන්සේ බ්‍රාහ්මණයා වෙත පැමිණියහ. ඔහුගේ දුර්වලකම, ඇස්වලින් කඳුළු ගලා යාම දුටු බ්‍රාහ්මණයා හට සිතේ මහත් දයා පරපුරක් උපන්නේ ය. "අහෝ, මේ මහලු බ්‍රාහ්මණයාණන් වහන්සේ කොයි සිට පැමිණියේද? මේ අව්සඳ වෙලාවේ, මේ තරම් දුර්වලව, ශක්තියක් නැතිව මෙහි පැමිණ ඇත්තේ කෙසේද?" බ්‍රාහ්මණයා සිතීය. ඔහු මහලු බ්‍රාහ්මණයාට සුවසේ අසුන්ගෙන, "ස්වාමීනී, මාගේ දන්සැලට පැමිණීම ගැන සතුටු වෙමි. ඔබට කෑමට, බීමට මොනවද ඕනේ?" කියා විමසීය. මහලු බ්‍රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, "අනේ, බ්‍රාහ්මණයා, මට නම් දැන් කිසිවක් කන්නට තරම් ශක්තියක් නැහැ. මට පොඩ්ඩක් මස් ටිකක් දුන්නොත්, ඒකෙන් මට හයියක් ලැබේවි." කී සේක. බ්‍රාහ්මණයා හට මහත් සේ දුක හිණි. "ස්වාමීනී, මාගේ දන්සැලේ මස් නැහැ. මාගේ අනුශාසනාවලට අනුව, මා මස් කන්නේ නැහැ. මා ඔබට එළවළු, පලතුරු, ධාන්‍ය වර්ග, කිරි, ගිතෙල් දෙනවා. ඒවායෙන් ඔබට සුවයක් ලැබේවි." කී ය. මහලු බ්‍රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, "එහෙම නම්, බ්‍රාහ්මණයා, මා අද දින කිසිවක් කන්නේ නැහැ." කියා පිටත් වන්නට සැරසුණේ ය. බ්‍රාහ්මණයාට සිතේ මහත් කලකිරීමක් ඇති විය. "අනේ, මේ මහලු ස්වාමී, මාගේ දන්සැලෙන් හිස් අතින් යනවා. මාගේ දානයෙන් ඵලක් නැති වුණා." ඔහු මහලු බ්‍රාහ්මණයා අල්ලා ගෙන, "ස්වාමී, කරුණාකර ඉන්න. මා ඔබට මොනවද ඕනේ කියලා අහන්නම්. මා ඔබට මස් ලබා දෙන්නම්." කී ය. මහලු බ්‍රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, "බ්‍රාහ්මණයා, මා මස් කන්නේ නැහැ. මාගේ ශරීරයට නම් මස් ඕනේ. ඒත්, මා අනුන්ගේ මස් කන්නේ නැහැ." කී සේක. බ්‍රාහ්මණයාට මෙය තේරුණේ නැහැ. "ස්වාමී, එහෙනම් කොහොමද මට මස් දෙන්නේ?" කියා ඇසූ විට, මහලු බ්‍රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, "බ්‍රාහ්මණයා, මාගේ ශරීරයේ මස් තියෙනවා. මාගේ මස් ඔබට දුන්නොත්, ඒකෙන් ඔබට සුවයක් ලැබේවි." කී සේක. බ්‍රාහ්මණයා හට මේක ඇසූ විට, මරණයට වඩා බියක් දැනුණා. "ස්වාමී, ඔබ මොනවද කියන්නේ? ඔබේ මස් මට දෙනවා කියන්නේ? ඒක කොහොමද?" කී ය. මහලු බ්‍රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, "බ්‍රාහ්මණයා, මට නම් මේ ලෝකේ කිසිම දෙයක් ඕනේ නැහැ. මාගේ ශරීරයේ මස්, ලේ, ඇට, എല്ല හැම දෙයක්ම අනුන්ට දුන්නත්, මට සතුටුයි. ඒක නිසා, මගේ මස් ඔබට දෙන්නම්." කී සේක. බ්‍රාහ්මණයා හට මේක ඇසූ විට, ඔහුට මහත් සේ පුදුම හිණි. "ස්වාමී, ඔබ සත්‍ය කියනවද?" කී ය. මහලු බ්‍රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, "සත්‍යයි, බ්‍රාහ්මණයා. මම බොරු කියන්නේ නැහැ." කී සේක. බ්‍රාහ්මණයා හට සිතේ මහත් දයා පරපුරක් උපන්නේ ය. "අනේ, මේ මහලු බ්‍රාහ්මණයාණන් වහන්සේ කොයි තරම් සත්‍යවාදීද, කොයි