
ရှေးသောအခါက ဗာရာဏသီပြည်၌ ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုစဉ်အခါက၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည် မျောက်တစ်ကောင် ဖြစ်တော်မူသည်။ ထိုမျောက်သည် အလွန်ဉာဏ်ပညာ ထက်မြက်ပြီး၊ အလွန်သတိရှိသည်။ သူသည် သူ၏ အပေါင်းအဖော် မျောက်များနှင့်အတူ တောထဲ၌ နေထိုင်သည်။
တစ်နေ့သောအခါ မျောက်အုပ်သည် သစ်သီးများ စားသောက်ရန် အလွန်ကြီးမားသော သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကို တွေ့ရှိကြသည်။ သစ်ပင်သည် အလွန်အသီးများပြီး၊ မျောက်အုပ်သည် အလွန်ဝမ်းမြောက်ကြသည်။
“အပေါင်းအဖော်တို့၊ ဤသစ်ပင်သည် အလွန်ကောင်းမွန်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤသစ်ပင်မှ သစ်သီးများကို စားသောက်ကြမည်” ဟု မျောက်အုပ်၏ ခေါင်းဆောင်က ပြောလေသည်။
ဘုရားအလောင်းတော် မျောက်သည် သစ်ပင်ကို သတိပြုမိသည်။ သူသည် သစ်ပင်သည် အလွန်အသီးများသော်လည်း၊ အမြစ်သည် အလွန်အားနည်းကြောင်း သတိပြုမိသည်။
“အပေါင်းအဖော်တို့၊ ကျွန်ုပ်သည် ဤသစ်ပင်ကို သတိပြုမိသည်။ အပင်သည် အလွန်အသီးများသော်လည်း၊ အမြစ်သည် အလွန်အားနည်းသည်။ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းပါက၊ ဤသစ်ပင်သည် ပြိုလဲသွားနိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အခြားသစ်ပင်များမှ သစ်သီးများကို စားသောက်သင့်သည်” ဟု ဘုရားအလောင်းတော် မျောက်က သတိပေးလေသည်။
သို့သော် မျောက်အုပ်၏ ခေါင်းဆောင်သည် ဘုရားအလောင်းတော် မျောက်၏ စကားကို မယုံကြည်။ “အပေါင်းအဖော်တို့၊ မင်းသည် အလွန်ကြောက်တတ်သည်။ ဤသစ်ပင်သည် အလွန်ကောင်းမွန်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤသစ်ပင်မှ သစ်သီးများကို စားသောက်ကြမည်” ဟု မျောက်အုပ်၏ ခေါင်းဆောင်က ပြောလေသည်။
ဘုရားအလောင်းတော် မျောက်သည် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များအား ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ သူ၏ စကားကို မည်သူမျှ မနာခံကြ။ သူသည် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များအား အလွန်ဝမ်းနည်းစွာ ကြည့်ရှုနေရသည်။
ထိုည၌ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းလေသည်။ လေသည်လည်း ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်သည်။ မနက်မိုးလင်းသောအခါ မျောက်အုပ်သည် သစ်ပင်ကြီးသည် ပြိုလဲသွားသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ မျောက်အုပ်၏ ခေါင်းဆောင်နှင့် အခြားသော မျောက်အများစုသည် သစ်ပင်အောက်၌ ပိ၍ သေဆုံးသွားကြသည်။
ဘုရားအလောင်းတော် မျောက်သည် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များ၏ အဖြစ်ကို ကြားသောအခါ အလွန်ဝမ်းနည်းလေသည်။ သူသည် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များအား ကယ်တင်ရန် မတတ်နိုင်ခဲ့။
“အကျွန်ုပ်သည် သူတို့ကို သတိပေးခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့သည် ကျွန်ုပ်အား မယုံကြည်။ ကျွန်ုပ်သည် သူတို့ကို မကယ်တင်နိုင်” ဟု ဘုရားအလောင်းတော် မျောက်က ညည်းတွားလေသည်။
