
ณ เมืองเวฬุวัน อันร่มรื่นด้วยหมู่ไม้เขียวขจี มีพ่อค้าผู้มั่งคั่งอาศัยอยู่ พ่อค้านี้มีบุตรชายชื่อ สาลก เป็นผู้มีรูปงาม มีปัญญาเฉลียวฉลาด และมีนิสัยดีงาม
สาลกเป็นผู้ที่รักและเคารพบิดามารดาเป็นอย่างยิ่ง เขาคอยปรนนิบัติรับใช้ และปฏิบัติตามคำสั่งสอนของท่านเสมอ
วันหนึ่ง พ่อค้าประสบปัญหาทางการค้าอย่างหนัก ทำให้เขาเป็นหนี้สินจำนวนมาก
“ลูกรัก พ่อกำลังมีปัญหาทางการค้า พ่อเป็นหนี้สินมากมาย เราอาจจะต้องสูญเสียทรัพย์สินทั้งหมด” พ่อค้าร่ำไห้
สาลกมองดูบิดาด้วยความสงสาร “พ่อครับ อย่าเสียใจไปเลย ลูกจะหาทางช่วยเหลือ”
สาลกตัดสินใจที่จะออกเดินทางไปค้าขายยังแดนไกล เพื่อหาเงินมาใช้หนี้ให้บิดา
“พ่อครับ ลูกจะเดินทางไปค้าขายที่แดนไกล เพื่อหาเงินมาใช้หนี้ให้พ่อ” สาลกกล่าว
พ่อค้ารู้สึกกังวลใจ “ลูกรัก แดนไกลนั้นอันตรายมาก พ่อกลัวว่าเจ้าจะเป็นอันตราย”
“พ่อไม่ต้องห่วงครับ ลูกจะระมัดระวังตัวเป็นอย่างดี” สาลกยืนยัน
สาลกเตรียมตัวออกเดินทาง พร้อมด้วยเสบียง และทรัพย์สินจำนวนหนึ่ง
เขาเดินทางไปยังเมืองท่า และขึ้นเรือสำเภาเพื่อเดินทางไปยังต่างแดน
ระหว่างทาง เรือสำเภาประสบพายุใหญ่ ทำให้เรือแตก และสาลกก็ลอยคอไปกับคลื่น
เขาพลัดหลงไปยังเกาะแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นที่อยู่ของยักษ์ผู้ดุร้าย
“เจ้าเป็นใคร มาทำอะไรที่นี่?” ยักษ์ถาม
“ข้าชื่อสาลก เป็นพ่อค้าที่ประสบอุบัติเหตุเรือล่ม” สาลกตอบ
ยักษ์ไม่พูดอะไร แต่กลับจับสาลกไปขังไว้ในถ้ำ
สาลกรู้สึกหวาดกลัว แต่ก็ยังคงคิดถึงบิดา
“ข้าต้องหาทางกลับไปหาพ่อให้ได้” เขาคิด
ในขณะที่ถูกขังอยู่ในถ้ำ สาลกได้พบกับเพื่อนนักโทษคนอื่นๆ
“พวกท่านถูกจับมาที่นี่ได้อย่างไร?” สาลกถาม
“เราถูกยักษ์จับมา เพื่อเป็นอาหารของมัน” นักโทษคนอื่นๆ ตอบ
สาลกตกใจมาก เขาจึงคิดหาวิธีที่จะหลบหนี
เขาสังเกตเห็นว่า ยักษ์มักจะออกไปล่าเหยื่อในช่วงกลางคืน
“พวกเราต้องใช้โอกาสนี้ในการหลบหนี” สาลกกล่าว
เมื่อถึงเวลากลางคืน สาลกและนักโทษคนอื่นๆ ก็วางแผนหลบหนี
พวกเขาใช้ก้อนหินทุบประตูถ้ำ และวิ่งหนีออกไป
ยักษ์ได้ยินเสียง จึงรีบออกมาตามล่า
สาลกและนักโทษคนอื่นๆ วิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิต
ในที่สุด สาลกก็สามารถหนีออกมาจากเกาะของยักษ์ได้
เขาเดินทางกลับไปยังเมืองของตน และได้พบกับบิดา
“พ่อครับ ลูกกลับมาแล้ว” สาลกกล่าว
พ่อค้ารู้สึกดีใจมาก ที่บุตรชายกลับมาอย่างปลอดภัย
“ลูกรัก พ่อคิดว่าพ่อจะไม่ได้พบเจ้าอีกแล้ว” พ่อค้าร้องไห้
สาลกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้บิดาฟัง
พ่อค้าประทับใจในความกล้าหาญและความภักดีของบุตรชาย
