
นานมาแล้ว ในสมัยที่พระโพธิสัตว์ทรงบำเพ็ญพระบารมี ทรงเสวยพระชาติเป็นพระมหาปทุมกุมาร ผู้เป็นโอรสของพระเจ้ากรุงโกศล ทรงมีพระสิริโฉมงดงาม หาผู้ใดเปรียบได้ และทรงมีพระปัญญาเฉลียวฉลาดเป็นเลิศ
พระมารดาของพระมหาปทุมกุมารทรงสิ้นพระชนม์ไปตั้งแต่พระองค์ยังทรงพระเยาว์ พระบิดาจึงทรงรับสั่งให้พระสนมเอกอีกพระองค์หนึ่ง ซึ่งมีพระนามว่า นางจันทเทวี เป็นผู้ดูแลพระมหาปทุมกุมาร
แต่หารู้ไม่ว่า นางจันทเทวีนั้น แท้จริงแล้วเป็นหญิงร้ายกาจ มีจิตใจอำมหิต และมีความทะเยอทะยานสูง นางแอบลักลอบมีความสัมพันธ์กับคนสวน และคิดที่จะกำจัดพระมหาปทุมกุมาร เพื่อให้บุตรของตนเองได้ขึ้นครองราชย์
วันหนึ่ง นางจันทเทวีได้วางแผนร้าย โดยสั่งให้คนสวนไปล่อลวงพระมหาปทุมกุมารให้ไปยังป่าที่ห่างไกล แล้วจึงสั่งให้ฆ่าเสีย
เมื่อคนสวนนำพระมหาปทุมกุมารไปยังป่าตามแผน พระมหาปทุมกุมารทรงรู้สึกถึงอันตราย จึงตรัสถามคนสวนว่า “เหตุใดท่านจึงพาเรามายังที่เปลี่ยวเช่นนี้?”
คนสวนมิได้ตอบ แต่กลับชักดาบออกมาหมายจะปลงพระชนม์
แต่ด้วยพระปัญญาอันสูงส่ง พระมหาปทุมกุมารทรงทราบแผนการร้ายของนางจันทเทวี จึงตรัสว่า “หากเจ้าจะฆ่าเราจริง จงบอกความจริงแก่เราก่อน ว่าใครสั่งให้เจ้าทำเช่นนี้?”
คนสวนเห็นพระมหาปทุมกุมารทรงสอบถามอย่างมีเหตุผล จึงพลั้งปากบอกความจริงไปว่า “นางจันทเทวีสนมเอกสั่งให้ข้าพเจ้าปลงพระชนม์ท่าน”
เมื่อทราบความจริง พระมหาปทุมกุมารทรงรู้สึกเสียพระทัย แต่ก็มิได้ทรงแสดงความโกรธแค้นแต่อย่างใด พระองค์ทรงตรัสกับคนสวนว่า “หากเจ้าปล่อยเราไป เราจะให้รางวัลแก่เจ้าอย่างงาม”
คนสวนได้ยินดังนั้น ก็เกิดความโลภ จึงปล่อยพระมหาปทุมกุมารไป
พระมหาปทุมกุมารทรงเดินทางกลับเข้าวังด้วยความเดือดร้อนพระทัย ทรงเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้พระบิดาทรงทราบ
พระเจ้ากรุงโกศลทรงกริ้วมาก ทรงมีพระบัญชาให้จับนางจันทเทวีและคนสวนมาลงโทษ แต่เมื่อทรงพิจารณาแล้ว เห็นว่านางจันทเทวีเป็นพระสนมเอก และเป็นมารดาของโอรสอีกพระองค์ จึงทรงมีพระเมตตา และเพียงแค่ขับไล่นางออกไปจากวัง
แต่เรื่องยังไม่จบเพียงเท่านี้ นางจันทเทวีเมื่อถูกขับไล่ออกไป ก็ยิ่งมีความแค้นเคืองมากขึ้น
ต่อมา พระเจ้ากรุงโกศลทรงประชวรหนัก และใกล้จะสวรรคต
นางจันทเทวีซึ่งแอบซ่อนตัวอยู่ในเมือง ได้ใช้โอกาสนี้ สั่งให้คนของตนแอบเข้าไปในห้องบรรทม และวางยาพิษในพระกระยาหารของพระเจ้ากรุงโกศล
หลังจากพระเจ้ากรุงโกศลสวรรคต พระมหาปทุมกุมารจึงได้ขึ้นครองราชย์
เมื่อขึ้นครองราชย์แล้ว พระองค์ทรงระลึกถึงแผนการร้ายของนางจันทเทวี จึงทรงมีพระบัญชาให้ทหารไปตามหานาง
เมื่อพบนางจันทเทวี พระมหาปทุมกุมารทรงสั่งให้นางจันทเทวีไปปรุงอาหารให้พระองค์เสวย
