မေတ္တာရှင်ကြက်တူရွေး

မေတ္တာရှင်ကြက်တူရွေး

ဒသနဝန ဇာတ်ကွက် ကမ္ဘာဦးကာလ၌ ဘုရားအလောင်းတော်သည် ကြက်တူရွေးမင်းအဖြစ် တည်ရှိတော်မူ၏။ ထိုကြက်တူရွေးမင်းသည် လွန်စွာမေတ္တာဂရုဏာကြီးမားတော်မူ၏။ ဥဒါန်းအမှန်တရားကို လောကအကျိုးငှာ ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။

ဆရာသမားဘဝအဖြစ် ရပ်တည်တော်မူခဲ့သော ကြက်တူရွေးမင်းသည် မိမိ၏ မျိုးနွယ်စုကို ကောင်းစွာအုပ်ချုပ်တော်မူ၏။ မိမိ၏ တပည့်များအား မေတ္တာတရားဖြင့် ဆုံးမတော်မူ၏။ သစ္စာတရားကိုလည်း ထင်ရှားစွာပြသတော်မူ၏။

ထိုအချိန်အခါ ကာလ၌ နန်းတော်ကြီးတစ်ဆောင်၌ မင်းကြီးတစ်ပါး အုပ်ချုပ်လျက်ရှိတော်မူ၏။ မင်းကြီးသည် ကြက်တူရွေးတစ်ကောင်ကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးတော်မူ၏။ ထိုကြက်တူရွေးသည် နန်းတော်၏ အလှဆင်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ မင်းကြီး၏ သီချင်းဆိုဖော်အဖြစ်လည်းကောင်း ရှိ၏။

တစ်နေ့သော် မင်းကြီးသည် နန်းတော်ကြီး၏ ဥယျာဉ်တော်၌ လေညှင်းခံလျက်ရှိသည်။ ထိုစဉ် ကြက်တူရွေးလေးသည် ပျော်ရွှင်စွာ ပျံသန်းလျက်ရှိသည်။ ဥယျာဉ်တော်၌ လှပသော ပန်းပေါင်းများစွာ ပွင့်လျက်ရှိသည်။ သစ်ပင်ကြီးများလည်း စိမ်းလန်းစိုပြေလျက်ရှိသည်။

ထိုအချိန်၌ မင်းကြီးသည် ကြက်တူရွေးလေးအား ကြည့်လျက် မိန့်တော်မူ၏။ "အိုကြက်တူရွေးလေး၊ သင်သည် လွန်စွာလှပ၏။ သင်၏ အသံသည်လည်း လွန်စွာနားထောင်ကောင်း၏။ သင်သည် ငါ့အား အလွန်ပျော်ရွှင်စေ၏။"

ထိုအခါ ကြက်တူရွေးလေးသည် ပျော်ရွှင်စွာ အသံပြု၏။ "အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် အရှင်မင်းကြီး၏ ကျေးဇူးကို အမြဲအောက်မေ့ပါ၏။ ကျွန်ုပ်သည် အရှင်မင်းကြီးအား အလွန်ချစ်မြတ်နိုးပါ၏။"

မင်းကြီးသည် ကြက်တူရွေးလေး၏ စကားကို ကြားရသောအခါ အလွန်ဝမ်းမြောက်တော်မူ၏။ မင်းကြီးသည် ကြက်တူရွေးလေးအား မိမိ၏ ရင်ခွင်သို့ ခေါ်ယူ၍ နမ်းရှုံ့တော်မူ၏။

တစ်နေ့သော် မင်းကြီးသည် နန်းတော်၌ ပွဲတော်ကြီးကျင်းပလျက်ရှိသည်။ ပွဲတော်သို့ ဧည့်သည်တော်များစွာ လာရောက်ကြ၏။ မင်းကြီးသည် ကြက်တူရွေးလေးအား ပွဲတော်သို့ ခေါ်လာတော်မူ၏။ ကြက်တူရွေးလေးသည် ဧည့်သည်တော်များအား သီချင်းဆို၍ ဖျော်ဖြေ၏။

ထိုအချိန်၌ ဧည့်သည်တော်တစ်ပါးသည် ကြက်တူရွေးလေးကို ကြည့်လျက် မင်းကြီးအား မိန့်တော်မူ၏။ "အရှင်မင်းကြီး၊ ထိုကြက်တူရွေးသည် လွန်စွာလှပ၏။ ကျွန်ုပ်အား ပေးသနားတော်မူပါမည်လား။"

