ข้ามไปเนื้อหาหลัก
อุกกุสสชาดก (The Squirrel)
ชาดก 547 เรื่อง
225

อุกกุสสชาดก (The Squirrel)

Buddha24ทุกนิบาต
ฟังเนื้อหา

อุกกุสสชาดก

นานมาแล้ว ณ ป่าใหญ่แห่งหนึ่ง มีกระรอกตัวหนึ่งอาศัยอยู่ มันเป็นกระรอกที่ใจดี มีจิตใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ และรักความสะอาดเป็นที่สุด

วันหนึ่ง ขณะที่กระรอกกำลังหาอาหารอยู่ มันก็ได้ยินเสียงร้องคร่ำครวญดังมาจากริมลำธาร

เมื่อมันวิ่งเข้าไปดู ก็พบว่ามีลูกกระรอกตัวน้อยตัวหนึ่ง กำลังตกน้ำ และกำลังจะจมหายไป

“ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!” ลูกกระรอกร้อง

กระรอกตัวนั้นเห็นดังนั้นก็ตกใจยิ่งนัก มันไม่ลังเลที่จะกระโดดลงไปในน้ำ และพยายามช่วยลูกกระรอกน้อย

มันใช้ปากคาบลูกกระรอกน้อยไว้ แล้วพยายามว่ายน้ำเข้าฝั่ง

แต่กระแสน้ำเชี่ยวกรากมาก มันเองก็แทบจะเอาชีวิตไม่รอด

ในที่สุด ด้วยความพยายามอย่างสุดกำลัง มันก็สามารถพาลูกกระรอกน้อยขึ้นมาถึงฝั่งได้อย่างปลอดภัย

เมื่อลูกกระรอกน้อยปลอดภัยแล้ว มันก็กอดกระรอกตัวนั้นแน่น “ขอบคุณมากค่ะ! ถ้าไม่ได้คุณ หนูคงตายไปแล้ว”

“ไม่เป็นไรหรอก” กระรอกตอบ “เราทุกคนต้องช่วยเหลือซึ่งกันและกัน”

หลังจากนั้น กระรอกตัวนั้นก็พาแม่ของลูกกระรอกน้อยมา และดูแลจนลูกกระรอกน้อยหายดี

เรื่องราวนี้ได้แพร่กระจายไปทั่วป่า สัตว์ทั้งหลายต่างสรรเสริญในความกล้าหาญ และความมีน้ำใจของกระรอกตัวนั้น

วันหนึ่ง มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น กษัตริย์แห่งแคว้นนั้น กำลังประทับอยู่ริมแม่น้ำ และทรงโยนเหรียญทองคำลงไปในแม่น้ำ

“ใครสามารถนำเหรียญทองคำนี้ขึ้นมาจากก้นแม่น้ำได้” กษัตริย์ตรัส “เราจะให้รางวัลเป็นทรัพย์สินเงินทองมากมาย”

เหล่าสัตว์ทั้งหลายต่างพากันแตกตื่น แต่ก็ไม่มีใครสามารถทำได้

กระรอกตัวนั้นเห็นดังนั้น ก็เกิดความคิดขึ้นมา

“ข้าจะลองดู” มันกล่าว

เหล่าสัตว์ทั้งหลายต่างมองมันด้วยความประหลาดใจ

“เจ้าเป็นแค่กระรอกตัวเล็กๆ จะไปทำอะไรได้” เต่าตัวหนึ่งกล่าว

“เจ้าอย่าไปเลย” ลิงตัวหนึ่งพูด “มันอันตรายเกินไป”

แต่กระรอกไม่สนใจ

มันกระโดดลงไปในแม่น้ำอีกครั้ง แต่คราวนี้มันไม่ได้ลงไปเพื่อช่วยเหลือใคร

มันดำน้ำลงไป และพยายามใช้ปากคาบเหรียญทองคำนั้น

แต่เหรียญทองคำนั้นจมลึกมาก และหนักเกินกว่าที่มันจะคาบขึ้นมาได้

กระรอกพยายามเท่าไหร่ก็ไม่สำเร็จ

ในที่สุด มันก็ต้องขึ้นมาบนฝั่งอย่างเหนื่อยอ่อน

กษัตริย์ทรงเห็นดังนั้น ก็ทรงรู้สึกผิดหวัง

แต่เมื่อทรงเห็นกระรอกที่พยายามอย่างเต็มที่แล้ว ก็ทรงรู้สึกสงสาร

“เจ้าพยายามอย่างเต็มที่แล้ว” กษัตริย์ตรัส “แม้เจ้าจะนำเหรียญทองคำขึ้นมาไม่ได้ แต่เราก็เห็นถึงความกล้าหาญและความเพียรของเจ้า”

