กษัตริย์ผู้ทรงไม่ติดในลาภยศ
กษัตริย์ผู้ทรงไม่ติดในลาภยศ
ณ อาณาจักรสิริวัชร อันเป็นอาณาจักรที่มั่งคั่งและงดงาม ปกครองโดยพระเจ้าวิโรจน์ชัย ผู้ทรงมีพระปรีชาสามารถและทรงเป็นที่รักของพสกนิกร
วันหนึ่ง มีนักปราชญ์ผู้หนึ่ง นามว่า 'ปัญญา' ได้เดินทางมายังอาณาจักรของพระเจ้าวิโรจน์ชัย
ปัญญาเป็นนักปราชญ์ผู้รอบรู้ และมีชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่ว
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงทราบถึงกิตติศัพท์ของปัญญา จึงมีรับสั่งให้นำปัญญามาเข้าเฝ้า
"ท่านปัญญา ยินดีต้อนรับสู่สิริวัชร" พระเจ้าวิโรจน์ชัยตรัสด้วยรอยยิ้ม
ปัญญาน้อมรับ
"ข้าพเจ้าเป็นเกียรติยิ่งที่ได้เข้าเฝ้า"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงสนทนากับปัญญา
"ข้าได้ยินกิตติศัพท์ของท่านมานาน ข้าอยากจะขอคำปรึกษาจากท่าน"
ปัญญาขานรับ
"หากสิ่งใดที่ข้าพเจ้าสามารถช่วยเหลือได้ ยินดีเสมอพ่ะย่ะค่ะ"
ทั้งสองสนทนากันอย่างถูกคอ
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงประทับใจในความรู้และความเฉลียวฉลาดของปัญญา
"ท่านปัญญา หากท่านประสงค์สิ่งใด ขอให้บอกข้า"
ปัญญาน้อมศีรษะ
"ข้าพเจ้ามิได้ประสงค์สิ่งใดเป็นพิเศษพ่ะย่ะค่ะ"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงตรัส
"ข้าอยากจะให้ท่านเป็นที่ปรึกษาของข้า"
ปัญญาลังเล
"แต่ว่า..."
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงแย้ง
"ข้าเห็นว่า ท่านมีปัญญาญาณที่สามารถช่วยเหลืออาณาจักรของเราได้"
ปัญญากล่าว
"ฝ่าบาท ข้าพเจ้ามิได้ประสงค์ตำแหน่งใดๆ"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงตรัส
"ข้าจะยกย่องท่านให้เป็นมหาอำมาตย์"
ปัญญาส่ายหน้า
"ข้าพเจ้ามิได้ต้องการลาภยศสรรเสริญ"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงแปลกใจ
"เหตุใดเล่า?"
ปัญญากล่าว
"ข้าพเจ้ามีความสุขกับการเรียนรู้ และแบ่งปันความรู้"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงพิจารณา
"หากท่านไม่ต้องการตำแหน่งเช่นนั้น แล้วท่านต้องการสิ่งใด?"
ปัญญากล่าว
"ข้าพเจ้าเพียงต้องการพื้นที่เล็กๆ ในอาณาจักรของท่าน เพื่อตั้งเป็นสำนักเรียน"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงยิ้ม
"แน่นอน! ข้าจะให้ทุกอย่างที่ท่านต้องการ"
ปัญญาได้ตั้งสำนักเรียนขึ้น และได้ถ่ายทอดความรู้ให้แก่ผู้คนมากมาย
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงประทับใจในความไม่ติดในลาภยศของปัญญา
"ท่านปัญญา ท่านเป็นแบบอย่างที่ดี"
ปัญญาน้อมรับ
"ข้าพเจ้าเพียงทำในสิ่งที่ตนเองรัก"
ในที่สุด ปัญญาก็ได้กลายเป็นที่ปรึกษาคนสำคัญของพระเจ้าวิโรจน์ชัย
แม้ว่าจะไม่ได้มีตำแหน่งสูงส่ง แต่เขาก็ได้ทำประโยชน์ให้แก่อาณาจักรอย่างมหาศาล
อาณาจักรสิริวัชรจึงเป็นอาณาจักรแห่งปัญญาและความเจริญรุ่งเรือง
— In-Article Ad —
💡คติธรรม / ข้อคิด
การไม่ยึดติดในลาภยศสรรเสริญ ย่อมนำมาซึ่งความสุขที่แท้จริง.
