හංසයන්ගේ ගීතය

හංසයන්ගේ ගීතය

පුරාණ භාරතයේ, අංග රටේ, කෝසල නම් වූ මහා නගරයක, සුවිශේෂී සිදුවීමක් සිදුවිය. රජුගේ අණ පරිදි, වාර්ෂිකව පැවැත්වෙන, 'හංසයන්ගේ ගීතය' නම් වූ, සංගීත තරගය සඳහා සූදානම් වෙමින් සිටියේය. මෙම තරගය, රජුගේ සේවකයන්, අමාත්‍යවරුන්, සහ නගරයේ කලාකරුවන් අතර පැවැත්වෙන එකකි. එය රජුගේ විනෝදය සඳහා මෙන්ම, කලාව සහ සංස්කෘතිය ප්‍රදර්ශනය කිරීම සඳහා ද පැවැත්වූ එකකි. මෙම වසරේ, තරගය සඳහා විශේෂ අවධානයක් යොමු වී තිබුණි. හේතුව, අසල්වැසි රාජධානියකින් පැමිණි, අති දක්ෂ සංගීත කණ්ඩායමක්ද මෙවර තරගයට එක්වීමයි. ඔවුන්ගේ සංගීතය ගැන නොයෙක් කතා පැතිරී තිබුණි. මෙම තරගය සඳහා, බෝධිසත්වයන්, අති දක්ෂ වීණා වාදකයෙක් ලෙස, රජුගේ පැත්තෙන් නියෝජනය කරමින්, තරගයට එක්ව සිටියේය. ඔහු තම සගයන් අතර, තම ධර්මය සහ ඤාණයෙන්, එකමුතුකම සහ කලාව ගොඩනැගීමට උත්සාහ කළේය.

තරගය ආරම්භ වීමට පෙර, රජුගේ අණසක යටතේ, ධර්මපාල නම් අමාත්‍යවරයා, තරගයේ නීති රීති පැහැදිලි කළේය. “අපේ රාජධානියේ ගෞරවය රැක ගැනීම සඳහා, අප සියලු දෙනාම එක්වී, මෙම අභියෝගයට මුහුණ දිය යුතුයි” යැයි ඔහු කීවේය. විරුද්ධ කණ්ඩායමේ නායකයා, අහංකාර සහ රළු සංගීත කණ්ඩායමේ නායකයෙකි. ඔහු බෝධිසත්වයන් දෙස බලා, “ඔබලාගේ සංගීතය අපේ සංගීතය ඉදිරියේ කිසිවක් නෙවෙයි. අද අපේ ජයග්‍රහණය ස්ථිරයි” යැයි උදම් ඇන්නාක් මෙන් කීවේය. බෝධිසත්වයන්, ඔහුගේ අහංකාරය සහ රළුබව දුටුවද, සන්සුන්ව, “ශබ්දය පමණක් නොව, සංගීතයේ ආත්මයද ජයග්‍රහණයට හේතුවන බව ඔබ අද දකින්නේ” යැයි සන්සුන්ව පිළිතුරු දුන්නේය.

තරගය ආරම්භ විය. විවිධ කණ්ඩායම්, විවිධ සංගීත භාණ්ඩ වාදනය කළහ. එහෙත්, විරුද්ධ කණ්ඩායමේ සංගීතය, ඝෝෂාකාරී සහ රළු විය. එය, යුද්ධ භූමියක ශබ්දය සිහිපත් කළේය. ඔවුන්ගේ සංගීතය, සිතට සාමය වෙනුවට, කලබලය ගෙන දුන්නේය. බෝධිසත්වයන්ගේ කණ්ඩායම, මුලදී, සන්සුන්ව, තම වීණාව වාදනය කළේය. ඔවුන්ගේ සංගීතය, මෘදු, සුන්දර, සහ හදවතට සැනසිල්ලක් ගෙන දුන්නේය. එය, හංසයන්ගේ ගීතය සිහිපත් කළේය. සභාව, බෝධිසත්වයන්ගේ සංගීතයට වශී වූහ.

විරුද්ධ කණ්ඩායමේ නායකයා, බෝධිසත්වයන්ගේ සංගීතය අසා, ඊර්ෂ්‍යාවෙන් පිරී ගියේය. ඔහු තම කණ්ඩායමට, ඝෝෂාකාරීව, බෝධිසත්වයන්ගේ සංගීතය යටපත් කිරීමට අණ කළේය. ඔවුන්ගේ සංගීතය, ඝෝෂාකාරී සහ රළු විය. එහෙත්, බෝධිසත්වයන්ගේ සංගීතය, ධර්මයේ ආලෝකය මෙන්, ඝෝෂාව යටපත් කළේය. ඔවුන්ගේ සංගීතය, සිතට සාමය, සැනසිල්ල, සහ මෛත්‍රිය ගෙන දුන්නේය. සභාව, බෝධිසත්වයන්ගේ සංගීතයට, ධර්මයේ ආලෝකයෙන්, වශී වූහ.

අවසානයේ, රජු, බෝධිසත්වයන්ගේ සංගීතයට, ධර්මයේ ආලෝකයෙන්, වශී වී, ජයග්‍රාහකයා ලෙස නම් කළේය. “බෝධිසත්වයන්, ඔබගේ සංගීතය, හංසයන්ගේ ගීතය මෙන්, සිතට සාමය, සැනසිල්ල, සහ මෛත්‍රිය ගෙන දුන්නා. අපේ රාජධානියේ ගෞරවය රැක දුන්නා” යැයි රජු කීවේය. ධර්මපාල, බෝධිසත්වයන් වෙත පැමිණ, “ස්වාමීනී, ඔබගේ ධර්මය සහ ඤාණයෙන්, අපට මේ ජයග්‍රහණය ලබා දුන්නා. සංගීතයේ ආත්මය, ධර්මය බව අපට ඉගැන්නුවා” යැයි කීවේය. බෝධිසත්වයන් සිනාසෙමින්, “මේ ජයග්‍රහණය මගේ එකෙකුගේ නොව, අප සියලු දෙනාගේ එකමුතුකමේ සහ ධර්මයේ බලයයි. ඝෝෂාව, රළුබව, සහ ඊර්ෂ්‍යාව අපව දුර්වල කරනවා. එහෙත්, සාමය, සැනසිල්ල, සහ මෛත්‍රිය අපව ශක්තිමත් කරනවා” යැයි පැවසීය. විරුද්ධ කණ්ඩායමේ නායකයා, තම පරාජයේ හේතුව තේරුම් ගත්තේය. ඔහු බෝධිසත්වයන්ගෙන් සමාව ගෙන, ධර්මය ඉගෙනීමට තීරණය කළේය. එතැන් සිට, කෝසල රටේ, සංගීතය සහ ධර්මය යන දෙකම එකට ගමන් කළේය.