สัญชีวกชาดก
สัญชีวกชาดก
ในอดีตกาล เมื่อครั้งที่พระพุทธองค์ยังทรงบำเพ็ญเพียรเป็นพระโพธิสัตว์ ได้ทรงเวียนว่ายตายเกิดเป็นพระเจ้าแผ่นดินนามว่า พระเจ้าสัญชีวกะ ทรงปกครองแคว้นโกศล
พระเจ้าสัญชีวกะ ทรงเป็นผู้มีพระทัยเมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา ทรงปกครองบ้านเมืองด้วยธรรมะ ทำให้เหล่าพสกนิกรอยู่เย็นเป็นสุข
พระองค์ทรงมีพระมเหสีผู้ทรงมีพระสิริโฉมงดงาม และเปี่ยมด้วยคุณธรรม
วันหนึ่ง ขณะที่พระเจ้าสัญชีวกะทรงประทับอยู่ ณ สวนหลวง จู่ๆ ก็มีชายหนุ่มผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้น
ชายหนุ่มผู้นี้มีรูปร่างผอมเกร็ง ใบหน้าซีดเซียว ดวงตาฉายแววแห่งความทุกข์ทรมาน
“ท่านคือใคร?” พระเจ้าสัญชีวกะทรงถามด้วยความสงสัย
“หม่อมฉันชื่อ สัญชีวกะ” ชายหนุ่มตอบเสียงแหบพร่า “เป็นบุตรของกษัตริย์องค์ก่อน แต่ถูกเนรเทศออกจากเมือง”
พระเจ้าสัญชีวกะทรงสงสารชายหนุ่มผู้นี้เป็นอย่างยิ่ง
“มาเถิด” พระเจ้าสัญชีวกะตรัส “เราจะให้ที่พักพิงแก่เจ้า”
พระเจ้าสัญชีวกะทรงนำชายหนุ่มนามว่า สัญชีวกะ มาพักอาศัยในวัง และทรงให้การดูแลอย่างดี
แต่หารู้ไม่ว่า ชายหนุ่มผู้นี้ คือผู้มีจิตใจอันคดโกง
เมื่อสัญชีวกะได้เข้ามาอยู่ในวัง เขาก็เริ่มวางแผนการร้าย
เขาสังเกตเห็นว่า พระมเหสีของพระเจ้าสัญชีวกะ ทรงมีรูปโฉมงดงามยิ่งนัก
“พระมเหสีของพระเจ้าสัญชีวกะ ช่างงดงามราวกับนางฟ้า” สัญชีวกะรำพึง “หากเราได้นางมาเป็นของเรา คงจะดี”
สัญชีวกะเริ่มวางแผนยั่วยวนพระมเหสี
วันหนึ่ง ขณะที่พระเจ้าสัญชีวกะเสด็จออกไปประพาสนอกเมือง สัญชีวกะก็เข้าไปหาพระมเหสี
“พระมเหสีผู้เลอโฉม” สัญชีวกะกล่าว “หม่อมฉันหลงรักพระองค์ตั้งแต่แรกเห็น”
พระมเหสีทรงตกใจกับคำพูดของสัญชีวกะ
“ท่านพูดอะไร!” พระมเหสีตรัส “ท่านเป็นบุรุษที่พระสวามีของเราทรงให้ความเมตตา”
“แต่หม่อมฉันรักพระองค์” สัญชีวกะกล่าว “โปรดเห็นใจหม่อมฉันด้วย”
พระมเหสีทรงปฏิเสธคำพูดของสัญชีวกะ และทรงตำหนิว่าเขาประพฤติตนไม่เหมาะสม
สัญชีวกะรู้สึกโกรธแค้นเป็นอย่างยิ่ง
เมื่อพระเจ้าสัญชีวกะเสด็จกลับมา สัญชีวกะก็เข้าไปกราบทูลฟ้องพระเจ้าสัญชีวกะ
“ฝ่าบาท!” สัญชีวกะกล่าว “พระมเหสีของพระองค์ ทรงมีพระประสงค์จะลอบปลงพระชนม์ฝ่าบาท!”
