මහා පදුම ජාතකය (Maha Paduma Jataka)

මහා පදුම ජාතකය

බොදු මඟට එළිය දුන් පින්කතාව

එදා බරණැස් රජයේ යසසින් දිප්තමත් වූ පුරිස් රජ්ජුරුවෝ රාජ්‍ය කරවූහ. රජුට රූමත්, ගුණවත්, බිසවුන් වහන්සේ නමක් වූ පදුමා දේවිය වූවා ය. රජදෙවඟනගේ කුස පිළිසිඳ ගත් සත්පුත්‍රයාණෝ, සුදු රන්වන් වර්ණයෙන් දිදුළන, යහපත් ලක්ෂණ සපිරි, මහා පදුම කුමාර නමින් හැඳින්වූහ. අගමෙහෙසිය දරු උපතට සූදානම් වන අතර, රජමාළිගාව පුරා අසිරිමත් සිදුවීම් රැසක්ම සිදුවන්නට විය. අහසින් මල් වැස්සක්, සුවඳ විලවුන් වැස්සක්, මහත් සතුටක්, ඝණ්ඨාර නාදයක්... මේ සියල්ලම එළඹෙන මහා පින්වන්තයෙකුගේ උපතේ පෙරනිමිති බව සැවෝ දැනූහ. අවසානයේ, මහා පදුම කුමාරයෝ උපන්හ. ඔහුගේ උපතත් සමග රජමාළිගාව පමණක් නොව, මුළු රාජධානියම සතුටින් පිරි ඉතිරී ගියේ ය. කුමාරයාගේ නාමය 'මහා පදුම' ලෙස නම් කෙරිණි. එය 'මහා නෙළුම' යන්නයි, එය පිරිසිදුකමේ, රූමත් බවේ, උතුම් බවේ සංකේතයකි.

මහා පදුම කුමාරයා වැඩෙත්ම, ඔහුගේ රූමත් බව, බුද්ධිය, ධෛර්යය, සහ දයානුකම්පාවෙන් මුළු රටම ආකර්ෂණය විය. ඔහු ළමා වියේ සිටම සෙසු දරුවන්ට වඩා වෙනස් විය. ඔහු සෙල්ලම් බඩු වලට වඩා පොත්පත් වලට, විනෝදයට වඩා ධර්මයට, ස්වයං-අභිවෘද්ධියට කැමති විය. රජතුමා සහ රජබිසව ඔහුගේ බුද්ධිය සහ ගුණ යහපත්කම ගැන මහත් සතුටට පත් වූහ. කුමාරයාට හොඳම ගුරුවරුන් යොදවා, ඔහුට සියලු ශාස්ත්‍ර, කලා, සහ යුධ ශිල්පය ඉගැන්වූහ. ඔහු සියල්ල අතිශයින්ම සාර්ථකව ඉගෙන ගත්තේය. විශේෂයෙන්ම, ඔහුට ධර්මය, ත්‍යාගශීලී බව, සහ සත්‍යවාදී බව උගන්වන ලදි, ඒ සියල්ල ඔහු ඔහුගේ හදවතේ රඳවා ගත්තේය.

දිනක්, රජමාළිගාවට අමුතු පුවතක් ගෙනවිත් දුන්නේය. ඈත දුර රටක, මාරාන්තික වසංගතයක් පැතිරී, දහස් ගණන් ජනතාව මිය යමින් සිටින බව වාර්තා විය. මේ පුවත අසා රජු ඉතාමත් කනස්සල්ලට පත් විය. "අහෝ, මාගේ රාජධානියේ මෙවැනි ඛේදවාචකයක් නොවේවා!" යයි ඔහු කීවේය. මහා පදුම කුමාරයා, පියාගේ දුක දුටු විට, ඉදිරියට පැමිණ, "පියාණෙනි, මාගේ ධෛර්යය සහ බුද්ධියෙන් මට මෙම වසංගතය පරාජය කිරීමට අවසර දෙන්න" යයි කීවේය. රජු, පුතාගේ ධෛර්යය සහ බුද්ධිය ගැන විශ්වාස කර, ඔහුට අවසර දුන්නේය.

මහා පදුම කුමාරයා, සියලු සූදානම කරගෙන, ධෛර්යයමත් සේනාවක සමග ඈත රටට ගියේය. ඔහු යන ගමනේ දී, ඔහු දුටු දුගී බව, දුක්ඛිත බව, සහ අසරණ භාවය නිසා බොහෝ සේ කම්පා විය. ඔහු මඟ දී, ජනතාවට උපකාර කළේය, ඔවුන්ට ඖෂධ දුන්නේය, සහ ඔවුන්ට සැනසීම දුන්නේය. ඔහු ඈත රටට ළඟා වූ විට, ඔහු දුටු දර්ශනය මහා භයානක විය. වීදි වල මළ සිරුරු, නිවෙස් වල කෑ කෝ ගැසීම්, සහ හඬා වැළපීම්. වෛද්‍යවරුන් සහ ඖෂධ හිඟ විය. ජනතාව බියෙන් හා කලකිරීමෙන් ගිලී සිටියහ.

