සච්චපාල ජාතකය (Sachchapala Jataka)

සච්චපාල ජාතකය

ඈත අතීතයේ, සිරිලක, එවකට විසූ රජ කෙනෙකුගේ රාජධානියේ, බෝසතාණන් වහන්සේ, සත්‍යවාදී, ධර්මිෂ්ඨ, සහ තම පොරොන්දු ඉටු කරන, කුරුල්ලෙකු ලෙස උපත ලැබූහ. උන්වහන්සේගේ සත්‍යවාදී කමට, අන් කුරුල්ලන් පමණක් නොව, මිනිසුන් අතරද ප්‍රසිද්ධියක් උසුලූහ. උන්වහන්සේගේ නායකත්වයෙන්, එම වනයේ කුරුල්ලන්, එකමුතුවෙන්, සාමයෙන් ජීවත් වූහ. දිනක්, එම වනය අසල, රජුගේ අණ පරිදි, විශාල දඩයමක් සංවිධානය කෙරුණි. දඩයම්කරුවෝ, දුන්න හා ඊතල රැගෙන, වනයට ඇතුළු වූහ.

කුරුළු රජු, මෙම සිදුවීම දුටු විට, තම කණ්ඩායමට කතා කර, “සහෝදර කුරුල්ලෙනි, අපගේ ජීවිතය බේරා ගැනීමට අපි සියලු දෙනාම එකට එක් විය යුතුයි. දඩයම්කරුවෝ අපව දඩයම් කිරීමට පැමිණ තිබෙනවා. අපි අපගේ සත්‍යවාදීකම හා ඤාණය භාවිතා කර, ඔවුන්ගෙන් මිදිය යුතුයි,” යැයි කීවේය. ඔහු තම කණ්ඩායමට, “අපි හැමෝම එකම ශබ්දයක් නගමු. එවිට, දඩයම්කරුවන්ට අපි කොපමණ සිටිනවාදැයි දැනගන්න බැරි වේවි. ඔවුන් බිය වී පලා යාවි,” යැයි කීය.

කුරුළු රජුගේ කථාව ඇසූ, අන් කුරුල්ලෝ, “නමුත්, රජතුමනි, අපි එකම ශබ්දය නගනවා නම්, අපගේ සත්‍යවාදීකමට හානි සිදු වේවි. අපි හැමෝම එකම විදිහට කතා කරනවා නම්, අපි එක විදිහට ඉන්නවා කියලා ඔවුන්ට දැන ගෙන, අපව අල්ලා ගනීවි,” යැයි කීහ. කුරුළු රජු, “නැහැ, සහෝදරයනි. අපි එකම ශබ්දය නගනවා නම්, එය ඔවුන්ට මහත් බියක් ඇති කරයි. ඔවුන්ට අපගේ සංඛ්‍යාව ගැන දැනගන්න බැරි වෙනවා. අපේ ධෛර්යය හා ඤාණය පෙන්වා දීමෙන්, අපි ඔවුන්ව පලවා හරින්න පුළුවන්,” යැයි කීය.

එහෙත්, අන් කුරුල්ලෝ, කුරුළු රජුගේ අදහස පිළිගත්තේ නැත. ඔවුන් බියෙන්, “අපට මේක කරන්න බැහැ. අපි හැමෝම එකම විදිහට කතා කරන්නේ නැහැ. අපේ සත්‍යවාදීකම නැති වෙනවා,” යැයි කීහ. කුරුළු රජු, ඉතා කලකිරීමට පත් විය. ඔහු, “හොඳයි, එහෙනම් මම තනියම යන්නම්. මගේ සත්‍යවාදීකම නිසා, මම මේ දඩයම්කරුවන් පලවා හරින්නම්,” යැයි කීය. ඔහු වහාම, තම ගාම්භීර කටහඬින්, ඉහළට පියාසර කර, දඩයම්කරුවන් වෙත ගියේය. ඔහු, “දඩයම්කරුවනි, නතර වෙන්න! මේ වනය, අපේ නිවසයි. ඔබ අපට හානි කරන්න එපා,” යැයි කීවේය.

දඩයම්කරුවෝ, කුරුළු රජුගේ කටහඬ අසා, ඔහු දෙසට හැරුණි. රජු, තම කටහඬින්, ඉතා භයානක ශබ්දයක් නැගුවේය. ඔහු, ධර්මය හා සත්‍යයේ බලය භාවිතා කරමින්, දඩයම්කරුවන් වෙත, “ඔබ අසත්‍යවාදීන්! ඔබ අපට හානි කරන්න එපා! ඔබ අද අපට හානි කළොත්, ඔබ අද සිටම දුක් විඳිනවා!” යැයි කීය. දඩයම්කරුවෝ, කුරුළු රජුගේ කටහඬේ තිබූ ශක්තිය හා ධර්මයේ බලය දැන, දැඩි ලෙස බියට පත් වූහ. ඔවුන්, “අපි වැරැද්දක් කළා! අපි මේ කුරුළු රජුට හානි කරන්න එපා!” යැයි කීහ. ඔවුන් තම දුනු හා ඊතල පහත් කර, වනයෙන් පිටතට පලා ගියහ.

කුරුළු රජු, තම සත්‍යවාදීකම හා ධර්මය භාවිතා කර, දඩයම්කරුවන් පලවා හැරීමට සමත් විය. ඔහු, තම කණ්ඩායමට පැමිණ, “බලන්න, සහෝදරයනි. සත්‍යවාදීකම හා ධර්මය, අපට කොයිතරම් බලයක්ද කියලා. අපි එකමුතුවෙන්, ධර්මය අනුගමනය කරන්නේ නම්, අපිට කිසිම අභියෝගයක් නැහැ,” යැයි කීය. අන් කුරුල්ලෝ, කුරුළු රජුගේ පාමුල වැඳ වැටී, “මහරජාණෙනි, ඔබගේ සත්‍යවාදීකම හා ධෛර්යය නිසා, අපි අද බේරුණා. අපි ඔබගේ අණ නොපිළිගත්තා නම්, අපට මොකද වෙන්නේ කියලා හිතාගන්නත් බැහැ,” යැයි කීහ.

එතැන් සිට, එම වනයේ කුරුල්ලෝ, කුරුළු රජුට කීකරු වෙමින්, එකමුතුවෙන්, සාමයෙන්, ධර්මය හා සත්‍යවාදීකම අනුගමනය කරමින් ජීවත් වූහ. ඔවුන්ගේ ජීවිතය, සතුටින් හා සැනසීමෙන් පිරී ගියේය.