Skip to main content
චණ්ඩාල ජාතකය
ජාතක 547
385

චණ්ඩාල ජාතකය

Buddha24 AIChakkanipāta
සවන් දෙන්න

චණ්ඩාල ජාතකය

මහා බෝසත් වූ අරහත් සම්මා සම්බුදු රජාණන් වහන්සේ, රජගහනුවර මිහින්තලේ සිරිපා අසල වැඩ සිටින සමයෙහි, ආනන්ද තෙරණුවන්ගේ විමසීමක් නිමිත්තෙන් මේ ජාතකය දේශනා කළ සේක. එදා මේ රජගහනුවර මහා ධනවතෙකුගේ පුත්‍රයෙකු ලෙසින් උපන් මහා බෝසතාණන් වහන්සේ, සියල්ල අතහැර මහණ වී, ධර්මයෙහි හැසිර, ශ්‍රාවක පිරිසට ධර්මය දේශනා කරමින් වැඩ සිටියහ. එහෙත්, එදා මහා බෝසතාණන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවකයන් අතර, “තෙරුවන් සරණ ගියත්, රුක්ඛ දේවතාවුන් වඳින්නට එපා” යැයි දේශනා කළ ධර්මය, නොපිළිගත්, “තෙරුවන් සරණ ගියත්, රුක්ඛ දේවතාවුන් වඳින්නට ඕනෑ” යැයි නොයෙක් අන්දරයෙන් විරුද්ධ වූ ශ්‍රාවකයෝද වූහ. ඒ නිසා, ශ්‍රාවකයන් අතර “අපේ ස්වාමීන් වහන්සේ, නොයෙක් අන්දරයෙන් ධර්මය දේශනා කරන සේක, සමහර විට උන් වහන්සේටත්, මේ නොයෙක් අන්දරයෙන් ධර්මය දේශනා කරනවා” යැයි කීවෝද වූහ. එදා, අනාගතයෙහි, “තෙරුවන් සරණ ගියත්, රුක්ඛ දේවතාවුන් වඳින්නට එපා” යැයි දේශනා කළ ධර්මය, නොපිළිගත්, “තෙරුවන් සරණ ගියත්, රුක්ඛ දේවතාවුන් වඳින්නට ඕනෑ” යැයි නොයෙක් අන්දරයෙන් විරුද්ධ වූ ශ්‍රාවකයෝ, “පඤ්ච දේවාගේ” යැයි කියනු ලබන, “චණ්ඩාල” යන තනතුර දැරූ, “චණ්ඩාල පුත්‍රයෙකු” ලෙසින් උපන්, “අන්ධ”, “ගොළු”, “බිහිරි”, “පිчикуණු”, “කෝප”, “දුප්පත්”, “නින්දිත”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”,

— In-Article Ad —

💡කතාවේ ආදර්ශය

ධනය, බලය, සාමය - මේවා සැබෑ සැනසීම ලබා දෙන්නේ නැහැ. ධර්මයෙහි යෙදී, අනුන්ගේ යහපතට කටයුතු කිරීමෙන්, අපට සැබෑ සැනසීම ලබා ගත හැකිය.

පාරමිතා: ධර්මය

— Ad Space (728x90) —

ඔබට ප්‍රිය ජාතක කතා

මසුරු අලියා
77Ekanipāta

මසුරු අලියා

මසුරු අලියා පුරාතනයේ, බරණැස් නුවර රජකම් කළ බ්‍රහ්මදත්ත රජුගේ දවස, බෝසතාණන් වහන්සේ මසුරු අලියෙකුගේ ...

💡 මසුරුකම යනු පුද්ගලික විනාශයට හේතුවකි. ත්‍යාගශීලී බව හා කරුණාවෙන් කටයුතු කිරීමෙන්, අපට සතුට හා සාමය ලැබෙනු ඇත.

සම්බුල ජාතකය
362Pañcakanipāta

සම්බුල ජාතකය

සම්බුල ජාතකය ඈත අතීතයේ, ශ්‍රාවස්ති නුවර රජකම් කළ පසේනදි කොසොල් රජතුමාට කල්පනා විය. උන්වහන්සේගේ...

💡 සත්‍යය සැමවිටම ජය ගන්නා අතර, බොරුව හා කුමන්ත්‍රණය අවසානයේදී අසාර්ථක වේ.

අභිභූ ජාතකය
250Dukanipāta

අභිභූ ජාතකය

අභිභූ ජාතකයබරණැස් පුරයේ, ධර්මිෂ්ඨ හා ප්‍රඥාවන්ත රජෙකු රජකම් කළේය. ඔහුගේ නම අභිභූ රජු විය. ඔහු තම රාජ...

💡 ධනය, බලය, ප්‍රඥාව ධර්මයට අනුව යොදා ගත් විට, සැබෑ සතුට ලැබේ.

සාමක ජාතකය
257Tikanipāta

සාමක ජාතකය

සාමක ජාතකය ඈත අතීතයේ, බරණැස් රජු දවස, එක්තරා වන සෙනසුනක මහත් ධර්මිෂ්ඨ, ශ්‍රද්ධාවන්ත, සත්‍යවාදී...

💡 ධර්මයෙහි හැසිරීම යනු, සිතේ කෙලෙසුන් දුරු කොට, ධර්මයෙන් යුතුව ජීවත් වීමයි.

උදම්බර ජාතකය
73Ekanipāta

උදම්බර ජාතකය

උදම්බර ජාතකය අතීතයේදී, බරණැස් නුවර රජ කරන කාලයෙහි, බෝසතාණන් වහන්සේ උදම්බර නම් රජ කෙනෙකු ලෙස උපන්නා...

💡 ධර්මය, සත්‍යය, සහ ඥානය යනු අපගේ ජීවිතයේ ශක්තිමත්ම ආරක්ෂාව වන අතර, ඒවා අපව සියලු දුකෙන් හා බියෙන් ගලවා ගනී.

සෝමදේව ජාතකය
91Ekanipāta

සෝමදේව ජාතකය

සෝමදේව ජාතකයපුරාණ කාලයේ, එකල බරණැස් නුවර බඹදත්ත රජු රාජ්‍ය කරන සමයේ, බොසත් සියලු සත්ත්වයන්ගේ හදවතේ ආ...

💡 අන් අයගේ කීම අනුව තීරණ නොගත යුතුය. සැබෑ ගුණධර්ම කාලයත් සමගින්ම එළිදරව් වේ.

— Multiplex Ad —

මෙම වෙබ් අඩවිය ඔබේ අත්දැකීම වැඩිදියුණු කිරීමට, ගමනාගමනය විශ්ලේෂණය කිරීමට සහ අදාළ දැන්වීම් පෙන්වීමට කුකීස් භාවිතා කරයි. පෞද්ගලිකත්ව ප්‍රතිපත්තිය