
ရှေးသောအခါက ဗာရာဏသီပြည်၌ ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုစဉ်အခါက၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည် တောခွေးတစ်ကောင် ဖြစ်တော်မူသည်။ ထိုတောခွေးသည် အလွန်သနားကရုဏာ ကြွယ်ဝပြီး၊ အလွန်ညှာတာတတ်သည်။ သူသည် သူ၏ အပေါင်းအဖော် သားရဲတိရစ္ဆာန်များကို အလွန်ချစ်ခင်သည်။
တစ်နေ့သောအခါ တောခွေးသည် တောထဲ၌ အစာရှာထွက်သည်။ သူသည် အလွန်ဆာလောင်နေသည်။ သူသည် သားကောင်တစ်ကောင်ကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်။
ထိုအချိန်၌ မြေခွေးတစ်ကောင်သည် သူ၏ ခြေထောက်၌ ဒဏ်ရာရရှိကာ သေခါနီး ဖြစ်နေသည်။ သူသည် အလွန်ပင်ပန်းဆင်းရဲကာ အကူအညီ မရရှိ။
“ကူညီပါဦး၊ ကူညီပါဦး!” ဟု မြေခွေးက အားနည်းစွာ အော်ဟစ်လေသည်။
တောခွေးသည် မြေခွေး၏ အော်သံကို ကြားသောအခါ အလွန်သနားကရုဏာ ဖြစ်လာသည်။ သူသည် သူ၏ ဆာလောင်မှုကို မေ့လျော့ကာ မြေခွေးထံသို့ ပြေးသွားလေသည်။
“အမောင် မြေခွေး၊ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ဆင်းရဲလှပါသနည်း” ဟု တောခွေးက မေးလေသည်။
“အရှင် တောခွေး၊ ကျွန်ုပ်သည် ဒဏ်ရာရရှိပြီး၊ အစာငတ်ပြတ်နေပါသည်” ဟု မြေခွေးက ညည်းတွားလေသည်။
တောခွေးသည် မြေခွေး၏ အဖြစ်ကို ကြားသောအခါ သူ၏ ဆာလောင်မှုကို မေ့လျော့ကာ မြေခွေးအား ကူညီရန် ဆုံးဖြတ်လေသည်။ သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အစာကို မြေခွေးအား ပေးအပ်လေသည်။
“အမောင် မြေခွေး၊ ဤအစာကို ယူ၍ စားလော့။ ကျွန်ုပ်သည် အသင်အား ကူညီလိုသည်” ဟု တောခွေးက ပြောလေသည်။
မြေခွေးသည် တောခွေးပေးသော အစာကို စားသောက်ပြီးနောက် အားအင် ပြန်လည် ရရှိလေသည်။ သူသည် တောခွေးအား ကျေးဇူးတင်လေသည်။
“အရှင် တောခွေး၊ အသင်သည် ကျွန်ုပ်အား ကယ်တင်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည် အသင်အား အဘယ်သို့ ကျေးဇူးဆပ်ရပါမည်နည်း” ဟု မြေခွေးက မေးလေသည်။
“အမောင် မြေခွေး၊ အသင်သည် ကျွန်ုပ်အား ကျေးဇူးဆပ်ရန် မလိုပါ။ ကျွန်ုပ်သည် အသင်အား ကူညီခဲ့ခြင်းသည် ပင် ကျွန်ုပ်အတွက် အကြီးမားဆုံးသော ကောင်းမှု ဖြစ်ပါသည်” ဟု တောခွေးက ရိုးသားစွာ ပြန်ကြားလေသည်။
တောခွေးသည် မြေခွေးအား ကူညီပြီးနောက် သူ၏ အပေါင်းအဖော် သားရဲတိရစ္ဆာန်များထံသို့ ပြန်သွားလေသည်။ သူသည် သူ၏ ကရုဏာစိတ်ကို သူတို့အား ပြောပြလေသည်။
“အပေါင်းအဖော်တို့၊ ကျွန်ုပ်သည် မြေခွေးတစ်ကောင်အား ကူညီခဲ့သည်။ သူသည် ဒဏ်ရာရရှိပြီး၊ အစာငတ်ပြတ်နေသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ အစာကို သူအား ပေးအပ်ခဲ့သည်” ဟု တောခွေးက ပြောလေသည်။
သားရဲတိရစ္ဆာန်များသည် တောခွေး၏ ကရုဏာစိတ်ကို ကြားသောအခါ အလွန်ကြည်နူးကြသည်။ သူတို့သည် တောခွေးအား ချီးကျူးကြသည်။
“အရှင် တောခွေး၊ အသင်သည် အလွန်သနားကရုဏာ ကြွယ်ဝသော တောခွေး ဖြစ်သည်။ အသင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ သူရဲကောင်း ဖြစ်သည်” ဟု သားရဲတိရစ္ဆာန်များက ပြောလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ တောခွေးသည် သနားကရုဏာ၏ အရေးပါပုံကို ပို၍ နားလည်သည်။ သူသည် သူ၏ ကရုဏာစိတ်ကို အမြဲတမ်း ထိန်းသိမ်းသည်။ သူသည် အခြားသူများအား ကူညီရန် အမြဲတမ်း အသင့် ဖြစ်နေသည်။
ဤဇာတ်တော်သည် သနားကရုဏာနှင့် ကရုဏာစိတ်တို့၏ အရေးပါပုံကို သင်ကြားပေးသည်။ သနားကရုဏာသည် အလွန်မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။
— In-Article Ad —
သနားကရုဏာသည် အလွန်မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။ သူတစ်ပါးအား ကူညီခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကို ပို၍ ချမ်းသာစေသည်။
ပါရမီ: သနားကရုဏာ
— Ad Space (728x90) —
43Ekanipātaသာဝတ္ထိပြည်၊ ကောသလတိုင်း၊ ဘုရားရှင် သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်အခါ ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ ဘုရားရှင်သည် အသင်္ချေယျ က...
