මහා සාරංග ජාතකය

මහා සාරංග ජාතකය

ඈත අතීතයේ, බරණැස් නුවර රජ කළ මහා පරාක්‍රමවත් රජ කෙනෙකුන්ගේ කාලයේ, එම රාජධානියේ සුවිශේෂී සිදුවීමක් සිදුවිය. එකල බෝසතාණන් වහන්සේ මහා සාරංග නම් වූ සුවිශාල, බලසම්පන්න, රන්වන් පැහැයෙන් බැබළෙන සාරංග නම් වූ අලියෙකු ලෙස ඉපිද සිටියහ. ඔහුගේ කඳවුර වූයේ රමණීය වනපෙතක, අලංකාර මල්වලින් හා ඵලවලින් ගහන වූ, සිහිල් දිය දහරාවන් ගලා බසිනා සුන්දර ප්‍රදේශයකි. මහා සාරංග අලියා සියලු සත්වයන් අතර ප්‍රසිද්ධ වූයේ ඔහුගේ ශාරීරික ශක්තිය, ධෛර්යය, ඥානය සහ කරුණාව නිසාය. ඔහු කිසිවිටෙකත් අසරණ සතෙකුට හිංසා නොකළ අතර, ඔහුගේ පාලනය යටතේ සිටි වන සත්වයන් සාමයෙන් හා සතුටින් ජීවත් වූහ.

එක්තරා දිනෙක, ඝෝරතර මෘගයෙකු වූ රක්තපාත නම් වූ ව්‍යාඝ්‍රයෙක් එම වනපෙතට පැමිණියේය. ඔහු ඉතා කුරිරු, දරුණු සහ ලේ පිපාසාවෙන් පෙළුණු සත්වයෙකි. රක්තපාත සියලු සත්වයන්ට භීතියක් ගෙන දුන්නේය. ඔහු බොහෝ සතුන් ගොදුරු කර ගනිමින්, වනපෙතේ සාමය විනාශ කළේය. වන සත්වයන් බියෙන් වෙව්ලමින්, කෑම සොයා ගැනීමට පවා බිය වූහ. ඔවුන්ගේ දුක්ඛිත තත්වය දුටු මහා සාරංග අලියාගේ සිත කම්පා විය. ඔහු තම සත්වයන්ගේ ආරක්ෂාව තමාගේ වගකීම ලෙස සැලකුවේය.

“අහෝ, මාගේ සත්වයන් කෙතරම් දුකට පත්ව ඇත්ද! මෙම රක්තපාත ව්‍යාඝ්‍රයාගේ කුරිරුකම්වලින් ඔවුන් මුදවා ගත යුතුය,” මහා සාරංග තමාටම කියා ගත්තේය. ඔහු ධෛර්යය සම්පන්නව, රක්තපාත ව්‍යාඝ්‍රයා මුහුණට මුහුණ ලා හමුවීමට තීරණය කළේය.

අනෙක් සත්වයන් මහා සාරංගට අනතුරු ඇඟවූහ. “ස්වාමීනි, ඒ මහා භයානක ව්‍යාඝ්‍රයාය. ඔහු ඉතා ශක්තිමත් හා භයානකයි. ඔබ ඔහු සමඟ සටන් කළහොත්, එය ඔබටත් අනතුරුදායක විය හැකිය,” එක් වඳුරෙක් කීවේය.

“ලැජ්ජා නොවන්න. මාගේ යුතුකම වන්නේ මා යටතේ සිටින සියලු සත්වයන්ගේ ආරක්ෂාව තහවුරු කිරීමයි. මා මෙම වනපෙතේ රජුයි. මෙම වනපෙතේ සාමය හා සමගිය රකිනු පිණිස මා කළ යුත්තේ එයයි,” මහා සාරංග ස්ථිරව පිළිතුරු දුන්නේය.

මහා සාරංග අලියා රක්තපාත ව්‍යාඝ්‍රයා සොයා ගමන් ආරම්භ කළේය. ඔහු තම අලංකාර කඳවුරෙන් පිටත්ව, ඝන වනාන්තරය මැදින් ගමන් කළේය. ඔහු යන මග සත්ත්වයන් ඔහුට ගෞරවය දැක්වූහ. ඔහු තම ඇත් දළ දෙක ඔසවා, ගම්භීර ස්වරයෙන් ඝෝෂා කරමින් ඉදිරියට ගියේය.

අවසානයේ, ඔහු රක්තපාත ව්‍යාඝ්‍රයා සිටින ස්ථානයට ළඟා විය. රක්තපාත, රුධිරයෙන් තෙත් වූ ලොම් ඇති, කෝපයෙන් දිලිසෙන දෑසින්, මහා සාරංග දෙස බැලුවේය.

“කව්ද මේ? මාගේ භූමියට කඩාවැදුනේ කව්ද?” රක්තපාත ගර්ජනා කළේය.