นางจันทเทวีด้วยความประมาท และคิดว่าพระมหาปทุมกุมารจะทรงทำร้ายตน จึงปรุงอาหารที่มีรสชาติเผ็ดร้อน และใส่ยาพิษบางอย่างลงไป
แต่พระมหาปทุมกุมารทรงทราบถึงอุบายของนาง จึงตรัสสั่งให้ทหารนำอาหารจานนั้นไปให้สุนัขกิน
เมื่อสุนัขได้กินอาหารเข้าไป ก็พลันสิ้นใจตาย
พระมหาปทุมกุมารทรงเห็นดังนั้น ก็ทรงทราบความจริงทั้งหมด และทรงพิโรธเป็นอย่างยิ่ง
“นางจันทเทวี! เจ้าช่างมีจิตใจโหดเหี้ยมอำมหิตเสียจริง!” พระองค์ตรัสด้วยเสียงอันดัง
พระองค์ทรงมีพระบัญชาให้ลงโทษนางจันทเทวีตามสมควรแก่ความผิด
หลังจากนั้น พระมหาปทุมกุมารก็ทรงปกครองอาณาประชาราษฎร์ด้วยทศพิธราชธรรม ทรงเป็นที่รักและเคารพของพสกนิกรทั้งหลาย
— In-Article Ad —
ความพยาบาทอาฆาต และความทะเยอทะยานย่อมนำพามาซึ่งความพินาศ การให้อภัยและการใช้ปัญญาในการแก้ไขปัญหาคือหนทางแห่งความสงบสุข
บารมีที่บำเพ็ญ: เมตตาบารมี
— Ad Space (728x90) —
139เอกนิบาตสุปัตตชาดก กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในสมัยที่พระโพธิสัตว์เสวยพระชาติเป็นพระโพธิสัตว์ผู้มีปัญญาอันเลิศ...
💡 การเอาชนะอุปสรรคใหญ่หลวงได้นั้น ไม่ใช่เพราะปาฏิหาริย์ แต่เกิดจากปัญญา ความสามัคคี และความร่วมมือร่วมใจของทุกคนในสังคม
64เอกนิบาตทุติยทุพภิกขันตชาดก (เรื่องที่ 64) ในกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ กรุงพาราณสีอันเจริญรุ่งเรือง สองกษัตร...
💡 ความเพียรพยายามและสติปัญญา สามารถนำพาเราให้เอาชนะอุปสรรคและความยากลำบากได้ การเสียสละเพื่อผู้อื่น ย่อมนำมาซึ่งความสุขและความเจริญ.
4เอกนิบาตณ กรุงพาราณสี อันรุ่งเรืองด้วยพระบารมีของพระโพธิสัตว์ที่เสวยพระชาติเป็นพระมหากษัตริย์ผู้ทรงธรรม มีเร...
💡 ความผิดพลาดในอดีตไม่ได้ตัดสินคุณค่าของคนในปัจจุบัน การให้อภัยและการให้โอกาสสามารถนำพาผู้คนไปสู่การเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้นได้ และความสำเร็จที่แท้จริงนั้นเกิดจากการกระทำที่สุจริตและเปี่ยมด้วยคุณธรรม
8เอกนิบาตมหาสุตโสมชาดก ในสมัยพุทธกาล ขณะที่สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ วัดพระเชตวัน เมืองสาวัตถี ท...
💡 กามคุณเป็นสิ่งลวงตา นำมาซึ่งความทุกข์ หากไม่รู้จักประมาณตนและยับยั้งชั่งใจ
3เอกนิบาตสุวัณณสามชาดกณ ป่าสีวลีอันร่มรื่น ใกล้กับกรุงพาราณสี มีฤาษีตนหนึ่งนามว่า สุวัณณสาม ฤาษีตนนี้ได้บำเพ็...
💡 การบำเพ็ญศีล ความเมตตา และการให้อภัย นำมาซึ่งผลอันประเสริฐ
15เอกนิบาตอัฏฐิสมาทปนชาดก ในกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ ป่าหิมพานต์อันกว้างใหญ่ไพศาล มีสัตว์ป่าน้อยใหญ่อาศัยอยู่...
💡 การช่วยเหลือผู้อื่นโดยไม่หวังผลตอบแทนย่อมนำมาซึ่งความสุขและความเจริญ.
— Multiplex Ad —