පරෝපකාරී ගිජුලිහිණියාගේ ආදර්ශය

පරෝපකාරී ගිජුලිහිණියාගේ ආදර්ශය

ඈත අතීතයේ, බරණැස් රජු දවස, රජුගේ උයනට යාබදව පිහිටි මහත් වූ වනයක් විය. ඒ වනපෙතෙහි විවිධ වෘක්ෂලතා, ගංගා, දියඹර සහ ගහකොළින් සැදුණු සුන්දර පරිසරයක් විය. එකල බරණැස් රජු ඉතා ධර්මිෂ්ඨව රජ කළ අතර, ඔහුගේ රාජධානිය සශ්‍රීකත්වයෙන් හා ස підприємකරණයෙන් පිරි ඉතිරී ගියේය. එහෙත්, ඒ වනයෙහි ජීවත් වූ සත්ව කොට්ඨාශය අතර, අනුකම්පාව, ධෛර්යය සහ පරෝපකාරය පිළිබඳ ආදර්ශයක් සපයන එක් ගිජුලිහිණියෙක් සිටියේය. ඔහු නමින් ‘අංගුලිමාල’ විය.

අංගුලිමාල ගිජුලිහිණියා, උසම ගස්වල අගිස්වලින් සාදාගත් ස්ථාවර කූඩුවක ජීවත් විය. ඔහුගේ සිරුර සුදු පැහැයට හුරු දුඹුරු පැහැයෙන් යුක්ත වූ අතර, උගේ ඇස් දෙක රත්තරන් මෙන් දිදුලන සුළු විය. ඔහු තනිකඩව ජීවත් වුවද, ඔහුගේ හදවත මිනිසුන්ගේ සහ සතුන්ගේ දුක සැප පිළිබඳව සොයා බැලීමට කැමැත්තෙන් විය. ඔහු බොහෝ විට උදෑසනින්ම අවදි වී, අහසින් ගමන් කරමින්, වනයෙහි සිදුවන අකටයුතුකම්, දුක්ඛිත සිදුවීම් පිළිබඳව විමසිලිමත් විය.

දිනක්, අංගුලිමාල ගිජුලිහිණියා උදෑසන සිය ගමනෙහි යෙදී සිටියදී, දුර සිට මහා ඝෝෂාවක් ඇසිනි. ඔහු ඝෝෂාව පැමිණි දෙසට ගමන් කළ විට, දැකගත හැකි වූයේ භයානක දසුනකි. තරුණ තරුණියන් පිරිසක්, කැලෑ මංකොල්ලකරුවන් පිරිසක් විසින් පැහැරගෙන ගොස්, ඔවුන්ට වධ හිංසා පමුණුවමින් සිටිනු ඔහු දුටුවේය. ඔවුන්ගේ කෑගැසීම්, අඬහැඬීම් අංගුලිමාලගේ හදවත වෙව්ලවා දැම්මේය. ඔහුට එබඳු අසරණ තත්ත්වයක සිටින මිනිසුන් දැකීම දරාගත නොහැකි විය.

“අහෝ, මේ කුමක්ද! මේ අසරණ මිනිසුන්ට සිදුව ඇත්තේ කුමක්ද!” අංගුලිමාල කම්පනයෙන් යුතුව සිතීය. ඔහුගේ සිතේ අනුකම්පාව උපරිමයෙන්ම ක්‍රියාත්මක විය. ඔහුට කිසිදු පැකිලීමක් නැතිව, එම ස්ථානයට පියාඹා ගියේය. ඔහු මංකොල්ලකරුවන් ඉදිරිපිටට ගොස්, ඔවුන්ට තදින්ම කෑගැසුවේය.

“අනේ, නපුරු මනුෂ්‍යයනි! මේ අසරණයින්ට මෙසේ වධ හිංසා පමුණුවන්නේ කුමන අදහසකින්ද? නතර කරනු! වහාම නතර කරනු!”

මංකොල්ලකරුවන්, හදිසියේම අහසින් පැමිණි ගිජුලිහිණියෙකුගේ කටහඬ අසා, මුලින්ම තිගැස්සී ගියහ. ඔවුන්ගෙන් එක් අයෙක්, වඩාත්ම රළු ස්වරූපයෙන් සිටි, කෝපයෙන් අංගුලිමාල දෙස බලා කීවේය:

“ඕහ්, මේ කුරුල්ලා කවුද? අපගේ කටයුතුවලට බාධා කිරීමට එන්නේ? තොපට මරණය ළඟදීම!”

