
ကုသိ၄တိုင်းတွင် ယဉ်ကျေးမှုနှင့်ဓလေ့ထုံးတမ်းများကြွယ်ဝသောမြို့တော်တစ်ခုရှိသည်။ ထိုမြို့တော်ကို “ဗာရာဏသီ” ဟုခေါ်သည်။ ထိုမြို့သည် လူများစွာနှင့် စည်ကားသိုက်မြိုက်ကာ စီးပွားရေးအလွန်တိုးတက်သည်။ အလွန်ဝေးကွာသော အတိတ်ဘဝတစ်ခုတွင် ဘဝသစ်ကိုရယူခဲ့သော ဗောဓိသတ်သည် သူဌေးဖြစ်ပြီး လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းက လက်ခံထားသော “ဗြာဟ្ម**” တစ်ဦးအဖြစ် အသက်ရှင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုဗြာဟ្ម**တွင် ရှိသော တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ “စိတ်ခံစားမှု” ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အလွန်စိတ်ဆိုးလွယ်ပြီး မကျေနပ်မှုများ ပေါ်လာသည့်အခါ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်တတ်သည်။ သူ၏ အလောဘကြီးမှုနှင့် မာနကြီးမှုတို့သည် အခြားသူများ၏ အကျိုးစီးပွားကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ သူသည် အခြားသူများအား အနိုင်ကျင့်ရန်နှင့် သူ၏ဆန္ဒများကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန်အတွက် သူ၏ ရာထူးနှင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ဆိုးလွယ်မှုသည် သူ၏ အိမ်ထောင်ရေးကိုလည်း ပျက်စီးစေခဲ့သည်။ သူ၏ ဇနီးသည် သူ၏ အလောဘကြီးမှုနှင့် မာနကြီးမှုကြောင့် အလွန်ပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ဇနီးသည် သူ့ကို စွန့်ခွာသွားခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ဆိုးလွယ်မှုသည် သူ၏ သူငယ်ချင်းများနှင့် ဆွေမျိုးများအားလည်း ဝေးကွာသွားစေခဲ့သည်။ သူသည် အထီးကျန်နှင့် မပျော်မရွှင်ဘဝသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
တစ်နေ့တွင် သူသည် ရဟန်းတစ်ပါးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ရဟန်းသည် သူ၏ စိတ်ဆိုးလွယ်မှုနှင့် မကျေနပ်မှုများ၏ အကြောင်းရင်းကို နားလည်စေရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။ ရဟန်းသည် သူအား သတိပဋ္ဌာန်တရားကို ကျင့်သုံးရန်နှင့် သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ထိန်းချုပ်ရန် သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ သူသည် ရဟန်း၏ သင်ကြားမှုများကို နာခံပြီး သတိပဋ္ဌာန်တရားကို ကျင့်သုံးခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ထိန်းချုပ်ရန်နှင့် သူ၏ ဒေါသကို ငြိမ်းအေးစေရန် သင်ယူခဲ့သည်။ သူသည် အခြားသူများအား ပိုမို၍ ကရုဏာစိတ်ထားရန်နှင့် သူ၏ အလောဘကြီးမှုနှင့် မာနကြီးမှုကို လျှော့ချရန်လည်း သင်ယူခဲ့သည်။
အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် သူ၏ စိတ်ဆိုးလွယ်မှုနှင့် မကျေနပ်မှုများမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။ သူသည် ပိုမို၍ ပျော်ရွှင်ပြီး ငြိမ်းချမ်းသော ဘဝကို ရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ အိမ်ထောင်ရေးကိုလည်း ပြန်လည် ထူထောင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ သူငယ်ချင်းများနှင့် ဆွေမျိုးများလည်း သူ့ထံသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ သူသည် သူ၏ ဘဝတွင် အလွန်ကျေးဇူးတင်ရှိခဲ့သည်။ သူသည် အခြားသူများအား သတိပဋ္ဌာန်တရားကို ကျင့်သုံးရန်နှင့် သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ထိန်းချုပ်ရန်လည်း ကူညီပေးခဲ့သည်။
ဤဇာတ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား စိတ်ခံစားမှုများကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၏ အရေးပါပုံကို သင်ကြားပေးသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ထိန်းချုပ်ခြင်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပိုမို၍ ပျော်ရွှင်ပြီး ငြိမ်းချမ်းသော ဘဝကို ရရှိနိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အခြားသူများနှင့် ပိုမို၍ ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးကိုလည်း တည်ဆောက်နိုင်သည်။
— In-Article Ad —
“စေတနာရှင် လူတို့ကား၊ မည်သည့် အသက်မဆို အချင်းချင်း ကူညီဖေးမကြရမည်။ ကိုယ်ကျိုးကို မငဲ့ကွက်၊ သူတစ်ပါး၏ ဒုက္ခကို မိမိ၏ ဒုက္ခအဖြစ် ခံယူ၍ ကရုဏာတရားကို ကျင့်သုံးလျှင်၊ ထိုသူကား မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ပြည့်စုံမည်။”
ပါရမီ: เมตตาบารมี (เมตตาธรรม)
— Ad Space (728x90) —
272Tikanipātaမျောက်နှင့်မြွေ မျောက်နှင့်မြွေ အ...