“ลูกพ่อ เจ้าช่างเป็นบุตรที่ดีงามยิ่งนัก” พ่อค้ารับปาก
ตั้งแต่นั้นมา สาลกก็ใช้ชีวิตอยู่กับบิดา และช่วยกันทำมาหากิน
ชาดกเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ความภักดีต่อบุพการี คือคุณธรรมอันประเสริฐ
— In-Article Ad —
ความภักดีต่อบุพการีเป็นคุณธรรมอันประเสริฐ ควรยึดมั่นในความกตัญญูกตเวที
บารมีที่บำเพ็ญ: กตัญญูกตเวทีบารมี, สัจจบารมี
— Ad Space (728x90) —
202ทุกนิบาตสุมังคลสูตรกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ กรุงสาวัตถี อันเป็นราชธานีที่รุ่งเรือง มีพระราชาผู้ทรงปรีชาสามาร...
💡 การทำความดีคือการช่วยเหลือผู้อื่นด้วยใจที่กล้าหาญและเสียสละ แต่หากการกระทำนั้นแฝงด้วยความเห็นแก่ตัวหรือความโลภ ย่อมนำมาซึ่งความทุกข์ใจ การยอมรับความผิดพลาดและแก้ไข ย่อมนำมาซึ่งความสงบสุข
71เอกนิบาตมุฏฐิละชาดก ในอดีตกาลนานมาแล้ว ณ กรุงพาราณสีอันรุ่งเรือง พระโพธิสัตว์ทรงอุบัติเป็นพราหมณ์หนุ่มผู้มี...
💡 ความประมาทนำมาซึ่งความเสื่อม การให้อภัยและการให้โอกาสย่อมนำมาซึ่งการเริ่มต้นใหม่ ความเมตตาและการช่วยเหลือผู้อื่น เป็นคุณธรรมอันประเสริฐที่นำมาซึ่งความสุขที่แท้จริง
64เอกนิบาตทุติยทุพภิกขันตชาดก (เรื่องที่ 64) ในกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ กรุงพาราณสีอันเจริญรุ่งเรือง สองกษัตร...
💡 ความเพียรพยายามและสติปัญญา สามารถนำพาเราให้เอาชนะอุปสรรคและความยากลำบากได้ การเสียสละเพื่อผู้อื่น ย่อมนำมาซึ่งความสุขและความเจริญ.
118เอกนิบาตสัญชีวกชาดกกาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว ณ กรุงสาวัตถี พระพุทธเจ้าทรงพระมหากรุณาธิคุณ เสด็จดับขันธ์ปรินิพพ...
💡 ความประมาทเป็นอันตรายที่มองไม่เห็น แม้ผู้มีปัญญาก็อาจตกเป็นเหยื่อได้ การไม่ประมาทคือหนทางแห่งความปลอดภัย.
119เอกนิบาตสัญชัยวทีชาดกกาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว ณ เมืองปาฏลีบุตร อันเป็นเมืองหลวงอันยิ่งใหญ่ของแคว้นมคธ มีพราหม...
💡 การรู้จักประมาณตนเองเป็นคุณธรรมสำคัญ ช่วยให้ดำเนินชีวิตได้อย่างถูกต้อง ไม่หลงผิด และเป็นที่รัก.
26เอกนิบาตสุมังคลชาดก ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในสมัยที่พระโพธิสัตว์ทรงบำเพ็ญสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ในชาติภพนั้...
💡 นิทานเรื่องนี้สอนให้เราเห็นถึงความสำคัญของ การให้อภัย และ การเสียสละ สุมังคละพราหมณ์ได้แสดงถึงน้ำใจอันประเสริฐในการช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ได้ยาก โดยไม่หวังผลตอบแทน และได้อบรมสั่งสอนด้วยความรักและปัญญา
— Multiplex Ad —