สุภ citadoชาดก (Suphacita Jātaka)

สุภ citadoชาดก (Suphacita Jātaka)

ณ เมืองกุรุรัฐอันรุ่งเรือง มีบุรุษผู้หนึ่งนามว่า สุภ citado เขามีชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่วสารทิศในฐานะผู้มีจิตใจโอบอ้อมอารี ชอบช่วยเหลือผู้อื่นเสมอ ไม่ว่าจะยากดีมีจนเพียงใด สุภ citado จะให้ความช่วยเหลืออย่างเต็มใจ

สุภ citado มีอาชีพเป็นช่างทอง เขาทำงานฝีมือประณีตงดงาม สามารถสร้างสรรค์เครื่องประดับทองคำได้อย่างวิจิตรบรรจง ทำให้เขามีฐานะร่ำรวยและเป็นที่นับถือของคนทั่วไป

วันหนึ่ง ขณะที่สุภ citado กำลังนั่งทำงานอยู่ในร้านทองของตน เขาได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือดังมาจากนอกร้าน เมื่อมองออกไป เขาก็เห็นชายชราคนหนึ่งกำลังนั่งหมดแรงอยู่ริมถนน

สุภ citado เห็นดังนั้นก็รีบออกจากร้านเข้าไปช่วยเหลือ เขาถามชายชราว่าเกิดอะไรขึ้น ชายชราเล่าว่า ตนเองเดินทางมาจากต่างเมืองเพื่อมาหาลูก แต่ระหว่างทางก็เจ็บป่วยและไม่มีเงินทองติดตัว

สุภ citado รู้สึกสงสารชายชราเป็นอย่างมาก เขาจึงพาชายชรากลับไปยังร้านของตน จัดหาอาหารและน้ำให้ดื่ม และให้ที่พักผ่อน

เมื่อชายชราแข็งแรงดีแล้ว สุภ citado ก็มอบเงินทองจำนวนหนึ่งให้ พร้อมทั้งบอกเส้นทางที่จะไปหาลูกของชายชรา

ชายชราเมื่อได้รับความช่วยเหลือ ก็ซาบซึ้งใจเป็นอย่างยิ่ง เขากล่าวขอบคุณสุภ citado ด้วยความเคารพ

“ท่านสุภ citado ท่านช่างเป็นผู้มีบุญคุณอันใหญ่หลวงแก่ข้าพเจ้า หากไม่มีท่าน ข้าพเจ้าคงต้องตายไปเสียก่อนที่จะได้พบหน้าลูก”

สุภ citado ยิ้ม “ท่านไม่ต้องกล่าวเช่นนั้น การช่วยเหลือผู้อื่นนั้นเป็นหน้าที่ของข้าพเจ้า”

หลังจากนั้น ชายชราก็เดินทางจากไป

เรื่องราวของสุภ citado แพร่กระจายออกไปในเมืองกุรุรัฐ ผู้คนต่างชื่นชมในความใจดีของเขา

ต่อมาไม่นาน มีกลุ่มโจรกลุ่มหนึ่งซึ่งกำลังวางแผนจะปล้นเมืองกุรุรัฐ ได้ยินกิตติศัพท์ของสุภ citado พวกหัวหน้าโจรคิดว่า หากสามารถหลอกลวงสุภ citado ได้ พวกตนก็คงจะได้ทรัพย์สินจำนวนมาก

หัวหน้าโจรจึงวางแผน โดยให้โจรคนหนึ่งปลอมตัวเป็นชายชราที่กำลังจะตาย แล้วไปขอความช่วยเหลือจากสุภ citado

โจรที่ปลอมตัวเป็นชายชรา เดินทางไปยังร้านทองของสุภ citado แล้วแสร้งทำเป็นลมหมดสติอยู่หน้าร้าน

สุภ citado เห็นดังนั้น ก็รีบเข้าไปช่วยเหลือตามปกติ เขาถามไถ่ด้วยความเป็นห่วง และให้ที่พักผ่อน

โจรที่ปลอมตัวเป็นชายชรา เมื่อได้รับความช่วยเหลือแล้ว ก็แสร้งทำเป็นเล่าเรื่องราวอันน่าสงสารของตนเอง บอกว่าตนเองกำลังจะตาย และอยากจะมอบสมบัติชิ้นสุดท้ายที่ตนเองมีให้กับสุภ citado เพื่อเป็นการตอบแทน

จากนั้น โจรก็หยิบเอาหินก้อนหนึ่งออกมาให้สุภ citado โดยอ้างว่าเป็นสมบัติล้ำค่า

สุภ citado มองดูหินก้อนนั้น ก็รู้ได้ทันทีว่ามันเป็นเพียงหินธรรมดา แต่เขาก็แสร้งทำเป็นยินดี และรับหินก้อนนั้นไว้

“ข้าพเจ้าขอขอบคุณท่านมาก” สุภ citado กล่าว “ข้าพเจ้าจะเก็บสมบัติชิ้นนี้ไว้เป็นอย่างดี”

เมื่อโจรเห็นว่าสุภ citado หลงเชื่อตนเอง ก็ดีใจเป็นอย่างมาก เขาแสร้งทำเป็นกล่าวลา แล้วจากไป

หลังจากนั้น โจรก็ได้กลับไปเล่าเรื่องให้พวกหัวหน้าโจรฟัง พวกหัวหน้าโจรต่างก็หัวเราะเยาะสุภ citado

“ดูสิ! เจ้าช่างโง่เขลาจริงๆ ไปหลงเชื่อหินก้อนนั้นเสียได้”

หัวหน้าโจรสั่งให้พวกโจรที่เหลือ เตรียมพร้อมสำหรับการปล้นเมือง

แต่ในคืนนั้นเอง เกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น

ขณะที่พวกโจรทั้งหมดกำลังเตรียมการปล้นเมือง จู่ๆ ก็มีเสียงตะโกนดังมาจากป่า

“จับโจร! จับโจร!”

ทหารยามที่ได้ยินเสียง ก็รีบเข้ามาจับกุมพวกโจรได้เป็นจำนวนมาก

ปรากฏว่า ชายชราที่สุภ citado เคยช่วยเหลือไว้จริงๆ ได้เดินทางมาถึงเมืองกุรุรัฐ และพบว่าลูกของตนเองกำลังจะถูกกลุ่มโจรทำร้าย

ชายชราคนนั้นจึงได้ร้องตะโกนขอความช่วยเหลือ และได้ร่วมมือกับทหารยามในการจับกุมพวกโจร

พวกโจรทั้งหมดถูกจับกุม และถูกลงโทษตามกฎหมาย

เมื่อความจริงปรากฏ หัวหน้าโจรก็รู้สึกละอายใจเป็นอย่างมาก พวกเขาเห็นแล้วว่า ความดีที่สุภ citado ทำไว้ ได้ส่งผลตอบแทนกลับมาในรูปแบบที่พวกเขาคาดไม่ถึง

สุภ citado เมื่อทราบเรื่อง ก็ไม่ได้รู้สึกโกรธแค้นพวกโจรแต่อย่างใด เขายังคงใช้ชีวิตตามปกติ และยังคงช่วยเหลือผู้อื่นต่อไป

เรื่องราวของสุภ citado เป็นเครื่องเตือนใจว่า การทำความดีนั้น ย่อมส่งผลดีกลับมาเสมอ แม้ในยามที่ต้องเผชิญกับการหลอกลวง ก็ไม่ควรที่จะละทิ้งความดีงามของตนเอง