නුවණැති කුරුල්ලා

නුවණැති කුරුල්ලා

ඈත අතීතයේ, ඉසිපතන පිරුවටයට නුදුරුව පිහිටි මනස්කාන්ත වනපෙළක, ඝන වනස්පතීන්ගෙන් සැදුණු, ಝරි ಝාරා ගලා බසින දොළ පහරවල්ද, විවිධ මල්වලින් සැරසුණු ළඳුල් අතරේ, සුන්දර කුරුල්විල්ලක් වාසය කළාය. ඇයගේ නාමය ‘සුපක්ෂි’ විය. සුපක්ෂි යනු රූපයෙන් පමණක් නොව, නුවණින්ද ඉතාමත් අගනා කුරුල්ලියකි. ඇයගේ හඬ අමා категорії, මදනලටත් වඩා මිහිරි වූ අතර, ඇයගේ දෑසෙහි දිස් වූයේ සුවිශේෂී බුද්ධියකි.

සුපක්ෂි වාසය කළේ උස මහත් වූ, අතු පතර විහිදුණු නුග රුකක් මුලයි. එම නුග රුක, ඝන අතුවලින් සැදුණු අතර, එහිම විවිධ කුරුළු රැළවල් වාසය කළහ. මේ කුරුළු රැළවල් අතර, සුපක්ෂිගේ නුවණ සහ කරුණාව නිසා ඇය සැමවිටම ගෞරවයට පත්වූවාය. ඇය සැමවිටම අනෙකුත් කුරුල්ලන්ට මග පෙන්වමින්, ඔවුන්ගේ ගැටළු විසඳමින්, ඔවුන්ට උපදෙස් දුන්නාය.

දිනක්, අහසෙහි අඳුරු වළාකුළු මතුවන්නට විය. දැඩි සුළඟක් හමන්නට විය. කුරුළු රැළවල් අතර මහත් කලබලයක් ඇති විය. "අහෝ, මේ කුමක්ද? මහ වැස්සක් එනවා වගේ!" එක් කුරුල්ලෙක් බියෙන් කෑ ගැසීය. "අපේ කූඩු සියල්ල ගසාගෙන යයි!" තවත් කුරුල්ලෙක් කෝපයෙන් කීවේය.

එවිට සුපක්ෂි, තම මිහිරි හඬින් කතා කළාය. "නොබියෙන් සිටින්න. අපි මේ ඝන වනයේ ජීවත් වනවා. අපට ආරක්ෂාව සපයන ගස් කොළන් තිබෙනවා. අපි සියලු දෙනා එක්වී, ආරක්ෂිත ස්ථාන සොයා ගනිමු."

සුපක්ෂිගේ කතාව අසා, අනෙකුත් කුරුල්ලන්ගේ බිය තරමක් සංසිඳුනු අතර, ඔවුන් සුපක්ෂි දෙස බලා සිටියහ. සුපක්ෂි, තම නුවණින්, ඝන අතු විහිදුණු, ගස් මුල් ශක්තිමත් වූ, මහ වෘක්ෂයන් කිහිපයක් වෙත ඔවුන්ව යොමු කළාය. "අපි මෙම ශක්තිමත් ගස් මුල්වලට ගොස්, අතු අතර සැඟවී සිටිමු. වැස්ස අවසන් වන තුරු අපි එහි රැඳී සිටිමු."

සුපක්ෂිගේ උපදෙස් පරිදි, සියලු කුරුල්ලෝ, තමන්ගේ කූඩු අතහැර, ශක්තිමත් ගස් මුල් වෙත පියාසර කළහ. ඔවුන් ඝන අතු අතර සැඟවී සිටින විට, මහ වැස්සක් ඇද හැළුණි. සුළඟ හමමින්, ගස් කොළන් සෙලවෙමින් තිබුණද, ඔවුන්ට කිසිදු හානියක් නොවීය.

