มหิงสชาดก (Mahisa Jataka)

มหิงสชาดก

ณ ป่าใหญ่แห่งหนึ่ง ซึ่งเต็มไปด้วยพืชพรรณอันอุดมสมบูรณ์ มีแม่น้ำสายหนึ่งไหลหลากผ่านป่า แม่น้ำสายนี้เป็นแหล่งน้ำสำคัญของสัตว์ป่าทั้งหลาย และเป็นที่อาศัยของควายป่าตัวหนึ่ง ซึ่งเป็นควายที่มีรูปร่างใหญ่โตแข็งแรง และมีนิสัยดุร้าย

ควายป่าตัวนี้เป็นที่เกรงขามของสัตว์ทั้งหลายในป่า มันมักจะใช้พละกำลังของตนเองรังแกสัตว์ที่อ่อนแอกว่า ชอบกินหญ้าของผู้อื่น และไม่เคยมีน้ำใจช่วยเหลือใคร

วันหนึ่ง เกิดภัยแล้งขึ้นในป่า แหล่งน้ำต่างๆ เริ่มแห้งเหือด สัตว์ป่าต่างพากันเดือดร้อน

ควายป่าตัวนั้นก็เช่นกัน มันต้องเดินรอนแรมเป็นระยะทางไกลเพื่อหาน้ำกิน แต่ก็ยังไม่พบแหล่งน้ำที่อุดมสมบูรณ์

ในขณะที่มันกำลังอ่อนแรงและสิ้นหวัง ก็ได้พบกับช้างป่าตัวหนึ่ง ช้างป่าตัวนี้มีรูปร่างใหญ่โต แต่มีนิสัยอ่อนโยนและมีน้ำใจ

ช้างป่าเห็นควายป่ามีสภาพอ่อนเพลีย จึงเข้าไปถามไถ่ด้วยความห่วงใย ควายป่าเล่าถึงความเดือดร้อนที่ประสบ

ช้างป่าได้ยินดังนั้น จึงเสนอตัวที่จะช่วยเหลือ มันบอกควายป่าว่า “ท่านควายป่า อย่าเพิ่งสิ้นหวัง ข้าพเจ้าพอจะทราบแหล่งน้ำที่ยังคงมีน้ำอยู่ แม้จะไม่มากนัก แต่ก็พอจะประทังชีวิตได้”

ควายป่าได้ยินดังนั้น ก็ดีใจมาก แต่ก็ยังคงมีทิฐิ ไม่ยอมรับน้ำใจง่ายๆ มันจึงพูดด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้างว่า “ถ้าอย่างนั้นก็พาข้าไปเถิด แต่อย่าคิดว่าข้าจะขอบคุณ”

ช้างป่าไม่ถือสาคำพูดของควายป่า มันนำทางควายป่าไปยังแอ่งน้ำเล็กๆ แห่งหนึ่ง ซึ่งยังมีน้ำหลงเหลืออยู่

เมื่อควายป่าได้ดื่มน้ำแล้ว ก็รู้สึกดีขึ้น แต่ก็ยังคงไม่แสดงความขอบคุณใดๆ

เวลาผ่านไป ภัยแล้งก็ยังคงรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ สัตว์ป่าหลายตัวเริ่มอดอยาก

ควายป่าเองก็เริ่มอ่อนแรงอีกครั้ง มันพยายามหาอาหารกิน แต่ก็ไม่พบ

ในขณะที่มันกำลังจะสิ้นใจ ก็มีเสือโคร่งตัวหนึ่งปรากฏตัวขึ้น

เสือโคร่งเห็นควายป่าอ่อนแอ จึงคิดจะจับกินเป็นอาหาร

ควายป่ากลัวมาก แต่ก็ไม่มีแรงจะต่อสู้

ทันใดนั้นเอง ช้างป่าก็ปรากฏตัวขึ้น

ช้างป่าเห็นเสือโคร่งกำลังจะทำร้ายควายป่า จึงเข้าขวางกั้น

เสือโคร่งโกรธมาก จึงเข้าต่อสู้กับช้างป่า

ช้างป่าต่อสู้กับเสือโคร่งอย่างกล้าหาญ เพื่อปกป้องควายป่า

ในที่สุด ช้างป่าก็สามารถขับไล่เสือโคร่งไปได้

เมื่อเสือโคร่งไปแล้ว ควายป่าก็รู้สึกสำนึกผิดอย่างมาก มันไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมีสัตว์อื่นมาช่วยเหลือตนเอง ทั้งๆ ที่ตนเองไม่เคยมีน้ำใจกับใครเลย

ควายป่าได้เข้าไปกราบขอบคุณช้างป่า และกล่าวขอโทษในความประพฤติที่ผ่านมา

ช้างป่ากล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “ท่านควายป่า การช่วยเหลือผู้อื่นนั้นเป็นหน้าที่ของเรา ไม่จำเป็นต้องขอบคุณ สิ่งที่สำคัญกว่าคือท่านควรจะเปลี่ยนแปลงตนเองให้เป็นคนที่ดีขึ้น”

ควายป่ารับฟังคำสอนของช้างป่า และตั้งใจว่าจะไม่กลับไปเป็นคนเดิมอีก

ตั้งแต่นั้นมา ควายป่าก็เริ่มมีน้ำใจช่วยเหลือสัตว์อื่นๆ ในป่า มันแบ่งปันอาหารที่หาได้ และคอยช่วยเหลือสัตว์ที่อ่อนแอ

สัตว์ป่าทั้งหลายต่างก็ประหลาดใจกับการเปลี่ยนแปลงของควายป่า และเริ่มให้ความเคารพและรักมัน

ควายป่าได้พบความสุขที่แท้จริง จากการเป็นผู้ให้และการเป็นที่รักของผู้อื่น

การมีพละกำลังหรืออำนาจนั้นไม่สำคัญเท่ากับการมีน้ำใจและความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ การช่วยเหลือผู้อื่นโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน คือคุณธรรมอันประเสริฐ.