සච්ච බන්ධ ජාතකය

සච්ච බන්ධ ජාතකය

කතාව ආරම්භය:

බරණැස් නුවර, ධර්මිෂ්ඨ රජෙකු පාලනය කළ සමයේ, එක්තරා ඝන වනයක් විය. ඒ වනය තුළ, එක්තරා ඤාණවන්ත, ධර්මිෂ්ඨ, සත්‍යවාදී, සිංහ රජෙකු ජීවත් විය. ඔහු, තම රාජධානිය, එනම් වනය, ඉතාමත් යහපත්ව පාලනය කළේය. ඔහු, තම සෙනඟ අතර සාමය, සතුට, යහපැවැත්ම ආරක්ෂා කළේය. ඔහු, කිසි විටෙකත් අසත්‍යයක් නොකීවේය. ඔහුගේ වචනය, ඔහුගේ ජීවිතය, ඔහුගේ ධර්මය විය.

දිනක්, සිංහ රජුට, එක්තරා දුක්බර ආරංචියක් ලැබුණි. ඒ, වනයේ එක්තරා නරියෙක්, අනුන්ගේ දේපළ වලට හානි කර, අසාධාරණ ලෙස හැසිරීමට පටන් ගෙන තිබූ බවයි. නරියා, තම කුසගින්න සංසිඳුවා ගැනීම සඳහා, අනුන්ගේ කුකුළු කොටු වලට රිංගා, කුකුළන් පැහැරගෙන ගොස්, කෑමට පටන් ගත්තේය. ඔහු, තම කුසගින්න සංසිඳුවා ගැනීම සඳහා, අනුන්ගේ ධනය සොරකම් කළේය.

සිංහ රජුගේ ධර්මය:

සිංහ රජු, මේ ආරංචිය අසා, ඉතාමත් කණගාටු විය. ඔහුට, තම රාජධානියේ සාමය, සතුට, යහපැවැත්ම පිළිබඳව කනස්සල්ලක් ඇති විය. ඔහුට, තම සෙනඟ අතර විනය, සාධාරණය, නොමැති වුවහොත්, රාජධානිය විනාශ වන බව දැන සිටියේය.

සිංහ රජු, වහාම නරියා අල්ලාගෙන, තම ඉදිරිපිටට ගෙන්වා ගත්තේය. ඔහු, නරියා දෙස බලා, ඉතාමත් තදින් කතා කළේය. "පව්කාර නරියා, ඔබ අනුන්ගේ දේපළ වලට හානි කර, අනුන්ගේ කුකුළන් පැහැරගෙන යන්නේ කෙසේද? ඔබ අසාධාරණ ලෙස හැසිරෙන්නේ කෙසේද? ඔබ මෙසේ හැසිරුණහොත්, ඔබගේ රාජධානිය, එනම් අපේ වනය, අන්‍යයන් විසින් විනාශ කරනු ලැබේ. අපට සාමයෙන්, සතුටින් ජීවත් වීමට අවස්ථාවක් නොලැබේ."

නරියා, තම වැරදි පිළිගෙන, "අතිගරු සිංහ රජතුමනි, මම මගේ වැරදි පිළිගනිමි. මාගේ සිතේ යම්කිසි දුර්වලතාවක් ඇති විය. මාගේ ආශාවන්, මාගේ ක්‍රියාවන් පාලනය කර ගැනීමට මා අසමත් විය. මා විසින් සිදු කළ වැරදි වලට සමාව දෙන්න." යැයි කීවේය.

බෝසතාණන් වහන්සේගේ අතීතය:

එදවස, සිංහ රජු වූයේ අපගේ බෝසතාණන් වහන්සේ ය. නරියා වූයේ, පසුකලෙක බුදුරජාණන් වහන්සේ යටතේ, ධර්මයෙහි පිහිටි එක්තරා ශ්‍රාවකයෙකි. බෝසතාණන් වහන්සේ, සිංහ රජු ලෙස, තම සෙනඟ අතර විනය, සාධාරණය, යහපැවැත්ම ආරක්ෂා කිරීමට උත්සාහ කළහ. උන්වහන්සේ, එම නරියාට, තමාගේ වැරදි වලට දඬුවම් කිරීම වෙනුවට, ධර්මය දේශනා කළහ.

බෝසතාණන් වහන්සේගේ දේශනය:

බෝසතාණන් වහන්සේ, නරියාට මෙසේ පැවසූහ: "පින්වත, ඔබගේ ආශාවන්, ඔබගේ ක්‍රියාවන් පාලනය කර ගැනීම ඉතාමත් වැදගත්. යම් කිසි කෙනෙකුට, තමාගේ සිත, කය, වචනය පාලනය කර ගැනීමට නොහැකි නම්, ඔහුට සාමයෙන්, සතුටින් ජීවත් වීමට නොහැකිය. අන්‍යයන්ට හානි කිරීම, අනුන්ගේ දේපළ සොරකම් කිරීම, අසාධාරණ ලෙස හැසිරීම, මේ සියල්ලෙන් ඔබ ඔබගේම ජීවිතය විනාශ කර ගන්නවා. ඔබ මෙවැනි ක්‍රියාවලින් වැළකී, ධර්මයෙහි පිහිටා, යහපත් ජීවිතයක් ගත කළහොත්, ඔබගේ රාජධානිය, එනම් ඔබගේ ජීවිතය, සාමයෙන්, සතුටින් පවතිනු ඇත. සත්‍යය, ධර්මය, සාධාරණය, මේවා අපගේ ජීවිතයේ අතිශය වැදගත් අංගයන්ය. සත්‍යයෙහි පිහිටීමෙන්, අපට කිසිදු අන්තරායක් සිදු නොවේ."

කතාවේ සාරාංශය:

සච්ච බන්ධ ජාතකය, අපට උගන්වන්නේ, සත්‍යයෙහි පිහිටීම, ධර්මයෙහි ජීවත් වීම, කොතරම් වැදගත් ද යන්නයි. සිංහ රජු ලෙස, බෝසතාණන් වහන්සේ, තම සෙනඟ අතර විනය, සාධාරණය, යහපැවැත්ම ආරක්ෂා කළහ. නරියා, තමාගේ දුර්වලතා නිසා, වැරදි කළද, බෝසතාණන් වහන්සේ, ධර්මය දේශනා කරමින්, ඔහුව යහපත් මාර්ගයට යොමු කිරීමට උත්සාහ කළහ. සත්‍යය, ධර්මය, සාධාරණය, මේවා අපගේ ජීවිතයේ අතිශය වැදගත් අංගයන්ය. සත්‍යයෙහි පිහිටීමෙන්, අපට කිසිදු අන්තරායක් සිදු නොවේ.

බෝසතාණන් වහන්සේගේ අතීතය (පෙර ආත්මය):

බෝසතාණන් වහන්සේ, මේ ජාතකයේදී, සිංහ රජු ලෙස, තම සෙනඟ අතර විනය, සාධාරණය, යහපැවැත්ම ආරක්ෂා කළහ. උන්වහන්සේ, නරියාට ධර්මය දේශනා කරමින්, ඔහුව යහපත් මාර්ගයට යොමු කිරීමට උත්සාහ කළහ. මෙය, උන්වහන්සේගේ සත්‍යවාදී ගුණය, ධර්මයෙහි පිහිටීම, නායකත්ව ගුණය, තම සෙනඟ ගැන සැලකීම පිළිබඳව අවධාරණය කරයි.