မေဓာဝီဝိဒူရဇာတ်

မေဓာဝီဝိဒူရဇာတ်

ရှေးရှေးတုန်းက ကမ္ဘာလောကကြီးမှာ မင်းပြုအုပ်ချုပ်သူတွေ အများကြီး ပေါ်ပေါက်ခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီလို မင်းတွေထဲမှာ သာဝတ္ထိပြည်ကို အုပ်ချုပ်တဲ့ ဝိဒူရမင်းကြီးဟာ အတော်အတင့် ကျော်ကြားတယ်။ ဝိဒူရမင်းကြီးဟာ ပညာအတတ်လည်း ပြည့်စုံတယ်၊ အုပ်ချုပ်ရေးလည်း ကျွမ်းကျင်တယ်။ သူရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ ပြည်သူပြည်သားတွေ သာယာဝတီ ကောင်းစားကြတယ်။ ဒါပေမယ့် အုပ်ချုပ်သူတိုင်းမှာ အားနည်းချက် ရှိတတ်ကြသလို၊ ဝိဒူရမင်းကြီးမှာလည်း သားသမီးတွေအပေါ် အလွန်အမင်း ချစ်ခင်လွန်းလို့ မကောင်းမှုတွေမှာပါ လိုက်လျောတတ်တဲ့ အားနည်းချက် ရှိတယ်။

ဒါကတော့ ဝိဒူရမင်းကြီးရဲ့ သားတော်တွေအကြောင်း ပြောတာပါ။ မင်းကြီးမှာ သားတော်သုံးပါး ရှိတယ်။ ပထမသားတော်က နာမည်ကြီးတယ်။ ဒုတိယသားတော်က ပိုနာမည်ကြီးတယ်။ တတိယသားတော်ကတော့ အတော်လေး ဆိုးသွမ်းတယ်။ အဲဒီတတိယသားတော်ဟာ မူးယစ်ဆေးဝါး အလွန်ကြိုက်တယ်။ မကောင်းတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ပေါင်းသင်းတယ်။ အုပ်ချုပ်ရေးမှာလည်း မကြာခဏ အရှက်ရအောင် ပြုမူတတ်တယ်။ ဝိဒူရမင်းကြီးဟာ သားတော်ကို အလွန်ချစ်တဲ့အတွက် အပြစ်မပေးတတ်ဘူး။ သူငယ်ချင်းတွေကလည်း အခွင့်ကောင်းယူပြီး သားတော်ကို ပိုဆိုးအောင် လှုံ့ဆော်ကြတယ်။

တစ်နေ့သောအခါမှာ၊ တတိယသားတော်ဟာ မူးယစ်ဆေးဝါး အလွန်မူးနေတုန်း အရက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်မှာ ရန်ဖြစ်တယ်။ ရန်ပွဲက ပြင်းထန်လွန်းလို့ အခြားသူတွေကိုပါ ထိခိုက်တယ်။ ဒီသတင်းဟာ ဝိဒူရမင်းကြီးဆီ ရောက်လာတယ်။ မင်းကြီးဟာ မကျေနပ်ဘူး။ သားတော်ရဲ့ အပြုအမူဟာ ပြည်သူတွေကြားမှာ မင်းway ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေတယ်။ သူဟာ သားတော်ကို ခေါ်ပြီး ဆုံးမဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

“သားတော်၊ မင်းရဲ့ အပြုအမူဟာ မသင့်တော်ဘူး။ မင်းဟာ မင်းway ရဲ့ သားတော်တစ်ယောက် ဖြစ်တယ်။ မင်းရဲ့ အပြုအမူဟာ မင်းway ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေတယ်။ ဒီထက်ပိုဆိုးလာရင် မင်းway ဟာ သားတော်ကို အပြစ်ပေးရလိမ့်မယ်” လို့ မင်းကြီးက တင်းမာစွာ ပြောတယ်။

သားတော်ကတော့ မူးနေဆဲ။ သူက “အဖေ၊ ဒါက ဘာမှ မဟုတ်ဘူး။ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ စကားများတာပဲ။ ဘာလို့ အဖေက ဒီလောက် စိတ်ဆိုးရတာလဲ” လို့ ပြန်ပြောတယ်။

