
ပရိသတ်အပေါင်းတို့၊ ယနေ့အခါ ဘုရားရှင်တို့၏ မြတ်သောတရားတော်မြားကို နာယူကြရသည့်အချိန်အခါသမယတွင်၊ ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်တိုင် ဟောကြားတော်မူခဲ့ဖူးသော ရှေးပရိနိဗ္ဗာန်မတိုင်မီ ဘဝတစ်ပါး၌ ကျင့်တော်မူခဲ့သော အနန္တနရိယဇာတ်တော်ကို တင်ပြပါမည်။ ဤဇာတ်တော်သည် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော ဘုရားရှင်တို့၏ အလွန်တရာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်တော်မူခဲ့ရသော ဘဝအဆက်ဆက် တို့အနက် တစ်ပါးအပါးဖြစ်ပေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မဟာသက္ကရာဇ် ကာလ၌၊ မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ မင်းအပေါင်းတို့၏ အကြီးအကဲဖြစ်တော်မူသော မင်းကြီးတစ်ပါးသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်ရှိနေလေသည်။ ထိုမင်းကြီးကား၊ ယခင်ဘဝ၌ မင်းအဖြစ်ကို ရရှိခဲ့သော်လည်း၊ စည်းစိမ်ကို စွန့်လွှတ်၍ သီလကို မစောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်သည့် အကျင့်နှောင့်၊ အလွန်တရာ အကုသိုလ်များစွာကို ပြုခဲ့သောကြောင့်၊ ဤဘဝ၌ ဤသို့ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်ရလေသည်။
ထိုမင်းကြီးသည် နန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်လာသော ရဟန်းတစ်ပါးကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်လျက်၊ “အမောင် ရဟန်း၊ သင့်အဖို့ ဘာမှမရှိ၊ မည်သည့်အကျိုးမှမရှိ၊ မည်သည့်အကျိုးမှမရ၊ မည်သည့်အကျိုးမှမရ။” ဟု စော်ကားပြောဆိုလေသည်။ ထိုအခါ ရဟန်းသည်လည်း စိတ်မပျက်၊ မြတ်သောတရားကို ဟောကြားတော်မူသည့် ဘုရားရှင်ကို အောက်မေ့သတိရလျက်၊ “မင်းကြီး၏ အမိန့်တော်ကို အကျွန်ုပ် နာယူပါ၏။ သို့သော် မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ မသိနားမလည်၊ အလွန်တရာ မိုက်မဲသူဖြစ်ပါ၏။” ဟု ပြန်လည်ပြောဆိုလေသည်။
မင်းကြီးသည် ရဟန်း၏စကားကို ကြားလျှင်၊ အလွန်တရာ စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်လျက်၊ ရဟန်းကို အလွန်တရာ နာကျင်အောင် ဆုံးမရနင်းခွဲ ပစ်လိုက်လေသည်။ ထိုအခါ ရဟန်းသည်လည်း နာကျင်စွာ လဲကျသွားလေသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်ရှိလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းကို ကြားသိတော်မူလျှင်၊ သနားကရုဏာတော်ဖြင့်၊ မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် ယခင်ဘဝ၌ အလွန်တရာ မိုက်မဲစွာ ပြုခဲ့သောကြောင့် ယခုဘဝ၌ ဤသို့ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်ရလေသည်။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ် အလွန်တရာ မသိနားမလည်ခဲ့ပါ၊ အကျွန်ုပ်ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ ဘုရားရှင်။” ဟု တောင်းပန်လေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ခွင့်လွှတ်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမူ၊ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် ဆင်းရဲဒုက္ခမှ ကင်းလွတ်၍ နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရား၏ မိန့်တော်ကို ကြားလျှင်၊ အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်၍၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
တနေ့သ၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်
— In-Article Ad —
ရိုးသားခြင်းနှင့် အမှန်တရားသည် အခက်အခဲများကို ကျော်လွှားစေပြီး ချစ်ခင်လေးစားမှုကို ရရှိစေသည်။
ပါရမီ: သစ္စာပါရမီ
— Ad Space (728x90) —
138Ekanipātaစင်ကြယ်သော ရေကန်ရှေးမင်းတစ်ပါး မင်းပြုစဉ်က ဗောဓိသັດလောင်းလျာသည် ရေကန်တစ်ခု၌ ရေကန်မင်းအဖြစ်သို့ ရောက်...
💡 သစ္စာတရားနှင့် အပြန်အလှန် လေးစားမှုသည် အခက်အခဲများကို ကျော်လွှားရန်နှင့် ငြိမ်းချမ်းသာယာမှုကို ထိန်းသိမ်းရန် အရေးကြီးသည်။
435Navakanipātaမဟာဥဒေါင်း ဇာတ်တော် (ဘုရားအလောင်းတော်သည် ကြင်နာတတ်သောမင်းအဖြစ်) ရှေးအခါက၊ သာသနာတော်မထွန်းကားမီကာလတွ...
💡 မဟာဥဒေါင်းမင်းတရား၏ ဇာတ်တော်သည်၊ အလှူဒါန၏ အကျိုးကျေးဇူးကို ပြဆိုလျက်ရှိသည်။ မိမိ၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာကို ပေးလှူခြင်းဖြင့်၊ သူတစ်ပါး၏ ဒုက္ခကို ကယ်တင်နိုင်သည်၊ မိမိ၏ စိတ်ကိုလည်း ပျော်ရွှင်စေနိုင်သည်၊ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သည် ဟူသော အချက်ကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြလျက်ရှိသည်။ အလှူဒါနသည်၊ ချမ်းသာခြင်း၏ အရင်းမြစ်၊ ကောင်းကျိုးချမ်းသာ၏ အခွင့်အလမ်း ဖြစ်သည်။
186Dukanipātaကကုသန် ဇာတ်တော် မြတ်စွာဘုရားရှင် ကကုသန်ဘုရားရှင်လက်ထက်တော်အခါက၊ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်ကြီးတွင် နန်းထိုက...
💡 အလှူဒါန ပြုလုပ်ခြင်းသည် မိမိ၏ ကံကို မြှင့်တင်ပေးပြီး၊ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို ပေး၏။
164Dukanipātaသစ္စာရှိသောကြက်တူန်းငှက် ထဝ ...
💡 သစ္စာတရားသည် အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာဖြစ်ပြီး၊ မိမိ၏ ဆရာသမား သို့မဟုတ် အရှင်သခင်အပေါ် သစ္စာရှိခြင်းသည် ချီးကျူးထိုက်သော ဂုဏ်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
277Tikanipāta“ကျားမင်း” ၏ ဥဒါန်းရှေးရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက ဗာရာဏသီပြည်ကို စိုးစံတော်မူခဲ့သော ဘုရားအဝေဒနိယမင်းတရား...
💡 အစိုးရတစ်ဦးသည် မိမိ၏ ပြည်သူများအတွက် အနစ်နာခံပြီး အသက်ကိုပင် စွန့်လွှတ်ရန် အသင့်ဖြစ်ရမည်။
276Tikanipāta“တောကြောင်” ဟူသော ဝိနယရှေးအခါက ဗာရာဏသီပြည်တွင် ဘုရားအဝေဒနိယမင်းတရားသည် မင်းပြုတော်မူ၏။ ထိုမင်းသည် သဒ...
💡 ခရီးလမ်းကြုံသူ၊ အကူအညီမဲ့သူတို့အား ကူညီခြင်းသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ကုသိုလ်ဖြစ်သည်။
— Multiplex Ad —