พระเจ้าสัญชีวกะทรงตกพระทัย
“เป็นไปได้อย่างไร!” พระองค์ตรัส “พระมเหสีของเรา ผู้มีพระทัยซื่อตรง จะทำเช่นนี้ได้อย่างไร!”
“หม่อมฉันเห็นกับตาตนเองเพคะฝ่าบาท” สัญชีวกะกล่าว “พระมเหสีทรงวางแผนจะวางยาพิษในอาหารของฝ่าบาท”
พระเจ้าสัญชีวกะทรงเชื่อคำกล่าวอ้างของสัญชีวกะ
ด้วยความหลงผิด พระองค์จึงทรงมีคำสั่งให้จับกุมพระมเหสีไปลงโทษ
“จับพระมเหสีของเราไป!” พระเจ้าสัญชีวกะตรัส “สั่งให้ตัดพระชิวหาของนาง!”
พระมเหสีทรงเสียพระทัยเป็นอย่างยิ่ง
“หม่อมฉันมิได้ทำผิด!” พระมเหสีตรัส “เหตุใดฝ่าบาทจึงทรงเชื่อคำยุยงของมารร้ายเช่นนั้น!”
แต่พระเจ้าสัญชีวกะก็ไม่ทรงฟัง
เมื่อพระมเหสีทรงถูกตัดพระชิวหาแล้ว ก็ทรงถูกนำไปปล่อยทิ้งไว้ ณ ป่าช้า
แต่ด้วยบุญบารมีที่พระมเหสีทรงบำเพ็ญมา พระองค์ก็ยังคงมีชีวิตอยู่
วันหนึ่ง ขณะที่พระมเหสีกำลังนั่งเสียใจอยู่ ณ ป่าช้า ก็มีนักบวชรูปหนึ่งเดินผ่านมา
นักบวชรูปนั้นคือ พระโพธิสัตว์ในอดีตชาติ
พระโพธิสัตว์ทรงเห็นสภาพของพระมเหสี จึงทรงสงสาร
“โยม” พระโพธิสัตว์ตรัส “เหตุไฉนจึงมานั่งเสียใจอยู่ ณ ที่นี้”
พระมเหสีทรงเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้นักบวชฟัง
พระโพธิสัตว์ทรงทราบว่าพระมเหสีทรงบริสุทธิ์ และทรงถูกใส่ร้าย
“อย่าเสียใจไปเลยโยม” พระโพธิสัตว์ตรัส “เราจะช่วยเหลือเจ้า”
พระโพธิสัตว์ทรงนำพระมเหสีไปยังอาศรมของตน และทรงให้การดูแลรักษา
ต่อมา พระเจ้าสัญชีวกะทรงทราบข่าวว่า พระมเหสีของพระองค์ยังคงมีชีวิตอยู่
พระองค์ทรงรู้สึกเสียพระทัยเป็นอย่างยิ่ง ที่ทรงหลงเชื่อคำยุยงของสัญชีวกะ
พระองค์จึงรีบเสด็จไปยังอาศรมของนักบวช เพื่อขออภัยโทษจากพระมเหสี
“ที่รัก” พระเจ้าสัญชีวกะตรัส “เราผิดไปแล้ว เราหลงผิดเชื่อคำยุยงของมารร้าย ทำให้เจ้าต้องทนทุกข์ทรมาน”
พระมเหสีทรงให้อภัยแก่พระสวามี
“หม่อมฉันให้อภัยแก่ฝ่าบาทแล้วเพคะ” พระมเหสีตรัส “ขอฝ่าบาททรงโปรดจงให้อภัยแก่ตนเอง และทรงตั้งมั่นในธรรมะต่อไป”
พระเจ้าสัญชีวกะทรงนำพระมเหสีกลับคืนสู่วัง และทรงลงโทษสัญชีวกะ
พระองค์ทรงปกครองบ้านเมืองด้วยทศพิธราชธรรม และทรงอยู่ร่วมกับพระมเหสีอย่างมีความสุข
คติธรรม:
การหลงเชื่อคำยุยงของคนพาล ย่อมนำมาซึ่งความสูญเสียและการพลัดพราก การให้อภัยเป็นคุณธรรมอันประเสริฐ และความซื่อสัตย์สุจริตเป็นสิ่งสำคัญยิ่ง
บารมีที่บำเพ็ญ:
ขันติบารมี, เมตตาบารมี
— In-Article Ad —
💡คติธรรม / ข้อคิด
การหลงเชื่อคำยุยงของคนพาลนำมาซึ่งความสูญเสีย การให้อภัยเป็นคุณธรรมอันประเสริฐ
บารมีที่บำเพ็ญ: ขันติบารมี, เมตตาบารมี
— Ad Space (728x90) —
นิทานชาดกเรื่องอื่นที่น่าสนใจ
536มหานิบาตมหาโควินทชาดก
มหาโควินทชาดก กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในสมัยที่พระเจ้าพรหมทัตทรงครองราชสมบัติกรุงพาราณสี ประเทศอินเดี...