บารมีที่บำเพ็ญ: อุเบกขาบารมี, วิริยบารมี
— Ad Space (728x90) —
นิทานชาดกเรื่องอื่นที่น่าสนใจ
318จตุกกนิบาตสุมังคลชาดก
สุมังคลชาดกณ เมืองพาราณสี ในสมัยโบราณ เมื่อครั้งที่พระโพธิสัตว์ทรงดำรงชีวิตอยู่ ทรงได้อุบัติเป็น 'พร...
💡 การให้และการแบ่งปัน นำมาซึ่งความสุขและความเจริญรุ่งเรือง
84เอกนิบาตอุรคชาดก
อุรคชาดก ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ แคว้นกาสี อันเป็นอาณาจักรอันรุ่งเรือง เต็มไปด้วยมหาชนผู้มีศรัทธาและป...
💡 ความเมตตาธรรมและการให้อภัยสามารถเปลี่ยนแปลงชีวิตของผู้กระทำผิดให้กลับมาเป็นคนดีได้ แม้ผู้กระทำผิดจะเคยมีอดีตที่มืดมนเพียงใดก็ตาม การให้โอกาสและการชี้แนะแนวทางที่ถูกต้อง ย่อมนำพาไปสู่การกลับตัวกลับใจ.
149เอกนิบาตสิวกิชาดก
สิวกิชาดก กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ แคว้นกาสี มีพระโพธิสัตว์เสวยพระชาติเป็นสิวกิราชาธิราช พระองค์ทรง...
💡 นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า การที่เราจะได้เห็นคุณค่าของสิ่งที่มีอยู่ หรือความสุขที่แท้จริงนั้น บางครั้งเราอาจจะต้องลองก้าวออกจาก Comfort Zone ของตัวเอง ลองไปสัมผัสชีวิตในมุมที่แตกต่าง เพื่อที่จะได้เข้าใจถึงความทุกข์สุขของผู้อื่น และเกิดความเห็นอกเห็นใจ อันจะนำไปสู่การช่วยเหลือเกื้อกูลกัน ซึ่งการช่วยเหลือผู้อื่นนั้น คือความสุขที่ยั่งยืนและประเสริฐที่สุด
166ทุกนิบาตมหาปิปผาลีชาดก
มหาปิปผาลีชาดก ณ ดินแดนอันอุดมสมบูรณ์แห่งหนึ่งในชมพูทวีป นามว่าเมืองมิถิลาอันรุ่งเรือง พระเจ้าวิเทหะ...
💡 การเอาใจใส่และการดูแลรักษาอย่างถูกวิธี นำมาซึ่งความอุดมสมบูรณ์และความเจริญรุ่งเรือง
180ทุกนิบาตมหาสาลชาดก (เรื่องราชสีห์)
ในกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ ป่าหิมพานต์ อันอุดมสมบูรณ์ด้วยพืชพรรณนานาชนิด และเป็นที่อาศัยของเหล่าสรรพ...
💡 การยอมรับผิดและสำนึกผิดเป็นคุณธรรมอันประเสริฐ ที่นำไปสู่การให้อภัยและการเติบโต
159ทุกนิบาตสุนขชาดก
สุนขชาดกณ ป่าหิมพานต์อันเป็นแดนศักดิ์สิทธิ์ ที่ซึ่งมีสัตว์ป่าหิมพานต์นานาชนิดอาศัยอยู่ร่วมกันอย่างสง...
💡 ความเพียรพยายาม ความซื่อสัตย์ และการเปิดใจรับความช่วยเหลือจากผู้อื่น ย่อมนำพาเราให้พ้นจากความทุกข์ยาก และสามารถกลับมายืนหยัดในชีวิตได้อีกครั้ง.
— Multiplex Ad —