
ရှေးသောအခါက ပဒုမ္မရာဇ်မင်း ဟု အမည်ရသော မင်းတစ်ပါးသည် ဝေဘာရတောင် နှင့် သက္ကတပတောင် တို့၏ ကြား၌ တည်ရှိသော အလ္လကပ္ပနဂိုရ်ပြည်ကို မင်းပြုအုပ်ချုပ်တော်မူသည်။ ထိုမင်းကြီးကား အလွန်တရာ ရုပ်ရည်ချောမောလှပ၍ သတ္တိဗျတ္တိနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသည်။ ပဒုမ္မရာဇ်မင်း၏ မိဖုရားကား မဟာပဒုမ္မာဒေဝီ ဖြစ်သည်။ နန်းတော်အတွင်း၌ကား ပဒုမ္မရာဇ်မင်း၏ ဝမ်းစာရေးအတွက် ဥယျာဉ်တော်ကြီး တစ်ခု ရှိသည်။ ထိုဥယျာဉ်တော်ကြီး၌ကား ပဒုမ္မာကြာ အမည်ရှိသော ကြာပွင့်ကြီး တစ်ပွင့်သည် အလွန်တရာ လှပ၍ ထူးခြားသည်။ ထိုကြာပွင့်ကား အလွန်တရာ နံ့သာရနံ့မွှေးကြိုင်၍ မင်းကြီးနှင့် မိဖုရားတို့ အလွန်တရာ နှစ်သက်တော်မူကြသည်။
တစ်နေ့သောအခါ၌ကား ပဒုမ္မရာဇ်မင်းသည် ဥယျာဉ်တော်သို့ ကြွတော်မူသည်။ ထိုအခါ ထိုပဒုမ္မာကြာပွင့်ကား အလွန်တရာ လှပ၍ ရနံ့မွှေးကြိုင်လျက်ရှိသည်။ မင်းကြီးသည် ထိုကြာပွင့်ကိုမြင်၍ အလွန်တရာ ကြည်နူးတော်မူသည်။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် နန်းတော်သို့ ပြန်ကြွတော်မူပြီးနောက် မိဖုရားကြီးအား မိန့်တော်မူသည်။ "ဒေဝီ... ယနေ့ဥယျာဉ်တော်၌ ပဒုမ္မာကြာပွင့်ကား အလွန်တရာ လှပ၍ နံ့သာရနံ့မွှေးကြိုင်သည်။ ငါကား ထိုကြာပွင့်ကို အလွန်တရာ နှစ်သက်သည်။" ဟု မိန့်တော်မူသည်။ မိဖုရားကြီးလည်း မင်းကြီး၏ စကားကိုကြားရသောအခါ "အရှင်မင်းကြီး... မနက်ဖြန်မနက်၌ ထိုကြာပွင့်ကို ဆွတ်ခူး၍ အရှင်မင်းကြီးအား ဆက်သပါမည်။" ဟု လျှောက်ထားသည်။
နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်း၌ကား မိဖုရားကြီးသည် ဥယျာဉ်တော်သို့ ကြွတော်မူပြီးနောက် ထိုပဒုမ္မာကြာပွင့်ကို ဆွတ်ခူးတော်မူသည်။ သို့သော် ထိုကြာပွင့်ကား မင်းကြီးအား ဆက်သရန် အတန်ငယ်ပင် ပင်ပန်းသည်။ မိဖုရားကြီးကား ပင်ပန်းသော်လည်း မင်းကြီးအား ဆက်သရန် အလို့ငှာ အားထုတ်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် မိဖုရားကြီး ဆွတ်ခူးလာသော ကြာပွင့်ကိုမြင်၍ အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်တော်မူသည်။ သို့သော် မိဖုရားကြီးကား ပင်ပန်းသဖြင့် အနည်းငယ် ညှိုးနွမ်းလျက်ရှိသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မိဖုရားကြီးအား မေးတော်မူသည်။ "ဒေဝီ... အဘယ်ကြောင့် ညှိုးနွမ်းလျက်ရှိသနည်း။" ဟု မေးတော်မူသည်။ မိဖုရားကြီးလည်း "အရှင်မင်းကြီး... ထိုကြာပွင့်ကို ဆွတ်ခူးရန် အတန်ငယ်ပင် ပင်ပန်းတော်မူသည်။" ဟု လျှောက်ထားသည်။ မင်းကြီးသည် မိဖုရားကြီး၏ စကားကိုကြား၍ မိဖုရားကြီးအား နှစ်သိမ့်တော်မူသည်။
ထိုအခါမှစ၍ ပဒုမ္မရာဇ်မင်းသည် မိဖုရားကြီးအား အလွန်တရာ ချစ်ခင်မြတ်နိုးတော်မူသည်။ မိဖုရားကြီး၏ အကျင့်သီလ နှင့် မေတ္တာဂုဏ်ကို အလွန်တရာ ချီးမွမ်းတော်မူသည်။ မိဖုရားကြီးကား မင်းကြီး၏ အကျင့်သီလ နှင့် မေတ္တာဂုဏ်ကို အလွန်တရာ ချီးမွမ်းတော်မူသည်။ မိဖုရားကြီးကား မင်းကြီး၏ အကျင့်သီလ နှင့် မေတ္တာဂုဏ်ကို အလွန်တရာ တန်ဖိုးထားတော်မူသည်။
