ဒုတိယပူရဏဇာတ်တော် (မျောက်အကြောင်း)

အလွန်ရှည်လျားလှသော ရှေးခေတ်ကာလက ဟိမဝန္တာတောကြီးအတွင်း၌ လှပသောပန်းမျိုးစုံတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သစ်ပင်ကြီးငယ်တို့သည် အလင်းရောင်ကို မိုးမှောင်ကျစေလျက် လုံးဝန်းစွာ ပွင့်ဖူးလျက်ရှိကြကုန်၏။ နူးညံ့သောနေရောင်ခြည်သည် ထူထပ်သော အရွက်များကြားမှ စီးဆင်းလာပြီး အရိပ်အမိုးအမိုးတို့ကို ဖန်တီးလျက်ရှိ၏။ လေထုသည် အမျိုးမျိုးသောပန်းတို့၏ မွှေးကြိုင်သောရနံ့တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သဘာဝတရား၏ သီချင်းကို ဆိုနေသော ပိုးမွှားတို့၏ အသံသည် ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လျက်ရှိ၏။ အလုံးစုံသော ပတ်ဝန်းကျင်သည် တည်ငြိမ်အေးချမ်းသော ခံစားမှုကို ပေးစွမ်းပြီး မည်သည့်အရာမျှ မနှောင့်ယှက်နိုင်ပေ။ ထိုတောကြီးအတွင်း၌ တိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့သည် အေးချမ်းစွာ အတူတကွ နေထိုင်လျက်ရှိကြကုန်၏။ သို့သော် မျောက်အုပ်တစ်စုကား ထိုအုပ်စုနှင့် မတူသော အမူအကျင့်ကို ပြုမူကြကုန်၏။ ထိုမျောက်တို့သည် အလွန်အရှက်ကင်းမဲ့၍ ပရိယာယ်များစွာသော သတ္တဝါများဖြစ်ကုန်၏။ သူတို့သည် အခြားတိရစ္ဆာန်တို့ထက် ပိုမို၍ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားတတ်ကြပြီး အလွန်အကျွံ စကားများကြကုန်၏။ သူတို့၏ အပြုအမူများသည် မကြာခဏဆိုသလို မဆင်မခြင်နှင့် အလွန်အကျွံဖြစ်လေ့ရှိကြကုန်၏။ တစ်နေ့သ၌ ထိုမျောက်အုပ်သည် တောအုပ်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်လာကြကုန်၏။ ထိုအရပ်၌ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ရှိပြီး ထိုသစ်ပင်ကြီး၏ အကိုင်းအခက်တို့သည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးထွက်လျက်ရှိ၏။ ထိုသစ်ပင်ကြီး၏ အသီးတို့သည် အလွန်ချိုမြိန်၍ အရည်ရွှမ်းသောကြောင့် နီးစပ်ရာဒေသများမှ တိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့သည် ထိုအသီးတို့ကို စားသုံးရန် အရောက်လာကြကုန်၏။ ထိုအချိန်၌ မျောက်အုပ်သည် သစ်ပင်ကြီး၏ ထိပ်ပိုင်းသို့ တက်ရောက်ပြီး အသီးတို့ကို စားသုံးလျက်ရှိကြကုန်၏။ သူတို့သည် အလွန်အမင်း အစားအသောက်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ကြဘဲ အလွန်အကျွံ စားသုံးကြကုန်၏။ ထိုကြောင့် သူတို့သည် အလွန်အမင်း ဝမ်းလျားကြီးမားလာပြီး လှုပ်ရှားရန်ပင် ခက်ခဲလာကြကုန်၏။ ထိုအချိန်၌ သစ်ပင်အောက်သို့ ကြောင်တစ်ကောင် ရောက်လာ၏။ ထိုကြောင်သည် မျောက်တို့ကို မြင်သောအခါ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာအားရဖြစ်၏။ ထိုကြောင်သည် မျောက်တို့ကို ဖမ်းဆီးရန် ကြံစည်လျက် သစ်ပင်အောက်သို့ ရောက်လာ၏။ ထိုအခါ မျောက်အုပ်သည် ကြောင်ကို မြင်သောအခါ အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်သွားကြကုန်၏။ သူတို့သည် သစ်ပင်ပေါ်မှ အမြန်ဆုံး ဆင်းသက်ရန် ကြိုးစားကြကုန်၏။ သို့သော် သူတို့သည် အလွန်အမင်း ဝမ်းလျားကြီးမားသောကြောင့် အလွန်နှေးကွေးစွာ ဆင်းသက်နိုင်ကြကုန်၏။ ကြောင်သည် မျောက်တို့၏ အားနည်းချက်ကို သိရှိသောအခါ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာအားရဖြစ်၏။ ထိုကြောင်သည် မျောက်တို့ကို အလွယ်တကူ ဖမ်းဆီးနိုင်ရန် အခွင့်အရေးကို ရရှိခဲ့၏။ ထိုအချိန်၌ မျောက်တို့၏ အကြီးအကဲသည် ကြောင်ကို မြင်သောအခါ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်သွား၏။ သူသည် အခြားမျောက်တို့ကို ကယ်တင်ရန် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစား၏။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အလွန်အမင်း အသိဉာဏ်ရှိသော မျောက်တစ်ကောင်ကို သတိရ၏။ ထိုအသိဉာဏ်ရှိသော မျောက်သည် သူ၏အဖော်များထက် ပိုမို၍ အသိဉာဏ်ရှိပြီး အလွန်အမင်း သတိပညာကြီးမား၏။ သူသည် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ကို ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်း ရှိ၏။ ထိုအသိဉာဏ်ရှိသော မျောက်သည် အခြားမျောက်တို့အား အလွန်အမင်း အကူအညီတောင်းခံလာသော အခါ၌၊ သူသည် အလွန်အမင်း သတိပညာရှိစွာဖြင့် အကြံဉာဏ်ကို ပေး၏။ သူသည် အခြားမျောက်တို့အား အလွန်အမင်း အသီးတို့ကို အလွန်အမင်း စားသုံးခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ရန်နှင့် သူတို့၏ ကိုယ်အလေးချိန်ကို ထိန်းချုပ်ရန် အကြံပေး၏။ အသိဉာဏ်ရှိသော မျောက်၏ အကြံဉာဏ်ကို နာခံသော မျောက်တို့သည် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်ကြကုန်၏။ သူတို့သည် အလွန်အမင်း အသီးတို့ကို အလွန်အမင်း စားသုံးခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်သောကြောင့် သူတို့၏ ကိုယ်အလေးချိန်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ကြပြီး အလွန်အမင်း အန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်နိုင်ကြကုန်၏။ သို့သော် အသိဉာဏ်ရှိသော မျောက်၏ အကြံဉာဏ်ကို နာခံခြင်းမရှိသော မျောက်တို့ကား အလွန်အမင်း အသီးတို့ကို အလွန်အမင်း စားသုံးသောကြောင့် အလွန်အမင်း ဝမ်းလျားကြီးမားလာပြီး လှုပ်ရှားရန်ပင် ခက်ခဲလာကြကုန်၏။ ထိုကြောင့် သူတို့သည် ကြောင်၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရကုန်၏။ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့်၊ အလွန်အမင်း အသိဉာဏ်ရှိသော မျောက်သည် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ကို ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်း ရှိပြီး အလွန်အမင်း အသိဉာဏ်ရှိသောကြောင့် သူ၏အဖော်များအား ကယ်တင်နိုင်ခဲ့၏။ ဤဇာတ်တော်မှ သင်ခန်းစာမှာ အလွန်အမင်း အသိဉာဏ်ရှိခြင်းသည် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ကို ရှောင်ရှားရန် အလွန်အမင်း အရေးကြီးကြောင်း ဖြစ်၏။