සච්චපාල ජාතකය

සච්චපාල ජාතකය

ඈත අතීතයේ, බරණැස් නුවර රජකම් කළ බ්‍රහ්මදත්ත රජ්ජුරුවන්ගේ රාජ්‍ය කාලයේදී, බොධසත්ත්වයන් වහන්සේ උපත ලැබුවේ සච්චපාල නම් වූ මහ රජෙකුගේ පුත්‍රයෙකු ලෙසිනි. සච්චපාල කුමරු උපතින්ම ධර්මිෂ්ඨ, සත්‍යවාදී, කරුණාවන්ත ගතිගුණවලින් යුක්ත විය. ඔහුගේ මුහුණ පුරා දිව්‍යමය දීප්තියක් විහිදුණු අතර, ඔහුගේ හඬ මුදු සිනිඳුය. කුඩා කල සිටම ඔහු සියල්ලන්ටම ආදරය කළ අතර, කිසිවිටෙකත් අසත්‍ය වචනයක් කටින් පිට කළේ නැත. ඔහුගේ සත්‍යවාදීකම නිසාම ඔහුට "සච්චපාල" යන නම ලැබිණි.

රජු දරුවාගේ ගතිගුණ දුටු විට මහත් සතුටට පත් විය. ඔහු සච්චපාල කුමරුට උසස් අධ්‍යාපනයක් ලබා දුන්නේය. කුමරු සියලු ශාස්ත්‍ර ධර්ම, රණ ශිල්ප, රාජ්‍ය පාලනය පිළිබඳ දැනුම හැදෑරීය. ඔහු ඉතා ඉක්මනින්ම සියල්ල අවබෝධ කරගත් අතර, ඔහුගේ ඤාණය අතිශයින්ම තියුණු විය.

කල්යත්ම, සච්චපාල කුමරු යෞවනයට පත් විය. ඔහුගේ කඩවසම් රුව, ධර්මිෂ්ඨ ගතිගුණ, සහ සත්‍යවාදී බව නිසා ඔහු ගැන මුළු රට පුරාම ප්‍රසිද්ධ විය. බොහෝ කුමාරිකාවන් ඔහුට පෙම් කළ අතර, ඔහුගේ විවාහය ගැන රජු සිතන්නට විය.

දිනක්, බරණැස් නුවරට පැමිණි එක්තරා පුවත්පත්කරු කෙනෙකු රජුට මෙසේ කීවේය: "මහරජාණෙනි, ඔබගේ පුත්‍රයා වූ සච්චපාල කුමරු අතිශයින්ම ධර්මිෂ්ඨ හා සත්‍යවාදී බව මා අසා දැනගතිමි. එහෙත්, ඔහු තවමත් සත්‍යයේ අසීමිත බලය අත්දැක නැතැයි මට සිතේ."

මෙය ඇසූ රජු පුදුමයට පත් විය. ඔහු කුමරුගේ සත්‍යවාදී බව ගැන සැකයක් නොකළද, මෙම අමුතු පුවත්පත්කරුගේ වචන ඔහු තුළ කුතුහලයක් ඇති කළේය. රජු සච්චපාල කුමරු කැඳවා, ඔහුට මේ පුවත්පත ගැන කීවේය.

සච්චපාල කුමරු සිනාසී, "පියාණෙනි, මම කිසිදිනෙක අසත්‍යයක් කීවේ නැත. මගේ ජීවිතයම සත්‍යය වෙනුවෙන් කැප වී ඇත. මට සත්‍යයේ බලය පෙන්වන්නට ඉඩ දෙන්න."

රජු අවසර දුන් පසු, සච්චපාල කුමරු සත්‍යයේ බලය පෙන්වීමට තීරණය කළේය. ඔහුට එක්තරා දුර්වලතාවයක් තිබුණි. ඔහු කිසි විටෙකත් කිසිවෙකුට 'නැත' කියා කීවේ නැත. ඔහුට යමක් කළ නොහැකි වුවද, ඔහු එයට එකඟ විය. මෙය ඔහුගේ දුර්වලතාවය විය.

පුවත්පත්කරු සච්චපාල කුමරුට මෙසේ කීවේය: "කුමාරවරුනි, ඔබ සත්‍යවාදී නම්, මාගේ මව අන්ධයි. ඇගේ ඇස් පෙනීම නැවත ලබා දීමට ඔබට හැකිද?"

සච්චපාල කුමරු, ඔහුගේ දුර්වලතාවය නිසා, "එසේය, මට හැකි." යි කීවේය.

