
တစ်ခါတစ်ရံ၌ ဘုရားအလောင်းတော်သည် မဟာသောဏကမည်သော ပုဏ္ဏား ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုပုဏ္ဏားကား အလွန်ပင် ပညာရှိပြီး သဒ္ဓါတရားကြီးလှ၏။ မိမိ၏ ဥစ္စာကိုလည်း မမက်မော၊ သူတစ်ပါးကိုလည်း မစွန့်ပစ်။
ထိုအခါ မင်းကြီးတစ်ပါးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏား၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ကြားသိတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးကား အလွန်ပင် သူတော်ကောင်းတရားကို လိုလားသူ ဖြစ်၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားကို ပင့်ဖိတ်တော်မူ၏။
မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားအား ရှိခိုး၏။ “အရှင်ဘုရား၊ တပည့်တော်ကား မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းပြီး ရသေ့ပြု၍ နေတော်မူပါ၏။ အရှင်ဘုရားကား အလွန်ပင် ပညာရှိပြီး သဒ္ဓါတရားကြီးလှ၏။”
မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် မင်းကြီးအား တရားဟော၏။ “မင်းကြီး၊ နင်ကား မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းပြီး ရသေ့ပြု၍ နေတော်မူပါ၏။ သို့သော် မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းရခြင်းကား အလွန်ပင် ခက်ခဲလှ၏။ မင်းအဖြစ်ကား အလွန်ပင် မောဟ၊ ဒေါသ၊ လောဘတို့နှင့် ပြည့်စုံ၏။ ထိုတရားတို့ကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်သုံးကြကုန်လော့။”
မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏား၏ တရားတော်ကို ကြားနာတော်မူပြီးလျှင် အလွန်ပင် ကြည်ညိုတော်မူ၏။ ထိုနေ့မှစ၍ မင်းကြီးသည် မိမိ၏ အကျင့်သီလကို ပို၍ စောင့်ထိန်းတော်မူ၏။ ဤသို့လျှင် ဘုရားအလောင်းတော် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတို့ကို ကြည်ညိုစွာ ကျင့်သုံးတော်မူပြီးလျှင် မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရတရားလေးပါးတို့ကို ပွားများတော်မူ၏။
တစ်နေ့သောအခါ မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် မိမိ၏ ဥစ္စာကို မမက်မော၊ သူတစ်ပါးကိုလည်း မစွန့်ပစ်။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏား၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ကြားသိတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးကား အလွန်ပင် သူတော်ကောင်းတရားကို လိုလားသူ ဖြစ်၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားကို ပင့်ဖိတ်တော်မူ၏။
မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားအား ရှိခိုး၏။ “အရှင်ဘုရား၊ တပည့်တော်ကား မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းပြီး ရသေ့ပြု၍ နေတော်မူပါ၏။ အရှင်ဘုရားကား အလွန်ပင် ပညာရှိပြီး သဒ္ဓါတရားကြီးလှ၏။”
မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် မင်းကြီးအား တရားဟော၏။ “မင်းကြီး၊ နင်ကား မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းပြီး ရသေ့ပြု၍ နေတော်မူပါ၏။ သို့သော် မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းရခြင်းကား အလွန်ပင် ခက်ခဲလှ၏။ မင်းအဖြစ်ကား အလွန်ပင် မောဟ၊ ဒေါသ၊ လောဘတို့နှင့် ပြည့်စုံ၏။ ထိုတရားတို့ကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်သုံးကြကုန်လော့။”
မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏား၏ တရားတော်ကို ကြားနာတော်မူပြီးလျှင် အလွန်ပင် ကြည်ညိုတော်မူ၏။ ထိုနေ့မှစ၍ မင်းကြီးသည် မိမိ၏ အကျင့်သီလကို ပို၍ စောင့်ထိန်းတော်မူ၏။ ဤသို့လျှင် ဘုရားအလောင်းတော် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတို့ကို ကြည်ညိုစွာ ကျင့်သုံးတော်မူပြီးလျှင် မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရတရားလေးပါးတို့ကို ပွားများတော်မူ၏။
ထိုအခါ မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရတရားလေးပါးတို့ကို ပွားများတော်မူပြီးလျှင် နတ်ပြည်သို့ ကူးပြောင်းတော်မူ၏။ ဤသို့လျှင် ဘုရားအလောင်းတော် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် နတ်ပြည်သို့ ကူးပြောင်းတော်မူပြီးလျှင် ဘဝအဆက်ဆက်၌ နတ်ဘုံနရာ ဘဝအဖြစ်ကို ရတော်မူ၏။
— In-Article Ad —
ပညာရှိခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။ သဒ္ဓါတရားကြီးခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။ မိမိ၏ ဥစ္စာကို မမက်မော၊ သူတစ်ပါးကိုလည်း မစွန့်ပစ်ခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။
ပါရမီ: ပညာ
— Ad Space (728x90) —
16Ekanipātaနဂါးနှင့် မျောက်ဇာတ် ရှေးအခါက မဂ်ဓနဂိုရ်ပြည်ကို ကောသလမင်းမင်းစိုးစံတော်မူစဉ် ဘုရားအလောင်းတော်သည် နဂ...