ဘုရားအလောင်းတော် မျောက်သည် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များ၏ အဖြစ်ကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူသည် အခြားသော မျောက်များနှင့်အတူ အခြားသစ်ပင်များသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားလေသည်။ သူသည် ပညာရှိသော မျောက်အဖြစ် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များအား သတိပေးရန် နှင့် ကာကွယ်ရန် အမြဲတမ်း အသင့် ဖြစ်နေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ ဘုရားအလောင်းတော် မျောက်သည် ပညာရှိသော မျောက်အဖြစ် နာမည်ကျော်ကြားသည်။ သူ၏ ပညာနှင့် သတိရှိမှုသည် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များအား အန္တရာယ်မှ ကယ်တင်သည်။
ဤဇာတ်တော်သည် ပညာရှိခြင်း၊ သတိရှိခြင်းနှင့် သတိပေးခြင်းတို့၏ အရေးပါပုံကို သင်ကြားပေးသည်။ အခြားသူများ၏ အကြံဉာဏ်ကို နားထောင်ခြင်းသည် အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်စေသည်။
— In-Article Ad —
ပညာရှိခြင်းနှင့် သတိရှိခြင်းသည် အန္တရာယ်ကို ကာကွယ်ပေးသည်။ အခြားသူများ၏ အကြံဉာဏ်ကို နားထောင်ခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။
ပါရမီ: ပညာ
— Ad Space (728x90) —
294Tikanipātaမေတ္တာရှင်ငှက် အကြောင်းရှေးရှေးတုန်းက ဘုရားအလောင်းတော်ဟာ မေတ္တာတရား အလွန်ထက်မြက်တဲ့ ငှက်မင်းတစ်ကောင်...
💡 မိမိကိုယ်ကို အနစ်နာခံ၍ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အမြင့်ဆုံးသော မေတ္တာတရား ဖြစ်သည်။
1Ekanipātaမေခလ (Me Khala Jataka)ရှေးရှေးတုန်းက အဝေနိတိုင်းမှာ မေခလလို့ အမည်ရတဲ့ မိဖုရားတစ်ပါး ရှိခဲ့တယ်။ မိဖုရ...
💡 အကျိုးရှိသော အလုပ်ကို အမြဲတမ်း လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကို ပိုမို မြှင့်တင်ပေးသည်၊ မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ ပညာတို့သည် အောင်မြင်မှု၏ အခြေခံဖြစ်သည်။
271Tikanipātaခွေးနှင့်ကြောင် ရှေးရှေးတုန်းက ဘုရင်တစ်ပါး စိုးစံတော်မူခဲ့သော နန်းတော်ကြီးတစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ထိုနန...
💡 မာနထောင်လွှားမှုသည် အကျိုးမများ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခကိုသာ ပေးစွမ်းသည်။
201Dukanipātaမဟာ ပဒုမ္မတစ်ခါသော် ဘုရားအလောင်းတော်သည် မဟာ ပဒုမ္မ အမည်ရှိသော မင်းသားအဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူခဲ့သည်။ ထိ...
💡 သနားကြင်နာစိတ်နှင့် ကယ်တင်ခြင်းသည် ကောင်းမွန်သော အကျိုးကျေးဇူးကို ရရှိစေသည်။
176Dukanipātaအာလောကဒေဝီ ဇာတ်တော် မဟာသက္ကရာဇ် ၈၂၄ ခုနှစ်၊ ဝါခေါင်လပြည့်ကျော် (၁၄) ရက်နေ့၊ သောကြာနေ့။ မြတ်စွာဘုရာ...
💡 အလင်းရောင်သည် အသိဉာဏ်၊ အလှအပ၊ ဘဝတိုးတက်မှုတို့၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။ အမှောင်သည် ပျက်စီးခြင်း၊ ဆုံးရှုံးခြင်းတို့၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်ခြင်း၊ အမှားကိုဝန်ခံ၍ ပြင်ဆင်ခြင်းတို့သည် ဘဝကို တိုးတက်စေသည်။
183Dukanipātaဒုက္ခိတ ဇာတ်တော်ရှေးအခါက ကောသလတိုင်း၊ သာဝတ္ထိမြို့တွင် ဒုက္ခိတ အမည်ရှိသော အမတ်တစ်ဦး ရှိ၏။ သူသည် အလွန...
💡 ကံကိုသာ အားမကိုးဘဲ၊ မိမိ၏ ပညာနှင့် ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်းသည် အောင်မြင်မှုကို ပေး၏။
— Multiplex Ad —