มหาอุตตระชาดก

มหาอุตตระชาดก

ในสมัยพุทธกาล ณ แคว้นกาสี มีนครชื่อว่า โกสัมพี เมืองแห่งความเจริญรุ่งเรืองและมั่งคั่ง แต่ทว่า ณ มุมเล็กๆ ของเมืองนี้ กลับมีชายหนุ่มผู้หนึ่งนามว่า อุตตระ เขาเป็นคนหนุ่มที่ใจดี มีจิตอาสา แต่ชีวิตกลับพลิกผันเมื่อเขาต้องตกเป็นทาสของพราหมณ์ผู้มีจิตใจโหดเหี้ยม พราหมณ์ผู้นั้นมักใช้งานอุตตระอย่างหนักหน่วง ราวกับว่าเขาเป็นเพียงเครื่องมือชิ้นหนึ่งเท่านั้น

อุตตระทำงานทุกอย่างด้วยความขยันขันแข็ง แม้จะเหน็ดเหนื่อยเพียงใด เขาก็ไม่เคยปริปากบ่น เขาเชื่อว่าความอดทนและความพากเพียร จะนำพาเขาไปสู่ชีวิตที่ดีขึ้น

วันหนึ่ง ขณะที่อุตตระกำลังขนฟืนอยู่ในป่า เขาได้พบกับพระปัจเจกพุทธเจ้าผู้ทรงความสงบ พระองค์กำลังประทับนั่งอยู่ใต้ต้นรังอันร่มรื่น อุตตระรู้สึกเลื่อมใสในพระสรีระอันงดงามและพระอากัปกิริยาอันสงบเงียบของพระปัจเจกพุทธเจ้า เขาจึงอยากจะถวายทานแด่พระองค์

แต่ด้วยความที่เป็นทาส อุตตระไม่มีทรัพย์สินเงินทองใดๆ เขาจึงมีความกังวลใจ เขาเห็นผลมะม่วงสุกที่อยู่บนต้น จึงปีนขึ้นไปเก็บผลมะม่วงมาถวายแก่พระปัจเจกพุทธเจ้า

ขณะที่กำลังจะถวายผลมะม่วงนั้นเอง พราหมณ์ผู้เป็นนายของเขาก็เดินผ่านมาพอดี พราหมณ์เห็นอุตตระกำลังจะถวายผลมะม่วง จึงตะโกนเสียงดัง "เจ้าทาสสารเลว! กล้าดียังไงมาขโมยผลมะม่วงของข้าไปถวายทาน! เจ้าต้องถูกลงโทษ!"

อุตตระตกใจกลัว แต่ก็ยังคงมีความตั้งใจที่จะถวายมะม่วงแก่พระปัจเจกพุทธเจ้า เขาจึงพูดกับพราหมณ์ว่า "ท่านครับ โปรดอภัยให้ข้าพเจ้าด้วย ข้าพเจ้าเพียงต้องการถวายสิ่งอันดีที่สุดแก่พระผู้เป็นเจ้า"

พราหมณ์ไม่ฟังเสียง เขาตวาดอีกครั้ง "ไม่ต้องพูดมาก! เจ้าต้องชดใช้ด้วยการทำงานหนักกว่าเดิม!"

ด้วยแรงแห่งความศรัทธาและเจตนาอันบริสุทธิ์ อุตตระอธิษฐานในใจว่า "ขอผลมะม่วงนี้ จงเป็นเครื่องสักการะแด่พระปัจเจกพุทธเจ้า และขอให้ข้าพเจ้าได้พ้นจากความเป็นทาส"

ทันใดนั้นเอง ผลมะม่วงในมือของอุตตระก็ส่องแสงสว่างเจิดจ้าออกมา แสงนั้นสว่างยิ่งกว่าดวงอาทิตย์ ทำให้พราหมณ์ตาพร่ามัว มองอะไรไม่เห็น

เมื่อแสงสว่างจางหายไป อุตตระก็พบว่าตนเองได้กลายเป็นอิสระแล้ว เขาไม่ได้เป็นทาสของพราหมณ์อีกต่อไป และที่น่าอัศจรรย์ยิ่งกว่านั้น เขาก็ได้กลายเป็นผู้มีทรัพย์สินเงินทองมากมาย

พราหมณ์ตกใจและหวาดกลัวในสิ่งที่เกิดขึ้น เขารู้แล้วว่าอุตตระไม่ใช่คนธรรมดา

อุตตระนำทรัพย์สินที่ได้มาไปสร้างบุญกุศลมากมาย เขาแบ่งปันให้แก่ผู้ยากไร้ และสร้างวัดวาอารามเพื่อเป็นที่เผยแผ่พระพุทธศาสนา ชีวิตของเขาก็มีความสุขความเจริญตลอดไป

เรื่องราวของมหาอุตตระชาดก สอนให้เราเห็นว่า แม้เราจะเป็นผู้ที่อยู่ในสถานะที่ต่ำต้อย แต่หากเรามีจิตใจที่บริสุทธิ์ มีความศรัทธา และตั้งมั่นในการทำความดี ผลบุญนั้นย่อมส่งผลให้เราพ้นจากความทุกข์ยาก และได้รับความสุขความเจริญกลับคืนมา

ความศรัทธาอันบริสุทธิ์และการทำความดี ย่อมนำมาซึ่งอานิสงส์อันยิ่งใหญ่ แม้ในยามที่ยากลำบากที่สุด