ခန္တီ ဇာတ်တော်

ခန္တီ ဇာတ်တော်

ရှေးတစ်ခါတုန်းက ခန္တီ အမည်ရသော သမင်မင်းတစ်ဦးသည် ဟိမဝန္တာ အရပ်ဝယ် စိုးစံတော်မူ၏။ ထိုသမင်မင်းကား အလွန်တရာ ခန္တီတရား လက်ကိုင်ထားပြီး၊ အလွန်တရာ စိတ်ရှည်သည်းခံသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများကား အမြဲတမ်း ပြုံးရွှင်ပြီး၊ သူ၏ အပြုအမူများကား အမြဲတမ်း ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့။ သူကား သူ့၏ သားကောင်များအား အလွန်တရာ ချစ်ခင်ပြီး၊ သူတို့၏ စားဝတ်နေရေးကို အမြဲတမ်း ဂရုစိုက်သည်။ သစ်တော၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကား စိမ်းလန်းစိုပြေပြီး၊ လေနုအေးကလေးများ တိုက်ခတ်လာတိုင်း သစ်ရွက်တို့၏ တီးမှုတ်သံကား သာယာနာပျော်ဖွယ်။ နေရောင်ခြည်သည် သစ်ပင်ကြီးများ၏ ထိပ်ဖျားမှ စိမ့်ဝင်လာပြီး၊ မြေခင်းပြင်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများကို ပုံဖော်နေသည်။

တစ်နေ့သောအခါတွင်၊ တောအုပ်အတွင်း၌ ဆူဆူပူပူ ဖြစ်လေသည်။ မုဆိုးတစ်ဦးသည် တောအုပ်အတွင်းသို့ ရောက်လာပြီး၊ သမင်မင်းအား ပစ်ခတ်ရန် ကြိုးစားသည်။ မုဆိုးကား အလွန်တရာ ရိုင်းပြပြီး၊ အလွန်တရာ ရက်စက်။ သူ၏ မျက်လုံးများကား အလွန်တရာ စူးရှပြီး၊ သူ၏ လက်များကား တုန်ခါနေသည်။ သူ၏ မြှားကား သစ်ပင်ကြီးများကို ထွင်းဖောက်နိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားကြီးသည်။

သမင်မင်းကား မုဆိုး၏ အပြုအမူကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်သွားသည်။ သို့သော် သူကား မည်သည့်အခါမျှ မကြောက်။ သူကား ခန္တီတရား လက်ကိုင်ထားပြီး၊ အလွန်တရာ စိတ်ရှည်သည်။

“အို... မုဆိုးအပေါင်း၊ အဘယ်ကြောင့် ငါ့အား ပစ်ခတ်ရန် ကြိုးစားသနည်း။ ငါကား မည်သည့် အပြစ်မျှ မပြုခဲ့။” သမင်မင်းက နူးညံ့စွာ မေးသည်။

မုဆိုးကား သမင်မင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ မည်သို့မျှ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိ။ သူကား သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မစွန့်လွှတ်။

“ငါကား ငါ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အတွက် မင်းကို ပစ်ခတ်မည်။ ငါကား သင့်၏ အမွေးကို ရောင်းစားမည်။” မုဆိုးက ကြမ်းတမ်းစွာ ပြောသည်။

သမင်မင်းကား မုဆိုး၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်းနည်းသွားသည်။ သို့သော် သူကား သူ၏ ခန္တီတရားကို မစွန့်လွှတ်။

“မင်းကား ငါ့အား ပစ်ခတ်သည်ဖြစ်စေ၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ။ ငါကား မင်းအား မည်သည့်အခါမျှ မကြောက်။ ငါကား ငါ၏ ခန္တီတရားဖြင့် မင်းကို ရင်ဆိုင်မည်။” သမင်မင်းက ခိုင်မာစွာ ပြောသည်။

မုဆိုးကား သမင်မင်း၏ ခန္တီတရားကို မြင်သောအခါ အံ့သြသွားသည်။ သူကား မည်သည့်အခါမျှ ဤသို့သော သတ္တဝါကို မတွေ့ဖူး။ သူကား သူ၏ အပြုအမူကို နောင်တရပြီး၊ သူ၏ မြှားကို အောက်သို့ ချသည်။

“အရှင်သမင်မင်း၊ ကျွန်ုပ်ကား အလွန်တရာ မှားယွင်းခဲ့ပါသည်။ ကျွန်ုပ်ကား မာန်မာနကြီးပြီး၊ အလွန်တရာ ရိုင်းပြခဲ့ပါသည်။ ကျွန်ုပ်ကား အရှင်၏ ခန္တီတရားကို မြင်သောအခါ အလွန်တရာ ရှက်ကြောက်မိပါသည်။” မုဆိုးက ဝန်ခံသည်။

သမင်မင်းကား မုဆိုး၏ နောင်တရမှုကို မြင်သောအခါ မေတ္တာတရားဖြင့် ပြုံးသည်။

“မင်းကား မည်သည့်အခါမျှ စိတ်မပျက်နှင့်။ အားလုံးသည် အမှားများ ပြုလုပ်နိုင်ကြသည်။ အရေးကြီးသည်မှာ မိမိ၏ အမှားကို နားလည်ပြီး၊ ပြင်ဆင်ရန် ကြိုးစားခြင်း ဖြစ်သည်။” သမင်မင်းက အကြံပေးသည်။

မုဆိုးကား သမင်မင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ အလွန်တရာ ကြည်နူးသွားသည်။ သူကား သမင်မင်းအား ရှိခိုးပြီး၊ သူ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို ပြောင်းလဲရန် ဆုံးဖြတ်သည်။ သူကား ထိုနေ့မှစ၍ မုဆိုးအဖြစ်မှ ရပ်နားပြီး၊ သစ်တောကို ကာကွယ်သူ ဖြစ်လာသည်။

သမင်မင်းကား မိမိ၏ ခန္တီတရားဖြင့် မုဆိုးအား ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့သည်။ ဤဇာတ်တော်မှ ခန္တီတရား၏ အလွန်တရာ အရေးပါပုံကို ဖော်ပြသည်။