မင်းကြီးဟာ စိတ်ပျက်တယ်။ သူဟာ သားတော်ကို အိမ်မှာပဲ နေခိုင်းပြီး ပြင်ပလောကနဲ့ အဆက်အသွယ် ဖြတ်လိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် သားတော်က နားမထောင်ဘူး။ သူဟာ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ပေါင်းသင်းပြီး မကောင်းမှုတွေ ဆက်တိုက် လုပ်တယ်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ သားတော်ဟာ ပြင်းထန်တဲ့ ပြစ်မှုတစ်ခုကို ကျူးလွန်တယ်။ သူဟာ ရွှေငွေတွေ ခိုးယူတယ်။ သူဟာ လူတွေကိုလည်း ဒုက္ခရောက်အောင် ပြုမူတယ်။ ဒီသတင်းဟာ ရွာသူရွာသားတွေကြားမှာ ပျံ့နှံ့သွားတယ်။ လူတွေဟာ ဝိဒူရမင်းကြီးဆီ လာပြီး တိုင်တန်းတယ်။

ဝိဒူရမင်းကြီးဟာ ရှက်လွန်းလို့ အသက်မရှင်ချင်တော့ဘူး။ သူဟာ သားတော်ကို အပြစ်ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူဟာ သားတော်ကို အလွန်ချစ်တဲ့အတွက် အပြစ်မပေးချင်ဘူး။ သူဟာ သားတော်ကို အဝေးကို လွှတ်ပစ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

“သားတော်၊ မင်းဟာ မကောင်းမှုတွေ အများကြီး ကျူးလွန်ခဲ့ပြီ။ မင်းway ဟာ မင်းကို ဆုံးမဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းဟာ နားမထောင်ဘူး။ အခုတော့ မင်းway ဟာ မင်းကို အဝေးကို လွှတ်ပစ်ရလိမ့်မယ်။ မင်းဟာ ဒီပြည်မှာ မနေရတော့ဘူး။ ပြန်မလာနဲ့” လို့ မင်းကြီးက မျက်ရည်တွေနဲ့ ပြောတယ်။

သားတော်ဟာ အံ့အားသင့်သွားတယ်။ သူဟာ အဖေရဲ့ စကားကို မယုံနိုင်ဘူး။ သူဟာ အဖေကို ခွင့်လွှတ်ဖို့ တောင်းပန်တယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းကြီးဟာ မလျှော့ဘူး။

“မင်းway ဟာ မင်းကို ချစ်တယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းway ဟာ တရားကို လေးစားတယ်။ မင်းway ဟာ ပြည်သူတွေရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို ဦးစားပေးရတယ်။ မင်းway ဟာ မင်းကို ပြည်ထဲမှာ ထားလို့ မဖြစ်တော့ဘူး” လို့ မင်းကြီးက ပြောတယ်။

သားတော်ဟာ အဝေးကို ခရီးထွက်တယ်။ သူဟာ တောထဲမှာ လျှောက်သွားတယ်။ သူဟာ အစာငတ်၊ ရေငတ်နဲ့ ဒုက္ခရောက်တယ်။ သူဟာ လူ့ဘောင်ကို ပြန်လာဖို့ ကြိုးစားတယ်။ ဒါပေမယ့် သူဟာ အောင်မြင်မှု မရဘူး။

နောက်ဆုံးမှာတော့ သူဟာ သေဆုံးသွားတယ်။

ဝိဒူရမင်းကြီးဟာ သားတော်ရဲ့ သတင်းကို ကြားတဲ့အခါ အလွန်ဝမ်းနည်းတယ်။ သူဟာ နောင်တရတယ်။ သူဟာ သားသမီးတွေကို မကောင်းမှုတွေမှာ လိုက်လျောတာဟာ မှားမှန်း သိတယ်။

“ငါဟာ သားသမီးတွေကို အလွန်ချစ်တဲ့အတွက် သူတို့ကို ဆုံးမဖို့ မကြိုးစားခဲ့ဘူး။ အဲဒါဟာ ငါရဲ့ အမှားပဲ။ ငါဟာ တရားကို မလိုက်နာခဲ့ဘူး။ အဲဒါဟာ ငါရဲ့ အမှားပဲ” လို့ မင်းကြီးက ငိုတယ်။

ဒီဇာတ်လမ်းကနေ ငါတို့တွေ သင်ခန်းစာ ယူနိုင်တယ်။ ငါတို့တွေ သားသမီးတွေကို ချစ်ရမယ်။ ဒါပေမယ့် ငါတို့တွေ သူတို့ကို ဆုံးမရမယ်။ ငါတို့တွေ တရားကို လေးစားရမယ်။ ငါတို့တွေ ပြည်သူတွေရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို ဦးစားပေးရမယ်။