තරම් දානපතියද?" ඔහු හඬා වැටුණේ ය. "ස්වාමී, මට නම් මේක කරන්න බැහැ. මට ඔබේ මස් ඕනේ නැහැ. මට එළවළු, පලතුරු, ධාන්‍ය වර්ග, කිරි, ගිතෙල් දෙන්න. ඒක මට ඇති." කී ය. මහලු බ්‍රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, "බ්‍රාහ්මණයා, එහෙනම් මාගේ සත්‍යය ඔබ පිළිගන්න. මාගේ සත්‍යය නිසා, ඔබේ දන්සැලට සශ්‍රීකත්වය ලැබේවි. අද දින, මාගේ සත්‍යය නිසා, ඔබේ දන්සැලේ කිසිවෙකුත් හිස් අතින් යන්නට සිදු වන්නේ නැහැ." කී සේක. ඊට පස්සෙ, මහලු බ්‍රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, සියලු සත්වයින්ට දානය ලබා දෙන ලෙස බ්‍රාහ්මණයාට ආශිර්වාද කොට, අතුරුදහන් වූ සේක. බ්‍රාහ්මණයාට මේ සිද්ධිය ගැන මහත් සේ පුදුම හිණි. ඔහු සත්‍යය, දයාව, ත්‍යාගය ගැන සිහිපත් කළේ ය. ඊට පස්සෙ, ඔහු සියලු සත්වයින්ට දානය ලබා දුන්නේ ය. ඔහුගේ දන්සැල සශ්‍රීකත්වයෙන් පිරී ගියේ ය. මේ සිද්ධියෙන් පස්සෙ, බ්‍රාහ්මණයා, ධර්මිෂ්ඨ, සත්‍යවාදී, දානපති ලෙස ප්‍රසිද්ධියට පත් විය. මේ විදිහට, බෝසතාණන් වහන්සේ, සුදු හාවෙකුගේ රුවමවන ස්වරූපයෙන්, සිය සත්‍යය, දයාව, ත්‍යාගය නිසා, අසරණ බ්‍රාහ්මණයාට උපකාර කළ සේක.

එක්තරා කලෙක, ඝන වනයක, ධර්මිෂ්ඨ බ්‍රාහ්මයෙකුගේ අසපුවක් විය. ඔහු සතියේ දින හතේම, සතර දිගින් එන අසරණ, දුගී, පිඬු සිඟා එන්නන් හට දන් පැන් දුන්නේ ය. එදින ද, බ්‍රාහ්මණයා සිය අසපුවේ දන්සැල සූදානම් කොට, ආගන්තුකයන් එනතුරු බලා සිටියේ ය. එහෙත්, අද දින කිසිවෙකුත් පැමිණියේ නැත. සවස් වරුවේ, බඩගින්නෙන් පෙළෙන, දුර්වල වූ වයසක බ්‍රාහ්මයෙකුගේ ස්වරූපයෙන්, බෝසතාණන් වහන්සේ බ්‍රාහ්මණයා වෙත පැමිණියහ. ඔහුගේ දුර්වලකම, ඇස්වලින් කඳුළු ගලා යාම දුටු බ්‍රාහ්මණයා හට සිතේ මහත් දයා පරපුරක් උපන්නේ ය. 'අහෝ, මේ මහලු බ්‍රාහ්මණයාණන් වහන්සේ කොයි සිට පැමිණියේද? මේ අව්සඳ වෙලාවේ, මේ තරම් දුර්වලව, ශක්තියක් නැතිව මෙහි පැමිණ ඇත්තේ කෙසේද?' බ්‍රාහ්මණයා සිතීය. ඔහු මහලු බ්‍රාහ්මණයාට සුවසේ අසුන්ගෙන, 'ස්වාමීනී, මාගේ දන්සැලට පැමිණීම ගැන සතුටු වෙමි. ඔබට කෑමට, බීමට මොනවද ඕනේ?' කියා විමසීය. මහලු බ්‍රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, 'අනේ, බ්‍රාහ්මණයා, මට නම් දැන් කිසිවක් කන්නට තරම් ශක්තියක් නැහැ. මට පොඩ්ඩක් මස් ටිකක් දුන්නොත්, ඒකෙන් මට හයියක් ලැබේවි.' කී සේක. බ්‍රාහ්මණයා හට මහත් සේ දුක හිණි. 'ස්වාමීනී, මාගේ දන්සැලේ මස් නැහැ. මාගේ අනුශාසනාවලට අනුව, මා මස් කන්නේ නැහැ. මා ඔබට එළවළු, පලතුරු, ධාන්‍ය වර්ග, කිරි, ගිතෙල් දෙනවා. ඒවායෙන් ඔබට සුවයක් ලැබේවි.' කී ය. මහලු බ්‍රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, 'එහෙම නම්, බ්‍රාහ්මණයා, මා අද දින කිසිවක් කන්නේ නැහැ.' කියා පිටත් වන්නට සැරසුණේ ය. බ්‍රාහ්මණයාට සිතේ මහත් කලකිරීමක් ඇති විය. 