අන්ධයන් සහ අලියාගේ කතාව (වෙනත් උපමා)

අන්ධයන් සහ අලියාගේ කතාව (වෙනත් උපමා)

පුරාණ කාලයේ, එක් නගරයක, අන්ධ පුද්ගලයන් පිරිසක් වාසය කළහ. ඔවුන් කිසිදාක අලියෙකු දැක නොතිබූ අතර, එහි ස්වරූපය පිළිබඳව ඔවුන්ට කිසිදු අදහසක් තිබුණේ නැත. දිනක්, වෙළඳාමට පැමිණි එක් අලියෙකු නගරයට ගෙන එන ලදී. අන්ධයන්, අලියා ගැන අසා, එය දැකීමට බොහෝ ආශාවෙන්, එහි ගියහ. ඔවුන්, අලියා වටා රොක් වී, එය ස්පර්ශ කර, එහි ස්වභාවය තේරුම් ගැනීමට උත්සාහ කළහ.

පළමුවැන්නා, අලියාගේ සිල්වර් කකුල ස්පර්ශ කර, “අහෝ, මම අලියා ගැන දැනගත්තා! එය කුළුණක් වැනි ය. ඝන හා ස්ථීර.”

දෙවැන්නා, අලියාගේ සිල්වර් වලිගය ස්පර්ශ කර, “නෑ, ඔබ වැරදියි! අලියා යනු ලණුවක් වැනි ය. තුනී හා දිගු.”

තුන්වැන්නා, අලියාගේ සිල්වර් කණ ස්පර්ශ කර, “ඔබ දෙදෙනාම වැරදියි. අලියා යනු පංකාවක් වැනි ය. විශාල හා පැතලි.”

හතරවැන්නා, අලියාගේ සිල්වර් කඳ ස්පර්ශ කර, “අනේ, මම නිවැරදියි! අලියා යනු නලයක් වැනි ය. සිදුරු සහිත හා දිගු.”

පස්වැන්නා, අලියාගේ සිල්වර් බඩ ස්පර්ශ කර, “ඔබ සියලුදෙනාම වැරදියි! අලියා යනු බිත්තියක් වැනි ය. විශාල හා ඝන.”

ඔවුන්, එක් එක්කෙනා තමන්ගේ අදහස සනාථ කර ගැනීමට තර්ක කරන්නට වූහ. ඔවුන්ගේ කෝලාහලය ඇසූ, අලියාගේ භාරකරු, ඔවුන් වෙත පැමිණ, “ඔබ කෝලාහල කරන්නේ කුමක්ද?” යැයි ඇසූහ.

අන්ධයෝ, තමන්ගේ අදහස් ඔහුට කියා සිටියහ. භාරකරු, ඔවුන්ගේ කතාව අසා, සිනාසෙමින්, “ඔබ සියලුදෙනාම යම්තාක් දුරට නිවැරදියි, නමුත් සම්පූර්ණයෙන්ම වැරදියි. ඔබ අන්ධයන් නිසා, අලියාගේ එක කොටසක් පමණක් ස්පර්ශ කර, එය මුළු අලියා බවට වැරදි අදහසක් ගත්තා. අලියා යනු මේ සියලු කොටස්වල එකතුවකි. එය කුළුණක්, ලණුවක්, පංකාවක්, නලයක්, සහ බිත්තියක් වැනි එක කොටසක් පමණක් නොව, මේ සියල්ලේ සංයෝගයකි.”

භාරකරුගේ පැහැදිලි කිරීමෙන් පසු, අන්ධයෝ තමන්ගේ වැරදි වැටහීම තේරුම් ගත්හ. ඔවුන්ට අලියාගේ සම්පූර්ණ ස්වරූපය දැකීමට නොලැබුණද, එහි කොටස්වල ස්වභාවය තේරුම් ගැනීමට හැකි විය. ඔවුහු භාරකරුට ස්තූති කර, තම ගමට ආපසු ගියහ.

“අපගේ අන්ධභාවය නිසා, අපට අලියා ගැන වැරදි අදහසක් ඇති වුණා. එක කොටසක් පමණක් දැක, එය මුළු දේම යැයි සිතුවා. ස්තූතියි, අපට සත්‍යය පෙන්වා දුන්නාට.”

භාරකරු, ඔවුන්ගේ නිහතමානී බව අගයමින්, “ඔබේ කතාව, බොහෝ දෙනෙකුට පාඩමක් වනු ඇත. කිසිවක් පිළිබඳව සම්පූර්ණ දැනුමක් නැතිව, තීරණ ගැනීමෙන් වැළකිය යුතුය. යමක් පිළිබඳව නිවැරදි අවබෝධයක් ලබා ගැනීමට, එය විවිධ කෝණවලින් බැලිය යුතුය.”

ඔවුන් තමන්ගේ ගමට ගොස්, අනිත් අන්ධයන්ටද මෙම කතාව කියා සිටියහ. එතැන් සිට, එම ප්‍රදේශයේ, යමක් පිළිබඳව තීරණයක් ගැනීමට පෙර, සියලු පැති සොයා බැලීමේ පුරුද්දක් ඇති විය. යමක් පිළිබඳව සත්‍යය දැන ගැනීමට, විවිධ අදහස් හා දෘෂ්ටිකෝණ වලට සවන් දීම වැදගත් බව ඔවුන් තේරුම් ගත්හ.

“අපට අලියාගේ එක කොටසක් දැනුනා. එය අලියාගේ කොටසක් පමණයි. මුළු අලියාම දැනගන්න, අපට සියලු කොටස් දැනගන්න ඕනෑ.”

ඔවුහු, එකිනෙකාගේ අදහස්වලට ගරු කරමින්, අලියා ගැන සාකච්ඡා කළහ. එය, ඔවුන්ගේ දැනුම පුළුල් කළේය. සෑම කෙනෙකුම, තමන්ගේ කොටස ගැන කී දේ, අනෙකාට පෙන්වා දුන්නේය. මේ ආකාරයට, ඔවුන් අලියා ගැන, අන්ධයන් වුවත්, යම්කිසි අවබෝධයක් ලබා ගත්තා.