💡 “အလိမ်အညာ၊ ပရိယာယ်တို့ကား မည်သည့်အခါမျှ အောင်မြင်နိုင်သည် မဟုတ်။ ယုတ်မာသော အကျင့်တို့ကား နောက်ဆုံး၌ ဆုံးရှုံးခြင်းသို့ ရောက်ရမည်။ သနားကြင်နာခြင်း၊ တရားမျှတခြင်းတို့ကား အမြဲတမ်း အောင်မြင်၏။”
421Aṭṭhakanipātaမဟာဝနိစ္ဆာဒကရှေးရှေးအခါက သာဝတ္ထိမြို့တော်ကြီးတွင် မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်မူ၏။ ထိုမြို့တော်သည် ယခင်က ရယ...
💡 အမှန်တကယ် အုပ်ချုပ်ရေးသည် မိမိကိုယ်ကို အုပ်ချုပ်ခြင်းနှင့် မေတ္တာ ဂရုဏာကို ထားရှိခြင်း ဖြစ်သည်။
150Ekanipātaမျောက်မင်းနှင့်ခရုရှေးရှေးတုန်းက အာတေနမင်းသားများ စိုးစံတော်မူသော အာတေနတိုင်းကြီးတစ်ခုတွင် အလွန်အမင်...
💡 အလျင်အမြန် မပြုလုပ်တတ်သော်လည်း စိတ်ရှည်ခြင်းနှင့် ဥာဏ်ပညာသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ အချင်းချင်း ကူညီဖေးမခြင်းဖြင့် ဘဝကို ပိုမိုလှပစေနိုင်သည်။
12Ekanipātaနွားအဂတိဇာတ် ပရိသတ်အပေါင်းတို့၊ ရှေးအခါက ဗာရာဏသီပြည်၌ ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုတော်မူစဉ်က ဖြစ်အင်ကမ္ဘာလွ...
💡 “အဂတိတရားသည် မည်သည့်အခါမျှ မကောင်းကျိုးကိုသာ ပေးစွမ်း၏။ အဂတိကို ရှောင်ကြဉ်၍ “သစ္စာ” တရားကို စောင့်ရှောက်မှသာလျှင် အောင်မြင်ဖြစ်ထွန်းမည်။”
201Dukanipātaမဟာ ပဒုမ္မတစ်ခါသော် ဘုရားအလောင်းတော်သည် မဟာ ပဒုမ္မ အမည်ရှိသော မင်းသားအဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူခဲ့သည်။ ထိ...
💡 သနားကြင်နာစိတ်နှင့် ကယ်တင်ခြင်းသည် ကောင်းမွန်သော အကျိုးကျေးဇူးကို ရရှိစေသည်။
179Dukanipātaသီဟရာဇာ ဇာတ်တော် (The Lion King Story)ရှေးအခါက ဗာရာဏသီမြို့တွင် သီဟရာဇာ မင်းကြီး အုပ်စိုးစံပျော်နေ၏။...
💡 တဏှာကို စွန့်လွှတ်ခြင်းသည် စိတ်၏ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ရရှိစေ၏။
— Multiplex Ad —