ကျားသစ်နှင့် အမဲလိုက်ခွေး (The Leopard and the Hound)

ကျားသစ်နှင့် အမဲလိုက်ခွေး

ရှေးရှေးတုန်းက သာသနာတော်ထွန်းကားသည့် ကာလမတိုင်မီ ဘုရားအလောင်းတော်သည် တောထဲ၌ ကျားသစ်တစ်ကောင်အဖြစ် တည်ရှိခဲ့သည်။ ထိုကျားသစ်ကား အလွန်ဉာဏ်ပါးပါး၊ အင်အားတောင့်တင်းပြီး သားကောင်များကို အောင်မြင်စွာ ဖမ်းယူနိုင်စွမ်းရှိလေသည်။ ၎င်း၏အမွေးအမှင်တို့ကား အနက်ရောင်အစက်အပြောက်တို့ဖြင့် လှပဆန်းကြယ်စွာ တင့်တယ်လျက်ရှိပြီး၊ ၎င်း၏မျက်လုံးတို့ကား မီးအိမ်ကဲ့သို့ လင်းလက်တောက်ပလျက်ရှိသည်။ ၎င်းသည် တောနက်ကြီး၏ အုပ်စိုးရှင်မင်းပမာ နေထိုင်လျက်ရှိသည်။

ထိုအချိန်တွင် အနီးအနားရှိ ရွာတစ်ရွာ၌ မင်းကြီးတစ်ပါး စိုးစံလျက်ရှိသည်။ မင်းကြီးတွင် အလွန်သန်မာထွားကြိုင်းပြီး လျင်မြန်ဖျတ်လတ်သော အမဲလိုက်ခွေးကြီးတစ်ကောင် ရှိသည်။ ထိုခွေးကြီးကား အမဲလိုက်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်လှပြီး မည်သည့်သားကောင်ကိုမဆို အနံ့ခံ၍ လိုက်လံဖမ်းဆီးနိုင်စွမ်းရှိသည်။ ခွေးကြီး၏ သခင်ဖြစ်သော မင်းကြီးမှာ ၎င်း၏ခွေးကို အလွန်အဖိုးထားပြီး အမြဲတစေ မိမိနှင့်အတူ တောကစားထွက်လေ့ရှိသည်။

တစ်နေ့သ၌ မင်းကြီးသည် ထုံးစံအတိုင်း အမဲလိုက်ထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်း၏ခွေးကြီးမှာ ရှေ့မှဦးဆောင်၍ သားကောင်ရှာဖွေနေသည်။ ခွေးကြီးသည် အနံ့ခံရင်း ရေစီးတစ်နေရာသို့ ရောက်လာသည်။ ထိုရေစီးအနီး၌ ဘုရားအလောင်းတော် ကျားသစ်ကြီးသည် သေကောင်တစ်ကောင်ကို စားသောက်လျက်ရှိသည်။ ခွေးကြီးသည် ကျားသစ်ကို မြင်သောအခါ အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။ ၎င်း၏အသက်တမ်းတွင် ယခုကဲ့သို့ ကြီးမားပြီး အင်အားကောင်းသော ကျားသစ်ကို မကြုံဖူးပေ။

ခွေးကြီးသည် အနည်းငယ်ကြောက်ရွံ့သော်လည်း မင်းကြီး၏အမိန့်ကိုနာခံရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ရဲရင့်စွာဟောင်၍ ကျားသစ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်သည်။

"ဟေ! အမဲနက်ကြီး! မင်းကဘာကောင်လဲ။ ဒီတောမှာ မင်းကို မတွေ့ဖူးပါဘူး။ မင်းက ငါ့သခင်ရဲ့နယ်မြေကို ကျူးကျော်လာတာ။ ငါ့ကိုမတိုက်ခိုက်ဘူးဆိုရင် မင်းအသက်ပျောက်လိမ့်မယ်!"

