ສັນຊະນະກ໌ຊາດົກ

ໃນເມື່ອໜຶ່ງ ທີ່ນະຄອນມີຖິລາກຸງ ຫຼວງຂອງແຄວ້ນວິເທຫະ ມີພຣະເຈົ້າຣຸຈິຣະ ຜູ້ຊົງທັມ ປົກຄອງໄພ່ຟ້າພຣົມພົນ ດ້ວຍພຣະເມດຕາ ແຕ່ແລ້ວ ມື້ໜຶ່ງ ພຣະອົງໄດ້ຮັບຂ່າວຮ້າຍວ່າ ພຣະມະເຫສີ ພຣະນາງສັນຊະນີ ປະຊວັນໜັກ ແລະອາການກໍຊຸດລົງທຸກມື້ ໝໍຫຼວງໄດ້ພະຍາຍາມປົວ ແຕ່ກໍບໍ່ດີຂຶ້ນ ດ້ວຍຄວາມເດືອດຮ້ອນ ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ປຶກສາຫາລືກັບພວກພະຍາໝໍ ແລະປັນທິດ ວ່າຈະຊອກຫາວິທີໃດ ເພື່ອປົວພຣະມະເຫສີ ໃຫ້ຫາຍດີ ປັນທິດຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ກ່າວວ່າ "ພຣະເຈົ້າຂ້າ ຕາມຕຳຣາແພດ ຖ້າພຣະນາງປະຊວັນໜັກເຖິງຂັ້ນນີ້ ວິທີດຽວທີ່ຈະຊ່ວຍໄດ້ ຄືການນຳເອົາ ຫົວໃຈຂອງເສືອ ມາປຸງເປັນຢາ" ພຣະເຈົ້າຣຸຈິຣະ ໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ກໍຊົງເປັນຫ່ວງຍິ່ງຂຶ້ນ ເພາະການຈະຫາຫົວໃຈເສືອ ມາປຸງເປັນຢານັ້ນ ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງງ່າຍ ພຣະອົງໄດ້ປຶກສາກັບພວກພະຍາໝໍອີກຄັ້ງ ແລະໄດ້ຮັບຄຳຕອບວ່າ "ພຣະເຈົ້າຂ້າ ຫົວໃຈເສືອ ທີ່ດີທີ່ສຸດ ຕ້ອງໄດ້ມາຈາກເສືອ ທີ່ອາໄສຢູ່ໃນປ່າເລິກ ທີ່ບໍ່ມີມະນຸດຄົນໃດເຄີຍເຂົ້າໄປ" ພຣະເຈົ້າຣຸຈິຣະ ໄດ້ຕັດສິນໃຈ ທີ່ຈະສະເດັດໄປຫາເສືອນັ້ນດ້ວຍພຣະອົງເອງ ເພື່ອຊ່ວຍພຣະມະເຫສີ ພຣະອົງໄດ້ແຕ່ງກາຍເປັນນັກບວດ ແລະໄດ້ເດີນທາງເຂົ້າໄປໃນປ່າເລິກ ດ້ວຍຄວາມອົດທົນ ແລະຄວາມກ້າຫານ ພຣະອົງໄດ້ພົບກັບເສືອໂຕໜຶ່ງ ທີ່ອາໄສຢູ່ໃນຖ້ຳ ພຣະເຈົ້າຣຸຈິຣະ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາເສືອໂຕນັ້ນ ແລະໄດ້ກ່າວຂໍຫົວໃຈຂອງມັນ ເພື່ອປົວພຣະມະເຫສີ ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ແລະຄວາມເຫັນອົກເຫັນໃຈ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ "ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຜູ້ມີພຣະຄຸນ ພຣະມະເຫສີຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ປະຊວັນໜັກ ໄດ້ຮັບຄວາມທຸກທໍລະມານ ຢ່າງໜັກໜ່ວງ ຖ້າພຣະອົງສາມາດປະທານຫົວໃຈຂອງພຣະອົງ ໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ມັນຈະເປັນພຣະຄຸນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ທີ່ຈະຊ່ວຍຊີວິດຂອງພຣະນາງໄດ້" ເສືອໂຕນັ້ນ ໄດ້ຟັງຄຳກ່າວຂອງພຣະເຈົ້າຣຸຈິຣະ ແລ້ວ ກໍໄດ້ຮູ້ສຶກສະເທືອນໃຈ ມັນໄດ້ຕອບວ່າ "ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ຖ້າພຣະອົງຕ້ອງການຫົວໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈຈິງ ພຣະອົງກໍສາມາດເອົາມັນໄປໄດ້" ຈາກນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຣຸຈິຣະ ໄດ້ນຳເອົາຫົວໃຈຂອງເສືອໂຕນັ້ນ ໄປປຸງເປັນຢາ ແລະໄດ້ໃຫ້ພຣະມະເຫສີ ຂອງພຣະອົງຊົງຮັບປະທານ ດ້ວຍອິດທິພົນຂອງຢາ ພຣະມະເຫສີ ຂອງພຣະອົງ ກໍໄດ້ຫາຍດີ ຈາກອາການປະຊວັນ ຢ່າງເປັນອັດສະຈັນ