"එසේ නම්, මා සමග එන්න. මාගේ මවට උදව් කරන්න." පුවත්පත්කරු කීවේය.

සච්චපාල කුමරු, රජුගේ අවසරය ඇතිව, පුවත්පත්කරු සමග ගමනක් ගියේය. ඔවුන් ගමන් කරමින්, කඳුකර ප්‍රදේශයකට ළඟා විය. එහිදී, පුවත්පත්කරු කඳු මුදුනක තිබූ ගල් පර්වතයක් පෙන්වා, "කුමාරවරුනි, මගේ මව මේ ගල යට සිටී. ඇයට ඇස් පෙනීම නැවත ලබා දෙන්න."

සච්චපාල කුමරුට මෙය ඉතා දුෂ්කර කාර්යයක් විය. ඔහු ගල දෙස බැලීය. එය ඉතා විශාල හා බර ගලක් විය. ඔහුට එය තනිවම ඉවත් කිරීමට නොහැකි විය. එහෙත්, ඔහු දුන් පොරොන්දුව ඉටු කිරීමට ඔහුට අවශ්‍ය විය.

ඔහු සිතුවේය: "මම අසත්‍යයක් කීවේ නැත. මම පොරොන්දුවක් දුන්නා. මම එය ඉටු කළ යුතුයි. මම සත්‍යයේ බලය විශ්වාස කරනවා."

සච්චපාල කුමරු ගලට නුදුරින් සිටගෙන, තම දෑත් ගලට තබා, සත්‍යයේ බලය සිහිපත් කරමින්, "මම කිසිවෙකුටත් හානියක් නොකළෙමි. මගේ හදවතේ ඇත්තේ කරුණාව පමණි. මගේ වචනය සත්‍යය. මේ ගල ඉවත් වන්න!" යි කීවේය.

ඔහු කී පමණින්, අතිශයින්ම පුදුමයට පත් වන පරිදි, එම විශාල ගල් පර්වතය තනිවම ඉවත් වී ගියේය. ගල යටින්, වයසක කාන්තාවක්, අන්ධව සිටි ඇය, නැගිට්ටාය. ඇගේ ඇස් පෙනීම සම්පූර්ණයෙන්ම ලැබී තිබුණි. ඇය සතුටින් කඳුළු සැලුවාය.

පුවත්පත්කරු සහ ඔහුගේ මව සච්චපාල කුමරුට කෘතඥතාව පළ කළහ. සච්චපාල කුමරු සත්‍යයේ බලය ගැන තවදුරටත් විශ්වාස කළේය. ඔහු දුටුවේ, සත්‍යය යනු හුදු වචනයක් නොවන බවත්, එය අතිශයින්ම බලවත් ශක්තියක් බවත්ය.

ඔවුන් බරණැස් නුවරට ආපසු පැමිණි විට, රජු කුමරුගේ සාර්ථකත්වය ගැන මහත් සතුටට පත් විය. ඔහු සච්චපාල කුමරුට සියලු රාජ්‍ය කටයුතු බාර දුන්නේය. සච්චපාල කුමරු රජු බවට පත් වූ පසු, ඔහු ධර්මය අනුව රජකම් කළේය. ඔහුගේ රාජ්‍යයේ කිසිවෙකුටත් දුකක්, අසරණකමක් දැනුනේ නැත. ඔහු සැමවිටම සත්‍යය, ධර්මය, කරුණාව යන සිව් දිගු පිළිවෙත් අනුගමනය කළේය.

ඔහුගේ සත්‍යවාදී ගතිගුණ නිසා, ඔහුගේ රාජ්‍යය සශ්‍රීක විය. ජනතාව ඔහුට ආදරය කළ අතර, ඔහුට ගරු කළහ. ඔහු කිසි විටෙකත් අන් අයට රිදවන කිසිවක් කළේ නැත. ඔහු සැමවිටම සත්‍යය වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේය.

ඔහුගේ ජීවිතයේ අවසානය දක්වාම, සච්චපාල රජු ධර්මය හා සත්‍යය අනුගමනය කළේය. ඔහු මිය යන විට, ඔහු ස්වර්ගයෙහි උපත ලැබීය.

කැලිකුදුකම සත්‍යයේ බලයයි.

සත්‍යය කිසිවිටෙකත් අන් අයට හානි නොකරයි.

බොධිසත්වයන් වහන්සේ සත්‍යවාදී බාරගැනීම් හා ධර්මරාජය තුළින් සත්‍ය බාරමිටිය බිහි කළහ.