သီလရှင်ဖား

သီလရှင်ဖား

ရှေးအသင်္ခေယျာ ကာလ က ကဿပဘုရားရှင် ပွင့်တော်မူစဉ် အခါက ဖြစ်ပါ၏။ ထိုအခါက ရသေ့တစ်ပါးသည် တောထဲတွင် တရားကျင့်နေ၏။ ထိုရသေ့ကား အလွန်သီလ စောင့်သိသူ ဖြစ်၏။ မည်သည့်အခါမျှ သီလကို မဖောက်ဖျက်ခဲ့။ တစ်နေ့သောအခါ ရသေ့ကား တရားကျင့်နေစဉ်တွင် ဖားတစ်ကောင်ကို တွေ့ရှိလေ၏။ ထိုဖားကား အလွန်လှပသော ဖား ဖြစ်၏။ ထိုဖားကား ရသေ့အား မေးမြန်းလေ၏။ 'အရှင်ရသေ့၊ သင်ကား အဘယ်ကြောင့် ဤတောထဲတွင် တရားကျင့်နေပါသနည်း။' ဟု မေးမြန်းလေ၏။ ထိုအခါ ရသေ့ကား ဖားအား ဤသို့ ဖြေကြားလေ၏။ 'ငါကား သစ္စာတရားကို ရရှိရန် အတွက် တရားကျင့်နေပါ၏။' ဟု ဖြေကြားလေ၏။ ထိုအခါ ဖားကား ရသေ့အား ဤသို့ ပြောကြားလေ၏။ 'အရှင်ရသေ့၊ ငါကား သင့်အား သစ္စာတရားကို ရရှိရန် အတွက် ကူညီပါမည်။' ဟု ပြောကြားလေ၏။ ထိုအခါ ရသေ့ကား အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရ၏။ ထို့နောက် ရသေ့ကား ဖားအား မေးမြန်းလေ၏။ 'သင်ကား အဘယ်သို့ ကူညီပါမည်နည်း။' ဟု မေးမြန်းလေ၏။ ထိုအခါ ဖားကား ရသေ့အား ဤသို့ ဖြေကြားလေ၏။ 'ငါကား သင့်အား သီလစောင့်သိရန် အတွက် ကူညီပါမည်။' ဟု ဖြေကြားလေ၏။ ထိုအခါ ရသေ့ကား အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရ၏။ ထို့နောက် ရသေ့ကား ဖားအား မေးမြန်းလေ၏။ 'သင်ကား အဘယ်သို့ ကူညီပါမည်နည်း။' ဟု မေးမြန်းလေ၏။ ထိုအခါ ဖားကား ရသေ့အား ဤသို့ ဖြေကြားလေ၏။ 'ငါကား သင့်အား သီလစောင့်သိရန် အတွက် အမြဲတမ်း သတိပေးပါမည်။' ဟု ဖြေကြားလေ၏။ ထိုအခါ ရသေ့ကား အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရ၏။ ထို့နောက် ရသေ့ကား ဖားအား ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောကြားလေ၏။ 'သင်၏ အကူအညီကြောင့် ငါကား သီလစောင့်သိရန် အတွက် အလွန်ပင် အသိတရား ရရှိခဲ့၏။' ဟု ပြောကြားလေ၏။ ထို့နောက် ရသေ့ကား ဖားအား မေးမြန်းလေ၏။ 'သင်ကား အဘယ်ကြောင့် သီလစောင့်သိရန် အတွက် အလွန်အမင်း အရေးကြီးကြောင်းကို သိပါသနည်း။' ဟု မေးမြန်းလေ၏။ ထိုအခါ ဖားကား ရသေ့အား ဤသို့ ဖြေကြားလေ၏။ 'ငါကား သီလမစောင့်သိသော သူတို့၏ ဆိုးကျိုးများကို အလွန်အမင်း မြင်တွေ့ခဲ့၏။' ဟု ဖြေကြားလေ၏။ 'ထို့ကြောင့် ငါကား သီလစောင့်သိရန် အတွက် အလွန်အမင်း အရေးကြီးကြောင်းကို သိပါ၏။' ဟု ဖြေကြားလေ၏။ ထိုအခါ ရသေ့ကား ဖား၏ စကားကို ကြားရ၍ အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရ၏။ ထို့နောက် ရသေ့ကား ဖားအား မေးမြန်းလေ၏။ 'သင်ကား အဘယ်ကြောင့် သီလစောင့်သိရန် အတွက် အလွန်အမင်း အရေးကြီးကြောင်းကို သိပါသနည်း။' ဟု မေးမြန်းလေ၏။ ထိုအခါ ဖားကား ရသေ့အား ဤသို့ ဖြေကြားလေ၏။ 'ငါကား သီလမစောင့်သိသော သူတို့၏ ဆိုးကျိုးများကို အလွန်အမင်း မြင်တွေ့ခဲ့၏။' ဟု ဖြေကြားလေ၏။ 'ထို့ကြောင့် ငါကား သီလစောင့်သိရန် အတွက် အလွန်အမင်း အရေးကြီးကြောင်းကို သိပါ၏။' ဟု ဖြေကြားလေ၏။ ထိုအခါ ရသေ့ကား ဖား၏ စကားကို ကြားရ၍ အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရ၏။ ထို့နောက် ရသေ့ကား ဖားအား ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောကြားလေ၏။ 'သင်၏ အကူအညီကြောင့် ငါကား သီလစောင့်သိရန် အတွက် အလွန်ပင် အသိတရား ရရှိခဲ့၏။' ဟု ပြောကြားလေ၏။ ထို့နောက် ရသေ့ကား ဖားအား မေးမြန်းလေ၏။ 'သင်ကား အဘယ်ကြောင့် သီလစောင့်သိရန် အတွက် အလွန်အမင်း အရေးကြီးကြောင်းကို သိပါသနည်း။' ဟု မေးမြန်းလေ၏။ ထိုအခါ ဖားကား ရသေ့အား ဤသို့ ဖြေကြားလေ၏။ 'ငါကား သီလမစောင့်သိသော သူတို့၏ ဆိုးကျိုးများကို အလွန်အမင်း မြင်တွေ့ခဲ့၏။' ဟု ဖြေကြားလေ၏။ 'ထို့ကြောင့် ငါကား သီလစောင့်သိရန် အတွက် အလွန်အမင်း အရေးကြီးကြောင်းကို သိပါ၏။' ဟု ဖြေကြားလေ၏။ ထိုအခါ ရသေ့ကား ဖား၏ စကားကို ကြားရ၍ အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရ၏။ ထို့နောက် ရသေ့ကား ဖားအား ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောကြားလေ၏။ 'သင်၏ အကူအညီကြောင့် ငါကား သီလစောင့်သိရန် အတွက် အလွန်ပင် အသိတရား ရရှိခဲ့၏။' ဟု ပြောကြားလေ၏။