එහෙත්, අංගුලිමාල කිසිදු බියක් නොදැක්වීය. ඔහු තම ශක්තියෙන් හා ධෛර්යයෙන්, එම මංකොල්ලකරුවන් අතරට පියාඹා ගොස්, තම තියුණු හොටෙන් සහ නියපොතුවලින් ඔවුන්ට පහර දීමට පටන් ගත්තේය. ඔහුගේ වේගවත් හා අනපේක්ෂිත ප්‍රහාරය නිසා මංකොල්ලකරුවන් අපහසුතාවයට පත්විය. ඔවුන්ගෙන් සමහරු තුවාල ලැබූ අතර, තවත් සමහරු බියට පත් වූහ. අංගුලිමාල, තම ශරීරය පුරාම ගොස්, මංකොල්ලකරුවන්ගේ මුහුණු වලට, දෑත් වලට පහර දෙමින්, ඔවුන්ව අසරණ තත්ත්වයට පත් කළේය.

“නැවත මෙවැනි දේවල් කිරීමට එඩිතර නොවනු! අසරණයින්ට හිංසා කිරීමේ නපුරුකම නතර කරනු!” අංගුලිමාල ගර්ජනා කළේය.

ඔහුගේ ධෛර්යය හා අනුකම්පාවෙන් පිරි ක්‍රියාව දුටු පැහැරගෙන ගිය තරුණ තරුණියෝ, තම බිය පසෙක ලා, අංගුලිමාලට උපකාර කිරීමට උත්සාහ කළහ. ඔවුන්ගෙන් සමහරු ධෛර්යය ගෙන, මංකොල්ලකරුවන්ගේ අවධානය වෙනතකට යොමු කළ අතර, තවත් සමහරු අංගුලිමාලට මඟ පෙන්වමින්, ආරක්ෂිත ස්ථාන කරා යාමට උදව් කළහ.

අංගුලිමාලගේ අඛණ්ඩ ප්‍රහාරය සහ තරුණ තරුණියන්ගේ සහාය නිසා, මංකොල්ලකරුවන්ට තවදුරටත් එහි රැඳී සිටීමට නොහැකි විය. ඔවුන් බියෙන් පලා ගියහ. අංගුලිමාල, තුවාල ලැබූවන්ව පරීක්ෂා කළ අතර, සියලු දෙනාම ආරක්ෂිතව සිටින බවට වග බලා ගත්තේය. ඔහු තුවාල ලබා සිටි අයට සුවය ලැබීමට උපකාර කළ අතර, ඔවුන්ගේ දුක සැප පිළිබඳව සොයා බැලීය.

“ඔබලා සියලු දෙනාම ආරක්ෂිතව සිටින බව දැනීම සතුටක්. මගේ උපකාරය ඔබට ලැබුණු බව සිතන්න. තවදුරටත් මෙවැනි අන්තරායකට මුහුණ නොදීමට පරිස්සම් වන්න.” අංගුලිමාල මිහිරි ස්වරයෙන් කීවේය.

තරුණ තරුණියෝ, අංගුලිමාලගේ උපකාරය හා අනුකම්පාව ගැන කෘතඥතාවයෙන් පිරී ගියහ. ඔවුන් ඔහුට ස්තූති කරමින්, ඔහුගේ ධෛර්යය හා පරෝපකාරය පිළිබඳව ප්‍රශංසා කළහ. ඔවුන්ගෙන් එක් තරුණියක්, කඳුළු පිරි දෑසින්, අංගුලිමාලට මෙසේ කීවාය:

“අනේ, මහා ගිජුලිහිණියාණෙනි! ඔබ අපට කළ උපකාරය අපි කවදාවත් අමතක නොකරන්නෙමු. ඔබ අද අපගේ ජීවිත බේරා දුන්නා. ඔබගේ ධෛර්යය, අනුකම්පාව සහ පරෝපකාරය අපට මහත් ආදර්ශයකි.”

අංගුලිමාල, ඔවුන්ගේ කෘතඥතාවය අසා, සතුටු විය. ඔහු තවදුරටත් මෙසේ කීවේය:

“අනුන්ගේ දුක දැකීමට ඉවසිල්ලක් නැතිව, ඔවුන්ට උදව් කිරීම මාගේ යුතුකමයි. අපි සියලු දෙනාම එකිනෙකාට උදව් කරමින්, සහයෝගයෙන් ජීවත් විය යුතුයි. එයයි සැබෑ මිනිස් ගුණය.”