မင်းကြီးသည် အလွန်တုန်လှုပ်တော်မူ၏။ မင်းကြီးသည် ကြက်တူရွေးလေးအား အလွန်ချစ်မြတ်နိုးတော်မူ၏။ မင်းကြီးသည် ဧည့်သည်တော်အား မိန့်တော်မူ၏။ "အိုဧည့်သည်တော်၊ ထိုကြက်တူရွေးသည် ငါ့အား အလွန်တန်ဖိုးရှိ၏။ ငါသည် ထိုကြက်တူရွေးကို မည်သည့်အခါမျှ မပေးနိုင်။"

ထိုအခါ ဧည့်သည်တော်သည် အလွန်စိတ်ဆိုးတော်မူ၏။ ဧည့်သည်တော်သည် မင်းကြီးအား တောင်းပန်လျက် ထွက်ခွာသွားတော်မူ၏။

ထိုနေ့မှစ၍ မင်းကြီးသည် ကြက်တူရွေးလေးကို ပို၍ပို၍ ချစ်မြတ်နိုးတော်မူ၏။ မင်းကြီးသည် ကြက်တူရွေးလေးအား အလွန်ဂရုစိုက်တော်မူ၏။ ကြက်တူရွေးလေးသည်လည်း မင်းကြီးအား အလွန်ချစ်မြတ်နိုး၏။

တစ်နေ့သော် မင်းကြီးသည် နန်းတော်ကြီး၌ အိပ်ပျော်လျက်ရှိသည်။ ထိုအချိန်၌ မီးလောင်မှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွား၏။ နန်းတော်ကြီးသည် မီးခိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်လျက်ရှိသည်။ မီးသည် အလွန်ပြင်းထန်၏။

ထိုအခါ ကြက်တူရွေးလေးသည် အလွန်တုန်လှုပ်၏။ ကြက်တူရွေးလေးသည် မင်းကြီးအား နိုးကြားစေရန် အော်ဟစ်၏။ "အရှင်မင်းကြီး၊ ထတော်မူပါ၊ နန်းတော်ကြီး မီးလောင်နေပါပြီ။"

မင်းကြီးသည် ကြက်တူရွေးလေး၏ အသံကို ကြားရသောအခါ နိုးကြားတော်မူ၏။ မင်းကြီးသည် မီးကို မြင်တော်မူ၏။ မင်းကြီးသည် အလွန်ကြောက်ရွံ့တော်မူ၏။

ထိုအခါ ကြက်တူရွေးလေးသည် မိမိ၏ အတောင်ပံများကို ဖြန့်၍ မင်းကြီး၏ မျက်နှာကို ကာ၏။ ကြက်တူရွေးလေးသည် မင်းကြီးအား မီးခိုးများ မထိခိုက်စေရန် ကြိုးစား၏။

မင်းကြီးသည် ကြက်တူရွေးလေး၏ မေတ္တာဂရုဏာကို မြင်တော်မူ၏။ မင်းကြီးသည် ကြက်တူရွေးလေးအား အလွန်ကျေးဇူးတင်တော်မူ၏။

ထိုအချိန်၌ ကြက်တူရွေးမင်းသည် နန်းတော်ကြီးအနီး၌ ရှိ၏။ ကြက်တူရွေးမင်းသည် မီးလောင်မှုကြီးကို မြင်တော်မူ၏။ ကြက်တူရွေးမင်းသည် ကြက်တူရွေးလေးအား ကယ်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်တော်မူ၏။

ထိုအခါ ကြက်တူရွေးမင်းသည် မိမိ၏ တပည့်များအား စုဝေးစေ၏။ "အိုငါ၏ တပည့်များ၊ ငါတို့သည် သွားရောက်၍ မင်းကြီးနှင့် ကြက်တူရွေးလေးအား ကယ်တင်ရမည်။"

ထိုအခါ ကြက်တူရွေးအပေါင်းတို့သည် ကြက်တူရွေးမင်း၏ စကားကို ကြားရသောအခါ အလွန်ဝမ်းမြောက်ကြ၏။ ကြက်တူရွေးအပေါင်းတို့သည် ကြက်တူရွေးမင်းနှင့် အတူ နန်းတော်ကြီးသို့ ပျံသန်းသွားကြ၏။

ထိုအခါ ကြက်တူရွေးမင်းသည် မီးလောင်နေသော နန်းတော်ကြီးသို့ ရောက်ရှိတော်မူ၏။ ကြက်တူရွေးမင်းသည် မင်းကြီးနှင့် ကြက်တူရွေးလေးအား မြင်တော်မူ၏။

ထိုအခါ ကြက်တူရွေးမင်းသည် မင်းကြီးအား မိန့်တော်မူ၏။ "အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်သည် မေတ္တာဂရုဏာဖြင့် အရှင်မင်းကြီးနှင့် ကြက်တူရွေးလေးအား ကယ်တင်မည်။"