වැස්ස නැවතී, හිරු එළිය නැවතත් දිස්වූ විට, කුරුල්ලෝ, සුපක්ෂිගේ නුවණට ස්තුති කරමින්, තම කූඩු වෙත නැවත ගියහ. ඔවුන් දුටුවේ, බොහෝ කුරුළු කූඩු සුළඟට ගසාගෙන ගොස්, බිම වැටී ඇති බවයි.

එවිට, කුරුළු රැළේ නායකයා වූ, මහලු ගුරුළෙක්, සුපක්ෂි වෙත පැමිණ, ගෞරවයෙන් කීවේය. "සුපක්ෂි, නුඹේ නුවණ අතිශයින්ම ප්‍රශංසනීයයි. නුඹ නිසා අප සැම අද මරණයෙන් ගැලවුණා. නුඹේ නුවණ, අප සැමටම ආදර්ශයක්."

සුපක්ෂි, තම මිහිරි හඬින්, "ගුරුළු මහතාණෙනි, මෙය මගේ නුවණ නොව, සැබෑ බුද්ධියයි. අප සැම විටම සන්සුන්ව, බිය නොවී, අවට ඇති දෑ දෙස බලා, නිවැරදි තීරණ ගත යුතුයි. නුවණින් කටයුතු කිරීම, ඕනෑම අභියෝගයකට මුහුණ දීමට අපට ශක්තිය ලබා දෙනවා."

මෙම සිද්ධියෙන් පසු, සුපක්ෂිගේ නුවණ සහ කරුණාව, වනපෙළේ සියලු සත්වයන් අතර ප්‍රසිද්ධියට පත්විය. ඇය, දුර්වලයන්ට උපකාර කරමින්, ඥානවන්ත උපදෙස් ලබා දෙමින්, සැමවිටම සත්‍ය මාර්ගයෙහි ගමන් කළාය. ඇයගේ ජීවිතය, අන් අයට ආදර්ශයක් විය.

එකල, රජයෙක්ද, එම වනපෙළට නුදුරුව පිහිටා තිබුණි. රජතුමා, ඉතාමත් ධර්මිෂ්ට සහ නුවණැති අයෙකි. ඔහු, වනපෙළේ සිදුවන සෑම දෙයක් ගැනම දැන සිටියේය. සුපක්ෂිගේ නුවණ ගැන අසා, රජතුමාට ඇය දැක බලා ගැනීමේ ආශාවක් ඇති විය.

එක් දිනක්, රජතුමා, තම අමාත්‍යවරුන් සහ සෙබළුන් සමඟ, වනපෙළට පැමිණියේය. රජතුමා, සුපක්ෂි වාසය කරන නුග රුක වෙත ගොස්, ඇයව සොයන්නට විය. සුපක්ෂි, රජතුමාගේ පැමිණීම දුටු අතර, ගෞරවයෙන් ඔහුට ආචාර කළාය.

රජතුමා, සුපක්ෂිගේ රූපයෙන් හා නුවණින් මවිතයට පත්ව, ඇයගෙන් මෙසේ ඇසීය. "අහෝ, සුන්දර කුරුල්ලියනි, නුඹේ නුවණ සහ කරුණාව ගැන මම අසා ඇත්තෙමි. අද, නුඹේ නුවණ මට පෙන්වා දිය හැකිද?"

සුපක්ෂි, තම මිහිරි හඬින් කතා කළාය. "මහරජාණෙනි, නුවණ යනු, සත්‍යය දැකීම, ධර්මය අනුගමනය කිරීම, සහ අනිකුන්ගේ යහපත වෙනුවෙන් කටයුතු කිරීමයි. නුවණ යනු, ඕනෑම අභියෝගයකට මුහුණ දීමට අපට ශක්තිය ලබා දෙනවා."