“මා මහා සාරංග නම් වූ අලියෙකි. මෙම වනපෙතේ සාමය රකින්නෙමි. ඔබ මෙම වනපෙතේ අනවශ්‍ය කලබලයක් ඇති කරමින්, සත්වයන්ට පීඩා කරමින් සිටින බව මට ආරංචි විය. එබැවින්, ඔබ මෙයින් ඉවත් විය යුතුය, නැතහොත් මා සමඟ සටන් කළ යුතුය,” මහා සාරංග නිහඬව, නමුත් ස්ථිරව පැවසුවේය.

රක්තපාත සිනාසීය. “හා, අලියෙක්ද? මට බය නැතිව මේ ආකාරයෙන් කතා කරනවා. මම උඹව කැබලි කැබලි කර දමමි!”

“එය එසේ වුවහොත්, එය සිදුවිය හැකි දෙයකි. නමුත්, මාගේ සත්වයන්ගේ ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් මා කිසිවකට බිය නොවෙමි,” මහා සාරංග කීවේය.

සටන ආරම්භ විය. රක්තපාත ඔහුගේ තියුණු නියපොතුවලින් සහ දත්වලින් මහා සාරංගට පහර දුන්නේය. මහා සාරංග තම ශක්තිමත් කඳ, බලසම්පන්න පාද සහ දළ භාවිත කරමින් ආරක්ෂා විය. දෙදෙනා අතර දැඩි සටනක් ඇති විය. වනපෙතේ නිශ්ශබ්දතාවය ඔවුන්ගේ ගර්ජනාවලින් හා ඝෝෂාවලින් පිරී ගියේය.

සටන පැය ගණනක් පැවතුනි. රක්තපාත සුවිශේෂී ලෙස ශක්තිමත් සහ කුරිරු විය. ඔහු මහා සාරංගට තුවාල සිදු කිරීමට සමත් විය. මහා සාරංගගේ ශරීරයෙන් රුධිරය ගලා ගියේය. නමුත් ඔහු කිසි විටෙකත් අධෛර්යමත් නොවීය. ඔහුගේ සිතේ තිබුණේ තම සත්වයන්ගේ ආරක්ෂාව පමණි.

අවසානයේ, මහා සාරංගට අවස්ථාවක් ලැබුණි. රක්තපාත, තම පහරවල්වලින් වෙහෙසට පත් වී, සුළු මොහොතකට දුර්වල වූ අතර, මහා සාරංග සියලු ශක්තිය එකතු කර, තම ශක්තිමත් දළ දෙකින් රක්තපාතගේ උදරයට ගැඹුරට අනින ලදි. වේදනාවෙන් කෑගසමින්, රක්තපාත බිම ඇද වැටුණි. ඔහුගේ ජීවිතය අවසන් විය.

මහා සාරංග, තුවාල ලබා සිටියද, ජයග්‍රහණය කළේය. ඔහු තම සත්වයන්ගේ ආරක්ෂාව තහවුරු කළේය. ඔහු සෙමින්, තුවාල ලැබූ සිරුර රැගෙන, තම කඳවුර වෙත ගියේය. සත්වයන් ඔහු දෙස බලා සිටියේ මහත් සතුටින් හා ගෞරවයෙනි. ඔවුන්ගේ රජු, ඔවුන්ගේ ආරක්ෂකයා, ඔවුන් වෙනුවෙන් සියල්ල කැප කළේය.

“ස්වාමීනි, ඔබ අප වෙනුවෙන් කළ සේවයට අපි කෘතඥ වෙමු. ඔබ අපගේ සැබෑ රජුයි,” වන සත්වයන් පැවසූහ.

මහා සාරංග, දුර්වල ස්වරයෙන්, “මාගේ යුතුකම ඉටු කිරීම පමණි. මෙම වනපෙතේ සාමය හා සමගිය රකින්නේ මා නොව, අප සියලු දෙනා එක්ව සිටීමයි,” කීවේය.

මෙතැන් සිට, එම වනපෙතේ සාමය හා සතුට නැවත ස්ථාපිත විය. මහා සාරංග අලියාගේ ධෛර්යය, කරුණාව සහ ආත්ම පරිත්‍යාගය පිළිබඳ කතාව බොහෝ කල් යනතුරු පැවතුණි. ඔහු බෝසතාණන් වහන්සේගේ ගුණ ධර්මයන් මනාව විදහා පෑවේය.

කදිම ධර්මය

අනුන්ගේ යහපත වෙනුවෙන්, තම ජීවිතය හෝ ශරීරය පූජා කිරීමට සූදානම් වීම ධර්මයේ මූලික අංගයකි.

බාරමය

ධෛර්යය, කරුණාව, ආත්ම පරිත්‍යාගය, සහ අන් අයගේ යහපත වෙනුවෙන් කටයුතු කිරීමේ බාරමය.