Mahilamuga Jataka
මහලිමුඛ ජාතකය
“සම්බුදුරජාණන් වහන්සේ රජගහනුවර ගෘහස්ථයගුහාවෙහි වැඩ වසන සේක්, මහත් ධර්ම සභාවෙහි ධර්ම දේශනා පවත්වන කල්හි, අතීතයෙන් පැමිණි ජාතක කථා එකක් මහා සඞ්ඝයා වෙත දේශනා කළ සේක. මහලීමුඛ ජාතකය නම් වූ ඒ ජාතකය, තථාගතයන් වහන්සේ විසින් පූර්ව භවයක බෝසතාණන් වහන්සේ දක්ෂිණාමාර්ගයෙහි රජ කළ රජෙකු වශයෙන් ලොව පහළ වූ කථා පුවතකි.”
“එක් කලෙක, දක්ෂිණාමාර්ගය නම් වූ මහා රාජධානියක, මහලීමුඛ නම් වූ ධර්මිෂ්ඨ රජෙකු රජකම් කළ සේක. උන්වහන්සේගේ රජදහන, මනස්කාන්ත වූ සිව් කොනින් දිස්නෑ. උසස් වූ ගොඩනැගිලි, සුවඳ විලවුන් වලින් පිරුණු වීදි, අලංකාර වූ උයන්වතු, සහ සශ්රීක වූ ගංගා, මේ සියල්ල රජදහනට අලංකාරය එක් කළහ. රජ මහ Để, ධර්මය අගය කළ අතර, සියලු සත්පුරුෂයන්ට ධර්මානුකූලව සාධාරණය ඉටු කළහ. උන්වහන්සේගේ ප්රඥාව, දක්ෂතාව, සහ කරුණාව, රාජධානිය පුරා පැතිර ගිය අතර, ජනතාව උන්වහන්සේට මහත් සේ ආදරය කළහ.”
“රජතුමාගේ මාලිගාව, රන් රිදී, මැණික්, මුතු, ඊටත් වැඩියෙන් විචිත්ර වූ, කැටයම් කළ, වර්ණවත් වූ සිත්තම් වලින් සරසා තිබුණි. රාජ සභාව, විද්වතුන්, ශිල්පීන්, සේනාවිංශ, සහ දේශීය, විදේශීය අමුත්තන්ගෙන් පිරී තිබුණි. රාජ සභාවේ සෑම දිනකම, ධර්ම දේශනා, කලා ප්රදර්ශන, සහ අධ්යාත්මික සාකච්ඡා පැවැත්විණි. රජතුමා, සියලු දෙනාගේ අදහස් වලට ගරු කළ අතර, සාමය හා සොම්නස පතුරුවා හැරීමට නිරන්තරව ප්රයත්න දැරීය.”
“එදින, රාජ සභාවේ, රජතුමා විශේෂ උත්සවයක් පවත්වමින් සිටියේය. රජුගේ පුත්රයා, තරුණ රාජකුමාරයා, විවාහ වන දිනය එළඹ තිබුණි. අති විශිෂ්ට වූ මනමාලය, රාජ කුමාරිකාව, රාජ සභාව, අධිකාරී, අමාත්යවරු, සෙන්පති, නියෝජිත, ප්රභූ, ගුරු, සිසු, කලාකරුවන්, වෙළඳුන්, ගොවීන්, ශිල්පීන්, නගර වැසියන්, රට වැසියන්, සමස්ත ජනතාව, නන් දෙස් දෙවැනි සොහොයුරු රාජ්ය වල ප්රභූ, ප්රතිනිධි ද අමත කල අති විශිෂ්ට සභාව පැවැත්විණි.”
“මනමාලි, රූප සොබනී, ගුණ සම්පන්න වූ කුවේර දුව කෙනෙකු වෙයි. රාජ කුමාරයා, වීර යෝධයෙකු වෙයි. මනමාලි, අනුරාගී හදවතක් ඇති කෙනෙකු වෙයි. රාජ කුමාරයා, දක්ෂ රාජ්ය නායකයෙකු වීමට පත කල කෙනෙකු වෙයි. රාජ කුමාරයා සහ මනමාලි, පෙම් කළ අතර, ඔවුන් ගේ ආදර කතාව, රාජධානිය පුරා පැතිර ගියේය. ඔවුන් ගේ විවාහ ය, රාජධානිය ට ම සතුට සහ සාම ය ගෙන දුන්නේය.”