රජතුමා, සුපක්ෂිගේ කතාව අසා, ඊටත් වඩා සතුටු විය. ඔහු, සුපක්ෂිගෙන් තවත් ප්‍රශ්න කිහිපයක් ඇසීය. සුපක්ෂි, සියලු ප්‍රශ්නවලට, ඉතාමත් ඥානවන්තව සහ පැහැදිලිව පිළිතුරු දුන්නාය. රජතුමා, සුපක්ෂිගේ නුවණට වශී වී, ඇයට රන් පදක්කමක්ද, ත්‍යාග රැසක්ද පිරිනැමීය.

"සුපක්ෂි, නුඹේ නුවණ, මටත්, මගේ රාජධානියටත් මහත් ආලෝකයක්. මම නුඹට උපකාර කිරීමට සූදානම්. නුඹට කිසියම් ගැටළුවක් ඇත්නම්, මට පැවසීමට පසුබට නොවන්න." රජතුමා කීවේය.

සුපක්ෂි, රජතුමාට ස්තුති කරමින්, "මහරජාණෙනි, මට කිසිදු ගැටළුවක් නැත. මගේ ජීවිතයේ එකම අභිලාෂය, සත්වයන් අතර ධර්මය හා නුවණ ව්‍යාප්ත කිරීමයි."

එතැන් සිට, සුපක්ෂි සහ රජතුමා අතර මිත්‍රත්වයක් ඇති විය. රජතුමා, සුපක්ෂිගේ උපදෙස් පරිදි, තම රාජධානියේ ධර්මය සහ නුවණ ව්‍යාප්ත කළේය. සුපක්ෂි, රජතුමාට, ධර්මිෂ්ට පාලනයක් පවත්වාගෙන යාමට, සහ සත්වයන්ට කරුණාවෙන් සැලකීමට උපදෙස් දුන්නාය.

කාලය ගෙවී ගියේය. සුපක්ෂි, තම ජීවිතයේ අවසාන භාගයට පැමිණියාය. ඇය, තම මිහිරි හඬින්, අවසාන වරට, අනෙකුත් කුරුල්ලන්ට ධර්මය සහ නුවණ ගැන දේශනා කළාය. ඇය, "සහෝදර කුරුල්ලනි, මගේ ජීවිතය අවසන් වුවද, නුවණ සහ ධර්මය කිසි දිනෙක අවසන් වන්නේ නැහැ. නුඹලා සැම විටම සත්‍යය මාර්ගයෙහි ගමන් කරන්න. එකිනෙකාට කරුණාවෙන් සැලකුව මැනව."

සුපක්ෂි, තම අවසාන හුස්ම හෙළුවේ, තම මිතුරන් සහ ආදරණීයයන් වට වී සිටින අතරේය. ඇයගේ මරණය, වනපෙළට මහත් පාඩුවක් විය. නමුත්, ඇය ඉතිරි කළ නුවණ සහ ධර්මය, සදාකාලිකවම, එම වනපෙළේ ජීවත් වූ සත්වයන්ගේ හදවත් තුළ රැඳී පැවතුණි.

සුපක්ෂිගේ කථාව, අපට උගන්වන්නේ, නුවණ යනු, අපගේ ජීවිතයේ අතිශයින්ම වැදගත් කොටසක් බවයි. නුවණින් කටයුතු කිරීමෙන්, අපට ඕනෑම අභියෝගයකට මුහුණ දීමට ශක්තිය ලැබේ. එසේම, කරුණාවෙන් සහ ධර්මයෙන් යුතුව කටයුතු කිරීම, අපට සතුටින් සහ සාමයෙන් ජීවත් වීමට උපකාරී වේ.

නුවණින් කටයුතු කිරීමෙන් ඕනෑම අභියෝගයක් ජය ගත හැකි බවත්, කරුණාව සහ ධර්මය ජීවිතයේ අතිශයින්ම වැදගත් බවත් මෙම කථාවෙන් පසක් වේ.

බෝධිසත්වයන් වහන්සේ මෙහිදී නුවණැති සුපක්ෂි නම් කුරුල්ලා බවට පත් විය.