พระโพธิสัตว์เป็นฤๅษีผู้มีศีล

ฤๅษีผู้ไม่ละเมิด

ในป่าอันเงียบสงัด มีอาศรมอันเรียบง่ายตั้งอยู่ท่ามกลางพงไพร อาศรมแห่งนี้เป็นที่พำนักของฤๅษีผู้ทรงศีล ผู้ที่ใช้ชีวิตอยู่อย่างสมถะ ไม่ข้องแวะกับทางโลก ฤๅษีตนนี้คือพระโพธิสัตว์ผู้ทรงบำเพ็ญเพียรเพื่อศีลบารมี

ฤๅษีผู้นี้ได้ตั้งมั่นอยู่ในศีล 5 อย่างเคร่งครัด ไม่เคยล่วงละเมิด ไม่ว่าจะเป็นการฆ่าสัตว์ การลักทรัพย์ การประพฤติผิดในกาม การพูดปด หรือการดื่มสุรา

วันหนึ่ง มีหญิงสาวงามผู้หนึ่งชื่อว่านางสามาวดี ได้เดินทางเข้ามาในป่า นางมีจิตใจที่บริสุทธิ์ และมักจะมาขอพรจากฤๅษีเสมอ

นางสามาวดีได้สังเกตเห็นความสงบและความบริสุทธิ์ของฤๅษี และเกิดความเลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้า

“ท่านฤๅษีเจ้าคะ” นางสามาวดีกล่าว “ข้าชื่นชมในความสงบของท่านมาก”

“เป็นเพราะข้าตั้งมั่นอยู่ในศีล” ฤๅษีตอบ

“แล้วศีลนั้นคืออะไรหรือเจ้าคะ?” นางสามาวดีถาม

“ศีล คือการรักษาตนเองไม่ให้ประพฤติผิด” ฤๅษีอธิบาย “เป็นการควบคุมกาย วาจา ใจ ไม่ให้เบียดเบียนตนเองและผู้อื่น”

“หากเช่นนั้น ข้าก็ควรจะต้องรักษาศีลเช่นกัน” นางสามาวดีกล่าว

“ถูกต้องแล้ว” ฤๅษีกล่าว “การรักษาศีลเป็นพื้นฐานสำคัญของการดำเนินชีวิต”

ขณะที่ทั้งสองกำลังสนทนากันอยู่นั้น ก็มีโจรป่ากลุ่มหนึ่งได้เข้ามาในบริเวณอาศรม พวกมันมีรูปร่างน่ากลัว และถืออาวุธครบมือ

“ฮ่าๆๆ! ดูสิ! มีหญิงงามอยู่ตรงนี้!” หัวหน้าโจรกล่าวด้วยน้ำเสียงที่หื่นกระหาย

“เราจะพาเธอไป!” โจรอีกตนเสริม

นางสามาวดีตกใจเป็นอย่างมาก พยายามจะวิ่งหนี แต่โจรก็เข้ามารุมล้อม

ฤๅษีเห็นเหตุการณ์ด้วยความสงบ พระองค์ไม่ได้แสดงความโกรธแค้น แต่ก็ไม่สามารถปล่อยให้นางสามาวดีถูกทำร้ายได้

“ท่านทั้งหลาย” ฤๅษีกล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น “โปรดหยุดเถิด”

“เจ้าจะมาห้ามพวกเราหรือ?” หัวหน้าโจรหัวเราะเยาะ “เจ้าเป็นเพียงฤๅษีแก่ๆ จะมาทำอะไรพวกเราได้!”

“ข้าอาจจะไม่มีกำลังมากพอที่จะต่อสู้” ฤๅษีกล่าว “แต่ข้ามีสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น นั่นคือศีล”

“ศีลของเจ้าจะช่วยอะไรได้!” โจรป่าตะคอก

“ศีลของข้า จะเป็นเกราะป้องกันข้า” ฤๅษีตอบ “และจะทำให้ข้าไม่ยอมแพ้ต่อความชั่วร้าย”

ฤๅษีได้ใช้กำลังใจอันแน่วแน่ของตนเองในการต่อต้านโจรป่า เขาไม่ได้ใช้กำลังทางกาย แต่ใช้พลังแห่งความบริสุทธิ์ของศีล

เมื่อโจรป่าพยายามจะเข้าทำร้ายนางสามาวดี ฤๅษีก็ยืนขวางไว้

“หากท่านจะทำร้ายนาง ท่านก็ต้องทำร้ายข้าก่อน” ฤๅษีกล่าว

โจรป่าเหล่านั้น รู้สึกประหลาดใจกับความกล้าหาญของฤๅษี พวกเขาเห็นว่าฤๅษีผู้นี้มีบางอย่างที่แตกต่างจากคนทั่วไป

“ดูเหมือนว่า ฤๅษีผู้นี้จะรักษาศีลอย่างแท้จริง” โจรตนหนึ่งกระซิบกับเพื่อน

“ใช่แล้ว” อีกคนตอบ “เราไม่ควรไปยุ่งกับคนที่มีศีล”

ในที่สุด โจรป่าเหล่านั้นก็รู้สึกเกรงใจในศีลของฤๅษี และตัดสินใจที่จะจากไป

“เราจะไม่ยุ่งกับเจ้า” หัวหน้าโจรกล่าว “แต่จำไว้ว่า ไม่ใช่ทุกคนที่จะใจดีเหมือนเจ้า”

เมื่อโจรป่าจากไปแล้ว นางสามาวดีก็เข้ามาขอบคุณฤๅษี

“ขอบคุณท่านมากเจ้าค่ะ ท่านฤๅษี” นางกล่าว “ท่านได้ช่วยข้าไว้”

“ข้าเพียงแต่รักษาศีลของข้า” ฤๅษีตอบ “ศีลนั้น เป็นที่พึ่งที่แท้จริงของชีวิต”

เรื่องราวของฤๅษีผู้มีศีล ได้แสดงให้เห็นว่า ศีลธรรมอันบริสุทธิ์นั้น มีพลังอำนาจที่สามารถปกป้องคุ้มครองเรา และทำให้เราไม่ยอมจำนนต่อความชั่วร้าย