💡 စွန့်လွှတ်ခြင်းနှင့် သနားဂရုဏာတရားသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ကျင့်ဝတ်များဖြစ်ကြသည်။ အခက်အခဲကျရောက်နေသူများကို အကျိုးမမျှော်ဘဲ ကူညီစောင့်ရှောက်ခြင်းသည် တင့်တယ်သော စိတ်ဓာတ်၏ လက္ခဏာဖြစ်သည်။
13Ekanipātaသုမင်္ဂလဇာတ်တော် ရှေးမင်းတုန်းက ဗာရာဏသီ ပြည်တော်ကြီးမှာ ကြွယ်ဝချမ်းသာပြီး လူပေါင်းများစွာ နေထိုင်ကြ...
💡 အမှန်စင်စစ် အလှတရားသည် ပြင်ပရုပ်ဆင်းအင်္ဂါတွင် မတည်ရှိဘဲ၊ မေတ္တာတရားနှင့် သူတစ်ပါးကို ကူညီလိုစိတ်ပြည့်ဝသော စိတ်နှလုံးတွင် တည်ရှိနေပါသည်။ မျှဝေခြင်းနှင့် အများအကျိုးအတွက် စွန့်လွှတ်ခြင်းသည် တည်မြဲသော ပျော်ရွှင်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးပါသည်။
513Vīsatinipātaမဟာဥမ္မဂ္ဂဇာတ် အ ထက်ထက်၊ အောက်အောက် မဟာသမုဒ္ဒရာကြီးကဲ့သို့ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာလောကကြီးတွင် အံ့မခန်းဖ...
💡 ထူးခြားသော ဥာဏ်ပညာသည် မည်သည့် ပြဿနာကိုမဆို ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်းရှိပြီး အများအကျိုးကို ဆောင်ရွက်ရာတွင် အလွန်အရေးကြီးသည်။
308Catukkanipātaကျီးမင်း၏ ဥပါယ်တံငါရှေးရှေးတုန်းက အလွန်ထက်မြက်သော ကျီးမင်းတစ်ပါးသည် ရေကန်ကြီးအနီး၌ နေထိုင်တော်မူ၏။ ထ...
💡 ဉာဏ်ပညာကို အသုံးချ၍ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် မိမိအတွက်လည်း အကျိုးဖြစ်ထွန်းစေသည်။
328Catukkanipātaအာလမ္ဗ (Alamba Jataka)ရှေးအခါက မဟာသမုဒ္ဒရာရဲ့ ကမ်းခြေမှာ သာယာလှပတဲ့ မြို့တစ်မြို့ ရှိခဲ့တယ်။ အဲဒီမြိ...
💡 အခက်အခဲကြုံလာလျှင် ရဲရင့်ခြင်းနှင့် ပညာဖြင့် ရင်ဆိုင်သင့်သည်။
284Tikanipātaကၨၨၨၨ-ဇာတ်ရှေးရှေးအခါက ကာသိတိုင်း၊ သေနကၨၨၨမြို့တော်၌ ဘုရင်တစ်ပါး စိုးစံတော်မူ၏။ ထိုဘုရင်ကား အလွန်မင်...
💡 အနစ်နာခံသော သတ္တိသည် မတရားမှုကို အနိုင်ယူနိုင်သည်။
— Multiplex Ad —