💡 ผู้ที่มีปัญญาย่อมเห็นถึงโทษของกามคุณและยึดมั่นในธรรมะ ย่อมนำพาไปสู่ความสงบและความหลุดพ้น การส่งเสริมธรรมะในสังคมนำมาซึ่งความสงบสุขที่แท้จริง
511วีสตินิบาตพระโพธิสัตว์เป็นนกแก้วผู้มีศีล
พระโพธิสัตว์เป็นนกแก้วผู้มีศีล ณ ป่าใหญ่เขียวขจี ณ อาณาเขตแห่งแคว้นมคธ มีมหานครอันรุ่งเรืองนามว่ารา...
💡 การมีเมตตา กรุณา และรู้จักให้อภัย เป็นคุณธรรมที่ยิ่งใหญ่ สามารถเปลี่ยนแปลงคนพาลให้กลับมาเป็นคนดี และแก้ไขปัญหาต่างๆ ได้อย่างสันติ
495ปกิณณกนิบาตพระโพธิสัตว์เป็นนกยูงผู้สง่างาม
นกยูงผู้มีขันติในอุทยานหลวงอันงดงามแห่งหนึ่ง ที่ซึ่งดอกไม้นานาพันธุ์เบ่งบานสะพรั่ง ส่งกลิ่นหอมอบอวลไ...
💡 ขันติธรรม คือพลังในการอดทนต่อความยากลำบาก และปฏิเสธสิ่งล่อใจที่อาจนำไปสู่หายนะ
232ทุกนิบาตปัฏฐกชาดก
ปัฏฐกชาดก ในอดีตกาล เมื่อครั้งพระโพธิสัตว์ยังทรงเป็นพระเวสสันดร กาลครั้งหนึ่ง ณ กรุงกลิงครัฐ อันเป็...
💡 ปัฏฐกชาดกสอนให้เห็นถึงความสำคัญของทานบารมี แม้การให้ทานอาจนำมาซึ่งความเดือดร้อนและความยากลำบาก แต่หากกระทำด้วยจิตที่บริสุทธิ์และตั้งมั่นในคุณธรรม ย่อมส่งผลดีในที่สุด นอกจากนี้ ยังสอนให้เห็นถึงความอดทน ความเสียสละ และการไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคในชีวิต
254ติกนิบาตสุริยโชตรชาดก (ครั้งที่ 2)
สุริยโชตรชาดก (ครั้งที่ 2) กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ แคว้นกาสี มีพระราชาผู้ทรงธรรมปกครองเมืองพาราณสี...
💡 การบำเพ็ญเพียรทางจิต มิใช่การหนีโลก แต่เป็นการแสวงหาความสุขที่แท้จริง และการช่วยเหลือผู้อื่นนั้นเป็นส่วนหนึ่งของการบำเพ็ญบารมี
514วีสตินิบาตพระโพธิสัตว์เป็นพระราชาผู้มีขันติ
นิทานชาดก: พระโพธิสัตว์เป็นพระราชาผู้มีขันติ กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว ในแคว้นมคธอันรุ่งเรือง พระโพธิ...
💡 ความอดทนอดกลั้นและการให้อภัย เป็นหนทางสู่ความสงบสุขที่แท้จริง แม้ในยามที่ถูกกระทำอย่างไม่เป็นธรรม การรักษาจิตใจให้สงบและเมตตา จะนำมาซึ่งผลดีทั้งต่อตนเองและผู้อื่น
— Multiplex Ad —