The Bodhisatta as a Lion

“ကျားမင်း” ၏ ဥဒါန်း

ရှေးရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက ဗာရာဏသီပြည်ကို စိုးစံတော်မူခဲ့သော ဘုရားအဝေဒနိယမင်းတရားသည် သားတော်အား ထီးနန်းကို အပ်နှင်းပြီးနောက် ရသေ့ဝတ်ကို စီးကျန်းတော်မူ၏။ ထိုမင်း၏ သားတော်ကား ဥစ္စာကို စီမံခန့်ခွဲရာ၌ အလွန်ညံ့ဖျင်း၏။ ထို့ကြောင့် နိုင်ငံသည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရ၏။ ထိုအခါ နတ်တို့သည် မင်းကြီးအား သားတော်ကို ဆုံးမရန် တောင်းပန်၏။ မင်းကြီးလည်း သားတော်အား ဆုံးမရန် သင့်လျော်သော နည်းလမ်းကို မသိ။

ထိုအခါ မင်းကြီးသည် သားတော်ကို ခေါ်၍ တောထဲသို့ လှည့်လည်၏။ ထိုသို့ လှည့်လည်စဉ်တွင် ခြင်္သေ့တစ်ကောင်ကို တွေ့မြင်၏။ ထိုခြင်္သေ့ကား အလွန်ခန့်ညားထည်ဝါ၏။ ထိုခြင်္သေ့ကား တောအုပ်၏ ဘုရင်ပမာပင် ဖြစ်၏။ ထိုခြင်္သေ့ကား ဗောဓိသတ်လောင်းလျာပင်တည်း။ ဗောဓိသတ်လောင်းလျာသည် မိမိ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင်ရှိသော သားကောင်များအား အလွန်ဂရုစိုက်၏။ သူသည် မိမိ၏ အုပ်ချုပ်ခံများအား အစာရှာဖွေပေး၏။ သူသည် မိမိ၏ အုပ်ချုပ်ခံများအား ရန်သူများမှ ကာကွယ်ပေး၏။

မင်းသားသည် ခြင်္သေ့မင်းအား တွေ့မြင်၍ အလွန်အံ့အားသင့်၏။ ခြင်္သေ့မင်းသည် မိမိ၏ အုပ်ချုပ်ခံများအား မည်သို့ဂရုစိုက်သည်ကို မင်းသားသည် လေ့လာ၏။ ခြင်္သေ့မင်းသည် မိမိ၏ အုပ်ချုပ်ခံများအား အလွန်ချစ်သဖြင့် သူတို့အတွက် မိမိ၏ အသက်ကိုပင် စွန့်လွှတ်ရန် အသင့်ဖြစ်၏။

တစ်နေ့သောအခါ ခြင်္သေ့မင်း၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင်ရှိသော သားကောင်တစ်ကောင်သည် ဒဏ်ရာရ၏။ ထိုသားကောင်ကား အလွန်နာကျင်၏။ ထိုသားကောင်ကား အစာမစားနိုင်။ ထိုအခါ ခြင်္သေ့မင်းသည် ထိုသားကောင်အား ဤသို့ပြော၏။ "အချင်း သားကောင်၊ သင်သည် မကြောက်နှင့်။ ငါသည် သင့်အား ကူညီမည်။" ထိုအခါ ခြင်္သေ့မင်းသည် မိမိ၏ အသားကို ကိုယ်တိုင်ခွဲစိတ်၍ ထိုသားကောင်အား ကျွေး၏။ ထိုအခါ ထိုသားကောင်သည် ခြင်္သေ့မင်း၏ ကျေးဇူးကြောင့် အသက်ရှင်သန်နိုင်၏။

မင်းသားသည် ခြင်္သေ့မင်း၏ စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုကို မြင်၍ အလွန်တုန်လှုပ်၏။ မင်းသားသည် ခြင်္သေ့မင်းအား ဤသို့လျှောက်၏။ "အရှင်မင်းကြီး၊ ကိုယ်တော်သည် အရှင်မင်းကြီး၏ စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုကို မြင်၍ အလွန်တုန်လှုပ်ပါ၏။ ကိုယ်တော်သည်လည်း အရှင်မင်းကြီးကဲ့သို့ပင် မိမိနိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်မည်ဖြစ်ပါကြောင်း။" ခြင်္သေ့မင်းသည် မင်းသားအား ကြည့်၍ ဤသို့ပြော၏။ "မင်းသား၊ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသည် မိမိ၏ အုပ်ချုပ်ခံများအား အလွန်ချစ်ရမည်။ သူတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို အမြဲဦးစားပေးရမည်။ သူတို့အတွက် မိမိ၏ အသက်ကိုပင် စွန့်လွှတ်ရန် အသင့်ဖြစ်ရမည်။"

မင်းသားသည် ခြင်္သေ့မင်း၏ စကားကို ကြားနာ၍ အလွန်စိတ်ကြည်လင်၏။ မင်းသားသည် ခြင်္သေ့မင်းအား ကျေးဇူးတင်စကားပြော၍ မိမိနိုင်ငံသို့ ပြန်လာ၏။ မင်းသားသည် ခြင်္သေ့မင်းထံမှ သင်ယူရသော နည်းနာများကို အသုံးပြု၍ မိမိနိုင်ငံကို အလွန်အောင်မြင်စွာ အုပ်ချုပ်နိုင်၏။ နိုင်ငံသူ နိုင်ငံသားတို့သည် မင်းသားအား အလွန်ချစ်ခင်လေးစားကြ၏။ ထိုအခါ ဘုရားအဝေဒနိယမင်းတရားကြီးသည် သားတော်၏ အောင်မြင်မှုကို ကြားနာ၍ အလွန်ဝမ်းမြောက်၏။ မင်းကြီးသည် သားတော်အား ဆုံးမခဲ့သော ခြင်္သေ့မင်း၏ အကြောင်းကို နတ်တို့အား ပြန်လည်ပြောပြ၏။ ထိုအခါ နတ်တို့လည်း အံ့အားသင့်၍ ခြင်္သေ့မင်း၏ စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုကို ချီးကျူးကြ၏။