“මහලීමුඛ රජ, සිය පුත්රයා ගේ විවාහ ය සඳහා අති විශිෂ්ට සාදයක් සැල සූ ක ල ක ලේය. රජ මාලි ගාව, නන් දෙ ව නි සො හො යු රු රාජ්ය වල ප්රභූ, ප්රතිනිධි ද ස හ ස් ස ම ග ම න ක ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල ල ක ල
— In-Article Ad —
💡කතාවේ ආදර්ශය
සැබෑ රූ සපුව යනු ශරීරයෙන් පමණක් නොව, සිතේ හා ගුණයෙන් ද ඇති වේ. ධෛර්යය හා ප්රඥාවෙන් ඕනෑම අභියෝගයකට මුහුණ දිය හැකිය.
පාරමිතා: චරියා පාරමිතාව
— Ad Space (728x90) —
ඔබට ප්රිය ජාතක කතා
393Chakkanipātaපින්වන්ත අලියා
පින්වන්ත අලියා ඈත අතීතයේ, ඉන්දියාවේ වාරණැසි පුරයේ බ්රහ්මදත්ත නම් රජෙකු රාජ්ය කරන සමයක, බෝසතා...
💡 සැබෑ වීරත්වය ඇත්තේ අන් අයට උපකාර කිරීමේ සහ තම යුතුකම ඉටු කිරීමේ ගුණය තුළය.
28Ekanipātaදුම්බර ජාතකය
දුම්බර ජාතකය ඈත අතීතයේ, බරණැස් රජුන්ගේ රාජධානියේ, ස්වර්ණමය යුගයක් පැවතිණි. රජතුමා ධර්මිෂ්ඨ වූය...
💡 අනුකම්පාව සහ ධර්මිෂ්ඨකම අගය කළ යුතු ගුණ ධර්මයන්ය. නමුත් සංසාරයෙන් මිදීමට නම්, බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ධර්මය අනුගමනය කිරීම අත්යවශ්ය වේ.
274Tikanipātaපේලාල ජාතකය
පේලාල ජාතකයඈත අතීතයේ, හෙළ රජදහනෙහි සියලු සම්පත්වලින් පිරිපුන්, සදාචාර සම්පන්න රජෙක් රජකම් කළේය. ඔහුග...
💡 අන් අයගේ සිතුවිලි දැනගැනීමට වඩා, ධර්මයෙහි ස්ථිරව සිටීම වැදගත්ය. ධර්මයෙහි ස්ථිරව සිටීමෙන්, අපට අපගේ ජීවිතය මෙන්ම අන් අයගේ ජීවිතද යහපත් අතට හැරවිය හැක.
226Dukanipātaකුම්භීල ජාතකය
කුම්භීල ජාතකය “ආයුබෝවන්, රජතුමනි!” දූතයා ගෞරවයෙනි. “අපේ දේශයට සතුරු තර්ජනයක් එල්ල වී ඇත. අසල්වැසි රා...
💡 බුද්ධිය, ධෛර්යය, සහ ධර්මිෂ්ඨකම යන ගුණයන්ගෙන් යුතුව කටයුතු කිරීමෙන් විශාල අභියෝග පවා ජයගත හැකිය. සත්යය සහ ධර්මය සෑම විටම ජය ගනී.
237Dukanipātaසත්වධී ජාතකය
සත්වධී ජාතකය පුරාණ කාලයේ බරණැස් නුවර රජ කළ බ්රහ්මදත්ත නම් රජ්ජුරුවෝ ධර්මිෂ්ඨ, న్యాయගරුක පාලකය...
💡 අහංකාරය, මුරණ්ඩුකම විනාශයට හේතුවන අතර, ධර්මයෙහි මග අනුගමනය කිරීමෙන් සැබෑ සැනසීමක් ලැබේ.
42EkanipātaSama Jataka
Sama Jataka In the dense forests of Mithila, lived a hermit named Mandavya, and his wife, who had bo...
💡 Filial devotion is a supreme virtue, capable of invoking divine grace and protection. It is essential to be mindful and compassionate in all actions, as unintended harm can have devastating consequences. True repentance and a commitment to righteousness can lead to redemption.
— Multiplex Ad —