
ရှေးအခါက ဗာရာဏသီပြည်တွင် မင်းပြုတော်မူသော ဘုရားအဝေဒနိယမင်းတရားသည် ထီးနန်းစည်းစိမ်ကို စွန့်လွှတ်၍ သားတော်အား အပ်နှင်းပြီးနောက် တောထဲသို့ဝင်၍ ရသေ့ဝတ်ကို စီးကျန်းတော်မူ၏။ ထိုမင်း၏သားတော်ကား ဥစ္စာကို စီမံခန့်ခွဲရာ၌ အလွန်ညံ့ဖျင်းသဖြင့် နိုင်ငံရေးကို ပျက်စီးစေ၏။ ထိုအခါ နတ်တို့သည် လူ့ပြည်သို့ဆင်းသက်၍ အကျိုးအကြောင်းကို မေးမြန်းရာ ဘုရားအဝေဒနိယမင်းတရားကြီးက သားတော်၏ညံ့ဖျင်းမှုကို ပြောပြ၏။ နတ်တို့လည်း အံ့အားသင့်၍ မင်းကြီးအား သားတော်ကို ဆုံးမရန် တောင်းပန်၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် သားတော်အား ဆုံးမရန် သင့်လျော်သော နည်းလမ်းကို မသိ။ မင်းကြီးသည် သားတော်ကို ခေါ်၍ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်အနီးသို့ သွား၏။ ထိုသစ်ပင်ကြီး၌ မျောက်အုပ်တစ်အုပ် နေ၏။ ထိုမျောက်အုပ်ကို ဦးဆောင်သော မျောက်မင်းကား ဗောဓိသတ်လောင်းလျာပင်တည်း။ မျောက်မင်းသည် အလွန်လိမ္မာရေးချာသောကြောင့် မျောက်အပေါင်းတို့သည် မင်းကြီးကဲ့သို့ပင် လေးစားကြ၏။ မင်းကြီးသည် သားတော်အား မျောက်မင်းကို ထိုးပါး၍ မျောက်မင်း၏ အုပ်ချုပ်ပုံကို လေ့လာရန် မှာကြား၏။
သားတော်မင်းသားသည် မျောက်မင်းထံသို့ သွား၍ မျောက်မင်း၏ အုပ်ချုပ်ပုံကို နည်းအမျိုးမျိုးဖြင့် စောင့်ကြည့်၏။ မျောက်မင်းသည် မျောက်အပေါင်းတို့အား အစာရှာဖွေခြင်း၊ ရန်သူကို ကာကွယ်ခြင်း၊ အချင်းချင်း ကူညီခြင်း စသည်တို့ကို အလွန်ကျွမ်းကျင်စွာ အုပ်ချုပ်နေ၏။ မျောက်မင်းသည် မိမိအုပ်စု၏ အကျိုးစီးပွားကို အမြဲဦးစားပေး၏။ မျောက်အပေါင်းတို့သည် မျောက်မင်းအား အလွန်ကြည်ညိုကြ၏။ မင်းသားသည် မျောက်မင်း၏ အုပ်ချုပ်ပုံကို လေ့လာ၍ မိမိနိုင်ငံကို မည်သို့ အုပ်ချုပ်ရမည်ကို နည်းနာယူ၏။ မျောက်မင်းသည် မိမိအုပ်စုကို အလွန်ချစ်သဖြင့် အခက်အခဲများ ကြုံလာသည့်တိုင်အောင် မည်သည့်အခါမျှ လက်မလျှော့။
တစ်နေ့သောအခါ မျောက်အုပ်သည် အစာရှားပါးသော ကာလကို ကြုံရ၏။ မျောက်မင်းသည် မျောက်အပေါင်းတို့အား ခေါ်၍ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်မှ ပန်းသီးများ ခူးဆွတ်ရန် စီစဉ်၏။ ထိုသစ်ပင်ကြီးကား အလွန်မြင့်မားပြီးလျှင် အကိုင်းအခက်များကား အလွန်ခိုင်မာ၏။ မျောက်မင်းသည် ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်၍ အပင်ပေါ်သို့တက်၏။ မျောက်အပေါင်းတို့သည် မျောက်မင်း၏ နောက်သို့လိုက်ကြ၏။ မျောက်မင်းသည် မိမိ၏ သန်မာသောခြေ၊ လက်တို့ကို အသုံးပြု၍ အပင်ပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာတက်၏။ မျောက်အပေါင်းတို့လည်း မျောက်မင်း၏ အမူအကျင့်ကို လိုက်၍ အပင်ပေါ်သို့တက်ကြ၏။ မျောက်မင်းသည် အသီးအပွင့်များ ကြွယ်ဝစွာရှိသော အကိုင်းကို ရှာဖွေ၏။ ထို့နောက် မျောက်အပေါင်းတို့အား အသီးများခူးဆွတ်ရန် ညွှန်ကြား၏။ မျောက်အပေါင်းတို့သည် အသီးများကို အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် ခူးဆွတ်ကြ၏။
မင်းသားသည် မျောက်မင်း၏ အပြုအမူကို အလွန်အံ့အားသင့်၏။ မျောက်မင်းသည် မိမိအုပ်စု၏ အကျိုးစီးပွားကို အမြဲဦးစားပေးသဖြင့် မိမိအုပ်စုကို အခက်အခဲမှ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့၏။ မင်းသားသည် မျောက်မင်း၏ လိမ္မာရေးချာသော အုပ်ချုပ်မှုကို နည်းယူ၍ မိမိနိုင်ငံကို ပြန်လည်အုပ်ချုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ မင်းသားသည် မျောက်မင်းထံသို့ ချဉ်းကပ်၍ ဤသို့လျှောက်၏။ "အရှင်မင်းကြီး၊ ကိုယ်တော်သည် အရှင်မင်းကြီး၏ လိမ္မာရေးချာသော အုပ်ချုပ်မှုကို လေ့လာမိပါပြီ။ ကိုယ်တော်သည်လည်း အရှင်မင်းကြီးကဲ့သို့ပင် မိမိနိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်မည်ဖြစ်ပါကြောင်း။" မျောက်မင်းသည် မင်းသားအား ကြည့်၍ ဤသို့ပြော၏။ "မင်းသား၊ အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦးသည် မိမိ၏ အုပ်ချုပ်ခံသူများအား အလွန်ချစ်ရမည်။ သူတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို အမြဲဦးစားပေးရမည်။ ထို့နောက် သူတို့၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမည်။"