ဘုရားအလောင်းတော် ကျားသစ်ကြီးသည် ခွေး၏အော်သံကို ကြားသောအခါ မော့ကြည့်သည်။ ၎င်း၏မျက်လုံးများကား အေးဆေးတည်ငြိမ်လျက်ရှိသည်။ ၎င်းသည် ခွေး၏စကားကို ကြားသော်လည်း မည်သည့်အမူအရာမှ မပြောင်းလဲ။ ၎င်းသည် ကျေနပ်စွာ ရေစီးကို သောက်ပြီးမှ ခွေးကို ဖြေကြားသည်။

"အမဲလိုက်ခွေးငယ်။ မင်းက သိပ်အော်ဟစ်နေတာပဲ။ ငါ့သခင်က ဘယ်သူလဲ။ ဒီတောကြီးက ငါ့လက်ထဲမှာပဲ ရှိတယ်။ မင်းက ဘာအရေးပါလို့ ငါ့ကိုလာခြိမ်းခြောက်နေတာလဲ။ ငါ့ကို မကြောက်ဘူးလား။"

ခွေးကြီးသည် ကျားသစ်၏ အေးဆေးတည်ငြိမ်သော အသံကို ကြားသောအခါ ပို၍ စိတ်ဆိုးလာသည်။ ၎င်း၏အမွေးအမှင်တို့ကား ထောင်ထလာသည်။

"ရမ်းကားလိုက်တာ! မင်းက ငါ့ကို မကြောက်ဘူးလား။ ငါ့သခင်က အားကြီးတယ်၊ တန်ခိုးကြီးတယ်! မင်းကို ဖမ်းဆီးဖို့ ငါ့သခင်က အမိန့်ပေးထားတယ်။ ငါက မင်းကို သတ်ပစ်မယ်!"

ထိုသို့ ပြောရင်း ခွေးကြီးကား အလွန်အရှိန်ပြင်းစွာဖြင့် ကျားသစ်ကို ခုန်အုပ်တော့သည်။ ကျားသစ်ကြီးကား ရုတ်တရက် မလှုပ်ရှား။ ၎င်းသည် ခွေး၏အရှိန်ကို ရှောင်ကွင်းရင်း ခြေတစ်ဖက်ဖြင့် ခွေး၏ခေါင်းကို မသိမသာ ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ ခွေးကြီးကား အရှိန်လွန်သွားပြီး ကျားသစ်၏ခြေထောက်အောက်သို့ လဲကျသွားသည်။

ကျားသစ်ကြီးကား ခွေးကြီးကို အောက်သို့ ဆွဲချီ ၎င်း၏ကျောဘက်သို့ အုပ်မိုးလိုက်သည်။ ခွေးကြီးကား ရုန်းကန်သော်လည်း မလွတ်မြောက်နိုင်။ ၎င်း၏အင်အားကား ကျားသစ်ကြီး၏အင်အားနှင့် မယှဉ်နိုင်။

"အ! နာလိုက်တာ! ဖယ်စမ်း! ငါ့ကိုလွှတ်! မင်းက ဘယ်လို ကျားသစ်လဲ။ ဘာလို့ ငါ့ကို ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ!"

ဘုရားအလောင်းတော် ကျားသစ်ကြီးကား ခွေးကြီးကို အသာအယာ ဖိထားရင်း ၎င်း၏ခေါင်းကို နားတောင်းနားတောင်းဖြင့် ထိုးမေးသည်။

"အမဲလိုက်ခွေးငယ်။ မင်းက ငါ့ကို မကြောက်ဘူးလို့ ပြောတယ်။ မင်းက ငါ့သခင်ကို ကြောက်တာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းက မင်းရဲ့အင်အားကိုပဲ ယုံကြည်နေတာ။ မင်းက သတိမရှိဘူး။ ငါ့ကို ဘာလို့ တိုက်ခိုက်ရတာလဲ။ ငါက မင်းကို ဘာမှ မလုပ်ဖူးဘူး။ မင်းက ဘာကြောင့် ရန်ရှာတာလဲ။"

ခွေးကြီးကား ကျားသစ်ကြီး၏ ဉာဏ်ပညာကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ၎င်း၏မာန်များကား ကျေပျက်သွားသည်။

"ငါ... ငါ့သခင်က အမိန့်ပေးလို့ပါ... ငါ... ငါက အမြဲတမ်း ရဲရင့်နေရတာပါ..."