💡 မပြောင်းလဲနိုင်သော အကျင့်ဆိုးကို ဆောင်ထားသော သူများအား ကူညီခြင်းသည် မည်သည့်အခါမျှ အကျိုးမပေး၊ မေတ္တာတရားကို အလဟဿ ဖြစ်စေပါသည်။
74Ekanipātaမဟာပဒုမဇာတ် (၂)ရှေးရှေးအခါက ကမ္ဘောဇတိုင်းတွင် မဟာပဒုမမင်းကြီး အုပ်စိုးတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးသည် အလွန်အ...
💡 အုပ်ချုပ်သူသည် ပြည်သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို နားလည်ရမည်။ အလှူပေးခြင်းသည် နောင်ဘဝ၌ အကျိုးများ၏။
286Tikanipātaကၨၨၨၨၨ-ဇာတ်ရှေးရှေးအခါက ကာသိတိုင်း၊ သာဝတၑိမြို့တော်၌ ဘုရင်တစ်ပါး စိုးစံတော်မူ၏။ ထိုဘုရင်ကား အလွန်မင်...
💡 အနစ်နာခံသော သတ္တိသည် မတရားမှုကို အနိုင်ယူနိုင်သည်။
103Ekanipātaသမ္ပါရစန ဇာတ်တော်ဘုရားရှင်လက်ထက်တော်အခါက မဂဓတိုင်းတွင် ရာဇဂြိုဟ်မြို့တော်ကြီး ရှိခဲ့သည်။ ထိုမြို့သည်...
💡 ความอดทนอดกลั้นและความเมตตาอันยิ่งใหญ่ สามารถเปลี่ยนแปลงหัวใจที่แข็งกระด้างและนำพาซึ่งความดีงามมาสู่ทุกสรรพสิ่ง
53Ekanipātaမဟာသုတသောမဇာတ်တော်ကသီတိုင်းပြည်၌ မင်းပြုသော ဗြဟ္မဒတ်မင်းလက်ထက်တွင် ဘုရားလောင်းသည် ဗြဟ္မဒတ်မင်း၏ သားတ...
💡 အမှန်တကယ် အောင်မြင်မှုသည် ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှုပေါ်တွင် မူတည်သည်။ ဗြဟ္မဝိဟာရ တရားလေးပါးကို ကျင့်သုံးခြင်းဖြင့် အခက်အခဲများကို ကျော်လွှားနိုင်မည်။
85Ekanipātaဘုရားလောင်း ဥဒိန်နရ ဇာတ် အံ့မခန်း မြတ်ဗုဒ္ဓ၏ မဟာကရုဏာတော် ရှေးရှေးသောအခါက ပဒေသရာဇ်မင်းတို့အုပ်ချုပ...
💡 မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မဟာဒါန - အသက်စွန့်၍ပင် သတ္တဝါတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ကယ်တင်လိုသော စိတ်ဓာတ်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော တရားဖြစ်သည်။
— Multiplex Ad —