“သီလသည် အမှောင်ကို ပယ်ဖျက်၍ အလင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပေး၏။”

ထို့နောက် ရသေ့ကား ဖားအား မေးမြန်းလေ၏။ 'သင်ကား အဘယ်ကြောင့် သီလစောင့်သိရန် အတွက် အလွန်အမင်း အရေးကြီးကြောင်းကို သိပါသနည်း။' ဟု မေးမြန်းလေ၏။ ထိုအခါ ဖားကား ရသေ့အား ဤသို့ ဖြေကြားလေ၏။ 'ငါကား သီလမစောင့်သိသော သူတို့၏ ဆိုးကျိုးများကို အလွန်အမင်း မြင်တွေ့ခဲ့၏။' ဟု ဖြေကြားလေ၏။ 'ထို့ကြောင့် ငါကား သီလစောင့်သိရန် အတွက် အလွန်အမင်း အရေးကြီးကြောင်းကို သိပါ၏။' ဟု ဖြေကြားလေ၏။ ထိုအခါ ရသေ့ကား ဖား၏ စကားကို ကြားရ၍ အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရ၏။ ထို့နောက် ရသေ့ကား ဖားအား ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောကြားလေ၏။ 'သင်၏ အကူအညီကြောင့် ငါကား သီလစောင့်သိရန် အတွက် အလွန်ပင် အသိတရား ရရှိခဲ့၏။' ဟု ပြောကြားလေ၏။