
ณ แคว้นกาสี ประเทศอินเดียโบราณ ที่ซึ่งความเชื่อเรื่องเทพเจ้าและสิ่งศักดิ์สิทธิ์หยั่งรากลึกในวิถีชีวิตของผู้คน มีพระราชาผู้ทรงปรีชาสามารถนามว่า 'พระเจ้าอังคติ' พระองค์ทรงปกครองอาณาจักรอันกว้างใหญ่ไพศาลด้วยทศพิธราชธรรม ประชาชนอยู่เย็นเป็นสุข
วันหนึ่ง ขณะที่พระองค์ทรงประทับพักผ่อนอยู่ในพระราชอุทยานอันร่มรื่น ก็ได้ทอดพระเนตรเห็นต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง ซึ่งมีใบสีเขียวสดราวกับมรกต และมีผลกลมสีแดงสดเหมือนทับทิม ต้นไม้นี้งดงามแปลกตาอย่างยิ่ง
พระราชาทรงสงสัย จึงตรัสถามเหล่าเสนาบดีและปุโรหิตถึงที่มาของต้นไม้นี้ แต่ก็ไม่มีผู้ใดสามารถให้คำตอบได้
“ต้นไม้นี้เป็นเช่นไร เหตุใดจึงมีรูปทรงและสีสันงดงามแปลกตาเช่นนี้?” พระราชาตรัสถาม
“ข้าแต่พระองค์ ต้นไม้นี้ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน ข้าพระองค์ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย” เสนาบดีทูลตอบ
ในขณะนั้นเอง ปุโรหิตผู้เฒ่า ซึ่งเป็นผู้มีความรู้ทางโหราศาสตร์และไสยเวท ได้เข้ามาถวายคำตอบ “ข้าแต่พระองค์ ต้นไม้นี้คือ 'มหาสัตตปัตตะ' หรือต้นไม้แก้วอันศักดิ์สิทธิ์ เป็นต้นไม้ที่เกิดขึ้นจากบุญบารมีของผู้ที่บำเพ็ญเพียรอย่างยิ่งยวด หากผู้ใดได้ลิ้มรสผลของต้นไม้นี้ จะมีอายุยืนยาว ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ และมีปัญญาสว่างไสว”
พระราชาทรงตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง เมื่อทรงทราบถึงอานุภาพของผลมหาสัตตปัตตะ พระองค์จึงมีรับสั่งให้เหล่าทหารไปค้นหาผลมาถวาย
เหล่าทหารได้ปีนป่ายขึ้นไปบนต้นไม้ พยายามเด็ดผลลงมา แต่ไม่ว่าพวกเขาจะพยายามอย่างไร ก็ไม่สามารถเด็ดผลลงมาได้เลย ผลของมันแข็งแกร่งราวกับเหล็กกล้า
ขณะที่กำลังสิ้นหวัง ก็มีชายหนุ่มผู้หนึ่งนามว่า 'สัตตปัตตะ' ซึ่งเป็นคนสวนของพระราชา ได้ปรากฏตัวขึ้น
“ข้าพเจ้าขออาสาปีนต้นไม้นี้เอง พระพุทธเจ้าข้า” สัตตปัตตะกล่าวด้วยความนอบน้อม
พระราชาทรงอนุญาต สัตตปัตตะปีนขึ้นไปบนต้นไม้ด้วยความคล่องแคล่วว่องไว ไม่นานนัก เขาก็สามารถเด็ดผลมหาสัตตปัตตะลงมาได้หลายผล
เมื่อพระราชาทรงได้รับผลแล้ว ก็ทรงตื่นเต้นที่จะลิ้มรส ทว่า สัตตปัตตะก็กราบทูลว่า “ข้าแต่พระองค์ ผลนี้มีอานุภาพยิ่งนัก หากผู้ใดที่ไม่มีบุญบารมีพอรับประทานเข้าไป อาจเกิดอันตรายได้”
พระราชาทรงเชื่อคำสัตตปัตตะ จึงทรงแบ่งผลให้แก่สัตตปัตตะส่วนหนึ่ง และรับสั่งให้แบ่งผลที่เหลือแก่เหล่าปวงชน
เมื่อพระโพธิสัตว์ทรงระลึกชาติได้ว่า ในอดีตชาติ พระองค์ทรงเป็น 'สัตตปัตตะ' ชายหนุ่มผู้ที่สามารถเด็ดผลมหาสัตตปัตตะลงมาได้ด้วยบุญบารมีและความเพียรพยายาม
ในชาติภพนั้น สัตตปัตตะเป็นผู้ที่บำเพ็ญ 'วิริยบารมี' มาอย่างยาวนาน เขาไม่เคยย่อท้อต่ออุปสรรคใดๆ และมีความมุ่งมั่นตั้งใจที่จะทำความดีอยู่เสมอ
ด้วยเหตุนี้เอง เมื่อสัตตปัตตะได้ลิ้มรสผลมหาสัตตปัตตะ เขาก็มีอายุยืนยาว ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ และมีปัญญาสว่างไสว
ในชาติปัจจุบัน พระโพธิสัตว์ทรงดำเนินตามรอยพระบาทของพระพุทธองค์ ทรงบำเพ็ญเพียร วิริยบารมี และความดีงามต่างๆ อย่างไม่ย่อท้อ
พระโพธิสัตว์ทรงสอนว่า ความเพียรพยายามและความอดทน คือกุญแจสำคัญที่จะนำไปสู่ความสำเร็จ การมีจิตใจที่เข้มแข็งและไม่ย่อท้อต่ออุปสรรค คือหนทางที่จะทำให้เราสามารถบรรลุเป้าหมายที่ตั้งไว้ได้.
— In-Article Ad —
ความเพียรพยายามและความอดทน คือกุญแจสำคัญสู่ความสำเร็จ.
บารมีที่บำเพ็ญ: วิริยบารมี
— Ad Space (728x90) —
344จตุกกนิบาตความหวังในความสิ้นหวังณ เมืองท่าอันคึกคักนามว่า ปัญจละ ผู้คนส่วนใหญ่มักประกอบอาชีพเกี่ยวกับการเดินเร...
💡 ความมุ่งมั่น ความร่วมมือ และการใช้สติปัญญา สามารถเอาชนะความสิ้นหวังและสร้างโอกาสใหม่ๆ ได้
102เอกนิบาตมหาสุบินชาดกณ กรุงสาวัตถี พระพุทธองค์ทรงประทับอยู่ ณ วัดพระเชตวัน ขณะนั้น พระเจ้าปเสนทิโกศล ทรงมีพระ...
💡 นิมิตหมายต่างๆ สามารถบ่งบอกถึงความเสื่อมโทรมทางศีลธรรมของสังคม และเป็นเครื่องเตือนใจให้ประพฤติปฏิบัติดี
189ทุกนิบาตสารภังคชาดก (เรื่องนกสารภังค) นานมาแล้ว ในยุคที่พระโพธิสัตว์เสวยพระชาติเป็นนกสารภังค์ อาศัยอยู่ในป่...
💡 ความโลภเป็นสิ่งนำมาซึ่งหายนะ การช่วยเหลือผู้อื่นด้วยความเมตตา ย่อมนำมาซึ่งความดีงามและความสงบสุข
106เอกนิบาตมหาวานรชาดก ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในสมัยที่พระโพธิสัตว์ยังทรงบำเพ็ญพระบารมี ทรงถือกำเนิดเป็นพระยาวานร...
💡 การใช้ปัญญาและความเฉลียวฉลาด สามารถเอาชนะกำลังที่เหนือกว่าได้
41เอกนิบาตสารภังคชาดก ณ แคว้นมคธ อันเป็นที่ตั้งแห่งเมืองราชคฤห์อันรุ่งเรือง สมัยพุทธกาล ที่ซึ่งพระพุทธองค์ทรง...
💡 สารภังคชาดกสอนให้เราเห็นถึงความสำคัญของปัญญา การศึกษาเล่าเรียน และการนำความรู้ไปใช้ให้เกิดประโยชน์แก่ตนเองและผู้อื่น นอกจากนี้ยังสอนให้เห็นถึงความซื่อสัตย์สุจริต การมีเมตตาธรรม การให้อภัย และการไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคต่างๆ แม้จะถูกใส่ร้ายป้ายสี ก็ต้องยืนหยัดในความถูกต้อง
225ทุกนิบาตอุกกุสสชาดก นานมาแล้ว ณ ป่าใหญ่แห่งหนึ่ง มีกระรอกตัวหนึ่งอาศัยอยู่ มันเป็นกระรอกที่ใจดี มีจิตใจเอื้อ...
💡 ความกล้าหาญ ความพากเพียร และการมีน้ำใจช่วยเหลือผู้อื่น เป็นคุณธรรมอันประเสริฐ แม้จะไม่ประสบความสำเร็จตามที่ตั้งใจ แต่ความพยายามนั้นก็มีคุณค่าและควรค่าแก่การยกย่อง
— Multiplex Ad —