ထိုအခါ မင်းကြီးသည် ကြက်တူရွေးမင်း၏ စကားကို ကြားရသောအခါ အလွန်ဝမ်းမြောက်တော်မူ၏။ မင်းကြီးသည် ကြက်တူရွေးမင်းအား ယုံကြည်တော်မူ၏။

ထိုအခါ ကြက်တူရွေးမင်းသည် မိမိ၏ တပည့်များအား အမိန့်ပေးတော်မူ၏။ "အိုငါ၏ တပည့်များ၊ သင်တို့သည် မီးခိုးများမထိခိုက်စေရန် အတောင်ပံများကို အသုံးပြု၍ မင်းကြီးနှင့် ကြက်တူရွေးလေးအား ကာကွယ်ကြ။"

ထိုအခါ ကြက်တူရွေးအပေါင်းတို့သည် ကြက်တူရွေးမင်း၏ အမိန့်ကို ခံယူ၍ မင်းကြီးနှင့် ကြက်တူရွေးလေးအား အတောင်ပံများဖြင့် ကာကွယ်ကြ၏။ မီးခိုးများ မထိခိုက်စေရန် ကြိုးစားကြ၏။

ထိုအခါ ကြက်တူရွေးမင်းသည် မင်းကြီးအား မိန့်တော်မူ၏။ "အရှင်မင်းကြီး၊ သင်သည် ကြက်တူရွေးလေးကို ချီပွန်း၍ ထွက်ခွာသွားတော်မူပါ။"

မင်းကြီးသည် ကြက်တူရွေးလေးကို ချီပွန်း၍ နန်းတော်ကြီးမှ ထွက်ခွာတော်မူ၏။ ကြက်တူရွေးအပေါင်းတို့သည် မင်းကြီးအား လမ်းခင်းပေးကြ၏။

ထိုအချိန်၌ မင်းကြီးသည် ကြက်တူရွေးအပေါင်းတို့၏ မေတ္တာဂရုဏာကို မြင်တော်မူ၏။ မင်းကြီးသည် ကြက်တူရွေးအပေါင်းတို့အား အလွန်ကျေးဇူးတင်တော်မူ၏။

ထိုနောက် မင်းကြီးသည် နန်းတော်ကြီးမှ လုံခြုံစွာ ထွက်ခွာတော်မူ၏။ ကြက်တူရွေးအပေါင်းတို့သည်လည်း မီးဘေးမှ ကင်းလွတ်ကြ၏။

မင်းကြီးသည် ကြက်တူရွေးမင်းအား မိန့်တော်မူ၏။ "အိုကြက်တူရွေးမင်း၊ သင်သည် ငါ့အား အလွန်ကြီးမားသော ကျေးဇူးကို ပြုတော်မူ၏။ ငါသည် သင်၏ ကျေးဇူးကို အဘယ်သို့ ပြန်ဆပ်ရမည်ကို မသိ။"

ထိုအခါ ကြက်တူရွေးမင်းသည် မင်းကြီးအား မိန့်တော်မူ၏။ "အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် မေတ္တာဂရုဏာဖြင့် ဆောင်ရွက်တော်မူ၏။ ကျွန်ုပ်သည် ဘာမှ ပြန်လည် မတောင်းဆိုပါ။"

ထိုအခါ မင်းကြီးသည် ကြက်တူရွေးမင်း၏ စကားကို ကြားရသောအခါ အလွန်ကြည်ညိုတော်မူ၏။ မင်းကြီးသည် ကြက်တူရွေးမင်းအား ကျေးဇူးတင်လျက် ရှိခိုးတော်မူ၏။

ထိုနေ့မှစ၍ မင်းကြီးသည် ကြက်တူရွေးအပေါင်းတို့အား အလွန်ချစ်မြတ်နိုးတော်မူ၏။ မင်းကြီးသည် ကြက်တူရွေးအပေါင်းတို့အား အစာကျွေးတော်မူ၏။ ကြက်တူရွေးအပေါင်းတို့အား အမိုးအကာ ပေးတော်မူ၏။

ထိုသို့ ကြက်တူရွေးမင်းသည် မိမိ၏ မေတ္တာဂရုဏာဖြင့် လူသားတို့ကို ကယ်တင်တော်မူ၏။ ဘုရားအလောင်းတော်သည် ထိုသို့ မေတ္တာဂရုဏာကို ပုံဖော်တော်မူ၏။

သင်ခန်းစာ

မေတ္တာတရားသည် အလွန်အင်အားကြီးမား၏။ မေတ္တာတရားဖြင့် မည်သည့် အခက်အခဲကိုမဆို ကျော်လွှားနိုင်၏။ အခြားသူများအပေါ် မေတ္တာဂရုဏာထားခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကိုလည်း ပျော်ရွှင်စေ၏။

ဘဝနိမ့်ကျဉ်း

မေတ္တာ ဘာရမီ