ဘုရားအလောင်းတော် ကျားသစ်ကြီးကား ခွေးကြီး၏ ကြောက်ရွံ့နေသော အသံကို ကြားသောအခါ သနားစိတ်ဝင်လာသည်။ ၎င်းသည် ခွေးကြီးကို အသာအယာ လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

"ကြည့်စမ်း။ မင်းရဲ့ ရမ်းကားမှုနဲ့ မာန်မာနကြောင့် မင်း ဘယ်လိုဖြစ်သွားလဲ။ ငါက ဒီတောထဲမှာ အေးအေးဆေးဆေး နေတာ။ မင်းက ဘာကြောင့် ငါ့ကို လာနှောင့်ယှက်ရတာလဲ။ နောင်ဆိုရင် အရင်စဉ်းစားပါ၊ ပြီးမှ လုပ်ဆောင်ပါ။ ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် မင်း ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်။"

ခွေးကြီးကား ကျားသစ်ကြီး၏ စကားကို နားထောင်ပြီးမှ လျင်မြန်စွာ ထရပ်သည်။ ၎င်း၏မျက်လုံးများကား ရှက်ရွံ့ခြင်းနှင့် အံ့အားသင့်ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နေသည်။ ၎င်းသည် ကျားသစ်ကြီးကို တောင်းပန်စကား မဆိုနိုင်၊ မင်းကြီးထံသို့ အမြန်ဆုံး ပြန်ပြေးသွားသည်။

မင်းကြီးကား ခွေးကြီးကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ၎င်း၏ခွေးကား အမြဲတမ်း အောင်ပွဲခံ၍ ပြန်လာလေ့ရှိသည်။ ယနေ့ကား မျက်နှာပျက်လျက်၊ အနည်းငယ် ထိခိုက်နေဟန်ဖြင့် ပြန်လာသည်။

"ဟေ! ခွေးငယ်။ ဘာဖြစ်လာတာလဲ။ ဘာကြောင့် ဒီလိုဖြစ်နေတာလဲ။ မင်း အမဲလိုက်ရာမှာ ရှုံးနိမ်ခဲ့သလား။"

ခွေးကြီးကား မင်းကြီးကို ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်သည်။ ၎င်းသည် ကျားသစ်ကြီးနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်များကို မင်းကြီးကို ပြောပြရမည်ကို မဝံ့ရဲ။

"အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်ုပ်... ကျွန်ုပ်... အ... အနံ့ခံရင်း သွားရာမှာ... မြေခွေးတစ်ကောင်နဲ့... တွေ့ပါ... ပြီးတော့... ပြီးတော့... သူက ကျွန်ုပ်ကို... ကျွန်ုပ်ကို... တိုက်ခိုက်... ကျွန်ုပ်လည်း... ပြန်တိုက်ခိုက်... ဒါပေမယ့်... ဒါပေမယ့်... သူက ကျွန်ုပ်ထက်... အင်အားကြီး... အဲ... ကျွန်ုပ်... ကျွန်ုပ် ရှုံး... ရှုံးနိမ်ခဲ့ပါ..."

မင်းကြီးကား ခွေးကြီး၏စကားကို ကြားသောအခါ အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။ ၎င်း၏ခွေးကား အလွန်အင်အားကြီးသော သားကောင်များကိုပင် အောင်မြင်စွာ ဖမ်းဆီးနိုင်စွမ်းရှိသည်။ ယနေ့ကား မြေခွေးတစ်ကောင်နှင့် ရှုံးနိမ်ခဲ့သည်ကို မယုံနိုင်။

"ဘာ! မင်းက မြေခွေးတစ်ကောင်နဲ့ ရှုံးနိမ်ခဲ့သလား! မင်းက ဘာကောင်လဲ။ မင်းက ငါ့အရှက်ကို ကယ်တင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

