สารภังคชาดก

สารภังคชาดก

ในอดีตกาล ณ เมืองมิถิลา อันเป็นราชธานีที่เจริญรุ่งเรือง มีพระราชาผู้ทรงพระนามว่า 'พระเจ้าสัญชัย' พระองค์ทรงมีพระมเหสีผู้เลอโฉมและมีคุณธรรมนามว่า 'พระนางสามาวดี'

วันหนึ่ง พระราชาทรงประชวรด้วยโรคประหลาดที่ไม่มีหมอคนใดในแว่นแคว้นจะรักษาได้ พระอาการของพระองค์หนักขึ้นทุกวัน จนดูเหมือนว่าพระองค์จะหมดหวัง

พระนางสามาวดีทรงเป็นห่วงพระสวามีเป็นที่สุด พระนางได้ทรงศึกษาตำราโบราณ และทรงทราบว่ามี 'ผลสารภังค์' ซึ่งเป็นผลไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่ขึ้นอยู่บนยอดเขา 'อินทกุฏ' ในดินแดนห่างไกล ซึ่งมีสรรพคุณสามารถรักษาโรคได้ทุกชนิด

พระนางสามาวดีจึงตัดสินพระทัยเสด็จไปนำผลสารภังค์นั้นมาถวายแด่พระสวามี

พระราชาทรงทราบถึงความตั้งพระทัยของพระมเหสี ก็ทรงเป็นห่วงยิ่งนัก “ที่รักเอ๋ย เขาคิรินทกุฏนั้นสูงชันและเต็มไปด้วยอันตราย มีสัตว์ร้ายนานาชนิดอาศัยอยู่ ท่านจะเสด็จไปเพียงลำพังได้อย่างไร?”

“หม่อมฉันไม่หวั่นค่ะ หากการเดินทางครั้งนี้จะช่วยให้ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาทหายจากความเจ็บป่วยได้ หม่อมฉันก็พร้อมจะทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่าง” พระนางสามาวดีตรัสด้วยความเด็ดเดี่ยว

พระนางสามาวดีทรงเตรียมเสบียง และออกเดินทางสู่เขาคิรินทกุฏเพียงลำพัง การเดินทางครั้งนี้เต็มไปด้วยความยากลำบาก พระนางต้องเผชิญกับป่าทึบที่มืดมิด แม่น้ำที่ไหลเชี่ยว และเส้นทางที่ขรุขระ

ในระหว่างทาง พระนางได้พบกับสัตว์ร้ายมากมาย ทั้งสิงโตที่ดุร้าย เสือโคร่งที่น่าเกรงขาม และอสรพิษที่อันตราย แต่ด้วยพระสติปัญญาและความกล้าหาญ พระนางก็สามารถเอาตัวรอดมาได้

พระนางทรงภาวนาถึงพระพุทธานุภาพ และตั้งมั่นอยู่ในคุณธรรม

เมื่อพระนางทรงเดินทางมาถึงเชิงเขาคิรินทกุฏ พระนางก็พบกับพญานาคตนหนึ่งที่เฝ้าทางขึ้นเขาอยู่

“หยุด! เจ้ามนุษย์หญิง เจ้าจะขึ้นไปบนเขาแห่งนี้ได้อย่างไร?” พญานาคถามด้วยเสียงอันดัง

พระนางสามาวดีมิได้แสดงความหวาดกลัว พระนางก้มกราบ “ข้าแต่พญานาคผู้ยิ่งใหญ่ ข้าพระองค์คือพระนางสามาวดีแห่งเมืองมิถิลา ข้าพระองค์มาเพื่อขอ 'ผลสารภังค์' เพื่อรักษาพระสวามีที่กำลังประชวร”

พญานาคครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ผลสารภังค์นั้นมีอยู่จริง แต่การจะได้มานั้นไม่ใช่เรื่องง่าย เจ้าต้องพิสูจน์ตนเองเสียก่อน”

พญานาคได้ตั้งคำถามที่ต้องใช้สติปัญญาและความรู้ พระนางสามาวดีได้ใช้พระปรีชาญาณตอบคำถามเหล่านั้นได้อย่างถูกต้อง

พญานาคประทับใจในพระปรีชาสามารถของพระนาง “เจ้าคู่ควรที่จะได้สิ่งนี้” พญานาคกล่าวพร้อมกับเปิดทางให้พระนางขึ้นไปบนเขา

เมื่อพระนางทรงปีนขึ้นไปถึงยอดเขา พระนางก็พบกับต้นสารภังค์ ต้นสารภังค์นั้นมีลำต้นสีเงินยวง และมีผลสีทองอร่าม พระนางทรงเก็บผลสารภังค์มาได้เพียงไม่กี่ผล

พระนางสามาวดีทรงรีบเดินทางกลับเมืองมิถิลา ด้วยความหวัง

เมื่อถึงพระราชวัง พระนางรีบนำผลสารภังค์ไปถวายแด่พระราชา พระเจ้าสัญชัยทรงรับประทานผลสารภังค์เข้าไป อาการป่วยของพระองค์ก็พลันทุเลาลงอย่างรวดเร็ว พระวรกายกลับมาแข็งแรงดังเดิม

พระราชาทรงดีพระทัยเป็นอย่างยิ่ง ทรงยกย่องพระมเหสี “ที่รักเอ๋ย เจ้าช่างเป็นมเหสีที่กตัญญูและกล้าหาญยิ่งนัก”

พระนางสามาวดีทรงได้รับการสรรเสริญจากทั่วทั้งแผ่นดินในความกล้าหาญ ความกตัญญู และพระปรีชาสามารถของพระนาง

เรื่องราวนี้สอนให้รู้ว่า ความรัก ความกตัญญู และการไม่ย่อท้อต่ออุปสรรค คือพลังอันยิ่งใหญ่ที่จะช่วยให้เราเอาชนะทุกปัญหาได้

ความรักที่แท้จริง ย่อมมาพร้อมกับการเสียสละและความกล้าหาญ