ကုဏာလဇာတ်တော်

ရှေးရှေးတုန်းက မြတ်စွာဘုရားအလောင်းတော်သည် မဟာသမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ ကျယ်ဝန်းသော ဟိမဝန္တာတောကြီး၌ ရွှေရောင်တောက်ပသော ဥဒေါင်းမင်းအဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုဟိမဝန္တာတောကြီးကား အပင်ပေါင်းများစွာ၊ တိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့နှင့် ပြည့်စုံ၍ ငြိမ်းချမ်းသာယာစွာ နေထိုင်ကြသော နတ်ပြည်ကဲ့သို့သော ဒေသဖြစ်သည်။ ဥဒေါင်းမင်းကား အလွန်လှပတင့်တယ်သည်။ အတောင်ပံများမှာ ရွှေရောင်အဆင်းတို့ဖြင့် ထိန်ထိန်လင်းနေပြီး အမြီးတောင်ပံများကား အံ့မခန်းဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် လှပသည်။ သူ၏အသံကား တေးဂီတကဲ့သို့ နားထောင်၍ မငြီးနိုင်အောင် ချိုမြိန်လှသည်။ ထို့ကြောင့် တောတွင်းရှိ သတ္တဝါအပေါင်းတို့သည် ဥဒေါင်းမင်းကို အလွန်ချစ်ခင်မြတ်နိုးကြသည်။ တစ်နေ့သ၌ ဥဒေါင်းမင်းသည် ဟိမဝန္တာတောကြီးအတွင်း၌ လှည့်လည်ကျက်စားနေစဉ် အလွန်လှပသော ရေကန်ကြီးတစ်ကန်ကို တွေ့မြင်လေသည်။ ထိုရေကန်ကြီးကား ကြည်လင်အေးမြ၍ ပန်းပေါင်းများစွာနှင့် ဝန်းရံလျက်ရှိသည်။ ဥဒေါင်းမင်းသည် ရေကန်အနီး၌ နားနေစဉ် မင်းသမီးတစ်ပါး ရေကန်သို့ ရောက်လာသည်။ ထိုမင်းသမီးကား အလွန်လှပ၍ ရွှေရောင်အဆင်းနှင့် ပြည့်စုံသည်။ ဥဒေါင်းမင်းသည် မင်းသမီးကို မြင်လျှင် ချစ်ခင်စိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ထို့နောက် မင်းသမီးအား ချစ်ရေးဆိုလေသည်။ မင်းသမီးလည်း ဥဒေါင်းမင်း၏ ချစ်ရေးကို လက်ခံပြီးလျှင် နှစ်ဦးသား ချစ်သူများ ဖြစ်သွားကြသည်။ သို့သော် တစ်နေ့သ၌ မင်းသမီးသည် ဥဒေါင်းမင်းအား ပြောကြားသည်ကား "အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်မမှာ အလွန်အရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခု ရှိနေပါသည်။ ကျွန်မ၏ မိဘများသည် ကျွန်မကို အခြားမင်းသားတစ်ပါးနှင့် လက်ဆက်ပေးရန် စီစဉ်ထားပါသည်။ ကျွန်မမှာ အရှင်မင်းကြီးကိုသာ ချစ်ပါသည်။ သို့သော် ကျွန်မ၏ မိဘများကို မဆန့်ကျင်ရဲပါ။" ဟု ဆိုလေသည်။ ဥဒေါင်းမင်းသည် မင်းသမီး၏ စကားကို ကြားလျှင် အလွန်ဝမ်းနည်းပူဆွေးသွားသည်။ သို့သော် သူသည် မင်းသမီး၏ အခြေအနေကို နားလည်ပေးသည်။ ထို့နောက် ဥဒေါင်းမင်းသည် မင်းသမီးအား "အသင်မင်းသမီး၊ စိုးရိမ်တော် မပြုပါနှင့်။ ကျွန်ုပ်သည် အသင်မင်းသမီးကို အလွန်ချစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် အသင်မင်းသမီးအတွက် အဘယ်အရာကိုမဆို ပြုလုပ်ပေးရဲပါသည်။" ဟု ကတိပြုလေသည်။ ထို့နောက် ဥဒေါင်းမင်းသည် မင်းသမီးအား ကူညီရန်အတွက် မင်းသားတစ်ပါးထံသို့ သွားလေသည်။ ထိုမင်းသားကား မင်းသမီး၏ မင်္ဂလာဆောင်ကို စီစဉ်ထားသူဖြစ်သည်။ ဥဒေါင်းမင်းသည် မင်းသားအား ဤသို့ပြောကြားလေသည်။ "အသင်မင်းသား၊ အသင်သည် ကျွန်ုပ်အား အလွန်အရေးကြီးသော အကူအညီတစ်ခုကို ပေးရမည်။ ကျွန်ုပ်သည် အသင်မင်းသား၏ မင်းသမီးကို အလွန်ချစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် အသင်မင်းသားနှင့် မင်းသမီးကို အတူတကွ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်နိုင်ရန်အတွက် အကူအညီပေးလိုပါသည်။" မင်းသားသည် ဥဒေါင်းမင်း၏ စကားကို ကြားလျှင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သို့သော် သူသည် ဥဒေါင်းမင်း၏ ရိုးသားဖြောင့်မတ်သော စိတ်ကို မြင်လျှင် သဘောတူလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် မင်းသားသည် မင်းသမီးအား ဥဒေါင်းမင်းနှင့် အတူတကွ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။ ဥဒေါင်းမင်းနှင့် မင်းသမီးတို့သည် ထို့နောက် အတူတကွ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ကြသည်။ ဥဒေါင်းမင်းသည် မင်းသမီးအား အလွန်ချစ်မြတ်နိုးပြီး မင်းသမီးလည်း ဥဒေါင်းမင်းကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသည်။ နှစ်ဦးသားသည် ဘဝတစ်သက်တာလုံး ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ကြသည်။ ဤဇာတ်တော်ကား မြတ်စွာဘုရားအလောင်းတော်၏ သစ္စာတရား၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံခြင်းတရားတို့ကို ဖော်ပြထားသည်။