The Bodhisatta as a Hare

“တောကြောင်” ဟူသော ဝိနယ

ရှေးအခါက ဗာရာဏသီပြည်တွင် ဘုရားအဝေဒနိယမင်းတရားသည် မင်းပြုတော်မူ၏။ ထိုမင်းသည် သဒ္ဓါတရားနှင့် ပြည့်စုံ၍ သားသမီးတို့အား တရားနှင့်အညီ ဆုံးမ၏။ ထိုမင်း၏ သားတော်ကား အလွန်ယုတ်မာသော စိတ်ရှိ၏။ ဤသို့လျှင် နယ်စပ်ဒေသ၌ တောကြောင်တစ်ကောင် နေထိုင်၏။ ထိုတောကြောင်ကား မည်သူ့ကိုမျှ မကြောက်။ သို့သော် ထိုတောကြောင်သည် မိမိအား ကြောက်ရွံ့အောင် ပြုမူသော နွားကျောင်းသားများအား အလွန်မုန်း၏။ နွားကျောင်းသားများသည် နွားများကို ထိန်းကျောင်းရင်း ထိုတောကြောင်ကို တွေ့မြင်လျှင် ကြောက်လန့်၍ ပြေးလွှားကြကုန်၏။ ထိုအခါ တောကြောင်သည် အလွန်ဝမ်းမြောက်၏။

တစ်နေ့သောအခါ နွားကျောင်းသားတစ်ဦးသည် တောကြောင်ကို တွေ့မြင်၏။ ထိုနွားကျောင်းသားကား အလွန်မိုက်မဲ၏။ ထိုနွားကျောင်းသားသည် တောကြောင်အား ပစ်ပေါက်ရန် ကျောက်ခဲကို ကောက်ယူ၏။ တောကြောင်သည် ထိုအပြုအမူကို မြင်၍ အလွန်ဒေါသထွက်၏။ တောကြောင်သည် နွားကျောင်းသားအား ဤသို့ပြော၏။ "အချင်း နွားကျောင်းသား၊ သင်သည် ငါ့အား မည်သို့ပြုမည်နည်း။ ငါသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မကြောက်။ ငါ့အား သင် မည်သို့မှ မပြုနိုင်။" နွားကျောင်းသားသည် တောကြောင်၏ စကားကို ကြားနာ၍ အလွန်အံ့အားသင့်၏။

ထိုအခါ နွားကျောင်းသားသည် တောကြောင်အား ဤသို့ပြော၏။ "အသင်သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မကြောက်ဟု ဆိုသော်လည်း ငါသည် သင့်အား အလွယ်တကူပင် ပစ်ပေါက်နိုင်၏။" ထိုအခါ တောကြောင်သည် နွားကျောင်းသားအား ဤသို့ပြော၏။ "သင်သည် ငါ့အား ပစ်ပေါက်ရန် ကြိုးစားမည်ဆိုလျှင် သင်၏ အသက်ကို စွန့်လွှတ်ရမည်။" နွားကျောင်းသားသည် တောကြောင်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ကြားနာ၍ အလွန်ကြောက်ရွံ့၏။ ထိုအခါ နွားကျောင်းသားသည် ကျောက်ခဲကို ပစ်ချ၍ ပြေးလွှားလေ၏။

ထိုအခါ ဗောဓိသတ်လောင်းလျာသည် သားအဖြစ် မွေးဖွားလာ၏။ သူသည် အလွန်လိမ္မာရေးချာသော သားဖြစ်၏။ သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မကြောက်။ သို့သော် သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မဖျက်ဆီး။ သူသည် အလွန်သနားကြင်နာတတ်၏။ သူသည် အခြားသူများအား အကူအညီပေးရန် အမြဲအသင့်ဖြစ်၏။

တစ်နေ့သောအခါ ဗောဓိသတ်လောင်းလျာသည် တောအုပ်၌ သားကောင်ကို တွေ့မြင်၏။ ထိုသားကောင်ကား အလွန်ငယ်ရွယ်၏။ ထိုသားကောင်ကား အလွန်ကြောက်ရွံ့၏။ ထိုသားကောင်ကား မိမိ၏ အမေကို ဆုံးရှုံးသွား၏။ ဗောဓိသတ်လောင်းလျာသည် သားကောင်အား ဤသို့ပြော၏။ "အချင်း သားကောင်၊ သင်သည် မကြောက်နှင့်။ ငါသည် သင့်အား ကူညီမည်။" ထိုအခါ သားကောင်သည် ဗောဓိသတ်လောင်းလျာအား ဤသို့ပြော၏။ "အရှင်မင်းကြီး၊ ကိုယ်တော်သည် ငါ့အား မည်သို့ ကူညီမည်နည်း။" ဗောဓိသတ်လောင်းလျာသည် သားကောင်အား ဤသို့ပြော၏။ "ငါသည် သင့်အား အစာရှာပေးမည်။ ငါသည် သင့်အား အမိုးအကာပေးမည်။ ငါသည် သင့်အား ရန်သူများမှ ကာကွယ်ပေးမည်။"

ထိုအခါ သားကောင်သည် ဗောဓိသတ်လောင်းလျာအား အလွန်ကျေးဇူးတင်၏။ သားကောင်သည် ဗောဓိသတ်လောင်းလျာနှင့်အတူ နေထိုင်၏။ ဗောဓိသတ်လောင်းလျာသည် သားကောင်အား အလွန်ဂရုစိုက်၏။ သားကောင်သည် ဗောဓိသတ်လောင်းလျာ၏ ကျေးဇူးကြောင့် အသက်ရှင်သန်နိုင်၏။

ထိုအခါ ဘုရားအဝေဒနိယမင်းတရားသည် သားတော်၏ အပြုအမူကို ကြားနာ၍ အလွန်ဝမ်းမြောက်၏။ မင်းကြီးသည် သားတော်အား ဤသို့ပြော၏။ "အချင်း သားတော်၊ သင်သည် အလွန်ကောင်းမွန်သော စိတ်ရှိ၏။ သင်သည် အခြားသူများအား ကူညီရန် အမြဲအသင့်ဖြစ်၏။" ထိုအခါ ဗောဓိသတ်လောင်းလျာသည် မင်းကြီးအား ဤသို့ပြော၏။ "အရှင်မင်းကြီး၊ ကိုယ်တော်သည် အခြားသူများအား ကူညီရန် အမြဲအသင့်ဖြစ်ပါ၏။"