မင်းသားသည် မျောက်မင်း၏ စကားကို ကြားနာ၍ အလွန်စိတ်ကြည်လင်၏။ မင်းသားသည် မျောက်မင်းအား ကျေးဇူးတင်စကားပြော၍ မိမိနိုင်ငံသို့ ပြန်လာ၏။ မင်းသားသည် မျောက်မင်းထံမှ သင်ယူရသော နည်းနာများကို အသုံးပြု၍ မိမိနိုင်ငံကို အလွန်အောင်မြင်စွာ အုပ်ချုပ်နိုင်၏။ နိုင်ငံသူ နိုင်ငံသားတို့သည် မင်းသားအား အလွန်ချစ်ခင်လေးစားကြ၏။ ထိုအခါ ဘုရားအဝေဒနိယမင်းတရားကြီးသည် သားတော်၏ အောင်မြင်မှုကို ကြားနာ၍ အလွန်ဝမ်းမြောက်၏။ မင်းကြီးသည် သားတော်အား ဆုံးမခဲ့သော မျောက်မင်း၏ အကြောင်းကို နတ်တို့အား ပြန်လည်ပြောပြ၏။ ထိုအခါ နတ်တို့လည်း အံ့အားသင့်၍ မျောက်မင်း၏ ဥာဏ်ပညာကို ချီးကျူးကြ၏။
— In-Article Ad —
ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသည် မိမိ၏ အုပ်ချုပ်ခံသူများအား ချစ်ခင်ပြီး သူတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို ဦးစားပေးမှသာ နိုင်ငံကို အောင်မြင်စွာ အုပ်ချုပ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ပါရမီ: အုပ်ချုပ်မှု (Leadership)
— Ad Space (728x90) —
319Catukkanipātaကုက္ကုရဇာတ်ရှေးရှေးတုန်းက အနောက်တိုင်းပြည်တွင် မင်းတစ်ပါး အုပ်စိုးလျက်ရှိသည်။ ထိုမင်းကား အလွန်မိုက်မ...
💡 လောဘနှင့် မိုက်မဲမှုသည် ဆင်းရဲဒုက္ခကို ဖြစ်စေသည်။
333Catukkanipātaသည်းခံတတ်သော ဆင်မင်း မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိမြို့ မဟာဝုန်တောအုပ်တွင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူနေစဉ်၊ ရ...
💡 သည်းခံခြင်းသည် အင်အားကြီးမားသော လက်နက်ဖြစ်၏။ အကြမ်းဖက်ခြင်းကို အကြမ်းဖက်ဖြင့် မတုံ့ပြန်ဘဲ သည်းခံခြင်းဖြင့် ရင်ဆိုင်ပါက၊ ပိုမိုကောင်းမွန်သော ရလဒ်ကို ရရှိနိုင်၏။ မေတ္တာ၊ ကရုဏာစိတ်သည် ပင် ကိုယ်ကျိုးကို မကြည့်ဘဲ သူတစ်ပါး၏ စိတ်ကို ပြောင်းလဲစေနိုင်စွမ်း ရှိ၏။
347Catukkanipātaဉာဏ်ပညာရှိသော မျောက်ရှေးရှေးတုန်းက အလွန်ကျယ်ပြန့်တဲ့ သစ်တောကြီးတစ်တော ရှိပါတယ်။ အဲဒီသစ်တောကြီးထဲမှာ ...
💡 ဉာဏ်ပညာသည် အခက်အခဲများမှ ကယ်တင်နိုင်သော အစွမ်းထက်ဆုံးသော ကိရိယာဖြစ်သည်။
468Dvādasanipātaမဟာပဒုမ္မ ဇာတ်တော် ရှေးသောအခါက ပဒုမ္မရာဇ်မင်း ဟု အမည်ရသော မင်းတစ်ပါးသည် ဝေဘာရတောင် နှင့် သက္ကတပတောင်...
💡 မိမိ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် မေတ္တာတရားကို အလွန်တရာ တန်ဖိုးထားခြင်းသည် အောင်မြင်သော ဘဝ၏ အခြေခံ ဖြစ်သည်။
340Catukkanipātaဤဇာတ်တော်သည် သာသနာတော်မတိုင်မီကာလက ဖြစ်အင်ဖြစ်ကြောင်း ဖြစ်ပါသည်။ သုဓမ္မရာဇ် အမည်ရှိသော မင်းနေပြည်တော...
332Catukkanipātaသစ္စာရှိ သိန်းငှက် ရှေးပဝေသဏ္ဍာန်က ဘုရားအလောင်းတော်သည် သိန်းငှက်မျိုး၌ ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုအခါ ဘုရားလော...
💡 သစ္စာတရားသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ သစ္စာကို စောင့်ထိန်းသော သူသည် ကောင်းကျိုးကို ရရှိသည်။ မိမိ၏ သစ္စာကို စောင့်ထိန်းခြင်းသည် ကိုယ်ကျင့်တရားကို မြှင့်တင်ပေးသည်။
— Multiplex Ad —