මහා පදුම කුමාරයා, වහාම ක්‍රියාත්මක විය. ඔහු සියලු ධනවත් සහ වෙළඳුන් කැඳවා, ඔවුන්ගෙන් ඖෂධ සහ අත්‍යාවශ්‍ය ද්‍රව්‍ය රැස් කර දුන්නේය. ඔහු ඈත රටේ සිටි හොඳම වෛද්‍යවරුන් සියලු දෙනා එක්රැස් කර, ඔවුන්ට ඖෂධ ලබා දුන්නේය. ඔහු પોતે, ඖෂධ සකස් කිරීමේ ක්‍රම ගැන ඉගෙන ගෙන, රෝගීන්ට ඖෂධ ලබා දීමට පටන් ගත්තේය. ඔහු රෝගීන්ගේ ඇඳන් අසල සිට, ඔවුන්ට සැනසීම දුන්නේය, ඔවුන්ගේ වේදනාවන් දුරින් තැබීමට උත්සාහ කළේය. ඔහුගේ කරුණාව, ධෛර්යය, සහ ත්‍යාගශීලී බව නිසා, රෝගීන්ගේ හදවත් වල නව බලාපොරොත්තුවක් ඇති විය.

දිනෙන් දින, වසංගතය මැඬපවත්වා ගැනීමට හැකි විය. රෝගීන් සුවපත් වන්නට විය. ජනතාව නැවතත් සිනහවන්නට විය. ඈත රටේ රජු, මහා පදුම කුමාරයාගේ උපකාරය ගැන ස්තූති කළ නොහැකි විය. ඔහු කුමාරයාට මහත් ධන සම්පත් සහ ගෞරවය දුන්නේය. නමුත් මහා පදුම කුමාරයා, මේ සියල්ල ප්‍රතික්ෂේප කළේය. "මාගේ උපකාරය ධර්මය සහ දයානුකම්පාවෙන් සිදු වූවකි. ධන සම්පත් මාගේ අරමුණ නොවේ" යයි ඔහු කීවේය.

මහා පදුම කුමාරයා, සිය ධෛර්යයමත් සේනාව සමග නැවත බරණැස් රජයට පැමිණියේය. රජු සහ රජබිසව, පුතාගේ ජයග්‍රහණය සහ ධර්ම මාර්ගයේ ගමන් කිරීම ගැන මහත් සතුටට පත් වූහ. රජු, මහා පදුම කුමාරයාට රාජ්‍යයේ උරුමක්කාරයා ලෙස නම් කළේය. කුමාරයා, රජුගේ අණ පරිදි, ධර්මය සහ සාධාරණත්වය අනුව රාජ්‍යය පාලනය කළේය. ඔහු සිය ජනතාවට ධර්ම, ත්‍යාගශීලී බව, සහ සත්‍යවාදී බව උගැන්වීය. ඔහුගේ පාලනය යටතේ, රාජධානිය සතුටින්, සමෘද්ධියෙන්, සහ සාමයෙන් දිප්තමත් විය.

කල් යත්ම, මහා පදුම කුමාරයා, ජෛන චරිතාර්ථය සම්පූර්ණ කිරීමට, සියලු ලෞකික සැප සම්පත් අත්හැර, පැවිදි විය. ඔහු ධර්මය දේශනා කරමින්, දුප්පත්, අසරණ, සහ දුකින් පෙළෙන ජනතාවට උපකාර කරමින්, සිය ජීවිතයම ධර්ම මාර්ගයේ ගෙව්වේය. ඔහු සත්පුරුෂයන්ගේ, ධර්මවාදීන්ගේ, සහ දයානුකම්පාවන්තයන්ගේ ආදර්ශයක් බවට පත් විය. ඔහුගේ කීර්තිය, ඔහුගේ ධර්මය, සහ ඔහුගේ බුද්ධිය, සියලු ලෝකයට පැතිර ගියේය.

කතා පුවතින් උගත් පාඩම

මහා පදුම ජාතකය අපට උගන්වන්නේ, සැබෑ ධෛර්යය, බුද්ධිය, සහ ධර්මය තුළ බවයි. ධන සම්පත්, බලය, සහ තනතුරු, තාවකාලික ය. නමුත් ධර්මය, දයානුකම්පාව, සහ සත්‍යවාදී බව, සදාකාලික ය. මහා පදුම කුමාරයා, සිය ජීවිතයම ධර්ම මාර්ගයේ ගෙවමින්, දුප්පත්, අසරණ, සහ දුකින් පෙළෙන ජනතාවට උපකාර කළේය. ඔහුගේ ධර්ම මාර්ගය, අප සැමට ආදර්ශයකි. ඔහු අපට උගන්වන්නේ, අපගේ ජීවිතය ධර්මය, දයානුකම්පාව, සහ සත්‍යවාදී බව යන මූලධර්මයන් මත ගොඩ නැංවිය යුතු බවයි.

බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් බුද්ධත්වයට පත් කිරීමට පාරමී ධර්මයන්

මහා පදුම කුමාරයා, බුද්ධත්වයට පත් වූ බෝධිසත්වයන් වහන්සේගේ පෙර ආත්ම භාවයකි. උන් වහන්සේ මෙම ආත්ම භාවයේදී, ප්‍රඥා පාරමිතාව, ධර්මචාරිත්‍ර පාරමිතාව, ධෛර්යය පාරමිතාව, සහ දයානුකම්පාව යන පාරමී ධර්මයන් බහුල වශයෙන් පිරූ සේක.