မင်းကြီးကား အလွန်ဒေါသထွက်ပြီး ခွေးကြီးကို အပြစ်ပေးရန် ပြင်ဆင်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျားသစ်ကြီးကား မင်းကြီးနှင့် ခွေးကြီးတို့ အနီးသို့ လျှောက်လာသည်။ ၎င်း၏ခြေလှမ်းများကား ပျော့ပျောင်းသော်လည်း တည်ငြိမ်လျက်ရှိသည်။

"အရှင်မင်းကြီး။ မင်းရဲ့ခွေးငယ်ကို အပြစ်မပေးပါနဲ့။ ဒီအဖြစ်အပျက်မှာ အပြစ်မရှိပါဘူး။"

မင်းကြီးကား ကျားသစ်ကြီးကို မြင်သောအခါ အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။ ၎င်း၏ခွေးကား အမှန်ကို မပြောရဲသော်လည်း ဤကျားသစ်ကား အမှန်ကို သိပုံရသည်။

"မင်း... မင်းက ဘယ်သူလဲ။ ငါ့ခွေးက ဘာဖြစ်တာလဲ။"

ဘုရားအလောင်းတော် ကျားသစ်ကြီးကား မင်းကြီးကို အေးဆေးစွာ ပြန်ဖြေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး။ ကျွန်ုပ်က ဒီတောရဲ့ အုပ်စိုးရှင် ကျားသစ်ပါ။ မင်းရဲ့ခွေးငယ်က ကျွန်ုပ်ကို လာရောက်စော်ကားခဲ့လို့ ကျွန်ုပ်က သူ့ကို တန်ပြန်ခဲ့တာပါ။ သူက သတိမရှိဘဲ ရန်စခဲ့တာပါ။ ကျွန်ုပ်က သူ့ကို အန္တရာယ်မပြုဘဲ သတိပေးခဲ့ပါတယ်။"

မင်းကြီးကား ကျားသစ်ကြီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။ ၎င်းသည် ကျားသစ်ကြီး၏ ဉာဏ်ပညာ၊ အင်အား၊ နှင့် သနားကရုဏာစိတ်ကို မြင်သောအခါ အလွန်ကြည်ညိုသွားသည်။ ၎င်း၏ခွေးကား မာန်မာနကြောင့် အရှက်ရခဲ့သော်လည်း ဤကျားသစ်ကား နူးညံ့သိမ်မွေ့ပုံကို ခံစားရသည်။

"အို... ကျားသစ်မင်းကြီး။ ကျွန်ုပ်မှားပါပြီ။ ကျွန်ုပ်ရဲ့ခွေးငယ်ကို ကျွန်ုပ်က မဆုံးမတတ်ခဲ့ပါ။ ၎င်းက မာန်မာနကြီးပြီး ရမ်းကားခဲ့တာပါ။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ကျွန်ုပ်ရဲ့ခွေးငယ်ကို အသက်ဘေးက ကယ်တင်ပေးခဲ့လို့... ပြီးတော့... ပြီးတော့... သတိပေးခဲ့လို့..."

မင်းကြီးကား ကျားသစ်ကြီးကို ဦးညွှတ်ပြီးမှ မိမိခွေးကို ဆောင်၍ ပြန်သွားသည်။ ထိုနေ့မှစ၍ မင်းကြီးကား တောကစားထွက်တိုင်း ကျားသစ်ကြီးကို လေးစားကြည်ညိုလျက် အနှောင့်အယှက် မပြုခဲ့ချေ။ ခွေးကြီးကားလည်း မိမိ၏မာန်မာနကို ထိန်းချုပ်ပြီး သတိရှိစွာ နေထိုင်တတ်လာသည်။

အကျင့်တရား

မာန်မာနနှင့် မသိနားမလည်မှုတို့သည် လူတစ်ဦးကို အရှက်ရစေပြီး အန္တရာယ်သို့ ဦးတည်စေသည်။ ဉာဏ်ပညာနှင့် သနားကရုဏာစိတ်တို့သည် အခက်အခဲကို ကျော်လွှားရန် အထောက်အကူပြုသည်။