กษัตริย์จึงพระราชทานรางวัลให้แก่กระรอก เป็นเครื่องประดับทองคำ และอาหารมากมาย

กระรอกดีใจมาก มันนำรางวัลที่ได้รับไปแบ่งปันให้กับสัตว์อื่นๆ ในป่า

จากนั้นมา กระรอกตัวนั้นก็กลายเป็นที่รักของสัตว์ทั้งป่า

มันได้สอนให้ทุกคนรู้ว่า แม้เราจะตัวเล็ก และไม่สามารถทำในสิ่งที่ยิ่งใหญ่ได้ แต่ความพยายาม และความกล้าหาญของเรานั้น ก็มีคุณค่า

และที่สำคัญที่สุด การที่เรามีน้ำใจช่วยเหลือผู้อื่นนั้น คือสิ่งที่ประเสริฐที่สุด

เรื่องราวของกระรอกตัวนี้เป็นเครื่องเตือนใจว่า เราไม่ควรประมาทในความสามารถของตนเอง และไม่ควรดูถูกความพยายามของผู้อื่น

— In-Article Ad —

💡คติธรรม / ข้อคิด

ความกล้าหาญ ความพากเพียร และการมีน้ำใจช่วยเหลือผู้อื่น เป็นคุณธรรมอันประเสริฐ แม้จะไม่ประสบความสำเร็จตามที่ตั้งใจ แต่ความพยายามนั้นก็มีคุณค่าและควรค่าแก่การยกย่อง

บารมีที่บำเพ็ญ: วิริยบารมี, เมตตาบารมี

— Ad Space (728x90) —

นิทานชาดกเรื่องอื่นที่น่าสนใจ

พระโพธิสัตว์เป็นพญานาคผู้มีธรรม
500ปกิณณกนิบาต

พระโพธิสัตว์เป็นพญานาคผู้มีธรรม

พญานาคผู้ทรงธรรมในบาดาลอันลึกลับและงดงาม ที่ซึ่งมีปราสาทแก้วผลึกประดับประดาด้วยอัญมณีหลากสีสัน อาศัย...

💡 การยึดมั่นในธรรม และการใช้สติปัญญาในการแก้ไขปัญหา ย่อมนำมาซึ่งสันติสุขและความสามัคคี

สุมังคลชาดก
13เอกนิบาต

สุมังคลชาดก

สุมังคลชาดก กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ นครพาราณสี อันรุ่งเรืองด้วยมหาทรัพย์และผู้คน ผู้คนต่างมีจิตใจโ...

💡 ชีวิตนั้นไม่เที่ยงแท้ เราไม่ควรมัวเมาประมาทในการใช้ชีวิต ควรหมั่นทำความดี และแสวงหาหนทางพ้นทุกข์

สัตตปัตตกชาดก
17เอกนิบาต

สัตตปัตตกชาดก

สัตตปัตตกชาดก ในกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ แคว้นมคธ อันอุดมสมบูรณ์ไปด้วยพืชพรรณธัญญาหาร และมีผู้คนอาศ...

💡 ปัญญาที่เฉลียวฉลาด ย่อมสามารถตีความเหตุการณ์ต่างๆ ให้เป็นไปในทางที่เป็นประโยชน์ได้ แม้สิ่งนั้นจะดูเหมือนเป็นลางร้ายก็ตาม

สุมังคลชาดก
267ติกนิบาต

สุมังคลชาดก

สุมังคลชาดกในอดีตกาลอันไกลโพ้น ณ กรุงพาราณสีอันรุ่งเรือง พระโพธิสัตว์ทรงอุบัติเป็น 'สุมังคล' พราหมณ์...

💡 การทำบุญที่แท้จริง คือการบำเพ็ญประโยชน์แก่ผู้อื่นด้วยจิตอันบริสุทธิ์และปัญญา ไม่ใช่เพียงการประกอบพิธีกรรมตามความเชื่อ.

อุกกุฏฐิตชาดก
60เอกนิบาต

อุกกุฏฐิตชาดก

ผู้มีจิตบริสุทธิ์ณ กรุงสาวัตถีอันร่มเย็น กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเศรษฐีผู้หนึ่งชื่อว่า อุกกุฏฐิตะ เ...

💡 การให้ทานเป็นการสร้างบุญกุศล และทำให้จิตใจเบิกบาน การรู้จักแบ่งปันคือการเพิ่มพูนความสุขที่แท้จริง.

เมฆิยชาดก (ว่าด้วยการไม่ยินดีในลาภสักการะ)
120เอกนิบาต

เมฆิยชาดก (ว่าด้วยการไม่ยินดีในลาภสักการะ)

เมฆิยชาดกกาลครั้งหนึ่ง ณ กรุงราชคฤห์ แคว้นมคธ มีภิกษุรูปหนึ่งนามว่า พระเมฆิยะ ท่านเป็นภิกษุที่เพิ่งบ...

💡 การยินดีในลาภสักการะเป็นกิเลสที่ทำให้หลงผิดจากเป้าหมายสูงสุดแห่งชีวิต ควรตั้งมั่นในการปฏิบัติธรรม.

— Multiplex Ad —

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้เพื่อปรับปรุงประสบการณ์การใช้งาน วิเคราะห์การเข้าชม และแสดงโฆษณาที่เกี่ยวข้อง นโยบายความเป็นส่วนตัว