နောက်ဆုံး၌ကား ပဒုမ္မရာဇ်မင်းသည် မိဖုရားကြီးအား အလွန်တရာ ချစ်ခင်မြတ်နိုးတော်မူသဖြင့် အလ္လကပ္ပနဂိုရ်ပြည်ကို အမွေဆက်ခံရန် အစီအစဉ် ပြုတော်မူသည်။ ထိုသို့ ပြုတော်မူခြင်းကား မိဖုရားကြီး၏ အကျင့်သီလ နှင့် မေတ္တာဂုဏ်ကို အလွန်တရာ တန်ဖိုးထားတော်မူခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုဇာတ်တော်မှ ရရှိသော သာသနာတော်မြတ်ကြီးကား... ပဒုမ္မရာဇ်မင်းကား ဘုရားလောင်း ဖြစ်သည်။ ထိုမင်း၏ မိဖုရားကား မဟာပဒုမ္မာဒေဝီ ဖြစ်သည်။ ထိုဇာတ်တော်မှ ရရှိသော ပရိယတ္တိ သာသနာတော်မြတ်ကြီးကား... မိဖုရားကြီးကား မင်းကြီး၏ အကျင့်သီလ နှင့် မေတ္တာဂုဏ်ကို အလွန်တရာ တန်ဖိုးထားတော်မူသည်။ ထိုသို့ ထားတော်မူခြင်းကား ထေရဝါဒ သာသနာတော်မြတ်ကြီး၏ အနှစ်သာရ ဖြစ်သည်။
— In-Article Ad —
မိမိ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် မေတ္တာတရားကို အလွန်တရာ တန်ဖိုးထားခြင်းသည် အောင်မြင်သော ဘဝ၏ အခြေခံ ဖြစ်သည်။
ပါရမီ: သီလ (Morality)
— Ad Space (728x90) —
413Sattakanipātaပဉ္စပါဒဇာတ် မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် သောဏကောဠိဝေယျမင...
💡 သစ္စာတရား၏ အစွမ်းသည် အလွန်ကြီးမားသည်။ မည်သည့်ဆင်းရဲဒုက္ခကို မဆို သစ္စာတရားဖြင့် ရင်ဆိုင်လျှင် လွတ်မြောက်နိုင်၏။ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတရားတို့ကို ပွားများအားထုတ်လျှင် ဘဝအဆက်ဆက်၌ ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ရရှိစေ၏။
180Dukanipātaမုသိလ ဇာတ်တော်ရှေးအခါက သာဝတ္ထိမြို့တွင် မုသိလ အမည်ရှိသော ကုန်သည်ကြီးတစ်ဦး ရှိ၏။ သူသည် အလွန်ကြွယ်ဝချမ...
💡 မာနထောင်လွှားခြင်းသည် မိမိ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားကို ဖျက်ဆီးပြီး၊ သနားကရုဏာစိတ်သည် စီးပွားရေးကို တိုးတက်စေ၏။
148Ekanipātaမုဆိုးနှင့်သမင်ရှေးရှေးတစ်ခါတုန်းက ကောသလတိုင်း၊ မိဂဒါဝုန်တောကြီးအနီး၌ ရွာတစ်ရွာတည်ရှိခဲ့သည်။ ထိုရွာတ...
💡 ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ခြင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် မိမိကိုယ်တိုင် ဒုက္ခရောက်စေသည်။ ကရုဏာတရားဖြင့် ကျင့်သုံးပါက အန္တရာယ်မှ ကင်းဝေးရုံမက၊ မိမိ၏အမှားကို ပြင်ဆင်နိုင်ပြီး အေးချမ်းသောဘဝကို ရရှိစေသည်။
169Dukanipātaဝေဿန္တရဇာတ် နိဒါန်း မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် သုနက္ခ...
💡 ဤဇာတ်တော်သည် ဒါနပါရမီ၏ အဆုံးစွန်သော အကျိုးကျေးဇူးကို ပြသလျက်ရှိ၏။ မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရလေးပါးကို ကျင့်သုံးခြင်းသည် ကောင်းမွန်သော ဘဝကို ဖန်တီးပေး၏။ မိမိ၏ ပိုင်ဆိုင်သမျှကို စွန့်လွှတ်နိုင်ခြင်းသည် အမြင့်ဆုံးသော အလှူ ဖြစ်၏။
177Dukanipātaကုမ္ဘီလ ဇာတ်တော် (ဇာတ်တော် ၁၇၇) အပဒါန် “အရှင်ဘုရား၊ ဤဘုရားရှင်ကား မဟာသမုဒ္ဒရာအနီး သာဝတ္ထိပြည်၌ သီတ...
💡 “အကုသိုလ်ကံတို့၏ အကျိုးကို မကောင်းမွန်စွာ ခံစားရသော်လည်း၊ သဒ္ဓါတရားနှင့် မေတ္တာတရားတို့ကို ပွားများလျှင်၊ ထိုမကောင်းမှုတို့မှ ကင်းလွတ်၍ ကောင်းသော ဘဝသို့ ကူးပြောင်းနိုင်၏။”
181Dukanipātaအာလောက ဇာတ်တော်ရှေးအခါက ကောသလတိုင်း၊ သာဝတ္ထိမြို့တွင် အာလောက မင်းသားတစ်ပါး စံမြန်းတော်မူ၏။ မင်းသားကာ...
💡 ဒေါသမီးကို ငြိမ်းအေးအောင် ကြိုးစားခြင်းသည် စိတ်၏ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ရရှိစေ၏။
— Multiplex Ad —