'අනේ, මේ මහලු ස්වාමී, මාගේ දන්සැලෙන් හිස් අතින් යනවා. මාගේ දානයෙන් ඵලක් නැති වුණා.' ඔහු මහලු බ්‍රාහ්මණයා අල්ලා ගෙන, 'ස්වාමී, කරුණාකර ඉන්න. මා ඔබට මොනවද ඕනේ කියලා අහන්නම්. මා ඔබට මස් ලබා දෙන්නම්.' කී ය. මහලු බ්‍රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, 'බ්‍රාහ්මණයා, මා මස් කන්නේ නැහැ. මාගේ ශරීරයට නම් මස් ඕනේ. ඒත්, මා අනුන්ගේ මස් කන්නේ නැහැ.' කී සේක. බ්‍රාහ්මණයාට මෙය තේරුණේ නැහැ. 'ස්වාමී, එහෙනම් කොහොමද මට මස් දෙන්නේ?' කියා ඇසූ විට, මහලු බ්‍රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, 'බ්‍රාහ්මණයා, මාගේ ශරීරයේ මස් තියෙනවා. මාගේ මස් ඔබට දුන්නොත්, ඒකෙන් ඔබට සුවයක් ලැබේවි.' කී සේක. බ්‍රාහ්මණයා හට මේක ඇසූ විට, මරණයට වඩා බියක් දැනුණා. 'ස්වාමී, ඔබ මොනවද කියන්නේ? ඔබේ මස් මට දෙනවා කියන්නේ? ඒක කොහොමද?' කී ය. මහලු බ්‍රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, 'බ්‍රාහ්මණයා, මට නම් මේ ලෝකේ කිසිම දෙයක් ඕනේ නැහැ. මාගේ ශරීරයේ මස්, ලේ, ඇට, എല്ല හැම දෙයක්ම අනුන්ට දුන්නත්, මට සතුටුයි. ඒක නිසා, මගේ මස් ඔබට දෙන්නම්.' කී සේක. බ්‍රාහ්මණයා හට මේක ඇසූ විට, ඔහුට මහත් සේ පුදුම හිණි. 'ස්වාමී, ඔබ සත්‍ය කියනවද?' කී ය. මහලු බ්‍රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, 'සත්‍යයි, බ්‍රාහ්මණයා. මම බොරු කියන්නේ නැහැ.' කී සේක. බ්‍රාහ්මණයා හට සිතේ මහත් දයා පරපුරක් උපන්නේ ය. 'අනේ, මේ මහලු බ්‍රාහ්මණයාණන් වහන්සේ කොයි තරම් සත්‍යවාදීද, කොයි තරම් දානපතියද?' ඔහු හඬා වැටුණේ ය. 'ස්වාමී, මට නම් මේක කරන්න බැහැ. මට ඔබේ මස් ඕනේ නැහැ. මට එළවළු, පලතුරු, ධාන්‍ය වර්ග, කිරි, ගිතෙල් දෙන්න. ඒක මට ඇති.' කී ය. මහලු බ්‍රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, 'බ්‍රාහ්මණයා, එහෙනම් මාගේ සත්‍යය ඔබ පිළිගන්න. මාගේ සත්‍යය නිසා, ඔබේ දන්සැලට සශ්‍රීකත්වය ලැබේවි. අද දින, මාගේ සත්‍යය නිසා, ඔබේ දන්සැලේ කිසිවෙකුත් හිස් අතින් යන්නට සිදු වන්නේ නැහැ.' කී සේක. ඊට පස්සෙ, මහලු බ්‍රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, සියලු සත්වයින්ට දානය ලබා දෙන ලෙස බ්‍රාහ්මණයාට ආශිර්වාද කොට, අතුරුදහන් වූ සේක. බ්‍රාහ්මණයාට මේ සිද්ධිය ගැන මහත් සේ පුදුම හිණි. ඔහු සත්‍යය, දයාව, ත්‍යාගය ගැන සිහිපත් කළේ ය. ඊට පස්සෙ, ඔහු සියලු සත්වයින්ට දානය ලබා දුන්නේ ය. ඔහුගේ දන්සැල සශ්‍රීකත්වයෙන් පිරී ගියේ ය. මේ සිද්ධියෙන් පස්සෙ, බ්‍රාහ්මණයා, ධර්මිෂ්ඨ, සත්‍යවාදී, දානපති ලෙස ප්‍රසිද්ධියට පත් විය. මේ විදිහට, බෝසතාණන් වහන්සේ, සුදු හාවෙකුගේ රුවමවන ස්වරූපයෙන්, සිය සත්‍යය, දයාව, ත්‍යාගය නිසා, අසරණ බ්‍රාහ්මණයාට උපකාර කළ සේක.