අංගුලිමාල, තරුණ තරුණියන්ට ආරක්ෂිතව තම නිවෙස් කරා යාමට මාර්ගය පෙන්වා දුන් අතර, ඔවුන් පිටත්ව යනතුරු බලා සිටියේය. ඉන්පසු ඔහු නැවත සිය කූඩුව වෙත පියාඹා ගියේය. එතැන් පටන්, අංගුලිමාල ගිජුලිහිණියා, වනයෙහි පමණක් නොව, බරණැස් රාජධානිය පුරාම, පරෝපකාරී ගිජුලිහිණියා ලෙස ප්‍රසිද්ධියට පත් විය. ඔහුගේ කතාව, ධෛර්යය, අනුකම්පාව සහ පරෝපකාරය පිළිබඳ ආදර්ශයක් ලෙස, බොහෝ දෙනාට අනුකරණය කිරීමට පෙළඹවීමක් විය.

බරණැස් රජු, මෙම සිදුවීම ගැන අසා, අංගුලිමාල ගිජුලිහිණියාගේ ධෛර්යය හා පරෝපකාරය ගැන අතිශයින් සතුටට පත් විය. ඔහු තම සේවකයින්ට අංගුලිමාලට කිසිදු හානියක් නොකිරීමටත්, ඔහුට අවශ්‍ය සියලු පහසුකම් සැලසීමටත් නියෝග කළේය. රජු, අංගුලිමාලගේ ආදර්ශය අනුගමනය කරමින්, තම රාජධානියෙහි ධර්මිෂ්ඨකමින් හා අනුකම්පාවෙන් පාලනය කළේය.

කාලය ගෙවී ගියේය. අංගුලිමාල ගිජුලිහිණියා, සිය ජීවිත කාලය පුරාම, අසරණයින්ට උපකාර කරමින්, ධර්මයෙහි හැසිරෙමින්, පරෝපකාරයෙහි යෙදෙමින් ජීවත් විය. ඔහුට මරණය පැමිණි විට, ඔහුගේ ආත්මය, ඔහු කළ පින්කම් නිසා, දිව්‍ය ලෝකයට ගියේය. ඔහුගේ කතාව, පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට, ධෛර්යය, අනුකම්පාව සහ පරෝපකාරය පිළිබඳ ආදර්ශයක් ලෙස පවතී.

කතන්දරයේ සාරාංශය

මෙම කතන්දරය, බෝසත් ගිජුලිහිණියෙකුගේ පරෝපකාරී ජීවිතය පිළිබඳව විස්තර කරයි. අංගුලිමාල නම් ගිජුලිහිණියා, අන් අයගේ දුක දුටු විට ඉවසිල්ලක් නොමැතිව, තම ජීවිතය පවා පරදුවට තබා, ඔවුන්ට උපකාර කළේය. ඔහු මංකොල්ලකරුවන්ගෙන් අසරණ මිනිසුන් බේරා ගත් අතර, ඔවුන්ට සුවය ලබා දුන්නේය. ඔහුගේ ධෛර්යය, අනුකම්පාව සහ පරෝපකාරී ගුණය, අන් අයට ආදර්ශයක් විය.

කතන්දරයෙන් ලැබෙන උපාදානය

අන් අයගේ දුක දුටු විට, අපගේ ආත්මය තුළ අනුකම්පාව උපදවා, හැකි පමණින් ඔවුන්ට උපකාර කිරීම අපගේ යුතුකමකි. අපගේ ධෛර්යය, ධර්මිෂ්ඨකම සහ පරෝපකාරී ගුණය, අපගේ ජීවිතය සාර්ථක කර ගැනීමටත්, සමාජයට යහපතක් කිරීමටත් උපකාරී වේ.

පරෝපකාරය

සතුන්, අසරණයන්, දුප්පතුන්, අනාථයින්, රෝගීන් ආදී සියලු සත්වයන්ට, තම ශක්තිය, ධනය, දැනුම ආදියෙන් උපකාර කිරීම පරෝපකාරයයි. එය අන් අයගේ දුක සැප බෙදා හදා ගැනීමකි.

බුදු බරණැස් රජුගේ උපමා

බෝසතාණන් වහන්සේ, මෙම ගිජුලිහිණියා ලෙස උපත ලබා, තම පරෝපකාරී ගුණයෙන්, අන් අයට ආදර්ශයක් සපයමින්, බුදු බව ලැබීමට අවශ්‍ය බරණස් 96,000ක් සම්පුර්ණ කළ සේක.

බාරාම් 96,000

පරෝපකාරය